Informatie
Geschreven door Wolf
Categorie Korte verhalen
Reacties: 1
854 woorden | Leestijd 5 minuten

“Hard?” 
“Ja, als stenen”. 
Zelfverzekerd kijkt het barmeisje mij aan. Ze is lang en ik kan haar bovenlichaam zien boven de bar. Ze heeft grote borsten. Ik kan het niet geloven. Maar ze zegt het echt. 
“Het is echt waar, chico, mijn borsten zijn keihard: tetas como piedras.” 
Ze heeft wel mijn aandacht getrokken.

Ze heeft er ook een verklaring voor: “Vier keer per week doe ik een work-out. En daarnaast ren ik nog, over de boulevard. Door al dat trainen worden mijn borsten steeds harder en strakker.” 

Onderzoekend kijk ik haar aan. Staat ze met mij te flirten? Lucia heeft bruine ogen en lang zwart haar. Ze draagt een witte blouse en een leren minirok. En laarzen. Ze is een stuk: atletisch, lang, precies de juist vormen. Dit soort vrouwen doen mijn keel opdrogen. Het oeroude jachtinstinct komt boven. 

“Mag ik eens voelen dan, ik heb zoiets nog nooit gevoeld?” 

Een kirrend lachte klinkt uit haar keel als ze het verwachte antwoord geeft. “En bovendien ben ik aan het werk.” 

Lucia zwiert van achter de bar het café in, daarmee een groot aantal mannenogen fixerend.

Op de derde avond ken ik haar al wat beter. Ze heeft wel een novio, maar die woont helemaal in Portugal en ziet haar alleen in de vakanties. Arme jongen, wat zal hij haar missen. En ze woont nog thuis. Zelf heb ik een appartement gehuurd aan de boulevard. Toen ik vroeg of ik eens mee mocht met rennen antwoordde ze weer met nee; ze loopt liever alleen. Maar op mijn vraag of ze mee wil naar het strand reageert ze wel positief. En zelfs het naaktstrand kan op haar goedkeuring rekenen. Preuts is ze blijkbaar niet, maar ja, dat wist ik natuurlijk al. Kort geleden heb ik dit prachtige strand ontdekt, op ongeveer een uur rijden van de stad. Het is daar heet en afgelegen; je bent er alleen met de elementen.

De volgende middag sta ik met kloppend hart bij de voordeur van een Spaans woonhuis. Lucia doet zelf open en nodigt mij naar binnen. Ze stelt mij voor aan haar moeder en loodst me dan pijlsnel weer het huis uit. Het huis ziet er netjes uit. Haar moeder is lang, net als zij, maar grijs. Ze heeft een expressief gezicht.

De weg naar het strand voert door een ruig terrein waar het vergeven is van de muggen. Hier kun je alleen met een auto door, raampjes stijf dicht. Het is meer dan veertig graden. Maar goed dat we zo onze kleren kunnen uitdoen! Erg veel heeft ze overigens toch al niet meer aan; een rood topje en een witte short. Bij het strand heeft een Duitser een soort huis gebouwd van zwerfhout. Hier en daar liggen wat mensen op het zand. Mannen vooral, maar ook enkele stelletjes. Achter het strand zijn zwarte rotsen.

Als we wat verder doorlopen is het strand verlaten. We leggen onze spullen neer voor de ingang van een holte in de rots. 

“Mag ik ze nu zien, Lucia?” zeg ik iets te stoer. 

Maar ze weert me weer af: “Jij eerst!” 

Langzaam doe ik mijn kleren uit. De zon brandt op mijn huid die al aardig bruin is van meer dan een maand in Spanje. Lucia kijkt aandachtig toe, leunend tegen een rotsblok. Bij het uittrekken van mijn slip kijk ik haar strak aan. Als ik haar blik naar beneden zie gaan schiet bij mij de opwinding in m’n lijf. Mijn pik wordt stijf, langzaam maar onherroepelijk. Ik schud mijn benen even los en blijf naar haar gezicht kijken. Ik rek me uit. Als mijn pik als een kaars omhoog staat kijkt ze me aan. Een gevoel van tijdloosheid maakt zich van me meester. Ik sta in de hete zon. Ik zie in haar ogen dat de opwinding ook haar te pakken heeft. Ze plaats haar benen iets uit elkaar en slikt.

“En nu ik!”

Snel stapt Lucia uit haar short. Een witte string gaat ook uit zodat haar schaamhaar zichtbaar wordt; een streepje. Ik kom een stapje dichterbij. 

“Blijf daar, alleen kijken!” 

Dan trekt ze ook haar topje uit en haar BH. Ik kijk naar haar borsten, die wit schitteren in de zon. Haar tepels zijn bruin-roze en lijken opvallend zacht en kwetsbaar. Met haar handen pakt ze haar borsten en speelt met de tepels. We staan nog steeds zo’n twee meter van elkaar op het strand. Ik kijk naar haar gezicht, dat eerst opwinding uitdrukt, en dan langzaam verandert. Ik zie hoe ze zich overgeeft, aan het moment, aan haar geilheid, aan de eeuwigheid, aan mij. 

“Kom dan jongen, nu mag je ze voelen.” 

Ik snel naar voren en neem haar in mijn armen. Ik kus haar. Ik streel haar. Voel haar borsten duwen tegen mijn borst, neem haar tepels, die zacht zijn, en kneed ze tussen mijn vingers. Ik draai haar om, zodat mijn pik tegen haar billen staat. Ze giechelt. En dan neem ik haar borsten eindelijk in mijn handen, en voel ze, weeg ze, probeer ze. Stenen zijn het echter niet; sinaasappels komen meer in de richting.

© Wolf 2007

Naar alle verhalen van:  Wolf

Fijn verhaal 
+1

Reacties  

Een verhaal dat stopt waar anderen doorgaan, maar soms heeft het voorspelbare geen nadere uitleg nodig. Mooi hoor, Wolf.