Oh boy (herpublicatie)

Informatie
Geschreven door Edwin
Geplaatst op 14 september 2020
Hoofdcategorie Fetisj | BDSM | Extreem
Aantal reacties: geen
2640 woorden | Leestijd 14 minuten

Veel verhalen zijn te goed om te laten verstoffen. Daarom kiezen we af en toe
een willekeurig verhaal uit onze archieven om het tijdelijk opnieuw onder de aandacht te brengen.
Enjoy!


Peter Venema keek naar het voorbijrazende landschap vanuit het raam van coupe 2159 van de NS intercity naar Arnhem. Hij was zenuwachtig, gespannen en vroeg zich af hoe hij zich nu weer in deze situatie gewerkt had.

Het was allemaal zo onschuldig begonnen. Hij een man van 41, in alle opzichten doorsnee volgens hemzelf had op een dag een leuke jongedame ontmoet. Vanaf het eerste moment was er een aantrekkingskracht geweest, een vonk zoals men dat zo mooi noemt. Ok, meer een elektriciteitscentrale in dit geval. En het geweldige was: dat gevoel was wederzijds.  Peter herinnerde zich nog dat hij een gat in de lucht was gesprongen toen hij dat besefte. En diep van binnen had hij om zichzelf gelachen. Hij, een man van de wereld, was zo verliefd als een puber die zijn eerste liefde tegenkomt.

Annemiek, zo heette ze, was een mooie vrouw. Net 31, mooi, levenslustig, vrolijk, en met dat mysterieuze iets dat mannen kan laten smelten. Niet lang daarna was het bloed gekropen waar het niet gaan kon en waren ze in bed beland. En daar liet Annemiek zien dat ze een man als Peter, ondanks al zijn ervaring nog het een en ander kon leren en kon laten genieten zoals hij nog niet vaak genoten had. Tot zover een verhaal zoals je zo vaak in de stuiversromannetjes leest, toch? Maar toen had ze de vraag gesteld...

“Mag ik je een keer vastbinden?” Peter kon zich de storm aan emoties die door die vraag door hem heen gingen nog helder voor ogen trekken. Die varieerden van ongeloof, via schaamte naar opwinding en ondeugend zijn. Toch had hij zijn antwoord bijna zonder aarzelen gegeven: “Ja, dat mag je.” En dat is de reden dat hij nu zenuwachtig in de trein zat. Peter was op weg naar Annemiek. En vandaag zou hij  vastgebonden worden en haar ten dienste staan, zoals ze het met een brede grijns genoemd had.

Zenuwachtig keek hij op zijn horloge. Hij stond voor  Annemieks huis.  Even keek hij verlangend naar de bushalte, waar de bus net wegreed. Toen vermande  hij zich.

“Ben jij nou een vent!?” mopperde hij tegen zichzelf. Toch moest hij nog even slikken voor hij op de bel drukte. Even bleef het stil, toen hoorde hij gestommel aan de andere kant van de deur. Het volgende moment stond daar Annemiek, en Peter voelde zijn hart sneller beginnen te slaan.  Iedere keer als hij haar zag, betoverde ze hem opnieuw.

“Hey lieverd,” zei ze. “Wat fijn dat je er bent en zo mooi op tijd ook. Heb je een goede reis gehad?” “Ehm...ja, dank je, ” stamelde Peter. Annemiek keek hem even onderzoekend aan en zag hoe gespannen hij was.

“Kom gauw binnen, schat, de koffie is klaar. Maak jij het je gemakkelijk; dan schenk ik even in.” Nadat hij  zijn jas uitgetrokken had, nam Peter ongemakkelijk plaats op de bank. Hij hoorde Annemiek met kopjes rinkelen in de keuken en hoorde haar zachtjes neuriën.  Even later kwam ze de kamer inlopen en zette een kop koffie voor Peter neer, voor ze dicht naast hem op de bank ging zitten.

“ He, gekkie, waarom ben je zo nerveus? Je kent me toch? Ik ga je echt geen pijn doen. Wel... niet veel tenminste”, zei ze met een ondeugende lach terwijl ze een hand zacht op zijn been legde. “Ik vind het gewoon lekker om de baas over je te zijn en met je te spelen. Bovendien weet je wat je moet doen als je wilt stoppen.”

