Dark room

Informatie
Geschreven door Zomerdijk
Geplaatst op 05 september 2020
Hoofdcategorie Homo | Lesbisch | Bi
Aantal reacties: 1
3826 woorden | Leestijd 20 minuten

“Dat meen je toch niet echt? Dat is een geintje,” zei ik tegen Francien.
We lagen onderuitgezakt naar de televisie te kijken, zij op de driezitsbank, ik in de leren stoel met mijn benen over de leuning. Vroeger lagen we nog weleens samen op één bank, maar dat werd gaandeweg minder. Onze relatie was aan slijtage onderhevig. Het damesduo had last van metaalmoeheid.

“Nee, echt,” zei Francien. “Ik hoorde het van Tamara. Die was er vorige week geweest, op de eerste avond. Het was er nog druk ook. Serieus. De Pub heeft een dark room.”
Ze legde een kussen onder haar voeten en slaakte een vermoeide zucht. Francien werkte als tandartsassistente in een drukke praktijk. Tijd om even uit te blazen was er meestal niet.

De Pub was de enige lesbische club in de stad, afgezien van een paar cafés die weleens een damesavond hielden, om met de tijd mee te gaan. Vroeger kwam ik er regelmatig, maar dat werd minder, omdat je het na een tijdje wel gezien hebt in zo’n club. Altijd dezelfde gezichten. Misschien had Maaike, de eigenaresse, daarom wel besloten tot een dark room.

“Er kwamen zeker heel wat protesten?” zei ik tegen Francien.
Ik kon de bezwaren wel uittekenen. Een dark room voor vrouwen was bepaald niet politiek correct. Zulke dingen leidden tot eindeloze discussies. De openlijke flirt-avonden kregen al veel kritiek, hoewel dat toch redelijk onschuldig was, afgezien van wat vrijpartijtjes.

“Viel erg mee, volgens Tamara,” zei Francien. “Weinig verzet. Sterker nog, er was heel wat belangstelling voor die dark room. Misschien is het wel een gat in de markt. Het juiste moment, of zo. Leuk voor Maaike. De Pub trok de laatste tijd toch minder mensen.”

“Mmm,” zei ik, terwijl ik half slaperig nog een tijdje over het idee nadacht.
Onzinnig, natuurlijk, maar het had toch een zekere charme. Weer eens wat anders. Net zoiets als het spookhuis op de kermis. Er zou wel veel gegiecheld worden, dacht ik. Echt serieus kon het natuurlijk niet zijn.
In een opwelling zei ik: “Misschien ga ik er wel eens kijken.”
Francien draaide haar hoofd om. “Moet je vooral doen. Vrijheid, blijheid.”
Het klonk een beetje snibbig. Die vrijheid hadden we elkaar wel beloofd toen we gingen samenwonen. Het moest niet verstikkend worden. Maar Francien was toch niet blij toen ze na twee jaar onverwachts thuiskwam en mij in een zeer compromitterende houding op de bank aantrof met de schooljuffrouw met wie ik in de redactie van het wijkkrantje zat. Goed, de schooljuffrouw had haar broekje nog aan, maar ik niet meer. Dus moest ik accepteren dat ze me nog een maand lang een smerige pot en een onbetrouwbaar wijf noemde. Vond ik onterecht. Maar zelf was ik ook kwaad toen Nynke, de ex van Francien, haar mond voorbij praatte zodat ik erachter kwam dat de dames nog gewoon met elkaar naar bed gingen terwijl Francien al met mij samenwoonde.

Ach, het leven is weerbarstig. Maar goed, Francien keek dus een beetje argwanend toen ik zei dat ik weer eens naar de Pub wilde. In het weekend waren ze open. Waarschijnlijk zou ik het tegen die tijd alweer vergeten zijn. Maar dat was niet zo. Vrijdagavond na het eten en de koffie zei ik tegen Francien: “Ik ga naar de Pub. Zin om mee te gaan?”
Ze haalde haar schouders op. “Mij best.”
Maar het klonk niet van harte.

