Loosdrecht

Informatie
Geplaatst op 22 april 2022
Hoofdcategorie Homo | Lesbisch | Bi | Anders
Aantal reacties: 3
5603 woorden | Leestijd 29 minuten

Ja, ik houd ook van zeilen, weet je nog? Dat had ik gemaild. Waarschuw me als je een boot hebt op een mooie dag met een beetje wind. Dat was in december en sindsdien had ik haar niet uitgebreid gemaild. Werk kost tijd en mijn sociale verplichtingen zijn om één of andere reden niet gering. Tante Peet, wanneer gaan we weer eens samen eten? (Lees: Help, mijn studietoelage is op.) Zeg Peet, wanneer komen jullie weer eens langs? (Lees: Jouw man is toch zo’n handige klusser?) Hoe goed ken ik Paula nu helemaal? Lang geleden, eind jaren negentig, cursus netwerktechniek, hokje vol nerds waaronder twee vrouwen, wij dus. De cursus was niet lang of zwaar. Het was voldoende om mensen die de IT er als nevenfunctie bijdeden zoals ik de goede kant op te zetten.
Zij was anders, zoog alle informatie op en bleef om meer vragen. Bij mij wekte ze vooral de indruk in competitie te zijn met de macho onder de mannen, een hunk van de foute soort die het nu vast tot Senior Information Officer of zoiets geschopt heeft. Tijdens de koffie in de pauze van de laatste bijeenkomst was de aap uit de mouw gekomen. Geen aandachtvragerij zijn kant op en zeker geen verliefdheid. Ze had het niet op mannen in het algemeen en zeker niet op zijn soort. Ik weet nog wat ik dacht: Wow, een pot! Of nee, een lesbienne, let op Peet, gedraag je. Verder besteedde ik er geen aandacht aan. Zelf zat ik nog zo ver in de kast dat alleen in het donker durfde te masturberen, denkend aan mannelijke popidolen die toen hot waren. Te moeilijk, te ver weg, niet voor mensen als ik. We zijn wel altijd contact blijven houden en zo midden jaren negentig vonden we ons heel hip om dat via email te doen. Inmiddels zitten er 1864 emails in het speciale postvakje dat ik voor onze correspondentie nog steeds bijhoudt. Ik weet dat ze weer eens single is maar verder…

De parkeerplaats is niet bepaald leeg als ik mijn motor in een verloren hoekje neerzet en dus kijk ik verwachtingsvol rond. Werkelijk geen idee heb ik waar ze mee rijdt en eigenlijk ook geen idee meer hoe ze eruitziet. Ze was toen best zwaar, net als ik en ze had kort, donker haar en kleine kruisjes als oorbellen. Redelijk shockerend vanuit mijn toenmalige Christelijke standpunt gezien maar dat intrigeerde me juist. Met mijn motorpak in de koffers opgeborgen en mijn tas naast mij zit ik schrijlings op mijn zadel en kijk rond. Ze leek mij nooit iemand voor een dure auto maar ook daar zit ik ernaast. Mijn oog viel al op de tamelijk exotische kleine Lotus en daar stapte een vrouw alleen uit die qua lengte en haarkleur overeenkwam met Paula, maar verder… Bijna mager is ze en zongebruind. Haar topje laat veel huid onbedekt en op haar rechterarm zie ik de nodige tatoeages. Aan dezelfde kant is haar kapsel ook heel kort waardoor een rij oorringen zichtbaar is. Ze dekt de auto niet af maar pakt slechts een flinke tas van de passagiersstoel. Haar jeans oogt oud en de sneakers eronder zijn even versleten maar ze geeft er overduidelijk niet om. Ze ziet mij, zwaait onmiddellijk en loopt op me af. Hoe weet ze dat zo zeker? Ik ben toch ook flink veranderd, dacht ik zo.

