Eerste secretaris

Informatie
Geschreven door GraafTell
Geplaatst op 10 november 2019
Hoofdcategorie Historisch | Fantasy | Sprookjes
Aantal reacties: 4
4826 woorden | Leestijd 25 minuten

De hand

"Kleedt u zich uit."

Ze was hem voor gegaan naar een andere kamer. Alsof hij in een trance was, had haar achterwerk zijn blik getrokken. Het was weelderig onder de ruwe grijze stof van de rok die tot op haar knie reikte. Er onder de stevige kuiten, bedekt door huidkleurige kousen. Haar enkels waren slank. De hakken van haar pumps tikten op het oude parket.

In het vertrek waar naartoe ze hem was voorgegaan, waren de gordijnen gesloten. Er had alleen een divan gestaan en tegen de muur een buffetkast. In de hoek brandde een schemerlamp.

Hij had gedaan wat ze zei.

Zijn trillende vingers maakten de knopen los van zijn stugge veldgroene uniformjas. Onbewogen had ze toegekeken hoe hij zich met sokken en al ontdeed van zijn glimmende laarzen. Daarna had hij de bretels van zijn schouders omlaag gewerkt en de sluiting van zijn rijbroek geopend. Hij had hem bij zijn jas op de vloer gelegd. Zijn over- en onderhemd trok hij gelijktijdig over zijn hoofd. Als laatste schoof hij de onderbroek langs zijn smalle heupen omlaag. Enkele ogenblikken monsterde ze hem in zijn naaktheid. Ze kon zien hoe in zijn kruis zijn opwinding was ontwaakt.

"Gaat u zitten."

Haar stem was zacht, maar resoluut. Gelijktijdig wendde ze zich naar de buffetkast. Hij zag hoe ze een lade opentrok om er een paar bruine leren handschoenen uit te halen. De stof van de zitting kriebelde tegen de blote huid van zijn billen. De kamer was niet verwarmd. Hij huiverde. Het verraste hem hoe het hem fascineerde om te zien hoe ze nauwgezet een voor een de handschoenen over haar vingers schoof. Toen was ze naast hem gaan zitten op de divan.

Ze was nu zo dichtbij dat haar heup de zijne beroerde. Door de stof van haar rok kon hij de warmte van haar lichaam voelen. De uitdrukking op haar gezicht was nog steeds onbewogen. Onder haar witte blouse ging haar volle boezem op en neer op het gestage ritme van haar adem. Ze vlijde haar linkerarm over de leuning achter hem. Hij werd de warme, vrouwelijke geur gewaar die opsteeg uit haar nu geopende oksel. Het prikkelde hem.

Hij slikte toen ze haar gehandschoende rechterhand op zijn borstkas legde. Dat haar met leer bedekte vingertoppen zijn tepels streelden, zorgde ervoor dat zijn mannelijkheid zich nog verder oprichtte. Het was lang geleden dat een vrouw hem had aangeraakt.

Zijn hartslag resoneerde in zijn oren terwijl hij toekeek hoe haar met leer bedekte hand langs zijn buik omlaaggleed. Hij onderdrukte een kreun toen haar vingertoppen streelden langs zijn schacht. Onwillekeurig zakte hij een eindje dichter naar de rand van de zitting. Hij schoof zijn dijen verder vaneen, zodat zijn dij tegen de hare drukte.

Opgewonden onderging hij hoe de vrouw zijn geslachtsorgaan betastte. Hij kon horen hoe ze nu nadrukkelijker ademde. Ze rolde de voorhuid terug om zijn eikel te ontbloten. Daar was een eerste druppel opgeweld. Hij huiverde genotvol toen haar wijsvinger het vocht uitsmeerde over de purperen huid. Haar borsten rezen en daalden nu koortsachtiger, of verbeeldde hij zich dat maar.

Haar vingers sloten zich rond zijn hardheid. Hij voelde de warmte van haar hand door het dunne laagje leer. Hij voelde hoe de greep zich verstevigde en keek toe hoe ze op en neer begon te bewegen. Genot vulde zijn lichaam en hij slaakte een zucht. Hij merkte hoe de vrouw hem aankeek van onder haar wenkbrauwen. Een smalende glimlach plooide zich rond haar dunne lippen.