Ik liep naar boven om me om te kleden. Even later verscheen Francien in de deuropening. Ik grijnsde haar toe in de spiegel.
“Wat trek je aan voor een dark room?” vroeg ik haar.
Ze zei niets.
“Jeans lijkt me niet zo geschikt,” ging ik verder. Ik hield mijn hoofd schuin.
“Je zult het zelf wel het beste weten,” zei Francien.
“Mmm,” zei ik peinzend. “Een rokje, dan maar.”
Francien draaide zich om. “Jezus…” hoorde ik haar nog mompelen.
Ik koos uiteindelijk voor een wijde witte bloes, een korte zandkleurige plooirok, een brede zwarte ceintuur en halfhoge zwarte laarzen. Netjes en sportief.

Een kwartiertje later zaten we in de auto. De sfeer was om te snijden. We hadden al twee weken geen seks gehad, dus het leek riskant om naar een club vol vrouwen te rijden. Ik hoorde Francien nog een paar keer zuchten, haar manier om duidelijk te maken dat er van alles aan onze relatie mankeerde. Maar op mij had dat meestal een averechtse uitwerking.

Parkeren was voor de verandering geen probleem. We vonden een ruime plek om de hoek van de Pub. Toen pas kwam de vraag op wie er nuchter moest blijven om terug te rijden. Dat hadden we beter eerder kunnen afspreken. We kwamen er niet uit en besloten dat we altijd nog een taxi konden nemen als het nodig was. Op dat moment vielen de eerste regendruppels, dus sloegen we haastig de hoek om en doken de Pub binnen, voordat het echt begon te hozen.

Binnen was het opvallend druk. We hingen onze jassen aan een van de oude staande kapstokken in het halletje achter de deur en keken of er nog ergens plaats was. De bar was bezet, maar in een hoek ontdekten we nog een vrij tafeltje.
“Ik haal wel wat te drinken,” zei ik, en Francien ging op weg naar het tafeltje.
Ergens in de menigte ging een hand omhoog. Nynke, haar ex. Gelukkig was Francien zo verstandig om niet bij haar te gaan zitten. Twee tafeltjes verder zat een stel vrouwen met kort haar en leren jacks. Buiten had ik hun motoren al zien staan. Er was een bikerclub op bezoek.

“Hé, Eva,” zei Maaike toen ik me naar de bar had gewrongen. “Lang niet gezien.”
Jaren geleden had ik weleens met Maaike gevreeën, toen ze nog een dik en onzeker meisje was. Daarna had haar vader haar het café nagelaten, dat toen nog een gewone kroeg was. Maaike had er de Pub van gemaakt en ze was een goede gastvrouw.
“Het is druk,” zei ik. “Het nieuws doet de ronde.”
Maaike grijnsde en knikte. “Ik kon het pand hiernaast huren, waar die reformwinkel in zat. Er zat zelfs nog een oude tussendeur, die ik alleen maar hoefde vrij te maken.”
Ze knikte naar een deur opzij van de bar, die donkerpaars was geschilderd, met het vage silhouet van een naakte vrouw met puntige tieten en het opschrift Duistere Geheimen. Dat moest de dark room zijn.
“Ik heb zelfs nog een aardige subsidie gekregen,” lachte ze.
Ik keek verbaasd.
“Ja,” zei Maaike. “Omdat we een sociaal-culturele minderheid zijn, volgens de wethouder.”
Ik dacht even na. “De wethouder? Dat is toch die stevige dame met dat rode haar?” Er ging me een licht op. “O, ik begrijp het.”
Maaike grijnsde weer. “Ja, hoor. Keurig getrouwd, maar ze komt elke week even langs voor overleg.”
Ik pakte mijn glazen van haar aan. “Slet,” zei ik tegen haar.
Ze haalde haar schouders op. “Leuk rokje,” riep ze me nog na.

Toen ik met de glazen bij ons tafeltje terugkwam, zat Francien te lezen. Dat deed ze wel vaker als ze niet wilde praten in een kroeg. Dan pakte ze een krant of een tijdschrift, boog zich er overheen en zei soms een uur lang geen stom woord. Heel gezellig. Ik liet me onderuit zakken, dronk van mijn bier en keek om me heen. Ja, het was echt drukker dan normaal. Ik kon niet zien of er daadwerkelijk gebruik werd gemaakt van de dark room, omdat de deur aan het zicht werd onttrokken, opzij van de bar. Maar na een tijdje merkte ik toch enig verkeer in die richting.

