355 woorden | Leestijd 2 minuten

De piloot geeft aan dat ik verder mag werken en ik trek onmiddellijk de tafel omlaag en gooi mijn laptopje er op. Dit verhaal moet af voor ik het gevoel kwijt ben. De man naast mij doet hetzelfde maar blijkt uiteindelijk dat ding alleen voor zijn muziek te gebruiken. Hij ligt onderuit met zijn koptelefoontje op. Ondefinieerbare muziek klinkt. Ik schrijf door.

‘Ik mocht op mijn buik gaan liggen en ik weet niet waar hij de olie vandaan haalde, maar ik kreeg een zalig ontspannende massage.’
Dat klinkt lekker terwijl ik terugdenk aan het diner gisteravond. Ik zag hem in een flits en nu ga ik me uitleven met hem. Leve mijn fantasie.
‘Hij kuste mijn lipjes en na aan zijn mond gewend te zijn voelde ik zijn tong in mij binnen dringen.’
Zou de man naast me meelezen? Deze laptop heeft een veel te goede leeshoek. Ik verman me en schrijf door. Ik merk het wel.
‘Daarna tilde hij mijn benen op en drukte ze ver naar voren waardoor zijn keiharde pik me helemaal goed wist te raken.’
Zalig beeld van een lekker standje. Geen gekreun naast me of toevallige handen over mijn been. Nog even door.
‘What the fuck? Heb ik nu een gigolo verleid?’
We zijn er bijna. Buurman speelt met zijn paspoort, blauw. Boardingpass van Delta, Amerikaan dus. Ik haal opgelucht adem en loop het verhaal nogmaals door, verbeter, schrap en druk komma’s op plekken waar ze beter thuishoren.

Ping, we gaan landen. Geen problemen en snel mogen we er uit. De man staat op en kijkt me kort aan. “That’s quite some story you just put down. Have a safe trip home.”

Hij stapt het gangpad in en loopt weg terwijl ik mijn laptop in mijn trolley frommel. Niet alle Amerikanen spreken uitsluitend Engels. Verkeerde aannames. In de slurf lach ik al en nog voor de douane stop ik om de SMSjes toe te voegen in het verhaal. Zo dan. Grijnzend toon ik mijn rode paspoort aan een jonge stekelkop in uniform die me door wuift.
Gelijk heeft hij. Ik ben de onschuld zelve.

 

Meer verhalen van: petra-1

Fijn verhaal 
+4

Reacties  

Haha, zo krijgen we eens een blik op het schrijversleven van Petra: altijd aan het werk! En dan volgt er nog niet eens een ontlading. Wel lekker voor ons natuurlijk, ga zo door!
Hahaha! Geweldig! :lol: