1834 woorden | Leestijd 10 minuten

Er was eens een weduwe en die had twee zonen. De oudste, Johan, was lui, gemakzuchtig en ontevreden van aard. De jongste was een harde werker en altijd vrolijk. Maar de weduwe hield het meest van de oudste.

De oudste had redelijk succes bij de vrouwen in het dorp. Dit kwam doordat hij vrij goed bedeeld was. De jongste, Hans, was niet zo goed bedeeld, integendeel zelfs. Hij had maar een kleine lul. Door zijn vriendelijk karakter had hij wel een vriendin, Greta genaamd, maar zij vond het wel heel jammer dat zijn penis zo klein was. Zij kwam hierdoor niet vaak klaar.

Op een warme zomerdag lagen Hans en Greta achter de hooiberg te genieten van de zon. Omdat het zo warm was had Greta haar rok en blouse uit gedaan. Hans was hierdoor opgewonden geworden en had zijn hand onder haar hemdje gestoken en begon zachtjes haar borsten te strelen. Greta genoot hiervan en stak haar handen omhoog en zei dat hij haar hemdje kon uittrekken. Hij voldeed graag aan haar verzoek en begon haar borsten te kussen. Hij pakte de rand van haar onderbroekje beet en, terwijl zij haar heupen omhoog drukte, trok hij het uit. Zij lag nu helemaal naakt voor hem.

“Nu jij ook nog” zei Greta.
Vlug trok hij ook zijn kleren uit en even later lagen ze beide naakt naast elkaar.
“Kom op me liggen” zei Greta.
Graag voldeed Hans aan dit verzoek. Zijn lid was wel stijf, maar te klein om in het kutje van Greta te komen. Wat teleurgesteld pakte ze zijn lid vast en begon hem af te trekken. Even later spoot hij zijn sperma op haar borsten. Beiden hadden het nu heel warm gekregen. Ze kleedden zich weer aan en Hans liep naar de waterput om iets te gaan drinken. Hij maakte van beide handen een kom en zou wat water gaan scheppen. Hij bukte echter wat te diep en viel plotsklaps in de put. Dit ging zo snel dat hij geen kreet kon slagen.
Greta lag op hem te wachten, maar hij kwam niet terug. Na een tijdje ging ze maar weg.

Hans was intussen in een soort bewusteloosheid geraakt en werd wakker midden in een bloemenwei. Verbaasd keek hij om zich heen. Nergens een spoor van zijn dorp te bekennen. Hij begon een pad af te lopen en na enige tijd kwam hij bij een gebouwtje. Op een bord stond te lezen: Bakkerij “De warme Bakkersdochter”.
Hij had ondertussen wel trek gekregen en ging naar binnen. Achter de toonbank stond een jonge vrouw. Niet echt knap, maar ze had een vriendelijk gezicht.
“Ik weet wat je wilt” zei ze. “Je krijgt zoveel broodjes als je op kunt, maar dan moet je mij eerst lekker verwennen”, waarna ze haar bloesje begon los te knopen.

Een paar kleine borsten kwamen tevoorschijn. Hans liet er geen gras over groeien en begon haar te strelen. Zij moedigde hem verder aan en hij trok haar rok en onderbroek uit. Hij ging voor haar zitten en begon haar te beffen. Met zijn tong ging hij bij haar naar binnen. Ze begon te kreunen en al gauw kreeg ze haar hoogtepunt. Ze begon hem te zoenen en was hem heel dankbaar. Ze gaf een hele zak warme broodjes mee.

Lekker knabbelend liep Hans verder. Na een tijdje kwam hij bij een boomgaard. Op een bord er voor stond: Groentespecialist “Pluk Mij”. Hans had wel zin in een fris appeltje en liep het terrein op. Een jonge vrouw kwam hem tegemoet. Ze leek bijna het evenbeeld van de bakkersdochter.
Ze glimlachte naar hem. “Ik weet wat je wilt” zei ze. “Je krijgt zoveel appels als je op kunt, maar dan moet je mij eerst lekker verwennen”, waarna ze haar bloesje begon los te knopen.
Een paar kleine borsten kwamen tevoorschijn.

