394 woorden | Leestijd 2 minuten

Rustend stond de oude man met de schoffel in de hand en dacht na. Langzaam, schijnbaar genietend gleed één hand op en neer over de dikke gladde steel. Een diepe glans lag over het hout dat door jaren gebruik, glad en bijna gepolijst leek. Het voelde fijn aan vond hij. Een vertrouwd gevoel, de omvang, de gladheid en vooral de harde onbuigzaamheid van dat deel van zijn werktuig.

De warmte en het gebrek aan verkoelende wind maakten het drukkend warm. Het was zelfs meer dan warm, het zweet stond op zijn bovenlip en zijn zak kleefde aan zijn dijbeen.
Dit weer maakt me geil, dacht hij, en door het besef daarvan groeide de omvang van zijn pik. Ik wou dat ik zo’n pik had dacht hij en liet zijn gekromde hand genietend over de gladde steel van de schoffel op en neer glijden. En dat ik een een vrouw had om mee te vrijen. Een die mij echt nodig heeft, een die durft te zeggen dat ze geil is.

Er zijn maar weinig vrouwen die dat zeggen, ook al willen ze misschien wel, dacht hij, en keek naar zijn pik die behoorlijk brutaal vooruit leunde in zijn dunne zomer shorts. Hij voelde aan zijn groeiende stijve en vloekte zacht. Als Geertje hier was zou ik haar nemen, achter de ribes of nee, beter de jasmijn, die staat in de zon. Zo dacht hij en wist met zijn opgekropte geilheid geen raad. Zelfhulp lag voor de hand maar dat wilde hij niet, dat was een noodmaatregel die niks opleverde dan een kleverige hand.

Hij dacht aan Geertje, hij kon haar zo uittekenen als hij zijn ogen sloot. Niet groot maar met rondingen op de juiste plaats, een leuk smoeltje en een mond. Die mond had hem altijd gefascineerd. Een typisch pijpmondje dacht hij. De prachtige volle lippen, de zachte glans, het moest wel een paradijselijk genot zijn om te zien hoe ze die prachtige lippen om zijn donkerpaarse gezwollen eikel zou sluiten.

Zou ze het willen, dacht hij en kneedde de onvermurwbare houten steel van de schoffel. Hij dacht van wel, vrouwen die er zo voluptueus uitzien zijn ook vaak heet. Hij opende zijn ogen en keek opzij waar de zware maaimachine stond.
Kapot, dacht hij, het rotding is al weer kapot. Het wordt tijd dat ze een andere aanschaffen.

 

Alle werken van: Miel

Fijn verhaal 
+2

Plaats reactie

  

Schrijvers willen dolgraag weten hoe hun verhaal wordt ontvangen. Een korte opmerking is vaak al voldoende. Wij nodigen je dan ook van harte uit om een reactie te geven op dit verhaal. Daarvoor hoef je geen lid te zijn.

  

Beveiligingscode
Vernieuwen