Opengebloeid

Informatie
Geschreven door Yourcaptain
Geplaatst op 29 september 2019
Hoofdcategorie Fetisj | BDSM | Extreem
Aantal reacties: 3
4506 woorden | Leestijd 23 minuten

Voor RedRopes

De tandarts is geen aangename plek. Daarmee vertel ik niemand iets nieuws. Toch leverde mijn laatste bezoek, naast een tandvulling, ook onverwachte flessenpost op. In een stapel oude tijdschriften, vooral damestijdschriften en design magazines, vond ik een nummer van Evita. Het was een artikel over de resultaten van een enquête over seksuele voorkeuren dat mijn aandacht trok. Als je dan toch iets moet lezen bij de tandarts! Maar uiteindelijk was het niet de enquête die ik heb bestudeerd, maar wel een dichtgevouwen brief die ik in het magazine vond. Hij zat niet in een enveloppe, had geen datum en geen adres. Maar de boodschap was daarom niet minder heftig. Ik zou niet weten wat ik moest antwoorden als ik Katie was. En ook de enquête hielp daar niet bij.


Liefste Katie,

Het spijt me zo dat je al een paar weken niks meer van me gehoord hebt. Ik ben je niet vergeten hoor. Iedere dag heb ik geprobeerd je te schrijven, maar ik kon het niet. Ik kan het nog steeds niet. Ik ben te overweldigd door wat er met me is gebeurd. Ik betwijfel of ik het kan neerschrijven. Of ik er de woorden voor vind. Ik weet niet eens of ik het je wel mag vertellen. Ik doe immers niet meer wat ik wil.

Hoe moet ik beginnen? Eigenlijk zou ik moeten jubelen. Het is gebeurd! Dat waar ik zo naar verlangde en ook zo veel schrik voor had. Het is gebeurd, Katie! Echt gebeurd! Maar ik weet niet of ik gelukkig moet zijn. En toch zou ik niet anders meer willen. Ik zal je alles proberen te vertellen. Zo eerlijk mogelijk. Zoals ik altijd met je gedaan heb. Hopelijk begrijp je me. Want ik begrijp mezelf niet meer.

In mijn vorige brief schreef ik al hoe de vader van Cindy een grote indruk op me gemaakt had. Met zijn felle donkere ogen. Zijn lage diepe stem. Zijn krachtige kaken. Zijn gespierde lichaam. Zijn rust. Zijn mysterie. Zo beschreef ik hem toen. Het is sindsdien alleen maar erger geworden, liefste Katie. Hij maakt geen indruk meer op mij. Hij heeft me nu volledig in zijn ban! En veel meer dan dat!

Hoe kan ik het je uitleggen? Ik heb je al verteld hoe heerlijk en ontspannen de eerste weken hier waren. Cindy en haar ouders deden alles om het mij zo aangenaam en comfortabel mogelijk te maken. Lekker eten. Gezelligheid. Veel lachen. Harold bleef altijd wat op een afstand en zijn zwijgen leek een geheim te verbergen. Martha's mond daarentegen stond nooit stil. Ze wilde altijd met ons praten. Op sommige momenten was ze zelfs meer de vriendin dan de moeder van Cindy! Vooral wanneer we buitenshuis op stap waren. Thuis leek Martha zich in te houden. Maar eens ze de deur achter zich dichttrok... Wat hebben we met zijn drieën een pret gehad! Je had erbij moeten zijn, liefste Katie! Ik heb Cindy en Martha veel over je verteld. Ze zouden je willen leren kennen. We zaten al plannen te maken voor kerstmis. Dat je dan naar hier zou kunnen komen. Maar ik denk niet dat dat nu nog kan. Er is zoveel gebeurd de laatste weken. Ik ben niet meer wie ik was, liefste Katie, maar wie dan wel? Hoe moet ik je dat duidelijk maken?