Ze trok hem af. Behendig en allerminst gehaast. In zijn neus drong de geur die haar lichaam uitwasemde. Het kon niet anders dan dat het haar hart steviger deed kloppen. Tränhardt had niets te veel gezegd.

Het was alsof ze haarfijn aanvoelde wanneer zijn lust zo groot werd dat hij moeite voelde om het in te houden. Dan vertraagde haar hand en liet haar greep na. Een keer liet ze zijn roede zelfs los om hard in zijn eikel te knijpen. Het liet zijn aandrang wegebben.

Ze keek toe hoe uit zijn sidderende geslacht meer druppels helder vocht tevoorschijn sijpelden. Ze smeerde ze uit over zijn glans. En bracht toen de met het bruine leer bedekte vingertop naar haar mond. Hij zag hoe ze haar ogen dicht deed terwijl haar lippen zich er rond sloten. Vervolgens had ze haar vuist weer stevig rond zijn keihard gezwollen lid gesloten.

Een gevoelde eeuwigheid had ze hem zo laten balanceren op de delicate rand van zijn verlossing. Maar uiteindelijk had ze hem gegeven wat hij inmiddels tot in het diepste van zijn wezen verlangde.

Hij had zijn kiezen op elkaar geklemd terwijl haar vuist nadrukkelijk langs zijn staaf op en neer bewoog. Toen was het gekomen. Dikke stralen waren tevoorschijn geschoten. Ze hadden zijn buik bedekt. Er was vocht over de rug van haar met het dunne leer bedekte hand gegutst en er waren ook druppels terecht gekomen op het parket. Op het moment dat hij ejaculeerde had hij gemerkt hoe ze haar dijen tegen elkaar drukte.

Ze had hem aangekeken met een wellustige blik. Toen had ze haar hand naar haar lippen gebracht om de druppels op te likken die waren achtergebleven op het bruine leer.

Hij had zijn prostaat voelen trillen toen hij nadien beneden in de schemering buiten stond. Zijn bevrediging was intens geweest. Hij stak een Juwel op en richtte zijn schreden door de verlaten straten, terug in de richting van de kazerne.

 

Begeerte

De dagen regen zich in eindeloosheid aaneen in het kleine garnizoensstadje in het diepe zuidwesten van de republiek, aan de voet van de Rhön. Meer dan eens had Henning Langer zijn eigen goeiigheid vervloekt. Om zijn zuster van een goede studieplek te verzekeren had hij ingestemd om zijn diensttijd in de officiersopleiding te vervullen. Dat betekende nog een keer zoveel kazernetijd dan een normaal dienstplichtige moest zien door te komen.

Verveling had een nieuwe dimensie gekregen. Een ronde Skat met zijn kameraden Mereau, Presscher en Tränhardt vormde een regelmatig verzetje. Met hen ging hij ook iedere zaterdag avond naar de paar drink- en dansgelegenheden in het stadje.

Zijn diensttijd had hem fysiek sterk gemaakt. Meer dan eens keek hij in de vroege ochtend bij het scheren met verbazing in de spiegel om te zien hoe breed zijn schouders, hoe omvangrijk zijn bovenarmen waren geworden. Maar de nadruk op lichamelijke oefeningen had nog een ander effect. Sterker dan ooit was hij zich bewust van de driften die van tijd tot tijd schier onbedwingbaar vanuit zijn lendenen door zijn bloed bruisten.

De arbeiders- en boerenstaat, wier integriteit hij geacht werd te verdedigen tegen de kapitalistische vijand, nam haar zonen en dochters in alle levenssituaties onder haar vleugels. Maar op één front liet ze jonge mannen zoals hij in de kou staan.

Hij had gehoord dat er in heel de republiek jonge vrouwen bereid waren een beetje vriendschap, lichamelijke warmte en kortstondig genot te lenen in ruil voor producten uit de Delikat- of Exquisit-winkels. Maar in het stadje aan de meanderende stroom was hem dit geluk nog niet ten deel gevallen. Dus ontwaakte hij vrijwel iedere ochtend uit dromen die de lust in zijn kruis liet pulseren. Angstvallig zijn opgerichte verlangen verbergend zocht hij zijn weg naar de doucheruimte. Waar het steevast bijna koude water zijn begeerte deed afvlakken.

