Informatie
Geschreven door GraafTell
Categorie Fetisj | BDSM | Extreem
Reacties: 4
3447 woorden | Leestijd 18 minuten

Ze kan geen kant op. Ik voel haar lichaam ook geen aanstalten maken om te willen wijken. Ik voel hoe ze zwaar ademt onder de kracht waarmee ik haar tegen mijn auto druk. Ik wrijf mijn schaambeen tegen haar billen, terwijl ik zwelg in de zoete geur van haar jonge lijf.

 

(zaterdag 15 juli 18.07 uur)
“Myrthe…”
Mijn stem klinkt strenger dan ik heb bedoeld. Ze draait zich naar me om. Haar grote bruine ogen kijken naar mij op. In haar vragende blik lees ik ook schrik.
“Last van een slecht geweten?”
Ik kan het niet nalaten de jonge vrouw te plagen, al is het maar een beetje. Even laat ik haar nog in het ongewisse waarom ik haar aanspreek. Twee medewerkers van Outbound Sales passeren ons, naar de koffieautomaat.

“Wat ik me afvraag… Die rugzak, is dat een bewuste keus?”
Rond Myrthes mond plooit zich een glimlach. In haar blik maakt schrik plaats voor een glinstering. De rugzak, al bij haar sollicitatiegesprek viel die me op. Van Eastpack. Wijnrood, met zwarte hengsels en een motief van roze riempjes, kettingen met daaraan handboeien in goudkleur. De Outbound-medewerkers schuiven weer langs ons heen. Nu met bekertjes cappuccino met dubbel suiker en sigarettenpakjes in de hand, op weg naar buiten voor een snelle peuk.

Ze houdt mijn geamuseerde blik stand, nog steeds glimlachend. Dan slaat ze haar ogen neer. Op haar wangen kleurt een blos. Ze wendt ze zich af.
“Prettig weekend”, wens ik haar.
Ze kijkt niet om.

(maandag 8 augustus 11.38 uur)
Haar ogen staan ernstig. Als haar teamleider hoor ik nu een en al oor te zijn voor de onmogelijke situatie die onze opdrachtgever heeft gecreëerd voor de boze klant die Myrthe net via de telefoon te woord moest staan. Maar mijn aandacht wordt afgeleid door haar zinnelijke mond. De volle, wulpse lippen die geconsterneerde woorden vormen. En in haar mond de verlokkende glinstering van de piercing in haar tong.

Bezorgdheid trekt plooien in de gave huid van haar voorhoofd. Als ik haar complimenteer met haar openheid, merk ik hoe haar gelaat zich ontspant. Opluchting in die diepbruine kijkers als ik beloof dat ik het regel, dankbaarheid.

(dinsdag 16 augustus 12.04 uur)
“Ik houd ervan om stevig door mannen te worden aangepakt. Een resolute mannenhand die me bij mijn pols pakt om mijn arm op mijn rug te draaien. Precies zo hard dat het net een beetje pijn doet. En dan drukt hij me tegen de muur. Ik kan me niet verzetten en dat wil ik ook niet. Ik voel hoe zijn krachtige lijf tegen me aan drukt. Ik voel in zijn kruis zijn harde lul. En ik hoor hoe hij bronstig in mijn oor hijgt: ‘Ik ga voelen hoe nat je bent’.”

De vergaderruimte kent geen daglicht. Het teamoverleg duurt nog een klein kwartier. Voortdurend ben ik me bewust geweest van de starende blik die de bruinharige jonge vrouw in mijn richting zond, die aan de verste hoek van de tafel zit.
“Myrthe, wat zijn jouw bevindingen?”
Ik merkte hoe ze een ogenblik verstijfde en toen begon te vertellen hoe zij het werken met het veranderde proces ervaart. Maar in plaats van haar feedback op de integratie van de klantsystemen registreerde mijn verhitte brein hele andere woorden uit haar mond.

Maar misschien houdt dat verrukkelijke jonge schepsel met die grote dromerige bruine ogen ook wel van kut?