Alles was perfect tot ik op een avond merkte dat Cindy's vader op een bijzonder intense manier naar me zat te kijken. Zijn ogen brandden op mijn huid. Ik voelde me ongemakkelijk. Het was een blik die ik niet kende. Neen, dat is niet waar. Ik kende die blik natuurlijk wel. Alleen verwachtte ik die niet van hem. Het was een blik waarmee hij niet zou mogen kijken naar een vriendin van zijn dochter. Dat voelde ik onmiddellijk. Maar ik voelde even snel dat ik de gevangene was van die donkere diepe ogen en dat ik er niet meer aan zou kunnen ontsnappen. Harold liet zijn blik langzaam en ongegeneerd over mijn lichaam glijden en bleef lang naar mijn tieten en naar mijn blote benen en voeten staren. Ik zat samen met Cindy op het tapijt naar de televisie te kijken. Haar vader las een boek, maar keek over zijn bril in mijn richting. Martha en Cindy leken er niets van te merken. Ik schrok van de kracht van die priemende ogen. Ze deden me pijn. Ik voelde me plots naakt en een koude rilling ging door mijn lijf. Ik trok een deken over me heen. Maar als ik eerlijk met je wil zijn, moet ik toegeven dat ik ook iets anders voelde. Ik voelde me... ik weet hoe onzinnig het klinkt wat ik nu ga zeggen, liefste Katie, maar probeer me te begrijpen... ik voelde me ook bijzonder. Door die ogen. Alsof ik iemand anders werd terwijl hij naar me keek. Alsof er in mij iets was dat hij alleen zag. Iets dat hij al kende en ikzelf nog niet. Alsof hij meer wist over mij dan ikzelf. Ik voelde me verward en opgewonden. Hij zag dat ik naar hem keek. Dan wendde hij zijn blik terug naar zijn boek. Met een ironisch glimlachje op zijn lippen. Ik voelde me plots klein en vernederd.

De volgende ochtend was hij weer gewoon vriendelijk en afstandelijk, alsof er niets was gebeurd. Ik was weer het vriendinnetje van zijn dochter. Hij deed zelfs een keer alsof hij zich mijn naam niet meer herinnerde. Dagenlang schonk hij mij geen enkele aandacht meer. Dat had ik normaal moeten vinden. Ik had blij moeten zijn. Maar ik vond het verschrikkelijk. Zijn blik had iets in mij wakker gemaakt dat ik niet kende en dat mij onrustig maakte. Ik was niet meer alleen maar 'de vriendin van Cindy'. Ik trok nog met haar op, maar het was niet meer zoals voorheen. Die ogen stonden nu tussen haar en mij. Ik begon Cindy soms zelfs wat vervelend en kinderachtig te vinden. Ach, lieve, lieve Cindy,... je hebt geen idee van wat er is gebeurd! Wat zou je van me denken als je het wist?

Dagenlang voelde ik me niet goed. Nog veel erger dan zijn blik vond ik de afwezigheid ervan. Ik voelde me... alleen. Verlaten. Belachelijk, niet? Ik kon niet meer slapen. Ik betrapte mezelf erop dat ik alles begon te doen om zijn aandacht te trekken. Ik begon mezelf anders te kleden. Niet opvallend anders. Maar blijkbaar toch voldoende om zijn aandacht te trekken. Want op een avond was die blik er weer! Het was alsof de zon opging na een lange kille nacht. Ik kreeg geen koude rillingen dit keer. Maar voelde een haast ondraaglijke hitte van mijn kutje naar mijn hart schieten. Hij keek weer naar mij. Naar mij. Ik kreeg geen adem....