Nog voor er een woord gezegd is krijg ik drie kussen waarvan de middelste op mijn mond land. Niets achter zoeken Peet. Weet je nog? Dat deed ze vroeger ook.
‘Paula.’
‘Petra, je ziet er goed uit girl. Zijn de kilo’s van je afgewaaid op de motor? Mooi ding trouwens. Nieuwste model?’
‘Eh ja, vorig jaar …’
‘Eindelijk je wens in vervulling! Stoer hoor. Je vertelde wel een paar jaar terug dat je weer flink was afgevallen maar dit is knap hoor. Laat mij jou eens goed bekijken.’
Ik ga staan en draai me rond, vrolijk van het complimentje. ‘En in jeans. Je wordt nog eens modern meid. Toch wat anders dan die lelijke soepjurken waar je voeger in liep.’
‘Dat waren andere tijden Paula. Een jurk is ook niet echt praktisch op de motor.’
‘Je mag wel oppassen. Straks ga ik jou nog verleiden.’
‘Je doet je best maar.’ Fuck! Zeg ik dat? Wat als ze straks… Ze negeert mijn woorden en loopt langs me heen richting het havenkantoortje waar al een paar families staan te wachten op hun beurt. Ontspannen vertelt ze dat ze vanmorgen vanuit België is aan komen rijden omdat ze gisteren met een stel vrienden op Spa gereden heeft. Mijn hersenen moeten graven. Oh ja, Spa-Francorchamps, dat circuit.
Soepel handelen we de huur af waarbij ik maar net gelegenheid krijg te betalen en eenmaal op de steiger blijkt dat we een bijna nieuwe Valk tot onze beschikking hebben maar dan zonder motor. De Zuidenwind maakt de jachthaven tot lagerwal en Paula kijkt bedenkelijk.
‘Zal ik maar afvaren?’
‘Prima. Laat maar eens zien of je ook echt kan wat je zei.’
Ik maak er geen woorden aan vuil maar vertel kort wat ik van plan ben en wanneer welk zeil gehesen moet worden. Dan duwen we ons achteruit de box uit en met behulp van twee pagaaien vinden we open water waarna Paula de fok mag hijsen. Daarmee maken we vaart en als ze klaar is voor het grootzeil draai ik de Valk tegen de wind in. In drie tellen staat het grootzeil en terwijl de zeilen wild klapperen help ik even de vallen te beleggen. Alsof we al jarenlang samenwerken is het karweitje snel geklaard en als ik met een flinke zet aan de helmstok de boot door de wind heen druk zet Paula de fok strak. Twee tellen later heb ik tien meter grootschoot aangetrokken, het grootzeil vangt wind en de bries zet de boot onder een leuke helling maar ik kan moeiteloos een koers naar de overkant aanhouden en dat is het enige wat telt. Ook ik druk mijn schoot in de klem en met slechts het geluid van het water is er rust.

‘Je bent het niet vergeten Peet.’
‘Dat vergeet je nooit meer, net als met fietsen. Haal jij de stootwillen nog even binnen?’ Zonder commentaar gaat ze aan de slag. Ik merk dat ze probleemloos blijft staan ondanks de hellingshoek en ook niet schroomt om de lage kant te doen terwijl het water bijna over het dek loopt. De boot wordt nog stiller nu die rubber ballen het water uit zijn. Het zonnetje schijnt, de lucht is bijna on-Nederlands blauw dus hoe mooi kan het leven zijn?
‘Nou, kom maar op Peet. Zit je nog steeds bij die tent? Je vertelde vorig jaar dat je wat anders ging doen.’
‘Ha ja. Nou dat is gedeeltelijk uitgekomen. We hebben de boel opgeschud en ik leid de vestiging.’
‘Da’s tof. En toen dacht je gelijk maar aan een nieuwe motor?’
‘Zo ongeveer ja en verder, ach, je ziet het. Jaartjes ouder, beetje grijzer maar verder niet echt veranderd.’
‘Echt wel. Jij bent heel iemand anders dan die maffe boerentrien van vroeger.’
‘Die ben ik nog steeds hoor.’
‘Ja, het is goed. Ik zag hoe je naar mij keek.’
‘Oh?’ Waar doelt ze op, vraag ik mij af.
‘Weet je man dat ook?’
Fuck! Ben ik zo doorzichtig? Ik ga er niet om liegen en ik ga ook niet ontkennen. ‘Nee. Het is ook niet zo zwart-wit.’
‘Hahaha, die Peet!’ Haar lach is vrolijk en warm en de hand die op mijn been slaat heeft iets oprecht-warms, niets bezitterigs. ‘Weet je, ik vermoedde het toen al.’
‘Maar je deed niets.’
‘Wat had je gedacht dat ik toen had moeten doen? Overvallen en seks op het toilet? Je moet wel heel geil zijn om dat leuk te vinden.’
‘Ik heb eerlijk gezegd geen idee. We moeten trouwens overstag om door dat gat te komen. Klaar?’ Op drie druk ik de boeg in de wind en goed getimed laat ze de fok vieren om die aan de andere kant weer aan te halen. Ze beweegt zo soepel als wat en ik voel enige jaloezie. ‘Tijdens die cursus vond ik het leuk om met je op te trekken, gewoon omdat je zo anders was, Paula.’ Ik probeer de koers in één keer door het gat heen te krijgen maar dat lukt niet, val af en maak snelheid waarna we weer overstag gaan. We zetten de schoten vast en er is weer rust, zeker omdat de golfslag toch wat minder is aan deze kant van de plas.

