157 woorden | Leestijd 1 minuut

Haar gebronsde benen trapten de pedalen soepel rond. Hij reed kalm naast haar. Bij een plotselinge slinger in het fietspad stapten ze af. Ze duwden hun fietsen naar een klein strandje dat door een natuurlijke muur van kreupelhout en dicht gebladerte volkomen aan het zicht was onttrokken.

Ze verzonken in een intense, langdurige kus die zo nu en dan werd onderbroken om elkaar van een kledingstuk te ontdoen. Opeens dartelde ze het water in. Gebiologeerd staarde hij even naar de tientallen waterdruppels die glinsterden op haar naakte huid. Daarna zette hij plonzend de jacht in, Na wat gespetter liet zij zich gewillig vangen en droeg hij zijn lieftallige jachttrofee aan land. Daar versmolten hun natte lichamen,

Dit minnespel herhaalde zich een aantal malen totdat een oranjerode gloed het naderende einde van de dag aankondigde. Met een tintelende huid fietsten ze een passionele nacht tegemoet.

Inmiddels is zij weggevlogen. Hem rest slechts de herinnering.

Alle werken van: Knakker

Fijn verhaal 
+2

Reacties  

Je hebt slechts weinig tekst nodig om een verhaal te vertellen, zo blijkt.. Van pril geluk naar weemoed in dit geval. Fraai stukje.