Van dan af veranderde alles. Hij en ik, we hadden nu een verbond. Een woordeloos verbond. Gesloten door onze ogen en bezegeld met het bloed dat door onze lichamen joeg. Zo stelde ik het me in elk geval voor. Ik was helemaal van mijn stuk. Ik had het gevoel dat ik compleet verloren liep. Ik botste overal tegen aan. Ik viel over mijn woorden. Ik kreeg mijn gedachten niet meer op een rij. Maar zijn manier van doen veranderde niet. Wat er zich in zijn hoofd afspeelde bleef me een raadsel. Ik had gehoopt dat hij me nu iedere dag zo zou bekijken. Maar dat gebeurde niet. Soms ja, soms zag ik iets van die blik in een flits. Of dacht ik die te zien. Maar meestal was alles heel gewoon. Ik verlangde naar die blik. Alsof ik dan pas echt bestond. Alsof ik dan pas echt mezelf was. Maar alles wat ik kreeg was tijd, zeeën van tijd. Uren. Dagen. Weken. Wachten. Tot ik uitgeput was. Ik begon te begrijpen dat het dat was wat hij wilde. Me laten wachten. Me martelen met tijd.

Maar ik wist dat er een volgende stap moest komen. Die kwam eindeloos laat en toch sneller dan ik wilde. Op een of andere manier had ik gehoopt dat ik me zou kunnen aanpassen aan de nieuwe situatie. Dat ik zou begrijpen wat er met me aan de hand was. Hoe graag had ik gehad dat jij er toen was, liefste Katie! Om je alles te vertellen. Jij had me kunnen begrijpen. En beschermen. Ik was totaal alleen. Met wie had ik kunnen praten over wat er gebeurde? Toch niet met Cindy! Of met haar moeder! Ik voelde me verschrikkelijk eenzaam. En wie die eenzaamheid kon wegnemen, joeg me tegelijk schrik aan.

Op een ochtend vertelde Cindy me dat ze die avond met haar moeder op bezoek ging bij een zieke tante. Ik mocht gerust thuis blijven als ik dat wilde. Mijn lijf rilde van opwinding. Dit was het moment. Nu ging het gebeuren. Al wist ik niet wat. Ik liep de hele middag rond met een gevoel van koorts. Ik kroop in bed om wat te rusten. Toen ik wakker werd, waren Martha en Cindy al weg. Harold zag ik nergens. Het huis was leeg en rustig.

Het slapen overdag had me loom gemaakt. Een frisse douche zou me goed doen. Ik liet het koude water lang over mijn lichaam stromen en probeerde mijn hoofd leeg te maken. Plots hoorde ik dat iemand de badkamer binnenkwam. Ik schrok en gilde luid. Maar er kwam geen reactie. Het kon alleen maar hem zijn. Er was niemand anders in huis. Ik sloeg mijn handen instinctief voor mijn tieten en mijn kutje. Mijn hart ging wild tekeer en ik kon nauwelijks nog ademhalen. Ik hijgde als een gewond dier. Hier stond ik nu. Naakt en nat. Daar stond hij. En tussen ons alleen maar een dun plastic gordijn. Ik durfde niks zeggen. Ik begreep mezelf niet meer. Avond na avond lag ik me in bed te vingeren en verbeeldde ik me dat hij de badkamer zou binnenkomen, dat hij het gordijn zou wegtrekken, dat hij daar zou staan, naakt, met zijn brede borstkas en zijn grote stijve pik die al in mijn richting wees, hij zou naar me toe komen en... En nu dat hij er echt stond, kromp ik in elkaar van ellende. Ik wachtte bang af... Maar het gordijn bleef dicht. Ik zag zijn contouren als een zwarte schaduw op het plastic gordijn. Stond hij nu naar me te kijken? Of stond hij met zijn rug naar me toe? Waarom bewoog hij niet?

Dan opende hij de deur en ging naar buiten. Ik wist niet meer wat ik moest denken of voelen. Ik ontspande wat maar voelde me tegelijk ontgoocheld. Erger nog. Vernederd. Waarom negeerde hij me? Waarom had hij het gordijn niet opengetrokken? Waarom had hij me niet wild bij mijn tieten gegrepen, me op mijn knieën gedwongen en zijn dikke lul in mijn mond geduwd? Ik zou dat verschrikkelijk hebben gevonden, maar dat hij niets had gedaan vond ik nog veel erger. Wilde hij me dan niet meer? Was alles dan niet meer dan een illusie geweest? Of durfde hij niet meer? Had ik initiatief moeten nemen? Had ik het gordijn moeten opentrekken en mezelf aan hem tonen? Had ik hem naar binnen moeten roepen? Ik wist het echt niet meer, liefste Katie!