‘Je zei dat je geen idee had Peet…’
‘Nee, zeker in die tijd niet. Ik hoopte ooit ergens een kerel te scoren maar dat schoot allemaal niet op.’
‘Nee dat weet ik nog wel. Ook toen je melde dat je later je man ontmoette.’
‘Was alweer heel wat jaren verder.’
‘Ja he?’
‘En sinds wanneer val je op vrouwen Peet?’
‘Ik heb geen idee Paula. Maar je weet nog dat ik je mailde over mijn huwelijksperikelen?’
‘De seks was niet leuk meer?’
‘Nee, dat ging altijd wel goed. Nog steeds trouwens hoor.’
‘Staat me niet meer bij, Peet.’
‘Rond die tijd ben ik vreselijk verliefd geworden op een vrouw.’
Paula lacht luid, kijkt me aan en zet een lage stem op. ‘Welcome to the dark side.’
Ik lach mee want eigenlijk voelde het wel treffend. ‘Nou ja, uiteindelijk bloedde dat dood voor we elkaar ooit ontmoetten maar verder was het voor mij wel duidelijk.’
‘Je hebt dus nog nooit met een vrouw gezoend?’
‘Nee, niet echt nee.’ Ik had op mijn hoede moeten zijn maar nee, dat ben ik weer eens niet. Ze draait naar me toe en kust me vol op de mond. Ik ben te verbouwereerd om snel terug te trekken en zodra ik doorheb wat ik doe kus ik mee. Laat alle boten om mij heen maar meekijken, ik heb geen zin meer in verstoppertje maar bovenal heb ik gewoon zin om even buiten de lijntjes te kleuren. Niet dat ze zo verschrikkelijk lekker zoent maar dat boeit me niet, ik sta in vuur en vlam en pas als de fok bak staat en we zo gedwongen worden overstag te gaan kom ik weer even op aarde.
‘Je kust lekker Peet.’ Paula brengt het ontspannen vrolijk en dat maakt de stemming losser.

‘Ik heb wat bijgeleerd door de jaren, Paula.’ De wind is een fijn briesje hier en halfwind zeilen we rustig verder, naast elkaar in de kuip zittend waarbij ik met mijn been die over de helmstok ligt de boot op koers kan houden. Paula is naast me komen zitten maar dan andersom waardoor we elkaar aan kunnen kijken. Dat haar arm op mijn been rust is niet meer dan logisch maar hoewel haar hand mijn dij streelt is dat zo terloops dat ik er niet op reageer. Evenmin reageer ik als ze aangeeft het warm te hebben en vervolgens haar kleding uittrekt, in haar tas duikt en een bikini tevoorschijn trekt die ze op haar gemak aantrekt. Ze heeft kleine borsten die ik op 70A, misschien net B schat al zijn haar vormen lastig te zien door de vele tatoeages over haar lijf. Zeker nu we hier halfwinds varen krijg ik het ook warm en nadat we van plek gewisseld hebben trek ik mijn topje en jeans uit waardoor mijn badpak de hoon van Paula mag ontvangen. Het is inderdaad een nogal saai geval maar ik laat me niet opjutten en negeer haar vraag om meer huid.

‘Preutse Peet’,
‘Klopt.’ Ik verbaas mezelf. Heb ik niet amper een minuut geleden een vrouw gekust? Heb ik niet net iets bekend? We naderende waterskibaan waar lawaaierige motorboten jochies op wakeboards voorttrekken en ik ga overstag. Barst ook allemaal, denk ik en sta op van de helmstok en ga bij de mast zitten. ‘Zeil ja maar even.’ Rustig gaat ze zitten en legt de boot op koers terwijl ik de fok weer vastzet. Daarna kijk ik haar aan en als ik haar blik gevangen heb laat ik eerst de spaghettibandjes van mijn schouders vallen waarna ik doodkalm het badpak afrol. Met veel moeite negeer ik mijn aangeleerde beschaving en ga door, mijn borsten voor het eerst in mijn leven ontblotend in de buitenlucht. Het voelt of alle ogen van alle boten op mij gericht zijn maar ik zet door. Paula blijkt wel degelijk onder de indruk te kunnen raken, zeker als ik doorga en het ding vervolgens uittrek en eenvoudig in een zijvak leg. Ze is stil, kijkt naar mijn lijf maar raakt me verder niet aan.