Mijn pogingen om een gesprek met Francien te beginnen liepen op niets uit, en na een kwartiertje zei ik: “Ik ga maar eens in die dark room kijken.”
Eindelijk reageerde ze. “Dat doe je toch niet echt?” vroeg ze. “Ik vind dat zó goedkoop en platvloers.”
Ik slikte een venijnig antwoord in en haalde mijn schouders op.
“Wie weet?” zei ik, terwijl ik opstond en de lege glazen meenam naar de bar.
Maaike was met iemand in gesprek en ik wierp een blik naar de paarse deur. Niemand te zien. Ik besloot het erop te wagen.

De deur piepte, maar dat viel niet op in het gedruis. Achter de deur hing een leren gordijn, waarschijnlijk om het licht af te schermen. Zodra ik de deur achter me dicht had getrokken stond ik in het pikkedonker. Het heette niet voor niets een dark room. Ik deed een paar stappen voorbij het leren gordijn en bleef toen staan. Vroeger was dit een reformwinkel, zoals Maaike al had gezegd, en de geur van oosterse kruiden was in de balken en het houtwerk getrokken. Het was een prettige combinatie met de frisse verflucht die ik opsnoof. Om me heen hoorde ik wat geluiden. Ik probeerde mijn ogen aan het donker te laten wennen en merkte dat er elke minuut iets oplichtte, waardoor je heel even een indruk kreeg van de ruimte. Ik moest Maaike vragen hoe ze dat deed; het zou wel een zwakke lamp met een tijdklok zijn.

Bij het vage schijnsel van de lichtflits zag ik dat er tien of twaalf vrouwen in de kamer waren. Aan het geschuifel en gehijg was duidelijk te horen dat er werd gevreeën. In een hoek stond een leren bank, waar twee meiden bovenop elkaar lagen. Hier en daar leunde een eenzame gestalte tegen een muur, en ik zag een vrouw die haar rok omhoog had en stond te masturberen. Voordat de lichtflits weer doofde zag ik nog net dat iemand zich van de muur losmaakte en naar me toe kwam. Het was alweer donker toen ze tegenover me stond en haar handen op mijn schouders legde. Ik strekte ook mijn armen uit en voelde een leren jack. Een van de motormeiden.

“Zo, meisje,” zei ze. “Heb je het aangedurfd?”
Ik vond het geen sterke opening, maar ze had een prettige diepe stem en ze rook fris naar een mannelijke body-lotion. Haar handen gleden over me heen en ze trok me naar zich toe. Even later voelde ik haar lippen op de mijne, hard en dwingend. Als vanzelf opende ik mijn mond toen ze haar tong naar binnen wrong. Subtiel ging het niet, maar dat had ik ook niet verwacht. Per slot van rekening was het een dark room. Je ging hier naar binnen met maar één bedoeling. Ze pompte haar tong tot in mijn keel, terwijl ze haar heupen tegen de mijne wreef. Ik had van tevoren niet geweten hoe ik zou reageren. Misschien zou ik wel dichtklappen. Maar dat gebeurde niet. Integendeel, bij mij gingen de sluizen behoorlijk open. Ze liet haar handen onder mijn topje glijden en haakte mijn beha los, zodat ze meer ruimte had.

Haar vingers grepen mijn tepels en ik hoorde haar zuchten: “Aaah, blote tieten! Precies wat ik nodig had.”
Haar vingertoppen waren half teder, half agressief, en hadden het gewenste effect op mij. Ik pakte haar borsten, door haar T-shirt heen, en constateerde dat ze geen beha droeg. Ik rolde haar tepels onder mijn handpalmen en voelde ze stijf worden. Even later verdwenen mijn handen onder haar shirt en streelde ik haar tieten. Zo bleven we staan, zoenend en voelend. Bijna op hetzelfde moment lieten we allebei onze handen zakken en tastten naar elkaars billen. Haar hand wreef over mijn rokje en ze bewoog haar middelvinger snel op en neer langs mijn bilspleet. Ik kneedde haar stevige kont. Ze hijgde in mijn nek en ik ademde in haar oor. We reden tegen elkaar op.