Dat was waar. Ze hadden een waslijst aan regels afgesproken tijdens de vele gesprekken die ze gevoerd hadden in de aanloop naar vandaag. Peter wist dat hij maar het stopwoord hoefde te gebruiken om alles stop te zetten. Het was alleen dat Annemiek de controle zou hebben, en dat bijna alles wat hij op internet gevonden had over het onderwerp gepaard ging met veel geschreeuw en allerlei dingen die hem helemaal niet aanspraken. Het was niet zozeer dat hij twijfelde aan Annemiek, maar meer aan zichzelf.  

Hij keek Annemiek aan en zag in haar ogen alleen maar warmte en bezorgdheid. Toen nam hij een besluit en nam een flinke slok koffie.  Er was maar één manier om erachter te komen of hij het leuk zou vinden. Hij pakte Annemieks hand en sprak de woorden die zijn leven zouden veranderen: “Ik ben van jou.”

Annemieks ogen lichtten op . Toen nam ze hem in haar armen en gaf hem een warme zoen die Peter in vuur en vlam zette.

“Dat weet ik toch, lekker ding, ” zei ze. Ze knuffelde hem nog even, en maakte zich toen van hem los. “Nu ga je naar boven en neemt daar de tweede deur aan je rechterhand. Je kleedt je uit en vouwt je kleren netjes op en legt ze op de stoel. Dan wacht je geknield in de houding die ik je verteld heb op me. Je mag voor het bed knielen. Verder nergens aankomen, en vooral niet rond gaan snuffelen. Duidelijk?”  

Peter was verrast door de plotselinge verandering in Annemiek maar knikte dapper. Annemiek keek hem streng aan. “Ben je je tong ineens kwijt?“ Peter bloosde hevig. Hij had gehoopt hier onderuit te komen. Maar hij zou door de zure appel heen moeten bijten.

“Nee, meesteres, het spijt me. Het is duidelijk”, klonk het toen zacht. “Heel goed, misschien kan ik toch nog wel een goed speeltje van je maken”, zei Annemiek terwijl ze hem even over zijn wang streelde. “En nu snel naar boven; ik ben heel benieuwd hoe goed je je huiswerk gedaan hebt. “ Ze keek Peter na toen hij de kamer uitliep en genoot met volle teugen van de gevoelens die hij in haar wakker maakte.  Als haar intuïtie haar niet bedroog gingen ze hele mooie tijden tegemoet samen. Even gniffelde ze. “Hij bloost zo lekker”, dacht ze bij zichzelf.

Toen Peter de kamer binnenkwam was hij verrast. Hij had verwacht een kille ruimte aan te treffen met allerlei attributen zoals hij die op de filmpjes op internet had gezien. In plaats daarvan kwam hij in een warm aangeklede ruimte waaraan duidelijk te zien was dat Annemiek, ehm...zijn meesteres alle moeite had gedaan om hem zich zo veel mogelijk op zijn gemak te laten voelen. De gordijnen waren gesloten en riepen een intieme sfeer op die nog werd versterkt door de kaarsjes die Annemiek overal had neergezet.  Ze had echt haar best gedaan, vond hij.

In de hoek van de kamer stond een zwarte, brede kast die een bijna magische aantrekkingskracht op Peter uitoefende. Hij vermoedde dat Annemiek daar haar “attributen” bewaarde. Even speelde hij met het idee om even snel een blik naar binnen te werpen, maar toen schoot hem de toon in Annemieks stem weer te binnen. Die liet weinig twijfel bestaan over wie het vandaag het voor het zeggen had. Misschien was het op dit moment toch verstandiger haar niet uit te dagen. Terwijl hij in zijn hoofd een denkbeeldige drempel overstapte, begon hij zich uit te kleden en zijn kleren netjes op te vouwen.

Toen hij naakt was bekeek hij zichzelf even in de spiegel die in de kast gemonteerd was. Eigenlijk mocht hij best trots op zichzelf zijn. Hij hield zichzelf goed in conditie, en alhoewel hij geen Adonis was, mocht zijn lichaam er voor zijn 41 jaar nog best zijn. Hij gaf zichzelf een denkbeeldig schouderklopje.

Hij werd opgeschrikt door voetstappen op de trap en haastte zich om voor het bed te knielen. Benen gespreid, handen met de palmen naar boven, de blik lichtjes naar beneden gericht, en de mond een beetje open.  