Met een zwaar hart stapt ik uit de douche. Toen zag ik dat op de spiegel een boodschap stond. Geschreven in rode lipstick. Dat was hij dus komen doen in de badkamer. De boodschap was kort maar duidelijk. Het waren drie bevelen. Trek dit aan. Steek de buttplug in. Kom naar de slaapkamer. Ik keek verbijsterd naar de woorden die als met bloed op de spiegel geschreven stonden. In wat voor horrorfilm was ik toch terecht gekomen? Tegelijk ging mijn hart als een gek te keer. Dit was een opwinding die ik nooit had gevoeld. Mijn naakte lijf schudde. Van angst. Van lust. Ik moet hem gehoorzamen. Die zin ging door mijn hoofd. Ik moet hem gehoorzamen. Welke andere keuze had ik? Ik was te ver in zijn spel meegegaan.

Ik keek naar het kleine hoopje zwarte kleren dat op het kastje lag. Met daarnaast een paar open schoenen met hoge hakken, een lipstickt, een flesje parfum en een zwart glanzende buttplug. Ik wist niet wat ik moest voelen. Maar ik wist dat dit moment cruciaal was. Ik kon nu nog terug. Zolang ik deze kleren niet had aangedaan, kon ik nog terug. Ik kon nog de Dorien blijven die ik was. De vriendin van zijn dochter Cindy. Met die Dorien zou hij vriendelijk en afstandelijk omgaan. En misschien soms zelfs haar naam vergeten. De andere Dorien lag daar voor me. Als een uitnodiging. Een verleiding. Een bevel. Ik kon nog weigeren. Die vrijheid had ik op dat moment nog. Maar, liefste Katie, ik wilde niet meer vrij zijn! Begrijp je dat? Begrijp je me? Ik wilde niet meer vrij zijn als dat betekende dat alles bij het oude bleef. Ik wilde niet meer vrij zijn als dat betekende dat ik oude Dorien bleef. Misschien lag mijn echte vrijheid wel in het opvolgen van deze drie simpele bevelen? Zonder mij enige vraag te stellen?

Terwijl ik me die vragen stelde, had mijn lichaam al lang een beslissing genomen. Ik zeepte de buttplug in en bracht hem voorzichtig naar binnen. Mijn adem stokte toen ik hem naar binnen duwde. Even wankelde ik op mijn benen. Het was natuurlijk niet de eerste keer dat ik zoiets deed. We hebben er samen nog voor de lol mee geëxperimenteerd! Herinner je je die avond nog bij jou thuis? Met Rachelle en Ellie? Maar dit was anders. Dit was ernst. Het was alsof ik de plug ook in mijn hart duwde. Toen pas merkte ik dat er geen slipje lag. Alleen een klein, dun en transparant kleedje. Hoe kende hij mij maat? Dit kon niet van Cindy zijn. Dat zou hij niet durven. En Martha was te mollig. Nee. Hij had dit allemaal speciaal voor mij gekocht. Zo wilde hij me zien. Zo wilde hij me ruiken. En zo ging ik ook voor hem verschijnen!

Langzaam verscheen de nieuwe Dorien in de spiegel. Bloedrode lippen. Tieten met harde tepels die bijna volledig zichtbaar door het dunne stof van de zwarte negligé heen priemden. Mijn geschoren kutje zo goed als bloot. Mijn sterretje opengerukt door het zwarte geweld van de glanzende buttplug. Mijn slanke benen die eindigden in het sexy schoeisel van luxe-hoeren. Daar stond ik. Ik keek naar mezelf. Minutenlang. Daar stond ze. De nieuwe Dorien. De transformatie had zich voltrokken. Er was geen weg terug meer. Dit was ik niet meer. Ik ben een ander. Wat ik was, wist ik nog niet. Ik wist maar één ding. Ik was van hem. En ik ging nu naar hem toe.