Ik vroeg hoe ze heette, hoewel een dark room misschien wel anoniem moest zijn.
“Hilda,” zei ze.
“Eva,” fluisterde ik terug.
Ik voelde haar lippen weer op de mijne voor een snelle kus, maar toen duwde ze ruw mijn hoofd omlaag. Haar bedoeling was duidelijk. In het donker maakte ik haar brede leren riem los en trok haar jeans naar beneden. Ik streelde met mijn wang langs haar warme onderbuik en kuste haar navel. Toen gleed ik met mijn pink over de voorkant van haar broekje en voelde het vochtige bewijs dat ze meer dan bereid was om me te ontvangen. Ik rukte haar slip omlaag en knielde voor haar op de grond. Ze stond met haar broekje op haar knieën en haar jeans op haar enkels. Haar kut was geschoren, de huid glad en zacht. Ik rook de geur van de crème die ze gebruikte. Ze had grote schaamlippen en een stijve clit. Ik zoog haar zachtjes, maar dat was niet wat ze wilde. Ze greep me bij mijn haar en trok met geweld mijn hoofd op en neer. Ik sperde mijn mond wijd open, wrong mijn tong naar buiten en begon haar stevig te fucken. Ze stootte met haar heupen tegen mijn gezicht.

Ik wist ook wel dat het een vreemde situatie was. Het was begonnen als een gewone vrijdagavond in de kroeg. En nu zat ik in een achterkamertje, waar ik me op mijn knieën had laten zakken om een wildvreemde vrouw te beffen. Toch was het minder vreemd dan het leek. Mensen gedragen zich nu eenmaal zoals hun omgeving zich gedraagt. En ik werd omringd door andere vrouwen die seks met elkaar hadden in het donker. Dus deed ik mee. Zo simpel lag het.

Hilda klauwde met haar handen door mijn haar en trok me nog dieper tussen haar dijen, met zoveel kracht dat ik bijna geen adem meer kreeg. Hijgend pompte ik mijn tong in haar kut en zocht haar gevoelige plekjes. Haar schokkende heupen vertelden me dat ik goed zat. Ze werd steeds natter en ik moest een paar keer slikken. We hadden het ritme nu te pakken en bewogen tegen elkaar aan. Ze wreef haar zwetende buik over mijn gezicht. Met haar broekje op haar knieën en haar jeans op haar enkels had ze moeite haar evenwicht te bewaren, maar ik greep haar bij haar billen. Tegelijk zocht ik met mijn middelvinger naar het intieme geheim dat daar verscholen lag en dat Hilda maar al te graag prijsgaf.

In alle opwinding duurde het even voordat het tot me doordrong dat we gezelschap hadden. Anderen hadden zich zwijgend om ons heen verzameld in het halfdonker. De vrouw die tegen de muur had geleund was naar ons toe geslopen en bleef nu naast Hilda staan. Ik hoorde aan haar zware ademhaling dat ze weer stond te masturberen. Er zat nu ook iemand achter me. Ik voelde het meer dan dat ik het zag. En ik merkte het aan Hilda’s reactie. Zij kon over mijn gebogen rug heen kijken. Handen gleden over mijn heupen en trokken mijn rokje omhoog. Zoekende vingers streelden de binnenkant van mijn dijen. De vrouw achter me begon mijn billen te kneden voordat ze mijn broekje opzij schoof en mijn kut betastte. Ik hoorde haar nu hijgen. Lang hoefde ik niet te wachten voordat haar vinger bij me naar binnen gleed. Toen nog een, en een derde. Ik spreidde mijn benen om haar toegang te geven. Ik was allang een grens voorbij. Nog steeds befte ik Hilda, die kronkelde van opwinding. Het was een soort intuïtie, maar ik vermoedde dat de vrouw achter mij een vriendin van haar moest zijn, een van de andere motormeiden.

