Informatie
Geschreven door Casper
Categorie Leeftijdsverschil | Tieners
Reacties: 2
12205 woorden | Leestijd 41 minuten

1. LEON

De deadline van morgen ging Leon niet meer halen. Zo heel laat was het nog niet, en als hij wilde kon hij de hele nacht doorwerken, maar hij wist dat hij zich vanavond niet meer op zijn werk zou kunnen concentreren. Niet na wat er vandaag was gebeurd. Naomi sliep nu, of in elk geval was het stil in de slaapkamer, en hij probeerde zichzelf ervan te overtuigen dat hij de juiste beslissing had genomen.

Een samenhangend verhaal was het niet geweest, maar het was duidelijk dat ze wanhopig was. Een meisje dat een halve week uit een rugzak had geleefd, slapend bij vrienden op de bank of op een bankje op het station, weggelopen van haar ouders. Ze had op één of andere manier zijn adres gevonden via het internet, wetend dat hij een oude bekende van haar ouders was, maar ze had hem slechts één keer eerder gezien, op een verjaardag een paar jaar geleden. Toen stond ze op eens voor zijn deur met haar oude rugzak, haar gekreukte kleren en haar ingevallen ogen. Of ze bij hem kon overnachten.

Als ze hem niet zo overvallen had, en als ze niet zo verdomd veel op haar moeder geleken had toen die jonger was, dan had hij haar nooit binnengelaten. Maar hij had zich laten overrompelen door de plotselinge vloed van warme herinneringen die haar uitgeputte gestalte over hem heen geworpen had en nadat hij haar wat te eten had gegeven en een douche had laten nemen, was ze als een blok in slaap gevallen op zijn bed.

Leon klapte zijn laptop dicht. De deadline ging hij missen en of hij morgen nog aan werken toe zou komen, betwijfelde hij. Stil vloekend maakte hij zich klaar om te gaan slapen en rolde de slaapzak uit over zijn bank, maar liep eerst nog even naar zijn slaapkamerdeur, die hij op een kier gelaten had. Het enige wat hij hoorde was Naomi’s zachte ademhaling en dus doofde hij de lichten in zijn slaapkamer en werkte zich in zijn slaapzak.

De slaap komt niet gemakkelijk op avonden als deze en Leon woelde ongemakkelijk in zijn benauwende slaapzak, terwijl hij dacht aan dat verfomfaaide meisje met haar grauwe huid, donkere ogen en pluizige haar. Ondanks haar treurige voorkomen had ze hem gelijk aan haar moeder doen denken, toen hij en zij allebei nog studenten waren, wars van conventies en levend in het heden. Nu lag haar dochter in zijn bed, zonder dat ze het wist. Ze had dezelfde donkerbruine haren, grote bruine ogen en karakteristieke, gebogen neus. Zou ze ook haar rusteloosheid en roekeloosheid geërfd hebben? Leon hoopte van niet. Voor zowel haar als hemzelf.

2. NAOMI

Als je valt, dan word je wakker. In de trein bijvoorbeeld, wanneer je knikkebollend overeind zit, net niet wakker en net niet in slaap. Ook die nacht op het harde, metalen bankje op het Centraal Station, toen ze voor haar gevoel telkens weer net niet van het bankje viel en tenslotte stijf en verdwaasd weg was gelopen toen de eerste forenzen hun treinen moesten halen. Maar nu pas, in een groot, zacht tweepersoonsbed, leek de grond echt onder haar voeten te verdwijnen en schrok ze verstijfd wakker, haar armen gespreid, op zoek naar houvast. Alles om haar heen oogde, voelde en rook vreemd, maar ze herinnerde zich nog hoe ze hier terecht gekomen was. Leon heette hij en hij was een bekende van haar ouders. Hij had haar binnengelaten, zijn douche laten gebruiken, pasta voor haar opgewarmd en haar in zijn bed laten slapen.

Naomi hees zich uit bed en verzamelde haar kleren. Waarschijnlijk had Leon intussen wel haar moeder of stiefvader gebeld, dus ze kon maar beter maken dat ze weg kwam, voordat ze op de stoep stonden en haar weer vloekend mee naar huis zouden sleuren. Haar kleren stonken naar de straat en naar ongewassen lijven, maar ze had geen andere en trok ze dus weer aan. Uit de rest van het huis hoorde ze geen geluiden, behalve een radio in de verte. Waarschijnlijk stond dus nog niemand haar op te wachten. Ze voelde haar maag steken en rommelen toen een geur van gebakken eieren en spek de slaapkamer binnen kroop. Het was haar bedoeling geweest om on opgemerkt het huis uit te sluipen, maar Leon stond haar al op te wachten.

De slaapkamer kwam uit op een halletje dat vervolgens uitkeek op de keuken. Leon stond bij het fornuis, naast hem op het aanrecht stond een dampende pot koffie.

“Goeiemorgen,” zei hij vriendelijk. “Eitje? Koffie?”

Ze twijfelde. Wie weet hij van haar wilde? Als ze nu doorliep naar de voordeur, dan was ze weg voordat hij haar kon aanraken. Maar ze had ook honger en ze was moe van het alsmaar wegrennen. Wat nu als hij het goed bedoelde en haar gewoon wilde helpen?

“Lekker,” antwoordde ze en volgde de geur van ontbijt.

3. LEON

Die avond aten ze samen aan tafel. Naomi zag er nog steeds vermoeid en neerslachtig uit, maar in elk geval had hij haar er die ochtend van kunnen overtuigen om wat geld van hem te lenen en nieuwe kleren te kopen. Ze liet weinig los over haar ervaringen van de afgelopen dagen of de reden waarom ze hier was, maar hij had al gauw gemerkt dat het te maken had met haar moeder en stiefvader. Toen hij haar had aangeboden om een nog een nachtje te blijven, had ze dat schoorvoetend geaccepteerd.

