Antifake

Informatie
Geplaatst op 06 mei 2022
Hoofdcategorie Homo | Lesbisch | Bi | Anders
Aantal reacties: 2
3102 woorden | Leestijd 16 minuten

Pfffft, wat een geleuter.

Kan die vent nu alleen maar zichzelf herhalen? Het is dat er een groot project achter zit dat ik beleefd blijf lachen en af en toe knik. In feite kijk ik alleen maar naar haar. Het grote voordeel van een ZOOM. Zij is Head Of Purchase voor Special Projects van een klant van mij en in feite mijn directe tegenstander als ik met offertes afkom. Ze is scherp, zo heb ik gemerkt maar we laten elkaar leven. Ze ruikt ook altijd heel lekker, dat weet ik van die keren dat we elkaar fysiek ontmoet hebben, heel lang geleden. Zou ze mijn geur ook opgemerkt hebben? Het percentage lesbiennes onder de vrouwen in deze mannenwereld is relatief hoog maar of zij er een is, ik heb geen idee maar ik ben al jaren verliefd op haar. Niet zo van het allesverterende niveau dat je eetlust doet verdwijnen maar zo af en toe mag ze nog met plezier verschijnen voor mijn geestesoog als ik in bed lig en enige ontspanning zoek met mijn handen. Ze heeft een mooi figuur, prachtig kastanjebruin, lang en golvend haar en is beetje afgetraind, weinig vet. Geen grote boezem maar dat boeit me niet echt. Ze lacht heel open, gemeend en heeft van die twinkelingen in haar ogen. Die lach, daar denk ik vooral aan als ik masturbeer. Verder gaat het niet en dat is niet zo heel raar. Ze zal zeker tien jaar jonger zijn dan ik en …

Opletten!
‘No problem John. I will change the numbers and the amounts. Just make sure you send us the latest step-files.’ Ik gooi het er rap uit al blijf ik het belachelijk vinden om Engels te gebruiken tussen twee Nederlandse bedrijven. Modern Times, zal ik maar zeggen.
‘And Petra…’ Het is Hannah die zich met het gesprek bemoeit. ‘I like to discuss your cost-breakdown. Can we do this after this meeting?’
‘No problem Hannah.’ Dat leer je van West-Coast klanten. Er zijn nooit problemen. ‘Facetime?’
‘That will be great.’
‘OK than. Thanks for your time, Petra. Next session Friday at 15:00? USA will be attending too.’ John zet er vaart achter.
‘No problem, John. See you than. Bye John, Peter, Hannah.’ Ik klik de meeting weg en mijn humeur is naar de kloten. Vrijdagmiddag om drie uur nog eens zo’n gezemel omdat hij zijn Amerikaanse bazen wil laten zien hoe goed hij zijn leveranciers kan laten opzitten en pootjes geven.

Ik krijg amper tijd om de uitnodiging te accepteren en ik moet naar het toilet. Die pot thee is niet bepaald verdampt en met mijn mobiel nog in mijn hand loop ik het toilet in. Onder het klateren kijk ik even naar het nieuws maar ik word alweer gebeld en afwezig accepteer ik om bij het verschijnen van Hannah in beeld het gênante van het moment te bedenken. Op dit soort momenten ben ik echt niet op zijn best en ik weet niets beters te doen dan ‘moment’ te roepen en mijn mobiel zijn veilige plekje in mijn beha te geven. Pas als ik mij afveeg bedenk ik mij wat ik gedaan heb en vlot kleed ik mij aan, trek door en ga mijn handen wassen. Pas weer terug en mijn kantoor pak ik mijn mobiel tevoorschijn en zie Hanna met een geweldige grijns mij aanstaren.
‘Was dat een gevalletje Keep your enemies close?’ Ze brengt het op neutrale toon en terwijl ik naar de woorden zoek barst ze in lachen uit. Ik ga ondertussen zitten en zet mijn mobiel in een houder zodat ik mijn handen vrij heb.
Gevoelsmatig is mijn gezicht weer zeker tien graden gezakt in temperatuur en voel ik mij weer in staat om woorden uit te spreken. ‘Als je goed geluisterd hebt weet je nu dat ik een hart voor onze klanten heb.’
‘Dát, en dat je een rode beha draagt onder die prachtige witte blouse. Waar heb je die vandaan Petra?’
‘Dat is een Aubade, gewoon bij de Bijenkorf’, zeg ik eenvoudig. Hannah lacht weer.
‘Dank je maar ik bedoelde je blouse.’ Wederom neemt mijn hoofdhuid de kleur van mijn beha aan. Zou er een carrière als menselijke kameleon voor mij mogelijk zijn?
‘Ook Bijenkorf, gewoon online gekocht.’ De woorden komen wel ontspannen mijn mond uit. Ik zet mijn mobiel weer in zijn cradle en ga zitten waarna ik de betrokken files open. Pas dan neem ik de moeite eens goed naar haar te kijken. Facetime geeft een veel betere kwaliteit dan teams en ik weet zeker dat het derde knoopje van haar blouse net nog zedig gesloten was. Niet dat het heel veel uitmaakt wat als ik haar moet inschatten dan kom ik op 75A, misschien B maar dat knoopje is bewust geopend en dat is veel belangrijker. Maar goed, laten we zakelijk blijven en ik vraag Hanna los te branden.