Hij had net de juiste houding aangenomen toen hij achter zich de deur open hoorde gaan. Even bleef het stil. Toen hoorde hij Annemiek zinnelijk lachen. “Oh, wat heb ik er op gewacht om je hier zo voor me te zien,” zei ze. “Laten we maar eens controleren of je de instructies netjes opgevolgd hebt.” Langzaam liep ze een rondje om Peter heen en genoot stilletjes van hem zoals hij daar zat. Toen bleef ze voor hem staan, met de handen in haar zij. “Hmm, niet slecht, speeltje van me, maar je benen kunnen wel iets wijder,” zei ze terwijl ze met haar voet Peters benen verder uit elkaar duwde. “Je zou niet iets voor me willen verbergen, toch?”

De vraag ging even langs Peter heen. Het volgende moment voelde hij hoe zijn hoofd aan zijn haar achterover werd getrokken, zodat hij gedwongen was Annemiek aan te kijken. “Geef je me geen antwoord als ik je een vraag stel, slet!?”, siste ze. “Het spijt me,” stamelde Peter geschrokken. Annemieks uitbarsting verraste hem weer.

Meewarig schudde Annemiek haar hoofd. “Oh, oh, oh. Ik geloof werkelijk dat je helemaal niets geleerd hebt, sletje. Je weet zelfs nog niet dat je je meesteres met twee woorden aan spreekt. Zo moeilijk waren de instructies toch niet? Of kun je misschien ook niet lezen? Maar goed, misschien kunnen we het je op een andere manier bijbrengen. Wie niet luisteren wil, moet tenslotte maar voelen, niet?”

Ze wachtte Peters antwoord niet af, maar liep naar de grote kast en opende die. Peter hoorde haar af en toe mompelen, terwijl ze hem een keurende blik toe wierp.  Toen gooide ze een aantal voorwerpen op het bed, en Peter draaide onbewust zijn hoofd om te kijken wat het was.

Nog geen tel later hoorde hij een boze uitroep van Annemiek en voelde hij een striemende pijn op zijn rug. Hij kreunde verrast en haastte zich snel weer voor zich te kijken. Hij keek gebiologeerd naar de punten van Annemieks schoenen die weer voor hem was komen staan.  “Dit is echt niet te geloven,” brieste ze.  “Dat zal ik je nu meteen maar afleren, dan hebben we dat in ieder geval gehad. “

Ergens vandaan toverde ze een paar boeien te voorschijn en instrueerde hem zijn handen op zijn rug te doen.

Peter had heel sterk het gevoel iets heel erg verkeerd te hebben gedaan, dus besloot hij snel haar niet nog bozer te maken. Braaf deed hij zijn handen op zijn rug en voelde hoe ze hem boeide.

“En omdat er toch niets zinvols uit je komt, en ik niet wil dat je de hele buurt bij elkaar schreeuwt, doen we je deze ook nog maar voor,” zei Annemiek terwijl ze een knevel voor Peters ogen hield. “Wil je nog wat zeggen, speeltje?”, vroeg ze om hem de gelegenheid te geven te stoppen. Even dacht hij na. “Nee, meesteres”, antwoordde hij toen. Tevreden duwde Annemiek de knevel in zijn mond en maakte hem zorgvuldig vast. Daar zat Peter dan: geboeid, gekneveld en aan de genade van Annemiek overgeleverd. Hij was verward, voelde zich kwetsbaar en heel erg klein, en toch, ondanks zijn situatie vond hij haar, zoals ze daar stond met fonkelende ogen aantrekkelijker en opwindender dan ooit tevoren.

Annemiek voelde zich heel erg tevreden en blij, toen ze op Peter neerkeek. Ze was wel enigszins verbaasd over de snelheid waarmee Peter zich aan haar onderworpen had, maar zoals hij daar zat riep hij hele warme gevoelens bij haar op, en ze voelde dat haar kutje nat werd.  Even glimlachte ze bij zichzelf. Daar zou ze Peter ook nog wel weer kennis mee laten maken, vandaag.

Ze had zelf erg dominante trekjes, en had onbewust bij Peter zijn onderdanige kant aangevoeld toen ze elkaar voor het eerst ontmoetten. In de loop van de maanden hadden ze steeds vaker contact gezocht met elkaar en langzaam was daar een vriendschap uit ontstaan. Naarmate hun relatie zich ontwikkelde waren ze verliefd op elkaar geworden, en ze hadden al meerdere  heerlijke uren met zijn tweeën in bed doorgebracht.

Toch wilde Annemiek graag iets meer en uiteindelijk had ze haar instinct gevolgd, Peter op de man af gevraagd of ze hem een keer mocht vastbinden, en hem verteld over haar dominante gevoelens. En nu zat hij hier. Nog een ruwe diamant, maar zij zou hem wel polijsten. Voor nu zou ze hem nog even laten kronkelen, maar het niet te ver door voeren. Als het aan haar lag kwamen er nog veel meer momenten waarop ze konden spelen.