Ik stapte langzaam, bewust van iedere beweging van mijn lichaam en van ieder gevoel dat door mijn bloed joeg, de gang in. De slaapkamer lag een verdieping hoger. Ik beklom de trap terwijl ik me vasthield aan de leuning. Ik zorgde ervoor dat iedere stap geluid maakte. Ik wilde dat hij me zou horen komen. Dat hij zou weten dat ik zijn bevelen had opgevolgd. Dat ik op weg was naar hem. De deur van de slaapkamer stond op een kier. Daar was het dus dat hij op me wachtte. De buttplug deed zijn werk. Bij iedere stap raakte ik meer opgewonden. Mijn verbeelding verhitte. Ik zag hem naakt op bed liggen. Met zijn benen wijd. In het midden van zijn lijf stond zijn wapen opgericht. Stijf. Hard. Vol. Verlangend naar mijn hand. Mijn mond. Mijn kut. Mijn kont. Al mijn leegtes mocht hij vullen...

Toen ik de deur open duwde, was de kamer leeg. Ik kreeg het koud. De buttplug deed pijn in mijn onderbuik. Ik stapte naar binnen en bleef voor het bed staan. Hier sliepen Martha en hij. Hier neukten ze dus. Avond aan avond. In alle mogelijke en onmogelijke standjes. Zo verbeeldde ik me dat, al had ik geen enkele aanwijzing in die richting. Ik kon me alleen niet voorstellen dat je niet iedere avond op zo'n man zou willen kruipen! Dat je als vrouw zijn pik niet iedere nacht tussen al je lippen zou willen voelen! Ik duizelde van jaloezie. Lust. Ellende. Eenzaamheid. Wat als dit allemaal een groot bedrog was? Een grote leugen. Misschien zat hij beneden een boek te lezen en speelde rond zijn mond dat ironisch lachje als hij bedacht hoe ik hier nu in de slaapkamer stond...

Plotseling voelde ik zijn fysieke aanwezigheid in mijn rug. De deur ging dicht. Op slot. Mijn hart stopte met slaan. Ik verstijfde. Ik wilde omkijken maar kon me niet meer bewegen. Hij stond nu achter me en... deed niets! Opnieuw dat wachten! Dat verschrikkelijke eindeloze wachten totdat er iets zou gebeuren. De tijd kroop voorbij. Ik bleef staan zonder te bewegen. Ik voelde hoe mijn lichaam steeds zwakker werd. Toen ik op het punt stond in te storten, voelde ik zijn warme adem in mijn nek. Mijn lichaam schokte. Het voelde alsof mijn bloed opnieuw door mijn aders stroomde. Met zijn hand nam hij voorzichtig mijn haar en legde het over mijn linkerschouder. Ik hoorde hoe hij diep de geur van het parfum opsnoof. Ik rilde over mijn hele lijf. Dan begon het wachten opnieuw. Tot hij mijn rechterschouder en mijn hals begon te kussen...

