718 woorden | Leestijd 4 minuten

‘Wat sta je daar nou met een handdoek voor?’
Hij vraagt het onschuldig, verbaasd bijna. Haar ogen worden schichtig, met een lachje dat onzeker is.
‘Zomaar.’
Innerlijk vervloekt ze zichzelf. Vannacht was zo heerlijk en ongeremd, en deze eerste keer deed absoluut naar meer smaken. Waarom dan toch weer…?

De onzekerheid beheerst haar leven, het meest op dit soort momenten maar eigenlijk wel elke dag sinds ze als pubermeid had moeten toezien hoe moedertje natuur de groei van haar borsten maar geen halt leek toe te roepen. De middelbareschooltijd was het ergste geweest; lompe commentaren van jongens en zelfs onder meiden bleef ze niet onbesproken. Daarna de kerels die alleen in haar boezemomvang geïnteresseerd waren. Het had haar argwanend gemaakt, meer dan ze goed vond voor zichzelf.
En ze weet dat dit daar alles mee te maken heeft.

‘We gingen toch lekker samen douchen?’ zegt hij, zelf onbekommerd in z’n nakie.
Haar knikje is te aarzelend, genoeg om zijn bezorgdheid te wekken.
‘Hé, wat is er nou? Wordt mijn heerlijke verovering nou ineens verlegen? Dat was je vannacht anders niet.’
Ze kijkt ‘m aan, voelt de uren van vrijen terug in haar lijf. Toch is er twijfel. Ze schrikt als hij de handdoek zomaar wegrukt.
‘Gekke troel, ik vind ze echt práchtig hoor,’ zegt hij dan manend, en met een raak gevoel voor wat haar bedrukt. ‘En wat mij betreft wordt er dus niks verhuld.’

Zijn toon is even vastberaden als z’n handen. Haar tepels reageren sneller dan de verwarring in haar hoofd, al ontlokt het ‘zie je wel?’ in z’n brutale blauwe kijkers onbewust een glimlach.
‘Komt wel, oké?’ fluistert ze. ‘En je bent lief, thanks.’
Zijn kus voelt begripvol. De tedere mannenhanden zijn eigenlijk zalig, nu zich er nog aan overgeven. Het lukt steeds beter terwijl hij haar oprecht staat aan te kijken.
‘Klaar dan voor een beetje stout douchen?’ vraagt hij met een knipoog.
Ze knikt opnieuw, nu stelliger en met een twinkelende blik.

Wanneer hij haar verlekkerd vastpakt, voelt ze zijn warme lid zwellen tegen haar buik. En is haar zucht niet alleen van verlichting. Ze kijkt hem parmantig aan. Splinternaakt in huis rondlopen was niet haar gewoonte maar met hem is dat spannend leuk.

Na die heerlijke eerste keer was duidelijk dat ze meer wilde, vastbesloten ook om dat spoedig zonder tietentwijfel te laten zijn. Volgens hem was “gewoon dóen” daar de beste remedie tegen en dat bracht-ie een beetje dwingend, wat ze heel opwindend vond. Uit de kleren werd dus regel bij hun samenzijn, snel en zonder ontsnappingskans; vandaag had al bij hun begroetingszoen het een en ander uit gemoeten.

‘Mmm, wat heb je toch een paar fenomenale jetsers, schatje.’

Ze ziet ‘m gefascineerd kijken. Zijn fiere erectie is een bewijs dat staat. Haar blozen is om het woordgebruik, zijn plagende onderdeel van haar leerschool. Die omvat ook de wegende handen die haar nu speels met de zwaarte van haar borsten confronteren. Die waren altijd al flink geweest maar de sluipende kilootjes van geen twintig meer waren er ook nog eens vooral daar bijgekomen. Bij deze man werd dat echter een draaglijk gegeven.

‘Gaat best goed, hè?’ zegt ze olijk.
‘Valt mee?’
‘Die grote knul daar beneden helpt.’
‘Hij is goudeerlijk hoor.’
‘En het enige écht betrouwbare aan een vent,’ plaagt ze terug.

Zijn kietelwraak is snel en doeltreffend. Ze slaat met een gilletje dubbel en probeert zich schaterlachend aan zijn greep te ontworstelen. Hij is sterk, maar haar zwarte band judo is een voor hem onverwacht verdedigingswapen; voor hij het weet ligt hij geveld en wel op het vloerkleed en zit ze bovenop ‘m.
‘Wow!’
Ze hijgt triomfantelijk, haar handen muurvast om zijn polsen. Zo voorovergebogen bungelen haar tieten vervaarlijk. Ze ziet ‘m staren.
‘Lekker uitzicht?’ vraagt ze uitdagend.
In deze greep kan hij niks, weet de judoka in haar. Ze voelt het lome deinen bijna zonder gêne. Geklemd tussen haar benen klopt zijn opwindend warme stijve.
‘Je leert snel, meissie…’
Ze knikt traag ja, broedend op de ingeving. Dan gaat de twijfel terzijde, zakt ze plots door haar armen en ploft de zware puddingen pardoes in z’n gezicht. Even giechelt ze erbij, dan volgt de verrassing.
‘Mmm, jochie toch!’

Met gestreelde verbazing voelt ze zijn warme waardering spuiten.

 

Alle werken van: PaulX

Fijn verhaal 
+6

Reacties  

Een heerlijk vrolijk verhaaltje.