1168 woorden | Leestijd 6 minuten

Daar zat ik dan, tussen de diverse winkeletalages. Midden in een druk bezocht en groot, overdekt winkelcentrum in Italië. Ik was bekaf van het winkelen met mijn vrouw, zoontje en dochter. Enkele van plastic en van dik papier gemaakte winkelzakken had ik naast me op de grond gezet. De twee natuurstenen bankjes waren ongetwijfeld bestemd voor vermoeide mensen die hier uit konden rusten van de winkelkoorts. Ik zat op de hoek naast een morsige, oudere man, licht voorover leunend op zijn stok. Zo iemand met een knoeierig leven, die houdt van zijn eigen tempo. Naast hem was een vrouw bezig om op een belerende toon, haar kroost op een fatsoenlijke manier een ijsje te laten eten zonder dat de totale kleding onder kwam te zitten. Buiten was het ongetwijfeld 33 graden. Hierbinnen maakte de airco er 28 van. Heerlijk koel dus.

Mijn partner wilde nog even doorgegaan met winkelen; “ze was er nu toch.” Mijn lichaam sputterde tegen. De rest trouwens ook. De afspraak was dat ik hier met de boodschappen op hen zou wachten. Ik keek wat rond en vermaakte me met de temperamentvolle “vivace-achtige” familietaferelen van de Italianen. Prachtig. Waarom hebben we dat niet in Nederland? Als bij ons iemand vol gevoel en hartstochtelijk gebarend over iets praat, dan lijken we meteen puriteins in de verdediging te kruipen en komen de reserves en muurtjes direct naar boven. Hier niet. Het temperament hoort hier bij het leven. Lijkt ook veel logischer.

Mijn oog viel op een mevrouw achter een groot etalageraam direct tegenover mij. Ze was blootsvoets bezig om een tweetal etalagepoppen te voorzien van een nieuwe outfit. Mooie winkel, chique kledij, goed uitgelicht door halogeen spotjes. De mannelijke pop had de broek al aan. Het shirt moest nog. Met gracieuze handen stond de winkeldame van, ik schat achter in de dertig, zijn shirt aan te doen. Ze stond achter de pop, haar hoofd licht voorovergebogen naast zijn gezicht, mond bij zijn oor. Haar handen gingen over zijn borst. Knoopje voor knoopje werd de borst geleidelijk van boven naar beneden ontnaakt. De mooie handen gingen langs zijn lichaam even naar boven. De plooien werden glad gestreken en vanaf zijn hals ging één hand snel onder het shirt over zijn borstspier om de kraag enigszins open te laten staan.

Ze had mijn volle aandacht. Een welkom pauzemoment. Even keek de winkelbediende door het raam naar buiten. Haar prachtige donkere ogen vingen de mijne en beschaamd keek ik weg. Dan gingen haar handen naar zijn broekriem. Deze werd vakkundig losgemaakt. Het shirt moest tenslotte nog in de broek.

Van achter de pop werden langzaam de knoopjes van zijn gulp losgeknoopt. De tot nu toe zeer professioneel adequate handelingen werden onnodig aangevuld met een lichte streling van haar volle hand over voorzijde van het bovenbeen. Het tafereel maakte dat ik ongemakkelijk ging verzitten. Mijn fantasie sloeg op hol.

Haar hand ging verder naar zijn kruis en rustte even op de volle bolling van de boxershort. Brutaal keek ze naar buiten terwijl ze verder het shirt in de pantalon stopte. Zorgvuldig en langzaam woelend in zijn broek trok ze het shirt strak. Terwijl ze bezig was keek ze me schielijk aan, genietend van mijn aandacht. Nonchalant probeerde ik weg te kijken, maar ze leek te voelen dat mijn quasi ongeïnteresseerde houding slechts uiterlijke schijn was. Het duurde even voordat alle knoopjes van de gulp weer netjes gesloten waren. Tjonge, ik was jaloers op de pop. Ik wilde ook zo’n mooie broek.

