Informatie
Geschreven door Artimes
Categorie Korte verhalen
Reacties: 1
1489 woorden | Leestijd 8 minuten

Langzaam liep hij door de stad. In een wolk van rood goot de zon zijn laatste stralen over de aarde uit terwijl de muren en straten waar hij doorheen doolde, probeerden de warmte die ze die dag hadden opgenomen weer af te geven. De stad was loom en broeierig terwijl de hemel zich langzaam vulde met wolken die gedragen werden door een zichzelf af en toe verradende warme bries.

Er was geen ontkomen aan, zoals de stad zichzelf die dag had opgeladen voor een ontlading in de vorm van feesten en mensen die uit de koele hoekjes en gaten kropen, zo voelden de mensen in de stad ook de stemming. Het lichaam nog loom en traag door de warmte, licht plakkend van het zweet, uitgerust door een dag gedwongen rustig zijn, zo was de geest vol met energie en dadendrang.

Deze spanning was zowat voelbaar terwijl de stad om hem heen tot leven kwam en voor zijn ogen de mensen begonnen de kleine cafeetjes te vullen. Terwijl de spanning van een op komst zijnde regenbui zich boven hem opbouwde, zo begonnen de mensen voor zijn ogen in deze Franse stad hun spanning om te zetten in een feest. Als kleine wolkjes liepen paartjes en kleine groepjes naar hun doel in de langzaam donker wordende stad.

Als groepen vliegjes verzamelden ze zich bij de verlokkende lichtjes rond de cafés om steeds groter wordende wolken te vormen. Terwijl hij leunend tegen een lantarenpaal een van deze groepen zat te bekijken voelde hij hoe samen met de warme bries de lavendelgeur de stad in geblazen werd, maar ook het laatste restje terughoudendheid weggeblazen werd en het feest explodeerde. Onder kleurrijke verlichting steeg de snelheid van de muziek stap voor stap, langzaam maar zeker zijn invloed op de stemming van de mensen geldend makend.

De mensen op hun beurt lieten stuk voor stuk hun schaamte vallen en kwamen tot elkaar, er werd geflirt zoals normaal alleen vlinders dat kunnen. Om elkaar heen dwarrelend, kijken, uitdagen, proeven, alleen maar om daarna weer afstand te nemen, verder te fladderen en een nieuwe mogelijke partner te vinden. Het ging hier om diepere gevoelens dan alleen liefde, oergevoelens van lust en jagen begonnen hun gelding over de mensen uit te spreken, hen in hun macht houdend met het machtige gevoel dat het vormde, jager en prooi, in een spel waarbij alleen nog maar voelen kon tellen.

Boven hem trok de eerste bliksemschicht zijn eerste web langs de wolken. Het was nog geen ontlading, en de klap die volgde versprak eerder een opbouw van spanning, als dat het de naam mocht dragen van een finaleklap. Met de natuur steeg ook de stemming in het cafeetje toen hij op dat moment een paartje zag dat zich afzonderde van de groep.

Jager en prooi hadden elkaar gevonden…

Op een afstand volgde hij het stelletje terwijl ze hun jacht voortzetten op weg naar het diepste van de stad. Hij kon duidelijk zien dat dit geen standaard stelletje was. Niet een man die een jong meisje aan de hand nam om haar te verschalken op een onbewaakt moment. Het was ook geen verliefd stelletje op weg naar hun liefdesnestje om de liefde te bedrijven tot het in hun ogen een kunstvorm werd.

De combinatie die hij aan het volgen was door de steeds donkerder wordende straten was een zeldzame beloning voor zijn geduld. Hij had hier te maken met een jagende jonge vrouw die alleen maar de lust in haar lichaam had willen blussen, maar onverwacht haar gelijke had getroffen. De man ontpopte zich ook als jager en er heerste een strijd wie de prooi zou gaan worden. Ze speelden met elkaar zoals kittens het doen, trokken elkaar aan en stootten elkaar weer af, maar gaandeweg werd het lichaamscontact meer geleid door kusjes en onderdrukte lust. Het was duidelijk dat ze elkaar zouden hebben deze nacht, maar zou hij mee mogen genieten? Of zouden ze het geduld hebben een plek te vinden waar ze elkaar in de hitte van de lust elke hoek van een kamer zouden laten zien?

Langzaam begonnen de wolken kenbaar te maken dat er regen op komst was, en het werd met de minuut zwoeler en drukkender. Met een opbouwende regelmaat trokken er nu bliksemschichten door de wolken, die de omgeving als zwart-blauw foto’s in zijn geheugen brandde. Zij had nu het initiatief genomen en hem tegen een muur van een kerkje gedrukt terwijl ze verzonken in een diepe kus. Terwijl zij zijn haar kroelde en klauwde gleden zijn handen via haar zij naar beneden om over haar benen weer naar boven te gaan, op die manier onbewust haar rokje omhoog te schuiven, en hun toeschouwer een blik te gunnen op haar prachtige achterste, die benadrukt werd door de nog net zichtbare string.