Liefste, liefste Katie...! Hoe kan ik dit beschrijven? Natuurlijk ben ik gekust. En vaak passioneel. Maar deze kussen... Zacht als satijn, maar met het geweld van een vampierenbeet! Mijn hele frêle lijf sidderde onder de aanraking van zijn mond. Het werd een ogenblik zwart voor mijn ogen. Hij duwde me plots ruw voorover en ik viel uitgestrekt op bed. Voordat ik me opnieuw kon oprichten had hij mijn bekken vastgegrepen en omhoog getrokken. Ik zat nu op mijn knieën, met mijn gezicht in het laken en mijn kont in de lucht. Ik realiseerde me plots dat dit waarschijnlijk de plaats van Martha in bed was. Zou hij dit ook met haar doen? Iedere avond? Ik kon een pijnscheut van jaloezie niet onderdrukken. Maar wat hij nu te zien kreeg, mijn perfecte kontje met daarin een buttplug, was uniek! Dat wist ik zeker. De dikke kont van die koe van een Martha zou nooit ditzelfde geile spektakel opleveren! Ik zou er wel voor zorgen dat hij nooit meer op ie teef kroop! Ik schrok van de agressie die ik plots tegen zijn vrouw voelde. Die lieve Martha, die zich als een tweede moeder over mij ontfermde. Ik schaamde me eindeloos, maar kon niet verhinderen dat ik mijn kont nog scherper omhoog stak en er als een loopse teef even mee heen en weer schudde!

Hij bleef achter me staan en deed niets. Zag hij dat ik rilde van schrik en opwinding? Ik had het gevoel dat mijn hele lijf schudde. Altijd dat wachten. Dat wachten. Waarom folterde hij me zo? Ik wilde luid schreeuwen: Ik kan niet meer! Ik kan dit niet meer! Raak me aan! Raak me godverdomme aan! Op dat ogenblik voelde ik hoe hij met zijn vingers door mijn kutje wreef en mijn lipjes voorzichtig uit elkaar streelde. Ik kreunde van genot en stak mijn kont nog hoger in de lucht. Langzaam gleed zijn vinger in mijn gleufje naar binnen. Ik balde mijn vuisten van genot. Alle spieren in mijn bekken trokken samen. Een overweldigend gevoel van warmte stroomde door mijn hele lijf. Mijn lichaam was eindelijk waar het wilde zijn. Maar hij trok zijn vinger voorzichtig terug. Dan voelde ik zijn hand langs mijn wang en zijn vinger tussen mijn lippen... Ik zoog zijn vinger naar binnen alsof het zijn pik was en likte mijn eigen vocht alsof het zijn zaad was! Ik wilde me oprichten, maar met zijn andere hand in mijn nek hield hij me tegen.

Voorzichtig trok hij de buttplug uit mijn kontje en duwde hem dan terug. Het wond me verschrikkelijk op. Ik kreunde luid. Tegelijkertijd begon hij mijn dijen te strelen. Ik voelde zijn stevige hand op mijn vlees. Zacht en teder. Op en neer. Dan zette hij zijn nagels voorzichtig in mijn huid en maakte dezelfde beweging. Op en neer. Dan opnieuw strelen. Toen ik gewend was geraakt aan de afwisseling tussen de zachtheid van zijn hand en de scherpte van zijn nagels, sloeg hij met plots hard op mijn dij. Ik schreeuwde het uit en sprong recht, maar zijn hand in mijn nek duwde me opnieuw omlaag. Mijn vlees brandde. Het was alsof er kokend water op was gegoten. Hij begon opnieuw te strelen en te krabben. Maar ik wist nu wat er kon gebeuren. En inderdaad de slagen bleven niet uit. Iedere keer schreeuwde ik. Ik wilde niet maar kon het niet onderdrukken. De pijn was te hevig. Na een tiental slagen stond mijn hele kont in brand. Ik kon mijn tranen niet meer inhouden en snikte luid. Dat was voor hem blijkbaar het signaal om zich weer op mijn kutje te concentreren. Zacht als een pluim bewogen zijn vingers rond en tussen mijn lipjes. Dat genot trok mijn aandacht geleidelijk weg van mijn brandende kont. Er kwamen gelukkig geen slagen meer en na een tijdje bleef er alleen maar een warm gloeiend gevoel achter op mijn dijen.