(donderdag 25 augustus 11.50 uur)
Ik zie de airconditioning kortstondig kippenvel jagen over haar blote armen. Bedremmeld kijkt ze me aan. Buiten is het 32 graden.
“Kijk toch eens hoe je erbij loopt. Je bent toch geen slet?”
Mijn blik glijdt over het zwarte spaghetti-topje dat haar weelderige tieten accentueert, het spijkerrokje dat amper tot halverwege haar stevige dijen reikt, de blote benen gestoken in afgetrapte cowboylaarzen.

Ik heb haar vlak na haar binnenkomst van de belvloer geplukt en het bedompte kantoortje ingeloodst naast de multifunctional. Eigenlijk zou ik haar nu zakelijk moeten informeren over het kledingvoorschrift dat we bij dit callcenter hanteren. Maar mijn blik glijdt omhoog van waar de zoete welving van haar buik bedekt wordt door millimeter dunne, verwassen stretch stof van het topje naar haar verschrikt kijkende ogen. Onderweg hebben de mijne geregistreerd hoe haar tepels priemen. Van de temperatuur in dit kleine vertrek, of van iets anders?

Ik kijk haar aan, mijn strenge teamleidersgezicht. Ze slaat haar ogen neer. En ik word gewaar hoe ik een wonderlijk genoegen erin schep om haar zo op haar nummer te zetten.

(maandag 12 september 14.05 uur)
Op het kunststof tafelblad in folie verpakt twee boterhammen: wit met kaas. In het witte plastic bekertje tomatensoep uit de automaat. Myrthe eet haar lunch met haar ogen gericht op haar smartphone. Als ik naast haar sta blikt ze omhoog. Haar kauwende kaken stoppen. Er hangt een kruimel naast haar mondhoek. Ik strek mijn hand uit zonder erbij na te denken, wis hem weg met de toppen van mijn vingers. Ze slaat haar ogen neer, maar rond haar mond wil een glimlach ontstaan. Bloost ze?

Ik vraag haar niet, neem plaats aan de tafel tegenover haar. Ze kijkt me aan van onder haar wenkbrauwen als ze het bekertje soep naar haar lippen brengt om een slokje te nemen. Lippen waarvan ik me plotseling voor kan stellen hoe ze zich wellustig stulpen rond een gloeiende eikel. Of een kittelaar.

Dan doet Myrthe iets wat me verrast. Ze strekt haar hand uit naar de rugzak op de stoel naast haar. De wijnrode, met zwarte hengsels en het motief van roze riempjes en kettingen en handboeien in goudkleur. Ze laat haar vingers strelen over het materiaal. En kijkt me aan van onder haar wenkbrauwen. En wat ze zegt kan ik amper verstaan. Maar het doet de haartjes rijzen in mijn nek.
“Riempjes. Kettingen. Handboeien. Ik hou er wel van. Stevig vastgebonden. Door een man. Of door een vrouw, dat lijkt me ook wel weer eens lekker. Zeker als ze van wanten weet.”

Dan staat ze op, pakt de rugzak en gaat de kantine uit. Mij laat ze achter, mijn hart bonkend in mijn keel.

(vrijdag 23 september 21.17 uur)
Steeds ben ik me bewust van waar ze is, hoe ze naar me kijkt. Hoe ze koket een streng van haar bruine haren van haar voorhoofd veegt. Hoe ze bier drinkt uit het flesje en schijnbaar terloops haar tong likt langs de rand. Op de momenten dat ze weet dat ik kijk. Omdat ik gefascineerd ben door de kleine stalen stift van de piercing in haar tong.

Als ik weg wil gaan, staat Myrthe opeens naast me. Ik zie hoe haar neusvleugels kort sidderen voordat ze het aan me vraagt. “Ik heb de laatste bus gemist. Breng jij me thuis?”

