380 woorden | Leestijd 2 minuten

Ze waant zich onbespied. Voorjaarsregen heeft de grote linde tussen haar studentenkamer en mijn werkkantoor op zolder voorzien van een bladerdek waar ze vertrouwen aan lijkt te hebben ontleend. Normaal gesproken zit ik hier ook nooit rond deze tijd. Maar vanmorgen wel, en de kleine doorkijk door de felgroene takken heen ontdek ik bij toeval, de speelse vlucht volgend van een stel jonge koolmezen die vorige week het nest verlaten hebben.

Even voel ik ongemak bij de manier waarop de natuurliefhebber in mij per ongeluk tot voyeur wordt. Maar ook een aangename spanning. Ze staat voor de spiegel, op haar gemak en zich geen moment bewust van enige mannenblik. Waar denkt ze aan? Haar lange blonde haar is nog vochtig, ze heeft zojuist gedoucht. Haar vriendje misschien, of doet iets anders haar de felgele badhanddoek op de grond laten zakken?

Ik kijk achter mijn tweede kop koffie naar mooi gevormde, licht wiegende vrouwenbillen. De spiegel toont de welvingen van haar buik en borsten, af en toe iets van het toefje schaamhaar tussen haar dijen. Slanke vingers met rode nagellak glijden over haar lijf, onderzoekend, beschouwend of genietend?

Het voelt verboden wat ik zit te doen, al is de zorg daarover alweer verdwenen wanneer ze zich achteloos omdraait. Over haar rechterschouder kijkend inspecteert ze haar kont. Haar blik kijkt met een frons, eerst naar hoe ze haar bilspieren aanspant, dan naar het meebewegen van haar billen terwijl ze voor de spiegel kleine hupjes maakt. Het laatste doet ook haar borsten op en neer schudden, lichtjes want ze zijn sierlijk plat en stevig gevormd. Haar rozerode tepels prijken bijna parmantig naar voren en worden onthaald op haar handen als ze zich weer omdraait. Ze lift haar borsten een beetje en drukt ze tegen elkaar. Ik aanschouw het dieper worden van de welving in haar spiegel en zie een subtiel glimlachje op haar gezicht verschijnen.

Dan trekt iets haar aandacht en ik zie hoe ze haar mobieltje opneemt. Terwijl ze met veel uitdrukking in haar gezicht begint te praten, glijdt haar hand tussen haar dijen, onwillekeurig lijkt het bijna. Haar vriendje, dat moet wel.

Terwijl zij uit mijn beeld verdwijnt, vliegt een jonge koolmees erin. Het bekje gaat wijd open wanneer een van de ouders iets te eten aanbrengt.

 

Alle werken van: PaulX

Fijn verhaal 
+4

Reacties  

Voor het eerst in tijden dat ik weer wat van Paul lees. Dat heeft meer met tijdgebrek dan ontwijken te maken want zulke korte momentjes die je even meeslepen naar een eigen wereld doen bij altijd een warme glimlach ontwaken. :-)