De knappe brunette ging door haar knieën om de pantalon van achter goed in de plooi te krijgen. Ik kreeg het behoorlijk warm toen ik haar rode slipje onder haar korte zwarte rokje te zien kreeg. Tussen zijn benen keek ze me glimlachend aan. Alsof ze wist dat ik een enorme stijve aan het ontwikkelen was, deed ze haar benen verder uit elkaar. Benauwd keek ik om me heen. Ik rommelde wat aan het uiteinde een plastic boodschappentas en trok deze lichtjes over mijn kruis. Ik hoopte dat ik de enige was die in de drukte van het winkelcentrum dit tafereel aan het volgen was. Iedereen leek echter druk bezig met andere bezigheden en ik concentreerde me weer op het intrigerende schouwspel.

Ze was nu knielend aan zijn voorzijde aangekomen en streelde de broek van onder naar boven verder in model. Wat een geweldige taille had deze brunette. Prachtige billen ook trouwens. De riem werd nog keurig vastgemaakt, waarbij haar mond volgens mijn beleving wel erg dicht bij zijn kruis kwam.

“è girati cretina!” klonk het plots ongeduldig naast mij. Met lichte schrik drong het tot mij door dat ik toch niet helemaal de enige bleek die haar handelingen nauwgezet volgde. Dan stond ze op en draaide zich om alsof ze mijn buurman gehoord had. Ze bukte om nog iets te schikken wat voor in de etalage tegen het raam stond. We hadden een prachtig uitzicht over haar volle bolle boezem. De licht getinte huid van haar deinende borsten kwamen prachtig uit boven haar topje. Ze keek omhoog, lachte naar me, stond op, draaide zich om en sprong van de verhoging af de winkel in. Ik zuchtte. Misschien iets te nadrukkelijk. “Bella, vero”? Hoor ik naast mij mompelen. Ik beaamde dat in mijn amateuristisch Italiaans.

Eén van de kinderen op het bankje begon plotseling te huilen. Een gevolg van een ferme tik van de moeder. Tja, luisteren ho maar. Truitje en broek totaal onder de chocolade van het overheerlijke ijsje. Hij moest kennelijk nog leren dat ook het geduld van een moeder een keer op raakt.

Daar was ze weer! Met enkele andere kledingstukken. De andere pop moest nog. Ik was benieuwd naar de nieuwe creatie.

Maar mijn concentratie werd verstoord doordat mijn zoontje hard wijdarms op me af kwam rennen. “Pap, mamma heeft nieuwe schoenen gekocht,” gilde hij heerlijk spontaan. Nee, toch zeker. Dat is het derde paar al deze vakantie! Mijn vrouw trippelde met mijn dochter aan de hand achter mijn zoon aan. “Ze waren in de aanbieding hoor, verontschuldigde ze zich.” “Slechts €149,95.” Een aanbieding? Zucht. Ik keek haar aan en zag haar gelukzalige gezicht. Nee, laat zitten, geen cynische reactie, het is vakantie. “Enne, ik heb ook nog een mooi topje gekocht, dat kon ik niet laten hangen.” “We gaan,” stelde ik vastberaden en gaf mijn zoon een knuffel.

Ik stond op, groette de man naast mij met een beleefde hoofdknik. Hij knikte begrijpend terug. Ik aaide over de bol van mijn kleine meid gaf een aantal boodschappenzakken aan mijn vrouw en toen mijn mond even dichtbij haar oor was voegde ik haar toe: “dat wordt showen vanavond.” “Voor straf met de blote billen naar bed.” Stiekem gaf ik hierbij een kneepje in haar billen.

Met hernieuwde energie liep ik achter mijn gezin aan maar niet nadat ik de winkeljuffrouw een, alleen voor haar duidelijk zichtbare, kushand had gegeven.

Grazie signora! Dit had ik even nodig.

Ze gaf me een knipoog en ging onverstoorbaar door met haar werkzaamheden. Daarbij glimlachend, meer niet.

Alle werken van: Mikes

Fijn verhaal 
0

Reacties  

Fijn verhaal.
Ik heb dit intense verhaal ook ergens anders gelezen. Om de een of andere reden komt het hier beter uit de verf, komt het meer binnen. Ik lees er nu een gelaagdheid in die ik eerder gemist heb. Echt goed geschreven hoor.
Wat een zorgvuldig geschreven, mooi en goed uitgewerkt en vooral heftig verhaal zeg. Geweldig!