Hilda bonkte met haar onderbuik tegen mijn gezicht en ik liet mijn tong op en neer gaan in het ritme waarin ze naar haar orgasme toe werkte. De vrouw die me van achteren masturbeerde nam hetzelfde tempo over, zodat we nu samen bewogen in een vloeiende eenheid. Rillingen sloegen door mijn lijf. Overal om me heen hoorde ik vrouwen zuchten. Iemand begon luid te steunen. Het werd me te veel. Ik hield het niet meer en liet de remmen los. Het moest maar gebeuren. Met een ingehouden kreet propte ik mijn tong zo diep mogelijk in Hilda’s kut, zuigend en zoekend. Haar spieren verkrampten en ik wist dat ze klaar ging komen. Mijn heupen schokten al onder de vingers van de vrouw achter me, en het volgende moment greep Hilda mijn hoofd en begon haar kut over mijn hele gezicht te wrijven, hijgend in haar orgasme. Ik volgde nog geen drie seconden later, klaar gevingerd door de mysterieuze minnares achter me.

Ik weet niet hoeveel tijd er verstreek, maar op een gegeven moment zat ik in het donker op het randje van een bank, met mijn rok half omhoog en het zweet op mijn rug. Langzaam kwam ik weer tot mezelf. Mijn twee zusters in de liefde waren verdwenen, hoewel ik de indruk had dat ze nog ergens in de dark room moesten zijn. Misschien deden het ze nu met elkaar. Zuchtend kwam ik overeind, fatsoeneerde mijn kleren en zocht in het halfdonker mijn weg naar de deur. Daar rechtte ik mijn schouders en trok een onverschillig gezicht voordat ik naar buiten stapte, de kroeg in. Gelukkig lette niemand op mijn terugkomst. Ik liet me op een barkruk vallen en vroeg Maaike om een witte wijn.
Ze grinnikte een beetje toen ze het glas naar me toe schoof. “Gescoord?” zei ze.
Ik haalde nog eens diep adem. “Hou op,” zei ik. “Niet te geloven!”
Maaike zette een glas water naast mijn wijn en zei: “Francien is vertrokken.” Ze aarzelde. “Ze is meegegaan met haar ex. Met Nynke. Ze wist niet of ze vanavond hier nog terug zou komen, maar je kunt op haar wachten. Zij heeft de auto, zei ze.”
Ik nam een slok wijn. “Shit.”

Ik zat nog geen vijf minuten aan de bar toen de deur van de dark room weer openging. Hilda kwam naar buiten. Nu ik haar beter kon zien, was ze wat ouder dan ik had gedacht, maar strak afgetraind en goed in model. Ze knipoogde tegen me. Achter haar liep een jongere vrouw, niet in een leren outfit zoals Hilda, maar in een bomber jack en met een cap op haar blonde krullen. Ze keek me even aan en streek quasi nonchalant met twee vingers langs haar lip.
Voordat ze me voorbij liep bleef ze even staan en zei: “Als je een ritje wilt, mag je altijd bij me achterop.” Toen legde ze een hand op mijn dijbeen. “Bij mij achterop?” herhaalde ze. “Ach, wat zeg ik nou? Dat moet natuurlijk andersom, bij een typje zoals jij.”
Grijnzend liep ze met Hilda terug naar de motormeiden, die hen met gedempt gejuich ontvingen.

De hele groep vertrok een kwartier later. Hilda en haar vriendin waren zo vriendelijk nog even een hand op te steken, maar meer ook niet. Weer wat geleerd. Gelukkig waren er een paar mensen die ik kende, dus schoof ik bij hun tafeltje aan om te kletsen en te drinken. De avond sleepte zich voort en tegen een uur of half twee was ik de enige die nog overbleef en liep Maaike al met een doek rond om de tafeltjes af te nemen. Ik verplaatste me naar een barkruk. Toen ze klaar was met opruimen kwam Maaike weer achter de bar staan en schonk me nog een wijntje in, van het huis.
“Geen Francien,” zei ze.
Nee, dat was me ook al opgevallen. Mijn lieve vriendin had niet eens de moeite genomen om te bellen of een sms’je te sturen. Misschien kwam het door de drank, maar ik was er redelijk van overtuigd dat ze op dit moment bij haar ex tussen de lakens lag en dat de stoere Nynke bezig was haar wijdbeens te bonken.