Dus lopen we even later over het parkeerterrein, waar helemaal aan het andere eind onder een lantaarnpaal mijn auto staat. We zwijgen, maar het broeit tussen ons. Als ik bij de auto in mijn handtas mijn autosleutel zoek, blikt Myrthe naast me omlaag. Haar vingertoppen frunniken wezenloos aan de zoom van haar nauwsluitende zomerjurk. Dan heft ze haar hoofd, vanachter een sluier van lange bruine haren kijkt ze me aan, zoekt ze mijn blik. Ik zie hoe haar borsten zich heffen op het ritme van haar adem, koortsig.

Welke demon fluistert me in wat ik dan doe? Ik pak haar polsen beet, druk ze op het kille metaal van het dak van mijn Golf. Met een onverhoedse beweging druk ik haar verraste lijf tegen het portier. Met een plof valt de Eastpak-rugzak op de grond.

Ze kan geen kant op. En ik voel haar lichaam ook geen aanstalten maken om te willen wijken. Ik breng mijn hoofd naast dat van haar. Ik voel hoe ze zwaar ademt onder de kracht waarmee ik haar tegen mijn auto druk. Ik wrijf mijn schaambeen tegen haar billen, terwijl ik zwelg in de zoete geur van haar jonge lijf. En dan hijg ik de woorden in haar oor. “Ik ga voelen hoe nat je bent.”

Mijn rechterhand reikt naar de zoom van haar jurkje. Ik voel het randje stof van een string. Even houd ik in, maar ze laat me begaan.

Mijn vingertoppen volgen de huid van haar bil. Verbeeld ik het me, of beweegt Myrthe zo dat er nét meer ruimte komt voor mijn vrijpostige hand? Wat mijn vingers dan voelen is ontvankelijk, gloeiend heet en glibberig. Er gaat een schok door haar lijf als ik haar daar beroer. Ze slaakt een wezenloze zucht als ik twee vingers naar binnen druk zo diep ik kan.

Ik vinger haar klaar. Dan draai ik haar om en dwing haar tot een zoen. Onze tongen wrijven wellustig langs elkaar. Ik voel het stalen bolletje. Mijn bril beslaat.

(vrijdag 23 september 23.27 uur)
Myrthes blik vastgehaakt in de mijne. Haar tong en lippen vinden een verleidelijk spoor omhoog langs mijn lange benen. In haar ogen smeult de geilheid die mijn vingers in haar kut hebben doen ontvlammen. Halverwege mijn gespreide dijen nu. Als ik mijn handen uitstrek, reiken mijn vingers tot bij haar hoofd. Ik klauw de vingertoppen in haar bruine haren, ze heeft fijn haar om vast te grijpen. Ik druk haar gezicht stevig in mijn schoot.

“Lik me.” Mijn verlangen laat niets te duiden over.

Ik wrijf mijn vulva in het gezicht van de jonge vrouw, waar haar mond gulzig zuigt, haar gepiercete tong verleidelijk likt. Cirkelend rond mijn klit. Zonder voorbehoud op en neer, met lange halen door mijn pruilende spleet. Drukkend met het puntje tegen mijn gat. Ik druk, ik wrijf, bedek die zachte, gave huid met mijn glibberige geil tot ze naar adem snakt.

(zaterdag 24 september 00.09 uur)
Een opgewonden kreun slaakt ze als ik haar stevig bij haar mollige bovenarmen pak. Om haar met kracht ruggelings op het omgewoelde bed te drukken. Mijn roodgelakte nagels laten afdrukken na in de huid. Ze jammert wezenloos maar van genot als haar ogen zien hoe ik haar polsen pak om haar vast te binden aan de spijlen. De tepels bovenop haar romige borsten staan keihard. Nalaten om met venijn erin te knijpen kan ik niet.

Ik weet niet of Myrthe zich bewust is dat ze het zegt. “Doe, o doe… Doe me pijn.”

Haar benen wijd bind ik haar ook bij de enkels vast. Haar geopende schaamlippen fluisteren niet meer hoe het dat wulpse lijf te moede is. Ze schreeuwen smekend om bevrediging van al haar lage lusten.