 

Potloodstreken

Oeverloos was het betoog van Hauptmann Schneidewind, een van de officieren die in de kazerne verantwoordelijk was voor politieke vorming. Wat deze te vertellen had, drong slechts op grote afstand tot Langers bewustzijn door. Zijn blik was afgedwaald naar het raam, waar een grote bromvlieg niet kon bevatten dat het glas hem de doorgang belemmerde. Aan de andere kant van het venster was de onmetelijke blauwe lucht. Zwaluwen scheerden hoog langs het firmament.

In zijn ooghoek was hij ook gewaargeworden dat Mereau naast hem voorovergebogen over het tafelblad iets uit de borstzak van zijn groene overhemd had gehaald. De omzichtigheid van zijn bewegingen verrieden iets heimelijks. Het maakte dat Langers aandacht van de zomermiddaghemel weer teruggebracht werd naar de bedomptheid van het lokaal waarin ze zaten.

Het was een papier dat Mereau tevoorschijn had gehaald. Schielijk had hij het open gevouwen. Vanuit zijn ooghoek herkende Langer evenwel feilloos wat zijn kameraad ertoe aanzette zo voorzichtig te doen. Want wat hij zag, veroorzaakte beroering in zijn kruis.

Het was een tekening. Rake potloodstreken die het gezicht schetsten van een jonge vrouw. Jong, aantrekkelijk en met haar ogen gesloten. Haar mond had ze daarentegen geopend. Het potlood had getekend hoe de jonge vrouw haar lippen had gestulpt rond een opgerichte penis. Haar wangen bolden inwaarts terwijl ze zoog.

Langer voelde zijn zwellende geslachtsorgaan drukken in het kruis van zijn uniformbroek. Hij drukte zijn lippen op elkaar om een zucht te onderdrukken. Hij kon zich levendig de keer herinneren dat hem zulk genot ten deel was gevallen.

Sabine uit Karl Marx Stadt. In zijn benauwde tentje op de kampeerplaats van Karlshagen aan de Oostzee had de biologiestudente naar zijn gevoel eindeloos haar tong begerig langs zijn beenharde geslachtsorgaan laten likken, haar mond eraan liet zuigen. Ze had zijn ballen gemasseerd. Hij had de geilheid in haar blik gezien terwijl ze verleidelijk aan zijn hete eikel sabbelde. Nooit was hij zo intens klaargekomen. Ze hadden samen geëxperimenteerd, maar ze had hem niet toegelaten in haar schoot. Het was in de zomervakantie geweest voordat hij in dienst ging.

Mereau viel dat soort genot natuurlijk ten deel iedere keer dat hij met verlof ging. Bij zijn terugkeer in de kazerne had hij een paar keer verteld hoe zijn Sarah in bed op hem wachtte, haar lichaam warm en haar schoot maar al te willig.

Pralend waren zijn woorden. Met afgunst hoorden Mereau’s kameraden de verhalen aan die hij met onderdrukte stem deelde. Het was ongetwijfeld ‘conspiratief’ om zo onverholen over zoiets laag bij de gronds te spreken. Maar ze waren aan zijn lippen gekluisterd. Het vervulde hen met opwinding. Het vervulde hen met lust.

Langer liet de belevenissen van Mereau in zijn gedachten resoneren wanneer hij een gelegenheid had gevonden zijn verlangen te botvieren. Op een onbewaakt ogenblik, onopgemerkt te midden van het grauwe kazerneleven. Maar niet minder hartstochtelijk.

Zijn erectie prangde in de broek van zijn uniform. Hij zag hoe Mereau een stel vingertoppen over het papier liet strelen, liefkozend bijna. Het maakte hem bewust van zijn eigen gevoelens. Langer drukte onwillekeurig zijn dijen tezamen. In vredesnaam…

Het was op dat moment dat Mereau zich van zijn spiedende blik bewust werd. Vliegensvlug vouwde hij de tekening weer op, onderwijl Langers ogen standhoudend. Toen hij het papier terug had gestoken in de borstzak gaf Mereau een knipoog, samenzweerderig en uitdagend.

Langer keek op zijn horloge. Meer dan 25 minuten zou het nog duren alvorens hij het muffe, warme lokaal kon verlaten. Zodat hij op zoek kon gaan naar de beslotenheid van een hokje op het toilet.