Ze is scherp, weet vrij goed wat de huidige materiaalprijzen zijn en welke yield realistisch is waardoor het hele spel een aangename exercitie is van beleefde grapjes en gemoedelijk vliegen afvangen. We komen tot een overeenkomst en ik stuur haar het rekenmodel waarmee ze zelf stuksprijzen kan bepalen. Hiermee is de kous af en kunnen we afsluiten maar eigenlijk zitten we allebei wel lekker en zo komt het onderwerp weer meer in de privésfeer: ‘Ik vind het altijd prettig met je samenwerken Petra.’
‘Hier ook zo Hannah.’ Daarmee is het zakelijke gedeelte wel klaar maar ik zie dat ze geen aanstalten maakt om af te sluiten. Ik trouwens ook niet.
‘Ik zal het niemand vertellen wat ik net gezien heb hoor Peet.’ Beetje overbodig want ik verwacht niet anders bij een professionele relatie, denk ik maar dan valt het kwartje. Die toon! Ze wil meer! Laten we eens vissen…
Ik lach vriendelijk en vraag zoetjes wat ze allemaal gezien heeft. Benoem zonder dralen tepel en tepelhof waardoor haar drempeltje een flink stukje kleiner is geworden. ‘Dit blijft tussen ons hoor’, voeg ik eraan toe. ‘Ben gewoon nieuwsgierig.’
‘Het ging eigenlijk te snel Peet. Volgens mij zag ik iets wat een tepel zou kunnen zijn maar het ging zo snel, Janet Jacksons nipplegate was er een speelfilm bij.’
‘Heb jij dan even pech gehad’, antwoord ik vrolijk. Ik krijg een bedenkelijke blik retour. Zou ze durven?
‘Er zit zeker geen herhaling in?’ Haar vraag is simpel maar betekend de wereld. Ik kijk amper een seconde met een vragende blik maar ze is niet meer te houden. ‘Kom op Peet. Dit is de eenentwintigste eeuw. Jij hebt allang door dat ik van de dames ben en volgens mij ben jij er ook niet vies van.’
Tja, wat moet ik dan?