Met langzame en bedwongen rustige bewegingen maakten haar heupen de oudste beweging der aarde tegen zijn kruis, ondersteund en gestuurd door zijn handen die met haar billen speelden. Zijn bewegingen spraken ongeduld uit terwijl hij met een hand een van haar borsten begon te verwennen, maar zij deed het rustiger aan, genietend van het moment. Zonder waarschuwing werden de rollen opeens omgedraaid toen de man hen omdraaide en haar rug tegen de muur van de kerk drukte. Een gelaarsd been schoof omhoog om hem de ruimte te geven die hij nodig had om haar dat te geven wat ze wou.

Hij keek nog steeds van een afstandje toe, langzaam dichterbij komend om het schouwspel nog beter te kunnen beleven in zijn rol als toeschouwer. Hij zag hoe de hand van de man de schat had gevonden en gezien de bewegingen gunde hij haar geen rustige opbouw. Haar handen klauwden in zijn schouders terwijl ze met haar hoofd tegen de muur geleund het wondermooie gezicht had van iemand die haar grenzen aan het aftasten was. Met een hand schoof ze zijn broek in terwijl ze met de andere zijn haren te pakken kreeg en zijn hoofd naar achteren trok. Elkaar genot gevend en gunnend zag de toeschouwer hoe haar lichaam zich aanspande toen hij haar over de grens trok.

Moeder natuur had dit moment gekozen om met de grootste bliksemschicht tot nu toe de hemelpoorten open te zetten, en verlicht door het natuurgeweld keken de vrouw en de toeschouwer elkaar in de ogen terwijl de eerste grote druppels hun huid lichtjes begonnen af te koelen, hun kleren doorwekend en de stemming verhogend.

Hoewel zij nog steeds in de ogen van de toeschouwer keek terwijl ze aan het naschokken was, was de man nog niet aan een pauze toe. Haar handen hadden zijn stijve penis de vrijheid gegeven, en hij zag dat als een teken om verder te gaan nu het ijzer nog heet was. Maar de vrouw greep in en nam het initiatief weer in eigen hand terwijl ze de blik van de toeschouwer vasthield. Met ruige hand duwde ze de man met zijn rug tegen de natte muur terwijl ze zelf haar kont in zijn kruis drukte. Met een snelle beweging had ze zich zelf gevuld met zijn penis. Haar handen gleden over haar natte topje op weg naar haar gevoelige borsten, terwijl ze de touwtjes ferm in eigen hand had begon ze hem rustig te neuken.

Zij was al aan haar gerief gekomen, en zij kon het rustiger aan doen. Zowel de toeschouwer als zij wisten dat, de man daarentegen probeerde haar tot snelheid te dwingen. Met een geile glimlach duwde ze hem weer met de kont tegen de muur. De toeschouwer had meer gekregen dan hij gewenst had, en zag de langzame bewegingen en het sensuele likken van haar eigen lippen als zijn eigen grens, en met alle rust opende hij zijn eigen broek voor haar te zien. Met een hand begon hij zichzelf te verwennen onder de goedkeurende blikken van de vrouw die zijn snelheid overnam. Hoe langzamer de toeschouwer zichzelf in de regen verwende, hoe langzamer de vrouw de vastgepinde man neukte. Maar de toeschouwer had al meer dan genoeg gezien om het niet meer rustig aan te doen en terwijl zij haar eigen tepels verwende begon hij steeds een stukje sneller te bewegen.

De bewegingen van de toeschouwer vertaalden zich in een lichte versnelling van de bewegingen van de vrouw, die met haar nagels in het bovenbeen van de man duidelijk maakte dat hij zich moest vermannen tot zij ook nog een keer klaar gekomen was. Voor de toeschouwer was het idee dat zij eigenlijk de liefde met hem bedreef en de man alleen maar een hulp was, de grens die hij niet verwacht had. Hem te zien spuiten bracht haar tot waanzin, wat de man weer over de rand trok. Tezamen kwamen ze in de regen, genietend van het gevoel en het lichaam tot alles weer normaal was, om met een knikje elkaar te groeten voor de toeschouwer weg liep.

Niet veel later liep de vrouw alleen dezelfde kant op…

© Artimes 2006

Naar alle verhalen van:  Artimes

Fijn verhaal 
+3

Reacties  

De toeschouwer beschrijft tot in detail wat hij gadeslaat. Heel knap geschreven :-)