 

Anton-Saefkow-Kaserne

Exercities. Wapenkunde. Krijgsgeschiedenis. Zijn wapen uit elkaar nemen, schoonmaken, de onderdelen oliën en weer in elkaar zetten. Zijn laarzen opwrijven met leervet. De stompzinnige grappen van zijn meerderen. Het fantasieloze eten in de kantine. De betekenisloze praat wanneer hij met kameraden in de schemering van de zomeravond een sigaret stond te roken. Het lopen van de wacht. Mat kijkende ogen in de kille vochtigheid van de doucheruimte wanneer bij het krieken van de dag de cadetten hun lichamen bedekten met zeep die naar karton rook. Om haar met koud water van hun ledematen te spoelen. Nog meer exercities. Politieke vorming voor de aankomende reserve-officieren van het volksleger. Nog meer voorbereiding op een situatie waarvan Langer wenste dat ze nooit, maar dan ook nooit werkelijkheid zou worden. Misschien nog wel vuriger dan dat hij het verlangen voelde om zijn ballen te legen. Nog wel het liefst in de schoot van een willige jonge vrouw.

 

Blikken

In hun uitgaanstenues waren de cadetten graag geziene gasten in het stadje. Langer schoof vier glaasjes Korn over het buffet in de richting van zijn kameraden. Grif namen Presscher, Tränhardt en Mereau het hunne. Met afgewend gezicht werd hij gewaar hoe ze hem toedronken alvorens de borrels aan hun lippen te zetten en de Schnapps in een teug achterover te kiepen.

Langers aandacht werd getrokken door het gezelschap enkele meters verderop in de zaal. De atmosfeer warm, gevuld met schetterende luidsprekermuziek, onder de lampen verzamelde flarden tabaksrook. Achteloos rondkijkend terwijl hij dronk van zijn bier en luisterde naar de belangeloze conversatie van zijn metgezellen, hadden zijn ogen de blik gekruist van een vrouw.

Haar blonde haren droeg ze opgestoken, haar volle wangen kleurden. Rond haar schouder hing zwaar de arm van een man die in een discussie was verwikkeld met andere leden van het gezelschap. Zijn stropdas omlaag geschoven, de boord geopend, zijn voorhoofd bezweet en zijn verhitte betoog bekrachtigend met grove handbewegingen. Langer schatte de vrouw qua leeftijd ergens achterin de dertig. Kennelijk had ze er geen bezwaar tegen dat hij had gezien dat ze naar hem keek.

Aanvankelijk onverschilligheid veinzend riskeerde Langer steeds vaker een blik in haar richting. Steeds ontmoeten hun ogen elkaar. Zoals ze zijn blik weerstond en beantwoordde vanonder haar wenkbrauwen, liet het kriebelen in zijn buik. Ook al was ze vele jaren ouder dan hij, de vrouw wekte zijn belangstelling.

Gedurende de rest van de avond zweefden hun blikken heen en weer. Langer overwoog om de vrouw ten dans te vragen, maar steeds was hij zich bewust van de arm die om haar schouder lag. Hardnekkig en bezitterig. Hij had geen idee wie de man was, maar zijn manier van doen gaven Langer het idee dat hij een zekere positie had. Een partijbons, een hoge functie bij een of andere combinaat of volkseigen bedrijf. Misschien wel een lokaal kopstuk van het ministerie van staatsveiligheid. Daar kon hij zich beter niet de vingers aan branden om iets onbenulligs als een flirt.

Toen hij iets na middernacht van buiten kwam waar hij met Presscher een sigaret had gerookt, liep hij evenwel bijna tegen haar aan. Met twee vriendinnen was ze op weg naar het damestoilet. Hij kon haar net ontwijken. Ze keek hem aan met een flauwe glimlach toen hij in het voorbijgaan zijn hoofd wendde om haar na te kijken. Haar zomerjurk sloot strak rond haar stevige lichaam. Vlak voor ze achter de deur van de toiletruimte verdween, schonk ze hem een knipoog.

