285 woorden | Leestijd 2 minuten

“Trek hem nu aan.”

Ik spartelde tegen en terecht. Sommige dingen zijn niet voor gewone stervelingen als wij. Deze exclusieve lammy voelde als een droom. Nog opengeslagen kijk ik in de spiegel. Ik zie mijn naaktheid niet als aanstootgevend maar als sexy. Mijn partner kijkt samen met de verkoopster hoe ik mijn heupen zachtjes beweeg als was ik in een zwoele dans met mezelf. De lichte mantel drukt nergens maar doet me evengoed voelen alsof duizend handen mij strelen.

De haakjes zijn lastig te vinden maar eenmaal dicht wordt het gevoel versterkt. De associatie nu sterker, ik voel tepels groeien en mijn zinnen laaien op. Mijn ogen vinden zijn ogen en ik denk dat de blik voldoende is. Hij geeft niet echt om geld en dat is maar goed ook. Voor dat geld kopen we normaal tien jassen. Zo gewonnen, zo geronnen. Ik weet het en soms zijn er momenten om jezelf te kietelen. In dit geval letterlijk als de zachte wol over mijn huid gaat. Mijn blik gaat weer naar de spiegel en heb moeite om niet ter plekke mijn partner of desnoods de verkoopster te bespringen.

“Deze moet het worden.”
De woorden komen uit mijn mond voordat de consequenties weer helder zijn.
“Die dus.” Hij is er gemakkelijk genoeg mee.
“Een uitstekende keuze.”
De verkoopster is vriendelijk professioneel van een hoog niveau. “Mag ik hem van u aannemen?”

Enigszins beschroomd trek ik de mantel uit en geef hem aan haar. De betovering verbroken kijk ik in de spiegel en zie weer mijn wat houterige en iets te zware lichaam in spijkerbroek en zomertruitje.
“Het doet echt wat met je”, zegt hij en ik kijk hem aan.
Ik weet het.

Alle werken van: petra-1

Fijn verhaal 
+3

Reacties  

Suggestie is alles, mooi.
Het gevoel van zo'n jas op je naakte huid; ik kan me er helemaal in vinden ;-)