Roomboter

Informatie
Geschreven door Vanille
Geplaatst op 01 september 2020
Hoofdcategorie Korte verhalen
Aantal reacties: geen
503 woorden | Leestijd 3 minuten

De huisarts liet me weten dat de waarden van mijn slechte cholesterol te hoog waren voor een man van mijn leeftijd. Of ik wel op mijn eetgewoontes lette.
Ik knikte. Misschien wat aarzelend. Ik rookte niet, dronk nauwelijks, bewoog behoorlijk. Maar misschien at ik iets te vaak verkeerde vetten.
Verkeerde vetten?
Tja, roomboter vooral.
Roomboter?
Dat kon ik niet laten. Smeerde het royaal op elke snee brood. Heerlijk. Verrukkelijk. Zalig. Nam soms zomaar een lik met mijn vinger.
Daar moest ik mee oppassen! De arts keek bezorgd. Het bracht ongekende risico’s. Roomboter droop zo mijn aderen in, zo slibde de boel finaal dicht. Je reinste stopverf, siliconenkit, behangplaksel. Wou je dood?
Schuldbewust schudde ik mijn hoofd. Zonder roomboter kon ik niet leven.
Mijn dokter sloeg met een platte hand op tafel.
Met roomboter ook niet!, schreeuwde hij.
Met gebogen hoofd liep ik terug naar huis. Ik probeerde niet aan roomboter te denken, maar ik dacht er toch aan. De hele weg, van de praktijk tot aan huis. Roomboter, roomboter. ROOMBOTER! De huisarts had plantaardige margarine voorgesteld. Tsss.
Het eerste wat ik deed toen ik thuiskwam, was het openen van de botervloot. Daar lag het, een nog vrijwel onaangetaste klomp, goudgeel, glanzend van het smaakvolle vet, uitdagend zacht. Ik was verslaafd, koste wat kost. Tot de dood erop zou volgen, wellicht.
Een verslaving bouw je op. Eerst heb je het niet in de gaten. Ik kende vroeger het verschil tussen roomboter en margarine geeneens. Het kwam door Fred. Die eerste keer. Ik ben niet echt het prototype homo. Ik houd ook van de wijfjes. Bij hen glijdt het gewoon vanzelf. Maar bij Fred...
Eerst begreep ik niet waarom hij het in de keuken wilde doen. Maar toen hij zijn botervloot had geopend snapte ik het meteen. Zijn tedere hand nam een flinke klodder waarmee hij mij flink insmeerde. Dat alleen al was verrukkelijk, bijna letterlijk. Met een tweede klodder zalfde hij zijn ontwapenende liefdespoort. En tja, lieve lezer, een en een is twee. Toen Fred zich over de keukentafel boog en ik mijzelf over hem, verdween, nee gleed ik zonder haperen de donkere tunnel in. Dat is wat roomboter vermag.
Iedere keer dat ik met Fred meega, speelt roomboter een belangrijke, onontkoombare rol in ons spel van penetratie. Talloze pakjes boter, gezouten en ongezouten, hebben wij geofferd aan de herenliefde. Zalig, lekker, heerlijk.
Dus kom bij mijn niet aan met het stoppen met roomboter. Dat kan ik niet, dat wil ik niet. Ik zal sterven in het harnas, het is niet anders, waarschijnlijk op het moment dat ik schokkend kom in Fred. Het zij zo, ik kan niet anders. Roomboter is mijn lust en mijn leven.
Misschien vraagt u zich af of we niet af en toe van rol wisselen, Fred en ik. Ja hoor, geregeld. Fred is net zo botergeil als ik.
Zo, en nadat ik deze bekentenis heb geplaatst op de website ga ik een stukje ontbijtkoek onmatig onder de boter smeren. En dan smakeloos smakkend opeten. Seks is zo lekker.

Alle verhalen van: Vanille

Fijn verhaal 
0

Plaats reactie

  

Schrijvers willen dolgraag weten hoe hun verhaal wordt ontvangen. Een korte opmerking is vaak al voldoende. Wij nodigen je dan ook van harte uit om een reactie te geven op dit verhaal. Daarvoor hoef je geen lid te zijn.

  

Beveiligingscode
Vernieuwen