901 woorden | Leestijd 5 minuten


De zuigeling zuigt en zo zuigt jouw vagijn,

je geeft melk en ontvangt melk tegelijk.

Drie in één bed, de koning zelfs te rijk

omdat ze tegelijk gelukkig zijn.

Was van de duizend keren dat jij fijn

genaaid hebt, ooit er een zo heerlijk rijk?

Jij geeft hierbij nog meer van wellust blijk

dan 'n kinkel kluivend aan een vet konijn.

—Ja, 't is verrukkelijk op die manier,

het zeereerwaarde, goddelijke neuken.

En als een Abdis deel ik in 't plezier.

Zo heftig weet hij in mijn kruis te jeuken,

jouw dapper, prachtig, krachtig strijdrapier,

dat ik het hoogst genot mijn buik voel beuken!

Kom lid, lief koppeldier,

verberg je haastig diep in mijn vagijn,

blijf daar een maand, laat het jou zalig zijn!


(Pietro Aretino, Wulpse sonnetten, sonnet XV)

 

Was het niet Germaine Greer die schreef over de vermaarde Toscaanse minnaars? In haar boek Sex and destiny droeg ze haar steentje bij aan de roem van de toch al fameuze latin lovers. Ik moest daar vaak aan denken toen ik Beatrice leerde kennen. Niet alleen Italiaanse mannen zijn meesters in de liefde, de Italiaanse vrouwen zijn onovertroffen minnaressen, leerde ik toen. Ik weet niet of dat voor alle schone Italiaansen geldt, voor Beatrice gold dat zeker.

De online ontmoeting gaven we een vervolg op een terras in een dorpje in het midden van het land. Iets na het afgesproken uur kwam er een stijlvolle dame aanlopen, slank, donkerbruine lokken, hooggehakt en elegant gerokt. Niet zo kort dat het teveel zou afleiden, maar kort genoeg om de aandacht te trekken. Ze schoof een stoel bij, keek me schuins aan, en knikte goedkeurend toen ik een espresso voor haar bestelde.

Behalve good looks had ze ook tekst. Gelukkig was ze niet alleen boobs, maar had ze ook brains. We praatten geanimeerd over koffie, eten, salsa, Italië – we deelden dezelfde passies, bleek al snel. We hadden het over proeven, ervaren, genieten, en ook al leek het alsof we het over onschuldige alledaagse zaken hadden – we voelden beiden de onderstroom en de achterliggende gedachten. We hadden niet voor niets dit heimelijk rendez-vous via die website georganiseerd.

Nadat we de eerste voorzichtige omtrekkende bewegingen gemaakt hadden, legde ik subtiel mijn hand op haar arm en schoof dichterbij.
‘Mag ik je zoenen?’ vroeg ik, maar ik wachtte het antwoord niet af.
Met gesloten ogen ontving ze me - zo moet ik het echt noemen. Zij liet mij toe, afwachtend, proevend, keurend misschien. Haar glimlach toen ik weer terug schoof, liet zien dat ik voor dit onderdeel was geslaagd.

Beatrice maakte zelf ijs - ze was immers Italiaanse. En of we niet met dit warme weer haar ijs zouden gaan proeven, was haar voorstel. Ze bleek vlakbij te wonen, het was haar thuiswedstrijd. In haar eenvoudige huis gaven we de terraszoen een veel langer vervolg toen we nog maar net binnen waren en zij de voordeur in het slot had gedraaid. Onder mijn handen voelde ik haar ranke, slanke vormen. Met mijn twee handen kon ik haar taille zowat omvatten.

In de keuken liet ze me haar laatste ijsvariant proeven; het was een bijzondere, een hartige, met rozemarijnsmaak. Toen ze vooroverboog om de ijsbak weer terug te zetten, kon ik de verleiding niet weerstaan om haar bij haar heupen te pakken en tegen me aan te duwen.
‘Hmm’, zei ze toen ze weer overeind was gekomen, met haar rug tegen me aan stond, en mijn handen over haar borsten voelde strelen. ‘Wacht even’, zei ze. ‘We gaan naar boven. Ik maak het even klaar, en dan kom jij zo, oké?’

Dat werd het begin van mijn inwijding in de ware Italiaanse liefde. Toen ik even later naar boven ging, trof ik Beatrice aan in een met kaarsen verlichte kamer, een grote futon op de grond. Ze kleedde me uit en leidde me naar de futon, waarna ze langzaam zichzelf begon te ontkleden. Toen we naast elkaar lagen, voor het eerst zo, bloot, tegen elkaar aan, nam de lust de leiding. Ik voelde, woelde, tastte en kneep, likte en zoende en zoog. Ze was zo zacht, zo gul, zo geil… Ik voelde me overweldigd door wat me overkwam. En dat gevoel zou daarna nog alleen nog maar sterker worden. Ook later nog – na Beatrice heb ik meerdere, andere avonturen beleefd met eveneens prachtige, gulle, geile vrouwen – is me die middag met Beatrice altijd bijgebleven. Zij liet me zien wat het verschil is tussen je lust botvieren en met aandacht de liefde bedrijven.

Nadat ik een beetje was uitgeraasd, nam zij het initiatief over. Ze vree met me, gebruikte me zoals nog nooit eerder een vrouw dat had gedaan. Ze raakte me op plekjes aan, waar weinig anderen ooit waren geweest – en dat op een manier, waarop ik alleen hijgend, steunend en kreunend van zowel genot als verwondering kon reageren. Ze was als een leermeesteres – liet me zien en voelen hoe je de ander kunt verwennen, zonder jezelf te verwaarlozen. Speels bracht ze me tot een hoogtepunt. Ik kon alleen maar uitgeput en nahijgend toekijken hoe zij zichzelf bevredigde, waarbij ze slechts mijn ene hand stevig vasthield.

Ik was haar dankbaar. Dat ben ik nog steeds. En ik denk dat alle vrouwen die na Beatrice kwamen haar ook dankbaar mogen zijn, voor wat ze mij heeft geleerd, en voor wat ik op mijn beurt die vrouwen heb proberen te laten ervaren.

https://eenzwerversliefde.blogspot.com/

 

Alle werken van: zwerver

Fijn verhaal 
+1

Reacties  

Welkom bij Lecterotica, zwerver! Mooi debuut op deze website, maar je maakt me nieuwsgierig naar de manier waarop Beatrice je raakte. Iets meer detail had ik nog beter gevonden ;-)