Meer kreeg hij die nacht niet van de vrouw te zien. Toen hij met zijn kameraden door de lauwe zomernacht terug wandelde naar de kazerne, bleef hij maar terugdenken aan de blikken die ze hem had toegeworpen. De nieuwsgierigheid die hij erin had gelezen, prikkelde hem. Of was het begeerte? De gedachte dat ze hem misschien wel wilde, veroorzaakte roering in zijn kruis.

Haar ogen, haar verhitte wangen, ze begeleiden hem toen hij uiteindelijk wegdreef in zijn slaap. Waar in zijn dromen zich zijn geilheid niets ontziend ontrolde. Zodat hij weer ontwaakte met een ongenadige erectie. Hem restte niets dan een moment van afzondering te zoeken om snel en doeltreffend zijn nood te bevredigen.

 

Bivak

De augustushitte hing tussen de berkenstammen. In het westen zakte de onbarmhartige zon. Op deze plek aan de rand van het bos sloeg het peloton zijn bivak op. Met een zucht liet Langer zijn ransel van zijn pijnlijke schouders zakken. Het was tijd om de rantsoenen uit te pakken. Toen hij zijn vermoeide lichaam uitrekte, duizelde het hem een ogenblik. Langer zocht steun bij een van de boompjes. Hij pakte zijn veldfles en dronk enkele teugen lauw water.

Hoe afmattend de mars ook was geweest, het leidde hem nauwelijks nog af van het bronstige gevoel dat nu onophoudelijk in zijn onderlichaam leek te pulseren. Wat hij die middag had gezien, was olie op het vuur dat schroeide in zijn lendenen.

Hun tocht had hun langs een ven gevoerd. In het zwarte water spartelden drie meisjes, hun jongvolwassen lichamen naakt. Gierend van het lachen hadden ze gezwaaid naar de voorbij sjouwende militairen. Vrijmoedig hadden ze hun stevige borsten getoond.

De rest van de tocht door het droge, hete bos had het beeld hem voor zijn geestesoog achtervolgd. Koortsig had de dagdroom bezitgenomen van zijn gedachten: dat hij een van die jonge vrouwen was gevolgd, het bos in. Waar ze in de varens zou gaan liggen om haar benen voor hem te spreiden, en hunkerend naar hem zou kijken hoe hij voor haar neerknielde om zich uniformbroek te openen.

Zijn kameraden sloegen geen acht op hem toen hij zijn veldfles leegde over zijn warme hoofd. Hij merkte hoe zijn erectie in zijn kruis drukte. Hij hield het niet langer. Schielijk verliet hij de open plek en liep een paar honderd meter het bos in. Achter een rots leek hij een geschikte plek gevonden te hebben.

Hij bevrijdde zijn onbevredigde geslachtorgaan. Keihard, zacht deinend op het ritme van zijn hartslag, prijkte het door zijn gulp. Hij sloot zijn rechterhand rond de schacht en begon te masturberen. Zijn ogen gesloten fantaseerde hij hoe een jonge vrouw hem wulps zou smeken om zijn geslacht in haar schoot te stoten. Hij ging op in zijn genot. Totdat het geluid van een brekende tak zijn adem liet stokken.

Met een vlaag van paniek opende hij zijn ogen. Om in het gelaat van zijn kameraad Tränhardt te blikken. In een hoek van zijn schamper grijzende mond hing een smeulende sigaret.

“Ik stoor toch niet?”, sprak hij lijzig.

Langer zag hoe Tränhardts blik omlaaggleed, naar waar zijn ontblote geslachtsorgaan wezenloos opgericht bleef staan. Om ontspannen weer omhoog te blikken in Langers ontzette ogen.

“Ik constateer dat jij je naam alle eer aandoet…”, zei Tränhardt plagend.

Om te vervolgen:

“Ik denk dat ik wel een oplossing weet voor je probleem…”

Waarna hij zich zonder nog iets te zeggen omdraaide en wegliep.

De angst na-ijlend in zijn lijf probeerde Langer zijn amper geslonken geslacht in zijn onderbroek te proppen. Met een ongerust hart voegde hij zich weer bij het peloton. Maar niemand zou een woord vuil maken aan de gênante omstandigheden waarin hij zich had laten betrappen.

 

Bevrediging

“Kunt u mij voorlichten over de politieke situatie in Vietnam?”