 De giek komt met één klap over. Ik zag het aankomen maar zei expres niets. Ze zat laag genoeg. In een halve paniekreactie stuurt ze terug waardoor de klapgijp herhaald wordt. Mijn grijns wordt alleen maar breder. ‘Als je niet weet wat je wilt Paula, dan ga ik wel in het midden zitten.’ De daad bij het woord voegende neem ik de kleermakerszit aan en ga in het midden van de kuip zitten, met mijn rug naar de mast gekeerd. De wereld vergaat niet, stel ik tot mijn genoegen vast en de statige Draak die achter ons langs kruist groet gewoon terug op mijn opgestoken hand.
‘Je bent een mooi wijf, Peet.’
Verdomme, hield ik me zo stoer en nu loop ik rood aan en moet vechten tegen de tranen. Nooit eerder in mijn leven noemde iemand mij zo en ook al zijn de woorden wat grof, ze zijn oprecht en afkomstig van een kenner, als ik haar e-mails moet geloven. Ze zit onder handbereik maar ze raakt me niet aan.

Paula koerst naar een rustige hoek aan de hogerwal waar we af kunnen meren aan een paal waarna we de zeilen laten zakken. Rust. Geen woorden, mijn paar traantjes zijn allang verdroogd en ik moet als een verliefd kalfje naar haar kijken want Paula heeft haar brede grijns weer te pakken waarna ze eerst haar bovenstukje op mijn badpak legt maar daarna ook haar broekje een plekje geeft in het vakje overbodige kledingstukken. En nog raken we elkaar niet aan.

Er komt een fles water, een fles wijn met schroefdop en twee eenvoudige glazen uit haar tas en na een glas water voor beiden komt de wijn die ik mij na een toast goed laat smaken. Hoe fijn is het om in een briesje in de zon te zitten, de wind over je naakte huid te voelen en je in vertrouwd gezelschap te weten. Ik zie haar ogen wel gaan hoor. Van mijn ogen naar mijn borsten en omlaag naar mijn heuveltje waar een klein bosje blonde krulhaartjes mijn mooiste plekje verbergen. Ik kijk even onbeschaamd terug. Kleine borsten die al een beetje hangen en in één vloeiende lijn overgaan in relatief grote tepels. Tussen haar borsten een tatoeage van een vogeltje. Haar buik vlak en ik zie zelfs een sixpack onder haar dunne huid. En dan haar vagina. Ze is volledig kaal daar beneden maar die kleine tatoeage daar vlak boven, een konijn. Dan barst ik in het lachen uit. Ik herken Stampertje, het konijntje uit Bambi. Schuif ik nou onwillekeurig naar haar toe terwijl ze beaamt het vrolijke konijntje net naast haar heuveltje geplaatst te hebben? Ik wil Stampertje aaien maar nog steeds raken we elkaar niet aan.

Ik krijg complimentjes over mijn borsten. Tja, het is ook zonder enige twijfel hét deel van mijn lijf dat gewoon goed gelukt is. In zware tijden ooit een DD, daarna stukje bij beetje terug naar B in mijn slankste en meest sportieve jaren en nu de C, nou ja, bij dat ene merk dat redelijk complimenteus is met zijn maatvoering. Ze ogen nog redelijk vol en de kleine rozetten en tepels zijn perfect in verhouding. We nippen rustig van de wijn en praten elkaar bij terwijl ik mij een voorstelling maak van het onvermijdelijke. Al die jaren dat we los van elkaar waren heb ik hier nooit over nagedacht. Mijn erotische fantasieën die het vrouwelijke geslacht betreffen waren nooit zo op de persoon op een enkele na dan maar Paula kwam in dat rijtje niet voor. Vergis ik me nu of is zij weer een stukje opgeschoven? Meer dan een duimbreedte zit er niet tussen haar en mij maar nog steeds raken we elkaar niet aan.

 ‘Als bakvisjes op een eerste date.’ Hop, laat ik het maar doen. We kunnen hier nog wel een uur over koetjes en kalfjes praten maar dat schiet niet op. Zonder verdere uitleg schuif ik tegen haar aan, buig naar haar toe en kus Paula vol. Voor het allereerst doe ik het echt waar ik al jaren aan denk en is het de spreekwoordelijke ontdekking van de hemel? Nou, misschien als de hemel gewoon een rijtjeshuis in Almere is. Het voelt eigenlijk een beetje gewoontjes, weinig verrassend. Ik maak er verder geen woorden aan vuil maar leg eenvoudig mijn hand haar wang bij een nieuwe kus die langer duurt en eigenlijk als een fijn rondje kopkluiven bestempeld mag worden al zeg ik dat maar niet. Die teksten van vroeger heb ik eigenlijk wel achter mij gelaten. Paula blijft ook niet passief en haar hand, die zalig warm aanvoelt, landt op mijn borst waar ze met een perfecte druk streelt. Een-nul voor de dames, noteert het stemmetje in mijn achterhoofd.