Overgeleverd is ze nu aan mij. Haar ogen groot als mijn handpalm uithaalt om haar te slaan. Pets! Pets! Pets! Haar borsten, haar dijen. Het gevoel van mijn macht vermenigvuldigd met de sensatie van haar malse vlees onder mijn hand, de huid die almaar gloeiender voelt: het laat redeloze geilheid wentelen in mijn schoot. En Myrthe ondergaat hoe ik me aan haar vergrijp. Haar ogen nu gesloten, haar wulpse mond geopend in de stemloze kreet van puur genot.

(dinsdag 18 oktober 19.42 uur)
Vanachter mijn computer kan ik waar ik zit, de hele belvloer in de gaten houden. Ze zijn me niet ontgaan, die blikken. Sergio, de zelfbewuste aanwinst van Outbound Sales. Brede schouders, onder zijn strakke t-shirt welft een brede borst. Mooie kop, glimlach die elke vrouw smelten doet, ongeacht haar leeftijd en burgerlijke staat. Bruine ogen, met een twinkeling vol bravoure. Die het hebben afgezien op Myrthe. En ik merk dat het verrukkelijke jonge loeder er geenszins ongevoelig voor is. En geef haar eens ongelijk.

(zondag 23 oktober 16.53 uur)
Haar bezwete gelaat diep weggedrukt in mijn dekbed, haar blozende billen uitgestrekt omhoog knielt ze voor me neer. Haar polsen en enkels stevig vastgebonden met ruw touw. Mijn handen gloeien nog van de spanking die ik haar gegeven heb. Ze hijgt, tussen haar mollige dijen lonkt haar hete, kleddernatte kut. Ik pak de dikste dildo die ik heb en druk die tussen haar ontvankelijke schaamlippen.

Myrthe kreunt wezenloos van onversneden begeerte. Ze richt zich op, draait haar gezicht naar me toe. In haar blik gloeien de sintels van haar lust. Ze ademt door haar mond, haar tanden op elkaar geklemd terwijl ze ondergaat hoe ik haar penetreer.

Ze holt haar rug, kantelt haar bekken zodat de forse imitatiepik nog dieper in haar binnendringt. Ik beweeg de dildo niet. Het is Myrthe die haar kut lustig langs de dikke schacht met ribbels wrijft.

Ze knijpt haar ogen tot spleten, haar mond vormt stemloze klanken van genot. Maar Myrthe is zich er niet van bewust. Het genot overmant haar. Wezenloos geil wrikt en wrikt ze langs de onverbiddelijke staaf. Ik buig voorover, sis in haar oor: “Geef toe, jij kleine teef. Die liederlijke kut van jou kan niet zonder pik…”
Is het toeval of zijn het mijn woorden die maken dat dat mollige, bezwete, geilheid uitwasemde jonge vrouwenlijf juist op dat ogenblik schokt van een orgasme?

(zaterdag 29 oktober 13.24 uur)
Mijn sjaal schik ik dichter rond mijn hals. Het zijn maar een paar stappen van ons pand naar het naburige koffietentje. De noordenwind blaast door de straat. Ik weet niet wat maakt dat ik naar links kijk. In de portiek van het statige pand aan de overkant zie ik ze. Dicht tegen elkaar genesteld, hun gezichten vrijwel wang aan wang. Zijn hand rust op haar dij. En aan de andere kant van haar staat de rugzak op de trap waarop ze zit. De aanblik vervult me met een wonderlijke mengeling: opwinding en jaloezie.

(vrijdag 18 november 22.49 uur)
De bel zoemt. Even sluit er kilte rond mijn hart. Mijn slaapkamer baadt in het licht van talloze kaarsen. Dik anderhalf uur wacht ik al op haar. Ik hoor hoe een stormvlaag regen geselt tegen het venster. En ik loop de gang in naar de intercom, waar de knop zit voor de deur van de portiek. De ijzingwekkend hoge hakken van mijn pumps weerklinken hol op het laminaat.