Nu richtte ze haar aandacht weer op Peter. Voor de show controleerde ze de boeien nog even. “Daar zit je, dan”, zei ze toen tegen hem op een belerende toon. “Beschouw dit maar als een voorproefje. “Dit krijg je als je instructies niet opvolgt.” Even liet ze haar handen over de huid van zijn borstkas glijden en speelde even met zijn tepels, om er vervolgens venijnig in te knijpen. Dit ontlokte een kreun aan Peter. “Mmmm”, spinde ze. “Muziek in mijn oren.”

Langzaam liep ze naar het bed toe. “Ik was eigenlijk van plan om je me lekker te laten verwennen”, vertelde ze hem. “Maar aangezien ik niet vind dat je dat op dit moment verdient, zit ik met een probleem. Zie je: ik ben erg geil op het moment.” Alsof ze zich op hetzelfde moment iets realiseerde, vervolgde ze: “Oh wacht, dat zie je natuurlijk niet.”

Langzaam maar nadrukkelijk liet ze haar handen over haar borsten glijden om vervolgens haar blouse knoopje voor knoopje open te maken en van haar schouders te laten glijden. Haar tepels staken parmantig door het sexy hemdje wat ze daar onder droeg heen. Onder haar strelende handen werden ze nog harder, en ze kreunde zacht van genot en sloot even haar ogen.

Met een wreed lachje om haar lippen keek ze Peter vervolgens aan. “Denk je eens in dat jij dit had kunnen doen. Maar ja, jij kon niet luisteren, speeltje. Nu moet ik mezelf wel verwennen.” Langzaam begon ze zich verder uit te kleden, er wel voor zorgend dat Peter goed zicht had op al het lekkers dat ze te bieden had.  

Tot haar genoegen zag ze dat het hem niet onberoerd liet. Zijn lul kwam in volle glorie overeind, en hij keek met grote, hongerige ogen naar wat ze deed, terwijl er gefrustreerde geluiden achter de knevel vandaan kwamen.  Naakt liep ze weer naar hem toe en bleef vlak voor hem staan. Even streelde ze over haar natte kutje. “Kijk eens speeltje”, zei ze. Ze spreidde haar benen en toonde hem dat ze zo kaal was als de dag dat ze was geboren. Ze haalde een vinger verleidelijk tussen haar schaamlippen door en likte hem vervolgens schoon. “Mmmmm, ik smaak lekker”, fluisterde ze toen in zijn oor, terwijl ze zich voorover boog zodat haar borsten bijna zijn gezicht raakten.

Peter voelde zich op dat moment de meest ongelukkige man ter wereld. Niet alleen begonnen zijn knieën te protesteren door het knielen, maar hij had ook toe moeten kijken naar alles wat Annemiek deed. Nu stond de vleesgeworden verleiding voor hem met haar mooie borsten, strakke lichaam en speciaal voor de gelegenheid geschoren heerlijke kutje en er was niets wat hij kon doen. Hij kon zichzelf wel voor het hoofd slaan. Nou ja, dat kon hij nu net niet omdat hij geboeid was. Hij rook haar opwinding, die typisch vrouwelijke geur die hem wild maakte en van pure frustratie sprongen de tranen in zijn ogen.

Annemiek legde haar vinger onder zijn kin, en dwong hem haar aan te kijken. “Ik ga nu  heerlijk met mezelf spelen, terwijl jij je zonden overdenkt, zei ze. “Zo’n ondeugend speeltje als jij zou me daar maar bij afleiden, dus ik laat je even alleen. Als ik terugkom beginnen we opnieuw, en dan zullen we eens kijken hoe goed jij dit lesje geleerd hebt.” Met die woorden verliet ze de kamer. Vlak voor de deur dicht ging kwam nog even haar hoofd om de hoek: “Oh... niet weggaan, hoor!” En lachend sloot ze de deur, Peter alleen met zijn gedachten latend.

 

Alle verhalen van: Edwin

Fijn verhaal 
+3

Plaats reactie

  

Schrijvers willen dolgraag weten hoe hun verhaal wordt ontvangen. Een korte opmerking is vaak al voldoende. Wij nodigen je dan ook van harte uit om een reactie te geven op dit verhaal. Daarvoor hoef je geen lid te zijn.

  

Beveiligingscode
Vernieuwen