Dan hoorde ik dat hij zijn broek opentrok. Ik wilde me oprichten en kijken. Maar ik durfde niet. Zijn hand lag niet in mijn nek, maar toch voelde ik ze. Ik bleef liggen. Als zijn gehoorzame teef, schoot er door mijn hoofd. Bang afwachtend op wat er ging gebeuren. Al bestond daar eigenlijk geen enkele twijfel over. Ik ademde diep in alsof ik me zo beter kon voorbereiden. Ik voelde hoe hij met zijn eikel op en neer in mijn natte geile kutje begon te wrijven. Hij wilde me klaar laten komen, zo lang bleef hij met zijn dikke harde eikel wrijven. Ik likte met mijn tong over mijn lippen en stak een vinger in mijn mond. In mijn fantasie zoog ik zijn grote pik af totdat er geen druppel meer overbleef. Ik was zo ongelofelijk geil. Bijna op het punt gekomen dat ik ging exploderen, duwde hij zich plots met grote kracht in één beweging helemaal naar binnen. Ik voelde zijn ballen tegen mijn kutje slaan en schreeuwde het tegelijk uit van de pijn. Natuurlijk was ik geen maagd meer, maar zoveel mannen als ik beweer heb ik niet geneukt. Ik heb daarover tegen je gelogen, Katie. De meeste jongens en mannen heb ik afgetrokken of afgezogen. In de bosjes. Achter de toiletten op het voetbalveld. In de fietsenstalling op school. In het donker achter hoek en kant. In de seksbioscoop. Maar mijn kutje is niet zo vaak gebruikt als ik meestal suggereer. Een verschrikkelijke pijn schoot door mijn buik. Voor mijn ogen werd het zwart.

Hij ging wild in mij tekeer. Trok aan mijn haren. Greep naar mijn tieten. Kneep in mijn tepels. Zijn handen waren overal tegelijk. Ik hoorde hem kreunen en diep grommen. Ik voelde zijn gewicht op mij neer komen. Het was alsof een beest op me gesprongen was. Ik was een gemakkelijke prooi. Maar tegelijk vond ik het heerlijk dat ik dat beest in hem kon losmaken. Mijn lichaam schudde aan alle kanten. Ik dacht dat ik helemaal uit elkaar ging vliegen. Dat ik in stukken geneukt werd. Totdat een gevoel van diep genot dat ik nooit gevoeld had zich van mij meester maakte en vanuit mijn kutje mijn hele lichaam instroomde en alles weer samen hield. Ik tintelde van de toppen van mijn tenen tot mijn haarwortels. Alles werd meegesleurd in een enorme lawine van onstopbare lust. Alle dijken in mijn lichaam braken door en het genot overstroomde al het land. Ik stond op het punt te verdrinken toen hij zijn laatste salvo's loste. Hij raakte iedere plek in mijn lijf. Recht in de roos. Ik schreeuwde, kreunde, schudde, rilde,...

Hij gleed langzaam maar onherroepelijk uit me weg. Ik verlangde nu zo naar een teder woord van hem. Ik had hem alles gegeven. Ik wilde dat hij zei dat hij van me hield. En hij zei het, Katie, hij zei het! Hij boog zich voorover, likte mijn hals en mijn wang. Hij stak zijn tong in mijn oor. Mijn lichaam rilde als een blad in de noordenwind. Dan fluisterde hij:

'Je bent nu van mij!'

Mijn hart jubelde. Ik was van hem. Ik was zijn slet, zijn hoer, zijn... , ik zou zijn eender wat willen zijn, zolang ik maar van hem was! En hij zei het. Ik was van hem. Tranen in mijn ogen. Van pijn. Geluk. Ontroering.

'Ga douchen. Veeg de spiegel schoon. Ga slapen. Dit is nog maar het begin.'