Mijn mobiel komt eenvoudig los van zijn standaard en terwijl ik met een heel lage stem en extreem langzaam ‘in vertraging’ zeg trek ik mijn bloes en het bandje van mijn beha aan de rechterkant naar voren waarna ik mijn mobiel opnieuw richting zijn vertrouwde plekje breng. Nu moet ze wel een goed beeld krijgen en getuige haar uitroep lukt dat ook.
‘Wow Peet, die zijn echt mooi.’
‘Verborgen pareltjes Hannah.’ Ik zet de camera weer in zijn houder en knoop rustig mijn blouse open. ‘De rest van mij mag dan geen modelniveau zijn, deze twee kunnen er mee door.’ Ik zie haar ogen groter worden als ik kalm mijn blouse opensla en haar lachend aankijk.
‘Mooi hoor Peet, alleen een beetje luidruchtige verpakking.’
Tja, een vuurrode beha verhult eigenlijk meer dan het toont. Dit is hét moment om een tegenprestatie te eisen maar ik doe het niet. Puur instinctief houd ik mijn mond dicht en trek even rustig mijn blouse uit waarna ik mijn stoel omdraai en de beha-sluiting losmaak.
‘Wow Peet…’ Even rustig draai ik mij om en eenvoudig laat ik de beha naar voren komen waarbij mijn armen het zicht ontnemen. Ik zie haar kijken waarna ik eenvoudig mijn rechterarm achter het bandje vandaan haal en mijn armen kan spreiden. Zo spannend als het is om te doen gaat het toch allemaal verrassend goed en moet ik lachen als ik merk dat mijn tepels verrassend goed mijn gevoel weten uit te drukken.
‘Wow Peet’, klinkt het weer terwijl ik kalm mijn bureaustoel driehonderdzestig graden ronddraai. ‘Ze zijn niet heel groot maar wel perfecte appeltjes. Je maakt me zo wel nieuwsgierig.’
Ik lach in stilte en ga staan. Mijn hersenen maken overwerk. Ik sta op het punt om iets dat als een pikant grapje uitgelegd kan worden naar een heel nieuw niveau te brengen. Het is echter een dag waarop ik niet te houden ben en boldly go where no one has gone before. Nou ja, ik niet en da’s genoeg voor mij.

Bij een striptease in de film dragen de vrouwen altijd de mooiste kleren die al perfect een geweldig figuur accentueren en hier sta ik dan met mijn HEMA-slip onder mijn housebroek maar het mag de pret niet boeien. Mijn bureaustoel krijgt een schop want ik heb ruimte nodig en terwijl ik een pruillipje trek en één vinger naar mijn mond breng haakt de andere hand achter de rand en trekt de band van de broek naar beneden tot net boven mijn heuveltje. Ik zie mezelf in het kleine kadertje van mijn telefoon en vind het wat bespottelijk maar Hannah lijkt wel in haar telefoon te willen kruipen en dus ga ik verder, lik mijn lippen nat, kijk zwoel en trek traag broek en slip omlaag. Eenmaal mijn billen voorbij vallen beide eenvoudig op de grond en kan ik eruit stappen. Ik zie Hannah kijken nu ze meer krijgt dan ze ooit heeft kunnen dromen en geniet duidelijk van mijn lijf al blijft haar tekstuele bijdrage tot een volgende ‘Wow Peet!’ beperkt. Het spel windt mij trouwens ook veel meer op dan ik verwachtte. Lichamelijke naaktheid is mij na vele vakanties op naturistencampings gewoon maar zo openlijk verleidend een zakenrelatie tegemoet treden is toch wel even wat anders. Ook ik kan en wil niet meer terug, ben té nieuwsgierig en dus gaat de vinger van mijn lip mijn mond in sabbel ik erop tot hij helemaal nat is. Nu de grootste truc. Perfect in balans op mijn rechterbeen til ik mijn linkerbeen op zet die kalm op de rand van mijn bureau neer waarbij mijn voet opzij wijst. Hierdoor opent mijn vagina zich een beetje en die is vlak voor mijn mobiel. Hannah gaat weer in de herhaling waarna ik mijn glibberige vinger op mijn spaarzaam beboste heuveltje leg. Eenvoudig streel ik zachtjes op en neer maar ga steeds iets lager waardoor ik snel mijn knopje aanraak. Ik zie haar kijken maar behalve een rood hoofd zie ik weinig actie. Ze heeft een zetje nodig, vermoed ik.  

