Uit een oude brief

Informatie
Geschreven door Miel
Geplaatst op 14 april 2019
Hoofdcategorie Korte verhalen
Aantal reacties: 3
1106 woorden | Leestijd 6 minuten

Je kwam vaker bij me liggen, meestal vroeg in de ochtend maar soms sliep je in mijn bed en kon ik de hele nacht mijn arm om je heen leggen terwijl je rustig door sliep. Urenlang lag ik met open ogen in het donker te staren en voelde onder mijn hand de rustige slag van je hart. Ik rook je wilde haren, de geur van de buitenlucht waar je zo van houdt, de geur van je jonge lijf. De geur van je tabak, van het leer de geur van de vissen die je ving en de geur van het houtvuur waarop je ze roosterde. Ik was dicht bij je en zag hoe je groeide, vele nachten heb ik urenlang zonder slaap met jou in mijn armen gelegen zonder dat je het merkte.

Herinner je je nog de nacht, het was stormachtig. Beiden waren we wakker geworden door het gehuil van de wind om het huis. Eerst lag ik achter je met mijn arm om je heen zoals we gewend waren. Later, omdat we toch wakker waren draaide je je om en legde ook een arm om mij heen. Het was een mystiek moment. Bijna onbedoeld gleed mijn been over je dijbeen. Ik had het niet gepland maar toen het gebeurde deed ik niets om er een einde aan te maken. Huid op huid, het meest intieme dat twee mensen kunnen ervaren. Het maakte dat we plotseling niets meer te zeggen hadden. Woorden verstoren zo'n moment. Je drukte je dichter tegen me aan en ik voelde voor het eerst je erectie tegen mijn dijbeen. Schuchter bewegend, strelend bijna, alsof dat kostbare deel van je lijf een eigen leven leed. Dát moment, het was pure betovering.

We hebben lange tijd stil gelegen tot ik me met opzet een weinig bewoog om je een voorproefje te geven van hoe fijn het kon zijn als je jonge geslacht dat van mij zou raken. Het kan haast niet anders of je moet op dat moment gemerkt hebben dat ik geen broekje aan had. Mijn hart klopte zo heftig dat ik vreesde een hartaanval te krijgen. Maar dat gebeurde niet. In plaats daarvan drong je verder tegen me aan en verborg je gezicht ergens onder mijn kin tegen mijn schouder. Ik was werkelijk in extase, ik voelde de tedere streling van je erectie tussen mijn lippen. Mijn hand ruste op je rug ergens onder je schouderblad en ik voelde ook jouw hart tekeer gaan.

Het was het meest seksuele dat we tot dan toe samen hadden beleefd. Lang heb ik geaarzeld om je te vertellen hoe diep ontroerd ik was door je liefde voor mij. Weet je, het was juist die eerste keer die me zo raakte. De trillingen, de spanning, de bijna niet te verwerken gevoelens van liefde voor je. Ik had me sinds mijn studietijd niet meer zo hevig verliefd gevoeld. En op het moment dat ik me in positie bracht zodat je glanzende eikel de roze punt tussen mijn lippen aan kon raken, was mijn besluit genomen.

Mijn ogen had ik gesloten en ik wachtte op je binnenkomst. Gebeden heb ik, gebeden en gesmeekt: “Kom in me, kom in me, nu, ik zal sterven als je het nu niet doet.” Kun je je nog herinneren dat ik met een hand tussen ons in je zak aanraakte. Het moet haast wel want ik voelde hoe je stijve onmiddellijk reageerde met enkel heftige schokken. Ik voelde je ballen in mijn hand en kon wel janken van geluk. Ik liet je tussen mijn lippen komen. Niet ver, net genoeg voor mij om het gevoel te hebben dat je op het punt stond in me te komen. Ik voelde hoe je hand omhoog gleed over mijn rug en schouders. Hoe je hand in mijn nek drukte en mijn hoofd naar je toe trok.

Ik was verrast door de kus die je toen op mijn lippen drukte het was de kus van een man. En toen onze tongpuntjes elkaar verlegen raakten voelde ik je jonge erectie schokken tegen mijn hunkerende, gezwollen clitoris. Zo jong als je was, je wilde mij bezitten. Ik begreep het goed en ik was er ook klaar voor. Mijn lichaam vloeide over van lust en verlangen. Ik kon me met moeite beheersen en zo verstreken vele uren die nacht. Tegen de ochtend viel je in mijn armen in slaap. Ik lag achter je, en toen ik het zachte ruisen van je adem hoorde heb ik een hand om je fijne geslacht gesloten. Ik heb gebeden, gesmeekt, dat je me ooit zou nemen. Ik heb je slapende geslacht in mijn hand voelen groeien en ik heb de schokken gevoeld toen je, nog steeds in slaap, een natte droom had. In je slaap ben je in mijn hand klaar gekomen. En ik heb mijn hand, die gevuld was met jouw zaad naar mijn mond gebracht en ik heb het geroken en geproefd. Ik heb mijn hand schoon gelikt zonder dat je het merkte en ik heb mijzelf beloofd dat je ooit zonder enige beperking je zaad in mij zou storten. Dat moment was een moment van etherische schoonheid zoals weinig mensen mogen beleven maar jij en ik hebben dat geluk gekend. Ik had je toen kunnen nemen en misschien had ik dat moeten doen. Maar ik was nog niet in het reine gekomen met mijn overtuiging dat er in liefde geen taboe bestaat.

En hier gaat de brief verder met bespiegelende opmerkingen die verder niet zo interessant zijn. De brief vond ik bij toeval in een oude lederen koffer die voor de helft met brieven uit die periode voor de oorlog gevuld was. Brieven met postzegels van koningin Emma en van de jonge Wilhelmina. Brieven geschreven op verschillende papiersoorten maar allen in een bewonderenswaardig mooi lopend handschrift. De lichtblauwe inkt was nog net zo leesbaar als in de tijd dat de brief werd geschreven.

De onderhavige brief werd nooit gepost, de zegel was ongestempeld en de enveloppe dichtgeplakt. Na zoveel jaren eigende ik me het recht toe om de brief te openen, ook al was deze niet aan mij gericht. Vernietigd heb ik de brief niet. Het relaas vond ik te ontroerend om zo maar te laten verdwijnen. Het heeft lang geduurd voor ik het besluit nam om de brief aan het selecte gezelschap van volwassen lezers op Lecterotica te laten lezen. De brief is geen literair hoogstandje maar een diep ontroerende blijk van een vrouw die zich na lange tijd kwetsbaar op stelt door het op papier zetten van haar gevoelens. De brief heb ik opgeborgen achter het enige getekende portret dat ik van haar bezit.

Alle verhalen van: Miellenium

Fijn verhaal 
+2

Reacties  

Fijn om te lezen dit.
So sweet!!!
Dankjewel, Miel, voor dit warme verhaal. Wie schrijft die blijft, zeggen ze: jij mag zeker blijven.