Kleur bekennen

Informatie
Geschreven door Frits B
Geplaatst op 02 september 2019
Hoofdcategorie Korte verhalen
Aantal reacties: 1
1433 woorden | Leestijd 8 minuten

Paniek op het hoofdkantoor in Amsterdam. De directie wil dat we over twee maanden een nieuw product op de markt brengen. Alle werkmaatschappijen moeten meewerken en een aantal projectleiders leveren. De opdracht is duidelijk: we starten morgenochtend om negen uur op het hoofdkantoor in Amsterdam. Het zal wel hard werken worden, dus ga ik de volgende morgen lekker makkelijk gekleed op weg. Benieuwd naar de collega's die aan het team zullen deelnemen. In de kleine parkeergarage op de Prinsengracht zie ik een paar bekende auto's van collega's uit Maastricht en Zwolle.

De vergaderzaal is op de bovenste verdieping en biedt een mooi uitzicht over Amsterdam. Hier zullen we een aantal dagen nauw samenwerken. “Vertrouwelijk, snel en gemeenschappelijk”. Wat zegt de projectleider dat mooi. Mijn gedachten dwalen af naar wat je verder achter die woorden kunt zoeken.

Naast mij, aan het eind van de grote vergadertafel, zit de collega uit Den Bosch. Een vrouw van ongeveer 35 die nog niet zo lang bij het concern werkt. Korte rok, te kort voor wat bij ons gebruikelijk is. Verder een blouse, te netjes voor het harde werken van de komende dagen. Een open gezicht en een snelle blik in de ogen. Ze heet Sandra en ze doet de marketing. Commerciële verleiding noemt ze dat en kijkt me daarbij recht in de ogen.

In de loop van de dag raken Sandra en ik aardig met elkaar vertrouwd. We delen een kan koffie. Ik voorzie haar van suiker en een zoetje. We zitten ook bij de lunch naast elkaar. Als het 's middags warm wordt in de zaal fluistert ze me toe dat ze een natte rug begint te krijgen. Er ontstaat een losse manier van omgang. Haar lichaam boeit me. Fantasieën zijn tijdens lange meetings altijd mijn favoriete bezigheid. Daar geeft Sandra mij vandaag ook alle reden toe.

De voorzitter rondt de dag af. Genoeg voor vandaag. Ik buig me voorover en stop de stukken in de koffer die tussen onze stoelen staat. Zij draait zich naar me toe en ik kijk recht onder haar rok tot waar haar dijen uiteen gaan en zie haar slip. Ik kijk omhoog en onze blikken kruisen elkaar.
Impulsief en zonder na te denken of dit wel kan vraag ik: “Is dat paars of rood?”
Even denk ik dat ze me zal negeren maar dan zegt ze zachtjes voor zich uit: "Rood"…en loopt de zaal uit naar de parkeergarage.
Vertwijfeld blijf ik achter. Zou ze me begrepen hebben? Sloeg het terloopse “rood” echt op mijn vraag? Ik vroeg naar de kleur van haar slip.

De volgende dag. Iedereen heeft nog wat zaken kunnen uitzoeken en we gaan weer hard aan de slag. Sandra opent haar laptop en lacht me collegiaal toe. Weer een blouse aan en weer een rokje, helaas minder kort. Maar dat geeft me meer neiging om me op haar vormen te concentreren. Een mooi figuur met ronde billen en toch wel stevige dijen. Ik kijk langs haar naar de voorzitter maar regelmatig dwalen mijn blikken langs haar lichaam. Ik stel mezelf veel vragen waarover ik lang fantaseer. Wat zou ze er onder dragen, hoe zou haar driehoekje zijn geknipt en…?

Mijn pik reageert weer. Langzaam vult de voorkant van mijn Dockers zich met vlees en warmte. Hard en trillend van genot duw ik tegen de dikke ronde rand van de tafel. Zij speelt met haar laptop. In het midden van het toetsenbord zit een knopje dat je als muis kunt bedienen. Ze streelt het knopje, knijpt erin terwijl ze voor zich uit staart. Gedachteloos?
Ze maakt haar vinger nat en strijkt dan weer over het groene knopje op het toetsenbord. Als ze haar vinger terugtrekt blijft een nat streepje en een luchtbelletje van spuug achter op… het knopje. Ik word geil, wild en kan alleen nog maar denken aan productspecificaties en marktbewerkingsplannen als het gaat om haar lichaam, haar tieten, haar rug, haar billen, haar kut, haar knopje.

Dan buig ik me naar haar toe en vraag met schorre geile stem: "wat is vandaag de kleur?"
Ze krijgt direct een andere glans over haar huid, kijkt even voor zich uit en tikt dan een paar letters op het toetsenbord en draait tergend langzaam het scherm naar me toe: ZWART! Dan pakt ze mijn pen en schrijft met ronde vrouwelijke letters op mijn blocnote: “en vochtig”. Mijn adem stokt. De geilheid spat eraf.