Dat was het wachtwoord dat Tränhardt hem had toevertrouwd. De vrouw had hem vragend aangekeken toen ze de deur van het appartement op de bovenste etage had geopend. Haar bruine haren droeg ze opgestoken. Hij had de rimpeltjes gezien bij de dunne lippen van haar strenge mond. Ze had hem binnen gelaten.

De eerste keren had hij zich voor haar moeten uitkleden en had ze hem met de hand bevredigd. Daarbij had ze steeds ongevoerde handschoenen gedragen van bruin hertenleer. De schachten reikten tot halverwege haar krachtige onderarmen.

Daarna was ze ertoe overgegaan om zich ook te ontkleden. Haar volle borsten ontbloot en met behalve de handschoenen alleen haar kousen en jarretelles aan had ze hem toegestaan haar lichaam aan te raken terwijl ze hem aftrok.

Toen de herfst ten einde liep, bezocht hij haar wekelijks. Met het verstrijken van de tijd veranderde het ritueel. Het kreeg een nieuw onderdeel.

Wanneer ze zich hadden ontkleed, ging de vrouw die Tränhardt ‘Heidrun’ noemde, op de divan zitten. Ze gebood Langer tussen haar opengesperde dijen te knielen om hem haar gezwollen vagina te laten likken. Terwijl hij zijn tong tussen de geweken schaamlippen op en neer liet glijden, kon hij over haar met dichte krullende schaamhaar begroeide venusheuvel haar gezicht zien. Streng keek ze op hem neer terwijl hij haar geriefde. De ongenaakbaarheid op haar gezicht bezorgde hem steevast een genotvolle huivering.

Ze perste haar lippen op elkaar wanneer hij zijn tong liet cirkelen rond haar opgerichte kittelaar. Haar wangen kleurden, terwijl het toenemende genot haar ademhaling al inniger maakte. Langer snoof de prikkelende geur op van haar stromende vrouwelijkheid. Met opeengeklemde kaken spoorde ze hem aan om door te gaan en zijn vingers in haar natheid in en uit te laten glijden. Uiteindelijk sloot ze haar ogen als de lust haar overweldigde. Het liet Langers blote, stijve geslachtsorgaan sidderen als ze dan zijn gezicht met kracht in haar schoot drukte als het orgasme haar lichaam liet schokken.

Op een koude winterdag was ze, nadat hij haar met zijn mond had bevredigd, van de divan opgestaan. Ze was naar de buffetkast gelopen en had uit een la een preservatief genomen. Ze had hem gezegd op zijn rug op de divan te gaan liggen. Haar in het bruine leer gehulde vingers hadden het preservatief rond zijn harde geslacht omlaag gerold. Toen had ze hem bestegen en hem bereden totdat een nieuw orgasme door haar lichaam schokte. De samentrekkingen van haar schede hadden Langer zelf doen klaarkomen.

Toen de winterkou bleef, had ze hem uiteindelijk niet meer in het vertrek met de divan ontvangen, maar in haar slaapkamer. Daar zorgde de tegelkachel voor een behaaglijke warmte. Terwijl ze hem had bereden, was haar mond naar de zijne gegaan. Ze had hem verleid tot lustvolle tongzoenen.

Ze was ook afgestegen en op haar rug in het omgewoelde bed gaan liggen. Om haar benen te spreiden voor Langer en hem aan te sporen haar te nemen. Haar handschoenen hield de vrouw aan.

Over de politieke situatie in Vietnam werd Langer niets wijzer.

 

Collectief

De smalle straten van het oude stadje waren verlaten. De passen van hun laarzen weerklonken tussen de huizen. Het licht van de gaslantaarns wierp hun schaduwen op de eeuwenoude klinkers. In de lucht hing de geur van bruinkool. Langer trok aan zijn Juwel. Hij voelde hoe opgedroogd sperma zijn geslacht aan zijn onderbroek deed plakken. Hij riskeerde een blik opzij om te zien hoe Tränhardt schielijk in zijn richting keek. Enkele ogenblikken loerden ze naar elkaar, zwijgend. Waarna ze gelijktijdig een lach uit hun borstkas voelden opwellen.