Mijn hand moet daar ook heen! Er is een eerste keer voor alles en uiterst omzichtig daalt mijn hand af en omvat haar borst. Natuurlijk weet ik hoe het voelt, tenminste, voor wat betreft de signalen die van mijn hand naar mijn hoofd gaan: Koel, zacht vlees. Tepelreactie aanwezig. Eenmaal in mijn hoofd wordt er echter een waarderingsfactor aan toegevoegd waardoor uiteindelijk alle meters in het rood gaan! Gewoon doen zoals je het zelf zou willen en dus streel, masseer en knijp ik traag maar niet al te zachtzinnig. De feedback komt in de vorm van kusjes die met het eerder aangehaalde kopkluiven meer gemeen hebben dan een doorsnee trustekusje.  Snel blijken de zachte, baardstoppelloze huid samen met haar flitsend snelle tong voor de twee-nul gezorgd te hebben.

De nieuwsgierig strelende hand die over mijn dij de warmte ertussen zoekt is nauwelijks nieuwsgierig te noemen. Ze windt er gelukkig geen doekjes om. Zij wil het, ik wil het en niets gaat ons stoppen. Ik geef ruimte en haar strelende hand is rustig, geroutineerd in het geven van de juiste druk op de juiste plek maar haar vingers zijn zo glad, zo fijn vrij van gebroken nagels of haaltjes aan de nagelriem dat ze eenmaal in mij bijna te fijn voelen om waar te zijn. Verrassender dan dat ik het zelf doe, verfijnder dan als mijn man het doet en ik kan niet blijven stilzitten. Ze is al duidelijk opgewonden en het effect als met haar borst is hetzelfde: bekend gebied maar toch heel anders in mijn hoofd. Haar vingers maken me gek, de kussen worden ongecoördineerd omdat longen meer lucht opeisen, verbruiken en zuchtend weer uitstoten en voor mij duurt het dan ook niet lang of ik kom. Wat een fijn geil gevoel zo buiten en in feite totaal in het openbaar. Paula komt tegen mij aanliggen en al kussend ga ik door. Ze fluistert met een lieve toon maar de woorden zijn grof, expliciet en niet mis te verstaan. Ik ga erin mee en dat heeft effect. Haar orgasme is zo mogelijk nog stiller dan de mijne maar haar handen om mijn been proberen mijn kuitspier fijn te drukken. Ga je gang, denk ik terwijl ik mijn vingers terugtrek. Voor even zijn we bewegingsloos maar in mijn hoofd is de score alweer bijgewerkt. Drie-nul voor de vrouwen maar het was een overwinning op punten.

Naast elkaar in de kuip, de zon maakt het gewoon warm hier in de luwte van een stel bomen en we hebben maar één woord nodig: zwemmen. Als een opgewonden springveer komt ze overeind om in één vloeiende beweging overboord te duiken. Ik laat mij niet kennen en duik erachteraan. Het water is wat fris maar hoe fijn is dat als je net oververhit bent geweest. Rustig zwemmen we naast elkaar de plas op en nu de eerste stap gezet is wordt het gesprek ook anders.
‘Dit was je eerste keer volgens mij?’ Haar vraag is heel vriendelijk, eigenlijk meer een constatering.
‘Ja, was dat zo duidelijk?’
‘Nee hoor Peet, op de onderdelen zoenen en vingeren heb je geen sturing nodig.’ Haar toon is nét niet belerend.
‘Ja juf.’ Schot voor open doel van mijn kant. Moest even.
‘Ben benieuwd hoe je straks presteert op het onderdeel beffen.’ Of ze het over de topologie van Noorwegen heeft, zo neutraal brengt ze het.
‘En als ik er niets van bak’, vraag ik maar eenvoudig.
‘Tja, dan blijf je zitten en moet je het overdoen.’
‘Mmmm, ik weet niet of ik ooit voor dat vak ga slagen.’
We komen bij een boei die Paula schijnbaar als mikpunt heeft gekozen want ze draait om en zet de borstcrawl in. ‘Wie het eerst de boot aantikt mag boven!’ Ze heeft al een paar meter voorsprong maar dat is geen probleem voor mij. Zwemmen kon ik altijd al en met mijn conditie is niets mis. Nog voor we halverwege zijn heb ik haar ingehaald en met zeker vier meter voorsprong tik de boot aan. Even soepel trek ik mezelf langs het boord op en draai in één moeite door zodat ik op mijn kont op dek land met mijn voeten nog buitenboord. Ik had beter moeten weten. Twee handen op mijn benen drukken mijn knieën uit elkaar en een eerste kus landt aan de binnenzijde van mijn dij. Een punt voor de vrouwen erbij voor lef. Ik schuif naar de rand zodat ze verder kan komen geef haar ruimte.