De derde dag. Ik weet het nu zeker. Ze gaat duidelijk mee in mijn spiraal van zoeken, aftasten en verder gaan. Ze kan niet meer terug: we hebben iets geils wat ons, daar aan het eind van de tafel, boeit en bezig houdt. Het woord rood van de eerste dag gaf me nog geen zekerheid maar nu eerst dat antwoord “zwart” en daarna dat “en vochtig”. Dit laat geen twijfel: ze is bereikbaar, ze toont zich toegankelijk en nu moet ik niet meer aarzelen maar letterlijk en figuurlijk doorstoten.

Regelmatig is er weer die spanning. Een openstaand knoopje biedt me een ronde blik op haar blanke borst. Ze wendt zich niet af maar opent zich door diep adem te halen verder voor mijn ogen. Ze zit lang met haar rug naar me toe maar met haar benen onder zich gevouwen, een groot stuk van de dijen voor me zichtbaar. En dan die goddelijke kont naar me toegedraaid. Er lijkt geen eind aan de dag te komen. Het nieuwe product interesseert me niets meer. Ik ben geil en ik verdenk mijn buurvrouw ervan met me te wedijveren.

Ik wacht het moment af en samen lopen we naar de parkeergarage.
Daar staat ze tegenover me en dan vraag ik: "wat is vandaag de kleur?"
Ze lacht geheimzinnig, drukt op de afstandsbediening en stapt in haar zwarte Golf. Dan tilt ze haar billen van de stoel, reikt onder haar rok en haalt in een doorgaande beweging haar slip onder zich vandaan, propt het in haar vuist en steekt me haar hand toe.
“Bekijk dat maar op je kantoor”.
Ik kan niet wachten en race als een geile idioot naar mijn kantoor. De avondportier is er al en ziet me langs snellen. Bovengekomen gooi ik de deur van mijn kamer dicht. Daar, achter mijn bureau, haal ik de prop textiel uit mijn binnenzak. Een groene slip. Langzaam spreid ik het voor me uit. Zachte stof. Een mooie rand met fijn stiksel. Een merkje... Triumph, maat 42.

Ik buig voorover en druk mijn gezicht voluit in de zachte stof. Het voelt vochtig en het kruis is ook donkerder dan de rest. Ik snuif de geur op. Een zachtzilte geur. Of is het meer zoetig? Ik keer de binnenkant naar buiten. Het kruis is wittig en gevlekt. Een klein krullend haartje steekt omhoog. Mijn tong gaat langzaam van de rand naar binnen. Ik proef zout en geil. Mijn pik steigert. Ik open mijn gulp en geef mijn erectie alle ruimte om door te groeien. Vandaag is een van die zeldzame keren dat er geen eind lijkt te komen aan de lengte en dikte van mijn genot. Langzaam en ervaren gaat mijn rechterhand heen en weer. Mijn linkerhand houdt de vochtige slip voor mijn neus. Mijn tong likt het zout.

Dan houd ik het niet meer. Ik sta op. Een witte streep vliegt door de lucht en landt op het groen. Bijna duizelig van genot stop ik mijn pik gehuld in groene slip weer in mijn broek. Dan rinkelt mijn mobiel...

Lui ligt ze achterover met verwarde haren op het witte laken. Beddengoed en kleren liggen wild verspreid over de hotelkamer. Ik speel loom wat na met haar plakkerige lipjes. Heerlijk is dat toch; een vrouw vingeren die net door je is volgespoten. Het is niet glad meer van het geil maar eerder plakkerig en half-ruw. Lachend vertelt ze wat er die eerste dag gebeurde. Dat ze vanaf het eerste moment mijn blikken voelde. Dat ze meteen wist dat dit spannende dagen zouden worden. Maar dat ze er ook eerst van wilde genieten om te zien hoe een man dat nu gaat aanpakken. En hoe ze me plaagde met haar lichaam. Aantrekken en afstoten. En hoe ze 's avonds thuis de fantasie de ruimte liet, zichzelf overgaf aan haar eigen handen en zeker wist dat binnen enkele dagen mijn sperma zich zou vermengen met haar overvloedig geil.

Het is nu een paar jaar geleden. Tijdens het project hebben we een paar keer geneukt. Ik ben haar uit het oog verloren. Maar bij iedere vergadering is het weer hetzelfde: ik kijk de tafel rond en mijn gedachten gaan weer de vrije loop.

Vergaderen?
Het geilste wat er is.

Alle verhalen van: Frits B

Fijn verhaal 
+6

Reacties  

Als ik sommige verhalen lees wordt de indruk gewekt alsof de helft van de vrouwelijke bevolking sliploos onder rok of jurk door het leven gaat. Niet in dit aangenaam lezend verhaal, waar de slipjes juist een belangrijke rol spelen. Goed bedacht en uitgewerkt.