Verwaaid staat ze niet veel later in de gang. Regendruppels hebben het materiaal van de rugzak dof gemaakt die nonchalant aan haar rechterschouder hangt. De kleuren, het motief zijn amper te herkennen. Ik leid haar mee en kleed haar uit. Myrthe laat me begaan.

Mijn mond vindt haar lippen. Mijn aandringende tong laat ze toe met een gretigheid die me zowel verrast als opwindt. Het wachten heeft mijn honger naar haar niet doen verflauwen. Ik kleed haar uit. Mijn vingers met hun lange roodgelakte nagels vatten begerig in haar voluptueuze vlees. In onze gulzige tongzoen hoor ik haar onderdrukte zucht. Haar geurige lijf wrijft ze tegen het mijne als ik haar knijp, haar pijn doe.

Ik werk haar op mijn bed. Haar zachte jonge huid bedekkend met een spoor van vochtige kussen, snuif ik de geur van haar verrukkelijke lijf. Ik voel het zich wentelen in genot. Ik zet mijn tanden in haar romige tieten, speels maar allengs met meer venijn. Myrthe zucht en steunt. Dan gaat mijn hoofd langs de welving van haar buik verder omlaag, mijn mond zoenend, zuigend, likkend. Doelbewust op weg.

En als mijn neus lichtjes door de donzige zwarte haartjes streelt die haar mollige venusheuvel begroeien…

… is het alsof het malse vrouwenlijf in mijn bed verstijft.

Mijn hart slaat een slag over als ik het besef. Ik kom weer omhoog tot waar haar gezicht in de kussens ligt van mijn bed. Omkranst door weelderig bruin haar, de ogen gesloten.

Ik voel het kolken in mijn buik. Mijn geilheid wedijverend met toorn. “Myrthe! Kijk me aan… Godverdomme.”
Mijn sissende woorden openen haar ogen. Ze kijkt me aan. Ik zie paniek. En ik voel hoe naast lust en toorn ook mededogen post vat in mijn gemoed.
“Is er iets dat je me moet vertellen?” vraag ik dan met mildheid in mijn stem.

Ze sluit haar ogen weer, haar mond vormt klanken maar vindt de woorden niet. Dan richt ze zich op en kijkt me aan. Bedremmeld, net als die dag afgelopen zomer. Toen ik haar op haar nummer zette omdat ze op het werk verscheen gehuld in slechts een dat topje, een veel te korte rok en een paar cowboylaarzen. Te koop lopend met haar erotisch kapitaal. Hoerig.

Haar onderlip trilt. Even denk ik dat ze in huilen uitbarst. Dan haalt ze adem. “Sergio…”
Als ik het niet dacht.
“Nee zeggen… Het lukte niet…”
Een verrassing is dat evenmin. Ik zie weer consternatie in haar blik. En ze gooit het hoge woord eruit: “Hij heeft zo’n fijne dikke lul…”

Wat ze biecht vervult me meer met geilheid dan met afschuw.

En weer is er die demon. Die me laat zeggen dat er nu maar een ding op zit om het goed te maken. Dat ik Myrthe straf voor haar losbandigheid. En ik wil weten of zij dat ook zo vindt, dat het goed is dat ik haar straf. En Myrthe kijkt me aan met die grote bruine ogen en ze knikt. Ik heb gelijk, dat vindt zij ook. Natuurlijk heb ik dat, gelijk. En ik weet precies hoe ik dat ga doen, haar straffen.

Ik pak haar beet bij haar polsen en bindt ze vast met het ruwe touw. Het snijdt een beetje in haar huid. Ik pak haar enkels en bindt ze vast, met hetzelfde ruwe touw. Zodat ze wijdbeens ligt en er geen verbergen aan is.