‘Participatie van de toeschouwers wordt door de directie van deze show zeer op prijs gesteld’, zeg ik droog en als Hanna twee tellen later doorheeft wát ik zeg moet ze lachen en zie ik eindelijk enige ontspanning op haar gezicht komen. Met één hand gaat ze over haar borsten en de ander is ergens buiten beeld maar haar wangen vertellen genoeg. Kalm streel ik door maar ondertussen ben ik zo nat dan mijn vinger spontaan tussen mijn lipjes verdwijnt. Fuck, wat is dit geil, denk ik als ik Hannah zo bezig zie, even vergetend dat ik pal voor mijn camera masturbeer. Veel intiemer hoeft het beeld niet te worden maar de soundtrack kan opwindender en dus begin ik zacht te kreunen op het ritme van mijn vinger. Het werkt als een dolle, zogezegd. Het tempo van haar vocale ondersteuning gaat al snel de mijne voorbij maar uiteindelijk synchroniseren we keurig en beleven we perfect gelijk een uitgerekt orgasme. Dan valt de verbinding weg en nog wat verbaasd en verdwaasd ga ik op mijn bureaustoel zitten. Ben ik te ver gegaan? Zit Hannah nu in een lastig parket? Ik kan weinig doen dan mij opfrissen en aankleden waarna ik weer aan de slag ga. Ik werk door en het zal in de namiddag zijn als ik een mailtje ontvang van Hannah waarin ze vraagt om mijn privé emailadres. Die stuur ik waarna ik de laatste zaken afhandel. Het loopt al tegen zes uur en ik sta te koken als er privé een mailtje binnenkomt. Met een bord vol dampende groente ga ik aan tafel zitten en trek mijn laptop erbij. Ik ben benieuwd.

Beste Petra,
Ik weet niet goed waar te beginnen. Als ik het mij goed herinner heb je de verkorte versie al verschillende malen te horen gekregen terwijl je die geweldig opwindende show voor mij uitvoerde. Je hebt mij volledig overdonderd waardoor het waarschijnlijk wat eenzijdig overkwam maar ik beloof je dat ik dat bij een herhaling goed zal maken.
Dat gezegd hebbende, ik wil geen volgende maal claimen maar weet dat ik er zeker voor opensta en je daarnaast ook graag weer eens in levenden lijve zou willen ontmoeten. Wat het werk betreft, ik verzeker je dat ik van jou een even professionele houding verwacht als dat je van mij zal krijgen.
Hoop je gauw te spreken.
Bedankt voor die onvergetelijke show, liefs en kusjes,
Hannah.

 Ik ben benieuwd of ze echt durft, herinner haar aan de meeting van vrijdagmiddag en dat ze dan “bereid” moet zijn. Ik krijg daar geen commentaar op en dus kijk ik verlangend uit naar het moment. Het is een gewone ZOOM en mijn scherm staat vol gezichten. Vermoeide mannen en vrouwen die verlangen naar huis of de VrijMiBo en nog niet geheel wakkere mannen in Amerika en ja hoor, daar gaat John weer met zijn hele riedel en zijn presentatie. Tijd voor Hannah en ik verlies geen tijd, open een chatkanaal naar haar en geef drie woorden door: Facetime, Showtime, Spiegel. Ik zie haar verstoord haar mobiel oppakken en even later zie ik haar ook via de camera van haar mobiel. Ik blijf met mijn aandacht schijnbaar bij de ZOOM, roep af en toe dat het geen probleem is maar mijn mobiel zakt onder mijn bureau en daar blijkt Professionele Petra de onderste helft van haar mantelpakje vergeten te zijn. Sterker nog, uiterst onprofessioneel is ze ook haar ondergoed vergeten. Soepel gaat mijn vinger over mijn vagina en daarmee zal de bedoeling wel duidelijk zijn. Mijn mobieltje zet ik weer op mijn bureau in zijn standaard naast het grote scherm waar de ZOOM aan de gang is en ik wacht af. Zou ze durven?

Op de ZOOM gaat Hannah’s camera op zwart. Dat doen er velen en vaak is bandbreedte het argument maar ik weet dat mensen vaak gewoon andere dingen gaan doen. Ik trouwens ook. Op mijn mobiel zie ik Hannah bezig. Ze maakt er niet echt een show van maar trekt wel haar broek uit waarna haar slipje volgt. Ze is duidelijk niet van de ontbossing al moet ik zeggen dat het donkerbehaarde perkje binnen de bikinilijn blijft. Dan zie ik hoe ze even loopt te klooien om haar mobiel strategisch te plaatsen maar het lukt en ze gaat zitten waarna ze weer de camera aanzet in de ZOOM meeting. De timing zit tegen want John begint heel direct tegen mij en het is mijn beurt om een paar slides in de groep te gooien. Geen probleem, ik heb mijn huiswerk gemaakt en alle data is verwerkt. Vlot gooi ik een stel bullets neer met alle pijnpunten voorzien van heldere foto’s. Ik doe het op de automatische piloot want mijn ogen moeten wel naar mijn mobiel kijken. Terwijl Hannah in de ZOOM rustig af en toe opkijkt en verder aantekeningen maakt blijkt ze een heuse multitaskster die traag met twee vingers wrijvend masturbeert. Leid het af als je dergelijke beelden onder ogen krijgt? Ik kan me voorstellen dat als je hardcore pornoverslaafd bent de beelden je weinig meer doen maar ik begin te verdwalen in mijn eigen zinsopbouw, zeker omdat Engels niet bepaald mijn dagelijkse spreektaal is.