Ook nu was er niet veel voor nodig om Hans over te halen. Hij gaf kusjes op haar borstjes en zijn tong ging langzaam naar beneden. Hij trok haar rok en onderbroek uit en begon haar vagina met zijn tong te bewerken. Ze begon te kreunen en hij maakte haar verder met zijn vingers klaar. Dankbaar gaf ze hem een paar van de lekkerste appels mee. Ze smaakten overheerlijk.

Na een tijdje zag hij in de verte een klein huisje staan. Hij liep erheen en zag dat het goed onderhouden was en met een mooi aangelegde tuin. In de deuropening stond een zo te zien, stevig gebouwde oudere vrouw hem op te wachten.
“Ik weet dat je komt” zei ze. “Ik ben vrouw Holletje. Kom binnen en vertel me je verhaal”.
Onder het genot van een fris drankje vertelde Hans wat hem overkomen was.
“Ik kan je wel helpen” zei vrouw Holletje, "maar daar moet je wel iets voor doen. Je moet mijn tuintje goed onderhouden en verder moet je mij verwennen”.
“Dat is goed” zei Hans.
“Je moet weten dat ik het weer op aarde regel. Als je mijn planten goed verzorgt is er ook een goede oogst. En afhankelijk van de manier waarop je mij bevredigt, schijnt de zon of gaat het regenen”.

Vrouw Holletje begon enkele knoopjes van haar bloesje los te maken en bleef daarna afwachtend staan. Hans begreep de uitnodiging en liep op haar toe. Hij maakte de rest van de knoopjes los en trok haar bloesje uit. Hierna was haar hemd aan de beurt. Hij trok het omhoog en ook dit kledingstuk ging uit. Ook de wijde, wat onflatteuze rok ging naar beneden en er kwam een verrassend mooi uitziende vrouw tevoorschijn. Een spannende bh zat als gegoten om haar borsten. Een slipje maakte het beeld compleet.
“Er valt al een gezond regenbuitje” zei ze.

Hans pakte haar beet en begon haar te zoenen. Het werd steeds heftiger en toen hij haar begon te vingeren, hijgde ze dat het koren al goed groeide. Ze konden het goed met elkaar vinden en Hans was daar al een week in huis. Dagelijks verwende hij haar en het ging er soms heftig aan toe.
“Het sneeuwt nu hevig” zei vrouw Holletje. De volgende keer zei ze: “Nu komt er een Elfstedentocht”.

Hans verbleef er nu twee weken en hij verlangde weer naar huis. Hij maakte dit kenbaar aan vrouw Holletje. Zij begreep het wel en wees hem de weg.
“Als je door die poort loopt, kom je er vanzelf`.
Ze namen hartelijk afscheid en Hans liep het aangewezen pad op. Toen hij onder de poort doorliep, voelde hij een vreemde kriebeling in zijn kruis, maar schonk er verder geen aandacht aan. Hij liet de poort achter zich en spoedig was hij weer in zijn dorp.
Een haan zag hem komen en riep: “Kukeleku, kukeleku, onze fiere haan is er nu”.

Thuis gekomen vertelde hij in grote lijnen wat hem overkomen was. Het bleek dat hij niet twee weken was weg geweest, maar twee jaar. Ook Greta was blij en vertelde hem enthousiast over de Elfstedentocht die ze gereden had. Ze werd nog vrolijker toen ze gingen vrijen. Het bleek dat zijn geslacht zich helemaal aanpaste aan haar kutje. Dit werd al gauw bekend bij de vrouwen van het dorp en ze stonden bijna in de rij om dit te mogen meemaken.

Johan zag dit met lede ogen aan werd erg jaloers op zijn broer. Hij vroeg aan Hans wat er precies gebeurd was. Hans vertelde hem nu over vrouw Holletje. Johan besloot om ook deze reis te ondernemen. Hij sprong in de put en inderdaad, hij werd ook wakker in een bloemenwei. Hij begon het pad af te lopen en na enige tijd kwam hij bij Bakkerij “De warme Bakkersdochter”. Hij ging naar binnen. Achter de toonbank stond een jonge vrouw. Niet echt knap, maar ze had een vriendelijk gezicht.
“Ik weet wat je wilt” zei ze. “Je krijgt zoveel broodjes als je op kunt, maar dan moet je mij eerst lekker verwennen”, waarna ze haar bloesje begon los te knopen.
Een paar kleine borsten kwamen tevoorschijn.
Johan zei: “Ik wil alleen maar een paar broodjes. Geef ze mij”.
Ze gaf hem een paar broodjes. Hij liep weer verder en nam een hap. Direct spuwde hij het weer uit. Het was niet gebakken en smaakte klef.