Dat wat hun overkomen was, had ze achtergelaten met een wezenloos, onzeker gevoel. Het had gemaakt dat ze niet gewaagd hadden elkaar aan te kijken sinds ze hun uniformen weer hadden aangetrokken. Maar de lach had het loden gevoel laten verdampen. Met krachtige, lichte tred vervolgden ze hun weg naar de kazerne.

Zoals elke woensdagnamiddag had Langer de trappen bestegen, naar de deur op de bovenste verdieping waarachter de vrouw woonde, die hem genot verschafte. Zonder iets te zeggen had ze hem binnen gelaten. Op haar genegen gelaat had hij de flauwe glimlach gezien toen hij langs haar over de drempel stapte. En in haar bruine ogen een glinstering.

Ze had hem gezegd links de woonkamer binnen te gaan. De gordijnen waren gesloten geweest. Twee brandende schemerlampen zetten het vertrek in een zacht koperkleurig licht. Zijn hart sloeg over toen hij op de sofa, met zijn rug naar de deur, een man zag zitten. Hij droeg een uniform. Aan zijn distinctieven kon Langer herkennen dat hij tot hetzelfde bataljon behoorde als hijzelf.

Het was Tränhardt.

De vrouw die Langer had leren kennen als Heidrun, had zich bij hen gevoegd. Gemoedereerd liet ze haar blik glijden langs de gezichten van de twee cadetten. Toen nam ze plaats in een fauteuil. Onder de lamp op het bijzettafeltje naast haar lag een paar handschoenen van bruin leer. Verwachtingsvol, maar ook hautain was de glimlach geweest die zich rond haar mond had geplooid.

“Kleedt u zich uit.”

In de kazerne, in de doucheruimte, had hij Tränhardt talloze keren naakt gezien. Maar dit keer voelde het anders. Zijn blik hield Langer voorwaarts gericht, waar de vrouw was begonnen de bruine handschoenen over haar vingers te stulpen. Maar in zijn ooghoek kon hij zien, dat in Tränharts kruis zijn geslacht gezwollen stond, net als bij zijn eigen lichaam.

Ze had zich opgericht en was voor hen gaan staan. Op haar hooggehakte schoenen was ze even groot als de twee cadetten. Haar handen strekte ze uit. Ze sloot ze rond de voor haar opgerichte geslachtsorganen. Langer zag hoe ze naar hen keek. Hij herkende de fonkeling in haar ogen. Die was er ook geweest wanneer ze naar hem keek als ze met hem samen genot beleefde. Haar met leer bedekte vingers gleden langs hun harde schachten. Om zich om te draaien en hen naar de slaapkamer te leiden, hen achter zich aanvoerend met haar vingers gesloten rond hun erecties.

Op het nachtkastje had Langer preservatieven zien liggen. De vrouw kleedde zich uit. Zodra ze naakt was op haar handschoenen en haar kousen na, had ze de twee cadetten mee in haar bed genomen. Ze droeg hen op haar lichaam aan te raken. Om beurten verleidde ze hen tot langzame tongzoenen. Haar volle borsten werden bekroond door grote, hard gezwollen tepels. Ze had genotvol gekreund toen hun tongen ze beroerden.

Ontspannen maar beslist had ze haar aanwijzingen gefluisterd over hoe ze wilde dat Tränhardt en hij haar beminden. Ze had hem met zijn mond zich over haar open, geurende geslacht laten ontfermen. Bereidwillig haar gezwollen vrouwelijkheid likkend had hij gezien hoe ze Tränhardts dikke erectie in haar mond nam. Grommend had ze ondergaan hoe zijn tong haar naar een climax bracht. Ze had zijn ijver beloond door ook zijn geslacht tussen haar lippen te laten glijden nadat ze Tränhardt opdroeg een preservatief over zijn staander te doen en haar van achteren te nemen.

Eendrachtig hadden ze de vrouw gegeven wat ze naarstig begeerde. Gaandeweg waren er meer strengen van haar bruine haren ontsnapt aan de wrong waarmee ze opgestoken waren. Ze vielen over haar verhitte gelaat, plakten vast aan de bezwete huid. Op haar wangen gloeide een blos, die kleurde tot aan de welvingen van haar borsten. Ze had zich schaamteloos laten nemen. Maar nimmer had ze er twijfel over laten bestaan dat zij degene was die in haar bed bepaalde wat er gebeurde.