Blijkbaar stond dat op mijn gezicht te lezen, want Maaike legde haar hand op de mijne en zei: “Dat heb je met zo’n ex. Je komt er nooit vanaf.”
Ik zuchtte eens diep. “Het maakt me toch wel pissig,” zei ik kwaad.
Maaike knikte instemmend. “Je zou natuurlijk wraak kunnen nemen,” opperde ze.
Ik keek haar vragend aan. “Door zelf ook iets met je ex te beginnen,” zei ze zacht.
Ik begreep er niets van. Totdat me een licht opging. “Maar…” zei ik, “wij hebben alleen maar gezoend!”
Maaike nam een slok van haar eigen wijn. “Ja,” zei ze. “Maar ik had best wat meer gewild.” Haar middelvinger streelde mijn handpalm. “Ik heb nu een appartement boven de zaak hiernaast,” zei ze. “Pas verhuisd. Wil je het zien?”
Ik boog me over de bar en zoende haar langdurig op haar lippen. “Ik wil het heel graag zien,” zei ik. “O, en je appartement ook.”
Maaike grinnikte.

Ze sloot het café af en via een binnentrap kwamen we op de eerste verdieping aan de andere kant, waar ze een kleine flat had. Ze deed een paar lampen aan in de huiskamer. We hadden genoeg gedronken, en ook wel genoeg gepraat. Op weg naar haar slaapkamer kleedden we ons al uit. Maaike struikelde over haar slipje. Ik ving haar op en maakte van de kans gebruik om uitvoerig haar tieten te kneden. We zoenden elkaar overal waar we elkaar maar konden raken. Al op de drempel van de kamer wreven we onze blote lijven tegen elkaar aan, voordat ik haar een zet gaf waardoor ze op haar buik op het bed belandde. Ik liet me bovenop haar vallen, met mijn kut tegen haar billen. Ze wilde zich op haar rug draaien, maar ik hield haar tegen.
“Nee, wacht!” hijgde ik. “Blijf zo liggen. Ik heb maar twee minuten nodig.”
Maaike grijnsde. “Wauw,” zei ze enthousiast.
Ik hield haar bij haar bovenarmen vast en duwde haar tegen het bed terwijl ik deed wat ik bij haar wilde doen. Het duurde drie minuten voordat ik haar in haar schouder beet om een schreeuw te onderdrukken. Maaike draaide zich hijgend om. Het zweet stond op haar bovenlip en ze had haar hand al tussen haar benen. Haastig fluisterde ze me in mijn oor hoe ze me ging pakken.
“Dat wilde ik al toen ik je vanavond zag binnenkomen.”
Daar had ik helemaal geen bezwaar tegen, zeker niet toen ik even later met mijn benen om haar heupen lag.

Pas na een half uur van heftige gymnastiek werden we allebei wat rustiger. De eerste storm was geluwd en we namen de tijd om echt te vrijen en lief voor elkaar te zijn. Ze lag dicht tegen me aan, in een rozige stemming van drank en tederheid. Zo nu en dan viel ik half in slaap. Toen ik mijn ogen weer opsloeg, zag ik dat Maaike een mobieltje in haar hand had en een sms’je verstuurde. Ze had een lachje op haar gezicht dat ik niet vertrouwde, dus griste ik de telefoon uit haar hand en las wat ze had verstuurd. Het was een bericht aan Francien, mijn vriendin.
De tekst luidde: “Ze is bloot en ze is nu van mij. Groetjes, Maaike.”

Ik gaf haar een stomp. “Kreng.”
Ze grinnikte, zonder een spoor van spijt. “Niet dan?” vroeg ze. 
“Ik ben helemaal niet van jou,” zei ik tegen haar.
“O, jawel,” zei Maaike, terwijl ze langzaam en nadrukkelijk haar bovenlip likte, “en ik zal het je bewijzen ook.”

En dat deed ze. Een heel weekend lang.

© Zomerdijk 2007

Alle verhalen van: Zomerdijk

Fijn verhaal 
+5

Reacties  

Een goed verhaal, het leest lekker en is fijn geschreven.