Na een tijdje kwam hij bij een boomgaard waar een bord voor stond: Groentespecialist “Pluk Mij”. Johan had wel zin in een fris appeltje en liep het terrein op. Een jonge vrouw kwam hem tegemoet. Ze leek bijna het evenbeeld van de bakkersdochter.
Ze glimlachte naar hem. “Ik weet wat je wilt” zei ze. “Je krijgt zoveel appels als je op kunt, maar dan moet je mij eerst lekker verwennen”, waarna ze haar bloesje begon los te knopen.
Een paar kleine borsten kwamen tevoorschijn.
Johan dacht echter alleen maar aan de appeltjes en zei: “Hier heb ik geen tijd voor, geef mij enkele appeltjes, dan ga ik weer verder”.
Ze gaf hem een paar appels mee, maar toen hij er in hapte smaakten ze zo zuur dat zijn hele gezicht samen trok.

Na een tijdje zag hij in de verte een klein huisje staan. Hij liep erheen en zag dat het goed onderhouden was en met een mooi aangelegde tuin. In de deuropening stond een zo te zien, stevig gebouwde oudere vrouw hem op te wachten.
“Ik weet dat je komt” zei ze. “Ik ben vrouw Holletje. Kom binnen en vertel me je verhaal”.
Onder het genot van een fris drankje vertelde Johan waarom hij hier was.
“Ik kan je wel helpen” zei vrouw Holletje, "maar daar moet je wel iets voor doen. Je moet mijn tuintje goed onderhouden en verder moet je mij verwennen”.
Johan keek eens naar haar, maar vond haar onaantrekkelijk. “Ik vind je te lelijk” zei hij grof.
Hij liep naar de tuin en begon te wieden. Maar hij deed dit zo slordig dat veel bloemen en groentes ook sneuvelden.

Dit duurde zo twee weken. Toen zei hij: ”Ik wil weer naar huis. Ik wil mijn beloning”.
Vrouw Holletje wees hem de weg en zei dat hij onder die poort door moest lopen, dan kwam hij wel weer thuis. Hij nam geen afscheid en Johan liep het aangewezen pad op. Toen hij onder de poort doorliep, voelde hij een vreemde kriebeling in zijn kruis. Hij liet de poort achter zich en spoedig was hij weer in zijn dorp.
Een haan zag hem komen en riep: “Kukeleku, kukeleku, ons klein haantje is er nu”.

Toen hij thuis kwam bleek dat hij twee jaar was weg geweest. Er heerste armoe in het dorp, want er waren door het slechte weer misoogsten geweest en de mensen hadden bijna geen inkomsten gehad. Toen een van zijn vroegere vriendinnen bij hem op bezoek was en hoopvol met hem ging vrijen, was haar teleurstelling groot. Van zijn geslacht was bijna niets overgebleven. Teleurgesteld verliet ze hem en deze mare ging al gauw door het dorp. Johan besloot te vertrekken en niemand heeft hem ooit weer gezien.

Hans echter trouwde met Greta en ze leefden nog lang en gelukkig.

 

Alle werken van: Tinar

Fijn verhaal 
+2

Reacties  

In tegenstelling tot de reactie van petra, vind ik deze story juist leuk om te lezen. Zo makkelijk is het niet om een sprookje te bewerken en dit is een geslaagde poging. Het leest niet gehaast, eerder 'to the point'. Maar ik denk wel dat met deze schrijver een langer verhaal ook mogelijk was geweest.
Grappige erotische parodie op het bekende sprookje van Grimm. Leuk :roll:
Het idee voor het verhaal is leuk maar de uitwerking zou ik gehaast noemen. Karakters en omschrijvingen zouden beter uitgewerkt kunnen worden om het meer tot leven te brengen en zeker de erotische passages komen me nogal gehaast over waardoor ze mij in ieder geval niet op kunnen winden. Je zou het in mijn ogen sterk verbeteren door de personen meer uitgebreid te beschrijven zodat de lezer zich kan invoelen in de motivatie van de karakters.