377 woorden | Leestijd 2 minuten

Daar deed hij nooit aan mee, het met een ander doen. Hij verkondigde het zelfs in zijn vriendenclub, waar de meerderheid zich er toch wel eens aan had bezondigd. Althans wanneer je afging op de jongensbravoure van veertigers die op hun gemeenschappelijke avondjes gemeengoed was.

Ankie en hij waren vroeg begonnen aan kinderen. Hun twee jongens waren inmiddels de deur uit en hij kon niet anders zeggen dan dat het hun huwelijk goed gedaan had. Ankie had haar hernieuwde vrijheid zonder veel weemoed naar moederzorg aanvaard. Sindsdien gingen ze vaak gezellig uit eten, en zoveel als zijn werk het toestond op vakantie, of weekendjes weg. Het waren dingen die zeker ook hun seksleven goed hadden gedaan. Hij had dus helemaal niets te klagen, al werd dat in zijn vriendenclub meestal smalend als ‘excuus’ aanvaard.

En nu was hij hier blijven hangen, in een hotelbar waar de hele club van de zakendeal had afgedronken. Samantha was voor die deal uit London overgekomen en ze bleef het langst omdat ze hier haar hotelkamer had, net als hij. Eind dertig leek ze, met de aantrekkelijke zelfverzekerdheid van een vrouw die het gemaakt had. 
Toen ze alleen overbleven leidde Samantha hun gesprek snel naar andere dan zakenonderwerpen. Tamelijk suggestieve onderwerpen. Ze had ook geen bezwaar tegen zijn herhaaldelijk afdalende blik. Een blik naar een door chique lingerie gevormd decolleté dat de welving van haar borsten welbewust deed contrasteren met haar zakelijke outfit. 
Bought with matching knickers,” zei ze nonchalant in reactie op zijn kijken. Daarna informeerde ze uitdagend hoe vaak hij tijdens zakentripjes aan nocturnal pleasures deed.
Niet óf, maar hoe vaak.

Het tolde in zijn hoofd. De arm op zijn schoot verhulde een fenomenale erectie. Ankie zou er nooit achterkomen; hij zou immers hier overnachten. Beelden van zijn vriendenclub, schaterlachend naar hem wijzend. Samantha die zich voor hem uitkleedt, een trouwe blik van Ankie, en weer Samantha, nu naakt op bed. Met kloppen in zijn slapen streed schuldgevoel met zinderende opwinding.

Be flattered, I’m picky,” onderbrak ze zijn gedachten.
Hij staarde in haar uitdagende blik.
Ze stond op en pakte haar handtasje. “It’s room five-o-seven, just in case…

Toen ze heupwiegend wegliep pakte hij het whiskyglas voor hem beet. En kneep er hard in.

Alle werken van: PaulX

Fijn verhaal 
+6

Reageren

  

Schrijvers willen dolgraag weten hoe hun verhaal wordt ontvangen. Een korte opmerking is vaak al voldoende. Wij nodigen je dan ook van harte uit om een reactie te geven op dit verhaal. Daarvoor hoef je geen lid te zijn.

  

Beveiligingscode
Vernieuwen