Ze likt lekker al voelt het een beetje voorzichtig. Haar tong plaagt, speelt, streelt, masseert en verdwijnt weer als ze ademhaalt. Rug recht Peet! Laat de wereld de pleuris krijgen! De zon verwarmt mijn huid, Paula verwarmt mijn zinnen, ik voel me top, sterk.
‘Ehem, dames!’ Ik open mijn ogen. Zo’n modern opblaas-speedboot geval met daarop een man en een vrouw kijken mij aan en nog nét voor ik iets als donderop kan roepen wijst een stemmetje in mijn achterhoofd mij op de blauwe uniformbloezen, zo ver de antennes en zwaailichten op de beugel de situatie nog niet genoeg duidelijk maken. ‘Dames, we gunnen jullie alle plezier samen maar een paar beetjes minder openlijk is beter voor ieders gemoedsrust en naakt vertoeven is hier niet toegestaan.’ Paula is met haar noeste arbeid gestopt en keert zich om. Er is oogcontact tussen Paula en de agente waarna de laatste rood aanloopt.
‘Hoi Thea!’
‘Hoi Paula’, reageert de agente. ‘Je nieuwe vlam?’
‘Yep’, antwoordt Paula kort. Mij wordt weer eens niets gevraagd.
‘Nou ja’, blijven jullie nou gewoon in de kuip. Dan kunnen wij ook verder met ons werk.
‘Geen probleem hoor.’ Soepel werkt Paula zich het water uit en even later drogen we ons af terwijl we in de kuip zitten. We krijgen nog een laatste groet van Thea waarna het duo weer gas geeft en verdwijnt.
‘Ex van je?’ vraag ik rustig.
‘Nee, Thea is meer een permanent tussendoortje.’
‘Zijn jullie allemaal zo makkelijk?’ vraag ik eenvoudig.
Paula reageert als door een wesp gestoken. ‘Wat is dat nou voor een kutvraag Petra?’ Haar ogen schieten vuur en ik hef afwerend mijn handen op.
‘Sorry hoor als ik je beledig maar eerst verleid je mij tot dingen die ik van mijn leven nog niet gedaan heb en de eerstvolgende vrouw blijkt een los-vaste bedgenoot van je te zijn die je op een manier omschrijft of het de normaalste zaak van de wereld is.’
‘Daar gaat het niet om Peet.’ Haar volume is ondertussen minstens zes decibel kwijt. ‘Ook wij lesbiennes zijn gewoon individuen. Er zijn jonge, oude, trouwe, feestende, honkvaste, luie, dikke, dunne, hardwerkende, succesvolle vrouwen die slechts één ding gemeen hebben: ze vallen op vrouwen. Meer niet!’
Ik denk na.

‘Ik snap je punt Paula. Excuses. Het was ook niet zo generaliserend bedoelt.’
Haar aanvaarding is positief. Ditmaal is haar lach breed en gul. ‘Die Peet toch. Rustig maar hoor. Ik vreet je niet op.’
‘Oh nee? Ik meende toch anders net een weddenschap gewonnen te hebben.’
‘Kom op dan!’ Zonder omhalen gaat ze plat op de vlonders liggen en wenkt mij boven op haar. Ik kan het niet laten om Stampertje even te aaien en zelfs een kusje te geven maar uiteindelijk kan ik mijn al jarenlang bestaande nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en kus haar spleetje. Eigenlijk smaakt ze naar niets door het zwemmen of het moet een lichte grondsmaak zijn door het troebele water maar ik ken mezelf goed genoeg om dat niet als norm te nemen. Mijn handen spreiden met zachte dwang haar benen en bij het volgende likje word ik een smaak gewaar zodra ik wat dieper kom. Gewoon doen wat je zelf ook fijn vindt, houd ik mezelf voor en met rustige likjes maak ik haar steeds natter en eigenlijk ook smakelijker. Uiteraard weet ik hoe ik zelf smaak en zij verschilt niet de wereld maar net als met eerdere exercities gaat nu ook de vermenigvuldigingsfactor tussen mijn oren het verschil maken. Zeker als ik haar tong gewaarword die op dezelfde manier mij in vuur en vlam zet. Veel preciezer dan mijn man likt ze op alle goede plekjes op de juiste manier. De smaak neemt toe, een teken dat ook haar opwinding weer toeneemt en snel komt het moment dat ik mijn handen om haar billen moet slaan om haar een beetje in toom te houden. Pas als ik haar handen voel merk ik dat ik zelf ook druk bezig was mijn natte kut over haar gezicht uit te smeren en dat moet toch anders aanvullen met die stugge krulhaartjes van mij. Mijn tong vindt haar knopje en haar reactie is onmiddellijk maar tweedelig: ze spiegelt waardoor mijn kut gaat over op groot alarm en zij gromt zeker zo hard als ik. Ik voel haar ritme aan en nog geen toen likjes later sla ik op tilt waarbij ik nauwelijks nog merk dat zij ook klaarkomt. De rush is heftig, heftiger dan dat mijn man mij klaar likt en daar zal het feit dat we samen komen mee van doen hebben. Met mijn man doe ik dat niet.
Vijf-nul.