De aanblik van haar schoot laat me rillen van genot. Ik heb onbelemmerd zicht op haar kut. Haar vulva wijkt, omdat die jonge, voze vots overspelig was. En met een genotvolle huivering besef ik wat ik nu ga doen. Ik hef mijn hand. Het gebaar doet Myrthe schokken.
“Nee, niet…”, hijgt ze verschrikt.
Maar ik ken geen genade. Nóg niet…

Mijn hand daalt neer tussen haar wijd gespreide dijen, op haar wulpst pruilende kut. Pets! Pets! Pets! Haar gezwollen, open schaamlippen glimmen vochtig in de weerschijn van al die kaarsen die ik in mijn slaapkamer heb neergezet. Pets! Pets! Pets! Ik merk hoe het vastgebonden hitsige loeder begint te bijten op haar lip. Pets! Pets! Pets! Ik merk hoe mijn hand begint te gloeien, evenals de schaamteloos natte huidplooien die ze keer op keer venijnig raken. Pets! Pets! Pets! En dan merk ik hoe Myrthes lijf begint te sidderen en hoe mijn eigen lust mijn bewustzijn benevelt. En mijn hand blijft slaan. Pets! Pets! Pets! En mijn slagen nog intenser worden en Myrthe met dichtgeknepen ogen mijn tuchtiging ondergaat. Pets! Pets! Pets! En het ruwe touw rode striemen trekt in Myrthes huid en de aanblik mij alleen maar geiler maakt. Zodat ik sla met nog meer kracht, nog meer venijn. Pets! Pets! Pets! Omdat ik mezelf nu toesta om te voelen hoe erg het me kwetst dat die wulpse jonge del me inruilt voor een viriele knaap zonder met haar ogen te knipperen. Maar omdat het me ook ronduit opwindt, het besef dat ze toch naar mij gekomen is. En ik niet afstand wil doen van het genot dat deze verrukkelijk hoerige jonge meid mij geeft met haar gepiercete tong en als we elkaar neuken. Pets!! Pets!! Pets!! En dat ik verzuip in het genot dat het me geeft om Myrthe mijn wil op te leggen. Pets!!! Pets!!! PETS!

In bedwang gehouden door het touw begint Myrthes mollige lijf ongecontroleerd te stuipen als ze zich verliest in haar orgasme. Ik houd in. Mijn gloeiende hand blijft halverwege als ik neer kijk op de kut die ik vol overgave heb geslagen. Het is alsof de plompe schaamlippen naar adem happen op het ritme van de schokken die woeden door haar lijf.

Wat ik dan zie doet mijn adem stokken en mijn hart bonken in mijn keel.

Uit de vlezige roze natheid van Myrthes gloeiende kut sijpelt het tevoorschijn. Dikke witte klodders. Het sperma dat Sergio achterliet in Myrthes schoot, vlak voordat ze bij me kwam. Het welt op van tussen haar gezwollen schaamlippen. Druppelend uit haar baarmoeder, vermengd met het geil van haar verhitte schoot vloeit het uit haar om mijn bed te bezoedelen.

Dat bewustzijn laat me rillen. Niet van afschuw maar van pure geilheid.

Ik buig me voorover, strek mijn hand uit om Myrthe bij haar kin te pakken. Bij de aanraking van mijn vingers opent ze haar ogen. Haar blik is lodderig, wat geen verbazing wekt bij wat er allemaal door haar heen moet zijn gegaan.

Ik kus haar lippen. En ik zeg haar bedaard in haar gezicht: “Ik weet toch wat je bent… Je bent een slet. En je mag er zijn. Riempjes. Kettingen. Handboeien. Touw. Blijf. Of ga, wat je wilt. Met wie je wilt. En kom terug als je zin hebt.”

Ik maak het touw los van haar polsen en haar enkels. Myrthe begrijpt niet wat ik heb gezegd. Te beduusd is ze nog, amper teruggekeerd uit haar intense genot. Wat ze wel begrijpt, is als ik mijn armen om haar warme lichaam sla. Zo blijven we liggen. De intimiteit is als zo vaak. Maar in mijn geest is iets veranderd.

Naar alle verhalen van:  GraafTell

Fijn verhaal 
+1

Reacties  

Top, grafelijk als vanouds.
Spannend en verrassend!!
Dit heb ik in 1 keer uitgelezen. Wat een meeslepend bloedstollend mooi verhaal.
Zinderend!