Ze had de cadetten met opeengeklemde kaken toegebeten het hard te doen. Dat was toen ze met twee kussens onder haar billen op de rand van het bed lag en Langer staande zijn geslacht in en uit haar schoot werkte. Hij had zijn handen rond haar enkels geslagen en haar benen wijd gespreid. Hij zag hoe in haar kousenvoeten haar tenen zich genotvol krulden.

Haar rechterhand rustte op haar venusheuvel, terwijl haar vingers rond haar kittelaar wentelden. Hij had het volgehouden totdat hij de drang om zich te ontladen nauwelijks nog kon weerstaan. Tränhardt, die zijn stijve geslachtsorgaan masserend naast hem had gestaan, had zijn positie overgenomen.

Ze namen de vrouw bij toerbeurt. Het grote houten bed had amechtig gekraakt onder hun stoten, die haar volle borsten deden schudden. Aanvankelijk had ze op de gehandschoende rug van haar hand gebeten terwijl de aanhoudende bevrediging door haar warme lichaam golfde. Om uiteindelijk onverholen stem te geven aan haar genot. Totdat ze Langer met haar benen van zich af had geduwd en hijgde dat het genoeg was. Haar schoot bleef geopend, ook nadat zijn hardheid haar had verlaten.

Uiteindelijk had ze hen opgedragen de preservatieven weer van hun nog altijd volgroeide erecties te stropen. Ze had hen aan weerskanten van haar, ruggelings op het bed laten liggen. Ze pakte hun gloeiende geslachten in haar handen om ze af te trekken. Beurteling nam ze hen in haar mond. Het was vrijwel gelijktijdig dat ze hun verzet tegen de onvermijdelijke ontlading moesten opgeven.

Dikke stralen waren over hun koortsachtig rijzende en dalende buiken gedropen. De vrouw had dubbelzinnig gegrinnikt en hun zaad genotvol over hun bezwete lichamen uitgesmeerd.

Haar voze lichaam slechts bedekt met een knielange peignoir keek ze toe hoe Tränhardt en hij hun uniformen weer hadden aangetrokken. Ten afscheid had ze hun beide nog een gulzige tongzoen gegeven. Toen had ze de voordeur geopend en meteen weer dichtgedaan zodra de cadetten het appartement hadden verlaten.

 

Parade

Onder een waterige zon waren duizenden mensen samengestroomd op het plein. Het werd omzoomd door talloze vlaggen, rode en van de arbeiders- en boerenrepubliek. Het muziekkorps speelde schetterende marsmuziek. In strakke pas kwamen Langer en zijn kameraden de hoek om gemarcheerd op weg om hun plek op het plein voor de plechtigheid in te nemen.

Op commando wendden ze allen hun gezichten naar rechts om de hoge partijfunctionarissen op de tribune te groeten. Normaliter vond Langer dat alle grauwe Apparatsjiks in hun grijze mantels er eender uitzagen. Maar nu bleef zijn blik te midden van hen rusten op de gestalte van een vrouw.

Ze was aanzienlijk jonger dan de overige aanwezigen op de tribune. Onwillekeurig voelde Langer hoe het in zijn lendenen begon te gloeien. Haar bruine haren opgestoken, haar dunne lippen op elkaar keek ze in haar donkergrijze mantelpak stuurs voor zich uit. Naast het partij-insigne prijkte iets boven haar linkerborst een medaille van de Lenin-orde.

Het muziekkorps zette de eerste tonen van de Internationale in. De aanwezigen op het plein zongen mee, de ene uit vollere borst dan zo menig andere. Vervolgens kreeg een partijveteraan het woord, die het vervolgens overdroeg aan de pasbenoemde eerste secretaris van de lokale afdeling van de partij. Naar voren stapte de vrouw met de opgestoken bruine haren. Langer voelde hoe Tränhardt hem een por gaf in zijn zij, terwijl ze strak vooruit bleven kijken langs de omhoog gestoken lopen van hun geweren.

 

© GraafTell, herfst 2013

 

 

Alle verhalen van: GraafTell

Fijn verhaal 
+7

Reacties  

Met plezier gelezen
Waarvoor dank!
Geweldig verhaal en mooi geschreven!
Ik dank je voor de complimenten.