Pas als we de zeilen gehesen hebben valt het ons op dat de wind is toegenomen tot een stijve bries en nog voor we afvaren besluit ik toch maar mijn badpak aan te trekken. Zal het de moed van de geilheid geweest zijn die ons stoer maakte? Ook Paula trekt haar bikini aan en sommeert mij aan het roer. De zon is er nog maar de schuimkoppen staan op het water en de Valk wordt een hele handvol naarmate we met lange slagen de windkant van de plas steeds meer opzoeken. Met de wind iets achterlijker dan dwars komt de vaart er steeds beter in. Veel zeilboten zien we niet meer en als we weer op het onderste stuk van de plas komen begrijp ik ook waarom. De golven zijn soms tegen een meter hoog en we besluiten in de luwte van een eilandje zeil te minderen. Met twee riffen luistert de boot weer beter naar zijn roer en kunnen we het grootzeil weer aantrekken. We krijgen een kick van de snelheid en blijken een prima team te zijn. Niets stoerder dan zo vlak boven lagerwal heen en weer te kruisen en de aandacht van de volle terrassen op ons te weten. Loosers, denk ik maar ook ik ben niet van staal en uiteindelijk trekken we ons plan om de jachthaven in te duiken. Net voor de jachthaven maak ik een opschieter en strijken het grootzeil waarna we met de fok de haven induiken. Die kan eenvoudig opgerold worden en met het laatste beetje vaart komen we de box in. Een opgeschoten joch dat schijnbaar voor de verhuurder werkt wil ons vermanend toespreken omdat we onder zeil de haven zijn ingevaren maar ik negeer hem. We ruimen de boel op, kleden ons aan en met de tassen in de hand lopen we terug.

Moet ik nog rekken? Ik weet dat we elke onze eigen weg weer gaan en dus wijs ik haar voorstel voor een etentje af, al nodig ik haar wel gelijk uit voor een etentje op een ander tijdstip. Drie kussen delen we en de laatste krijgt aanmerkelijk meer nadruk dan die vanmorgen kreeg. Ze gooit haar tas eenvoudig op de passagiersstoel, stapt in en rijdt weg. Ik laat alleen mijn motorbroek ingepakt en een paar minuten later breng ik mijn motor tot leven. Het grint maant tot kalmte en daarna staan er nog flitskasten. Het is druk en pas op de snelweg krijg ik tijd om na te denken. Vijf-nul voor de vrouwen, het is me nogal wat. Ben ik nu over naar de Dark Side waar we vanmorgen nog zo gekscherend over spraken? Dan toch niet met haar, dat losse gedoe is niets voor mij. Voor herhaling vatbaar? Ethisch gezien zit ik zo fout als wat, dat weet ik maar ik onderschat ook de aantrekkingskracht van echt fijne seks niet. Mijn afslag komt in zicht en vandaar is het weer opletten omdat de toeristen hier ook in massa’s als kippen zonder kop rondrijden.

Thuis, hij ziet me al aankomen en zwaait. Eén kus slechts maar die komt gelijk op mijn mond en drukt alle vertrouwen en de hele band tussen ons uit in een fractie van een seconde. Zijn ogen spreken van blijdschap, ik weet hoe hij over mijn motor denkt. We delen verhalen terwijl we besluiten op het dorp een hapje te gaan eten. Steak-Frites en een biertje zijn perfect voor het moment en ik vertelde hoe we voor het oog van iedereen die boot bijna uit elkaar zeilden zoals ik dat jaren ervoor trouwens samen met hem ook al had gedaan. Ik vertel hoe ik met Paula heb gezwommen, hoe we weer helemaal bijgepraat hebben en hoe goed zij eruitzag. Pas echt interesse krijgt hij in haar als ik over haar Lotus vertel. Ze stijgt gelijk in zijn achting. Eenmaal thuis is het bedtijd en na samen gedoucht te hebben ben ik blij in bed te liggen. Hij ook. Eén blik is genoeg om zijn bedoelingen duidelijk te maken en zijn hand weet de weg. Ja, zijn huid is ruwer maar fuck, door de jaren heen is ook wel een specialist geworden in het bespelen van mij. De vijf-één scoort hij moeiteloos maar hij blijkt er echt wat van te willen maken. Zou hij mijn toch wat erotische stemming aanvoelen? De krachtdadigheid van de manier waarop hij mijn benen uiteenlegt, zijn tong die mij opnieuw in vuur en vlam zet helpt ook maar het is vooral zijn houding. Ik ben de kostbare schat waar hij met zorg mee omgaat en dat voelt verdomd fijn. Gedeelde punten en het is dus vijf-twee.