Toen ik later in mijn bed lag, liefste Katie, overviel de wanhoop mij opnieuw. Hoe moest dit verder? Wat had ik in godsnaam gedaan? Waarom had niemand me tegengehouden? Wat moest ik met de nieuwe Dorien? Waar ze ze trouwens? Ze leek met de laatste siddering van mijn orgasme uit mijn lijf te zijn verdwenen! Was dit alles? Deze kilte en eenzaamheid? Hoe kon ik nu als 'zijn slet' door het leven gaan? Moet ik daar nu trots op zijn? Zeg het me, liefste, liefste Katie? Wat moet ik doen? Hoe moet ik zijn vrouw onder ogen komen? Hij heeft me geneukt op haar plek in bed! En Cindy? Wat moet ik in godsnaam tegen Cindy zeggen? Dat haar vader mijn meester is? Hoe kan ik met hen onder hetzelfde dak blijven leven?

En tegelijk wil ik maar één ding, Katie! Maar één ding! Zijn slet zijn. Ik wil dat hij me beveelt. Dat hij me gebiedt. Dat hij me slaat. Dat hij diep in me dringt. Dat hij me pijn doet. Dat hij me vernedert. Dat hij me koel behandelt. En dat hij me dan in zijn armen sluit. Ik heb geen ander verlangen meer. Ik wil aan zijn kruis genageld worden! Och, wat schaam ik me diep voor dit soort beelden, Katie! Zo ben ik niet opgevoed. Zo wil ik ook niet zijn. Maar ik kan niet anders. Er is een deur opengegaan en ik ben de kamer binnen gestapt. Er is geen weg terug meer. Maar wat ligt er voor me, liefste Katie? Wat ligt er voor me? Ik ben zo bang. Ik zou het liefst op het eerste het beste vliegtuig springen, naar je toe komen en me dan in je armen gooien!

Maar ik ben niet meer de Dorien die ik was. Ook al wil ik soms terug naar vroeger. Het kan niet meer. Hij heeft zijn stempel te diep in mijn vel geslagen. Zijn keurmerk. Ik ben zijn bezit nu. En ik wil niets anders meer zijn. Och, liefste Katie, dit moet als waanzin in je oren klinken. Het is ook waanzin. Ik ben mijn eigen weg kwijt. Alleen de zijne telt nog. maar waar die naartoe leidt, weet ik niet.

Met mijn laatste krachten, zend ik je alle liefs. Het enige wat ik nu kan doen, is wachten tot hij weer naar me kijkt. En mijn bloem weer laat openbloeien.

Dorien

(maar welke?)

Alle verhalen van: Yourcaptain

Fijn verhaal 
+8

Reacties  

Ik ken Yourcaptain als een schrijver die zich geheel kan inleven in de belevingswereld van zijn hoofdpersonage, ongeacht man of vrouw. In dit verhaal geeft hij de emoties van Dorien zo treffend en geloofwaardig weer dat de spanning je naar de keel grijpt. De originele vorm waarin hij e.e.a. verwoordt ligt niet voor de hand, maar ook dat is een kenmerk van YC. Met een ongekend gevoel voor zowel humor als drama weet hij vaak een ongebruikelijke, maar unieke, manier van vertellen te vinden. Chapeau Captain!
Weer een grandioos verhaal van de Captain, dank.
Misschien zouden tandartsbezoeken vanzelf een stuk aangenamer worden als er vaker van dit soort brieven verstopt zaten tussen de tijdschriften in de wachtkamer ;-) Fijne nieuwe toevoeging voor de BDSM verhalen, ik hoop dat er nog vele van jouw hand zullen volgen!  En natuurlijk een  grote eer dat je o.a. mijn verhalen als voorbeeld hebt gebruikt. Mooi hoe je bijvoorbeeld non-verbale communicatie hebt gebruikt als middel waarmee onderwerping/overgave mee kan worden getriggerd. In BDSM hoeft het niet altijd groots en meesl(zw)epend te zijn ;-) om een effect te hebben. Elementen als verleiding, stijl, klasse, passie, lichaamstaal, houding zijn m.i.
minstens zo interessant. Dat heb je heel mooi weten te verwoorden. Ik verheug me dan ook op je volgende verhalen in deze categorie!