235 woorden | Leestijd 2 minuten

Ik loop door mijn nieuwe school en zie het groepje jongens staan. Gisteren stonden ze er ook al en, net als gisteren, ik kan weer mijn ogen niet van ze af kan houden. 

Ik loop door naar mijn vriendinnen terwijl mijn blik bij die ene jongen blijft hangen, een jongen uit dat groepje. Ik voel me vreemd, niet angstig, zoals het zou moeten zijn. Nee, ik voel me verliefd. Mijn vriendinnen zeggen wat tegen me en ik schud mijn hoofd, maar had niet gehoord wat ze tegen me zeiden. Mijn hoofd en buik waren alleen maar bij die ene jongen.

Dan loopt hij de school binnen en is het gevoel weg. Ik richt me tot mijn vriendinnen en hoewel ik hoor wat ze zeggen denk ik alleen maar aan die jongen. De bel gaat en ik ga meteen naar binnen, in de hoop nog een glimp van hem op te vangen. Maar ik zie hem niet meer.

Een gevoel van teleurstelling komt bij me op terwijl ik naar biologie ga. Daar zit hij! Op de plek waar hij zou moeten zitten, naast mij. Hij kijkt me niet aan. We negeren elkaar maar wanneer de een niet kijkt, kijkt de ander.

Als ik naar huis loop komt hij naar me toe. Hij zegt niks, geeft me alleen een kus en loopt weg.

De volgende dag op school was hij verdwenen.

Ik zag hem nooit meer terug...

Fijn verhaal 
0

Reacties  

Apart verhaal, intrigerend, wel mooi.