Terwijl ik spreek over het uitboren van extreem exact gedefinieerde gaatjes zie ik haar vingers steeds verder tussen krulhaartjes verdwijnen en geeft mijn eigen onderbuik aan het beeld te herkennen. Sterker nog, ik krijg rode konen en dwing mezelf mijn mobiel te negeren. Focus Peet! Snel werk ik de laatste slides weg en denk home-free te zijn. Mijn ogen gaan alweer naar de vingers die glanzend hun werk doen en fuck, ze opent zich echt voor mij. In de ZOOM kijkt ze mij ook recht aan en hierdoor let ik niet meer op en begrijp de vraag van Quality Control vanuit de States totaal verkeerd. Mijn antwoord wekt vooral gelach op en daardoor word ik nog roder. Dit kan echt niet en dus leg ik mijn mobiel plat met het scherm naar onder, hervind mijn rust en kom met het juiste antwoord. Gelukkig is hiermee voor mij de kous af en mag John als projectleider weer door met zijn gewauwel. Snel zet ik mijn mobiel overeind en kijk. Ik zie Hannah’s vingers fel stoten en ook haar onderlijf speelt het geile spel mee, vibreert en schokt. Op de ZOOM zit ze met een hand onder de kin en kijkt rustig, neutraal tot haar vingers het laatste zetje geven tot een orgasme. Haar ogen worden groot en ik zie dat haar ademhaling stokt maar schijnbaar heeft niemand aandacht voor haar wat er komt geen commentaar. Even gemakkelijk verdwijnen de vingers waarna op het grote scherm haar hand in beeld komt met een stroopwafel die ze eenvoudig begint op te peuzelen.
‘He, look!’ Het is de Amerikaanse kwaliteitsman. ‘Hannah got those sirop cookies. Stroepwafers, you call them, isn’t it? You like them too?’ Hannah hapt rustig het laatste stukje van de wafel op en likt vervolgens haar vingers af. ‘Yeah, I really like them, but I always get really dirty fingers.’ Van mij krijgt Hannah een tien voor improviseren.

De ZOOM komt tot een eind en we sluiten af, wensen elkaar een fijn weekend en daarna ben ik alleen. Tenminste, tot ik het schermpje van mijn mobiel gewaarword waar Hannah driftig voor de cam staat te zwaaien. Oh ja, geluid aanzetten.
‘Hannah, dat was zonder meer het meest gewaagde wat ik ooit gezien heb.’
‘Was best spannend ja, maar ja, na jouw show moest ik wel.’
Moest ik wel… Ik schrik me rot. Dwang is wel het laatste wat ik wil. ‘Je voelde je toch niet echt gedwongen, hoop ik?’
Een dikke grijns volgt. ‘Maak je geen zorgen hoor. Ik kan prima nee zeggen. Ik vond het leuk en lekker om te doen.’
‘En dan die stroopwafel!’
‘Ja, die had toch wel een bijsmaakje.’
‘Vertel!’
‘Nee, je komt zelf maar proeven.’
‘Het is dat je aandringt. Wat is je adres? Ik kom eraan!’

Alle verhalen van: petra-1

Fijn verhaal 
+4

Reacties  

Dit verhaal ZOOMT werkelijk in op waar het uiteindelijk om draait: wet & dirty fingers. Thanks a lot, Petra, and have a nice day.
DAT zijn nog eens meetings :lol:
Ik heb de gave dat ik redelijk goed kan visualiseren dus je begrijpt: ik heb genoten!