Helder ja, of ik hem wil pijpen. Ach ja, hij is schoon en ik maan hem op zijn rug. Een hand onder zijn zak en met natte likjes maak hem eerst echt stijf. Dat kost minder moeite dan het kost deze zin uit te spreken. Hij heeft er zin in. De trillingen en kleine schokjes door mijn lijf vertellen mij al hoe hij ervoor staat voor hijzelf aftikt. Ik vraag niets maar klim gewoon op hem, gezicht naar de zijne. Niet het allerfijnste standje voor een heftig orgasme maar dat geeft niet. In zijn ogen te kunnen kijken is mij heel wat waard. Traag neukend en met zijn handen die mijn borsten omsluiten zijn we weer helemaal samen. Hij mag het ritme bepalen en daarmee let hij vooral op mij. Niet moeilijk want mijn ronduit geil klinkende gekreun spreekt boekdelen. Zijn pik schuift rustig over mijn spotje en geeft een soort ingehouden orgasme dat perfect past, zeker als hij niet direct stopt en zo het hoogtepunt uitrekt. Vijf-drie.

Gedoe, voorzichtig van hem af, voorover op mijn knieën aan de rand van het bed en daarna hij overeind en op de grond staand achter mij. Diepgaand onderzoek in het verleden leerde ons dat dit bed de perfecte hoogte heeft om mij perfect achterlangs te kunnen nemen. Die grote, magere handen op mijn heupen en gáán. Waarom het zo heftig voelt weet ik niet maar heftig is het, Misschien omdat hij zo de volle lengte van zijn weliswaar dunne, maar lange erectie kan gebruiken? Misschien omdat hij zo staand een heel snelle beweging kan maken en zo veel meer dynamiek in het liefdesspel kan brengen? Het boeit me eigenlijk niet echt, hij gromt, stoot sneller en sneller waarbij het geluid van zijn benen die kletsen tegen mijn kont zich vermengt met zijn eerdergenoemde grom en het soppende geluid van mijn kut. Ik voel hem aankomen en het is of onze lichamen samen communiceren zonder dat wij er nog over na hoeven te denken. Perfect gesynchroniseerd komen we samen klaar waarbij ik voel hoe zijn zaad na een weekje sparen in ruime hoeveelheid bij mij achtergelaten wordt. Bijzaak. Het orgasme doet zijn bijnaam van Kleine Dood eer aan en mijn hart lijkt er mee op te willen houden. Zo heftig, zo lekker. Ik tel hem dubbel: vijf-vijf.

Loom in bed, de slaap is er bijna. Wat een dag was het. Het was fijn met Paula, ze laat me groeien als persoon en ook de seks was zalig, anders maar net zo fijn als met hem. Ik heb zijn hand vast en voel me gelukkig. Een laatste gedachte: Kan je vagina overwerkt zijn? Zo voelt het wel.

Alle verhalen van: petra-1

Fijn verhaal 
+4

Reacties  

Het ontbijt moest even wachten, eerst Petra lezen. Lekker wakker worden zo. Buiten koert het duivenpaartje schijnbaar geïnspireerd. Ik wist niet dat duifjes ook konden lezen. De linkerkant van mijn tweepersooons is leeg. Hoe nu verder? 😜
Vanille zei:
Het ontbijt moest even wachten, eerst Petra lezen. Lekker wakker worden zo. Buiten koert het duivenpaartje schijnbaar geïnspireerd. Ik wist niet dat duifjes ook konden lezen. De linkerkant van mijn tweepersooons is leeg. Hoe nu verder? 😜

Inspiratie is overal. Het moet voor jou, noch voor mij een probleem zijn invulling te geven aan die lege linkerzijde.
"ik (jij dus) tel hem dubbel: Vijf-Vijf"
Ik tel hen samen: Tien-op-tien voor dit (alweer) heerlijk bedacht en geschreven verhaal Petra. Mijn complimenten!