“Leuk shirtje heb je gekocht,” zei hij over de tafel, voordat hij een hapje groene curry nam. “Mooie kleur.”
“Dank je,” antwoordde Naomi. “Je krijgt het geld terug als ik alles weer een beetje op orde heb.”
“Doe maar rustig aan, hoor. Het heeft geen haast.”

In stilte aten ze verder. Hoewel ze nog steeds kringen onder haar ogen had en een vale kleur op haar gezicht, zagen haar halflange, donkerbruine krullen er weer gezonder uit nu ze gewassen en geborsteld waren. Hoewel ze dun was en vrij klein, at ze gretig en knikte toen hij haar nog een portie aanbood.

“Ik ken je moeder nog van vroeger, van de universiteit. Zo af en toe zie ik haar nog wel eens op een verjaardag. Je vader ook.”
“Stiefvader.”
“Je stiefvader, ja.”
“Komt hij me halen?”
Leon keek verbaasd op.
“Nee, niet dat ik weet. Wil je dat?”
“Ik wil hem nooit meer zien. En mijn moeder ook niet.”
Hij knikte.
“Wat ben je dan van plan? Je mag hier nog wel even slapen, maar je kunt hier niet voor eeuwig blijven wonen.”
“Weet ik.”
Zwijgend aten ze verder en na de tiramisu ruimde Leon de tafel af.
“Vind je het oké als ik hier nog een nachtje slaap?” Vroeg ze.
“Ja, dat is prima.”
“Oké, dan bel ik vanavond wel aan, ja?”
“Waar ga je heen dan?”
“Gewoon, weg. Ik wil jou ook niet in de weg zitten of zo.”
“Je mag ook blijven. Ik heb geen plannen voor vanavond.”
“Wat ga je doen dan?”
“TV kijken, boek lezen, muziek luisteren, zoiets.”
“Nee, daar wil je mij niet bij hebben,” zei ze resoluut en pakte haar jas. “Dan word je gek van me en wou je dat je me nooit binnen gelaten had.” Ze probeerde langs hem te lopen, maar hij pakte haar arm vast.
“Luister. Je hebt lang genoeg rondgezworven. Blijf vanavond hier en ik beloof je dat je de hele avond welkom bent. Je hoeft nergens bang voor te zijn.”
Ze verzette zich even, maar wendde toen haar hoofd af en begon te snikken.

4. LEON

Ze rook naar zijn shampoo en zijn deodorant. Schokkend en rillend klampte Naomi zich aan hem vast en drukte haar weelderige haardos in zijn gezicht. Ongemakkelijk had hij zijn armen om haar heen geslagen, terwijl ze tegen zijn borst aan huilde en snotterde. Net als de avond ervoor, toen ze onverwacht op zijn deurmat verscheen, werd hij bevangen door een gloed van weemoed en verdrukte herinneringen. Herinneringen aan haar moeder.

Hoe oud waren ze toen? Een jaar of 18? Rachels haar had zich als een donkerbruine waterval verspreid over zijn borst toen ze haar hoofd op hem neergelegd had. Ze lagen samen in het smalle bed in zijn slaapkamer.

“Het is maar voor een paar maanden,” had hij gezegd, maar ze hield niet op met huilen.
“Je vergeet me en ruilt me in voor een ander,” zei ze tenslotte tussen de snikken door. “Zo gaat het altijd.”
“Natuurlijk niet. Als ik weg ben, denk ik alleen maar aan jou.”

Rachel ging toen rechtop zitten, met haar rug tegen de muur en veegde met de rug van haar hand de tranen uit haar rode ogen. In zijn herinnering leek ze zoveel op haar dochter, dat het net was alsof Naomi daar in zijn bed had gezeten. Dezelfde haren, neus en mond, maar Rachel was destijds veel steviger geweest dan haar magere dochter nu was. Toen ze zo tegen die muur ging zitten, was de deken afgezakt tot haar zachte, ronde buik en haar bruine krullen golfden over haar schouders tot aan haar volle, brede borsten.

“Ik kan niet zonder je,” zei ze en keek hem aan met die onweerstaanbaar bruine ogen van haar.
“Dat weet ik,” was het enige wat Leon daarop wist te antwoorden en zijn blik dwaalde weer af naar haar boezem. Zijn hand gleed over haar zachte borsten en haar dikke, donkere tepel, waarna Rachel zwak glimlachte en bij hem op schoot kroop.

Naomi was bedaard, maar hield hem nog steeds vast. Leon haalde voorzichtig zijn armen van haar smalle, benige rug en keek haar aan. Haar ronde, bruine ogen waren roodomrand.
“Ik heb laatst een hele hoop series op DVD gekocht,” zei hij. “Welke wil je zien?”

5. NAOMI

Voor het eerst in lange tijd werd ze uitgerust en zonder angst wakker. Voor haar gevoel had ze een hele dag in bed gelegen, maar op de wekkerradio naast haar zag ze dat het nog vroeg in de ochtend was. Van de avond ervoor herinnerde ze zich niet veel. Ze had gehuild, tv gekeken met Leon, en was toen al snel in slaap gevallen op de bank. Nu had ze vooral honger, dus klom ze uit bed, trok de badjas aan die Leon over de stoel had gehangen, en liep op haar blote voeten naar de woonkamer.

In de grote woonkeuken lag Leon snurkend op de bank. Een plotseling schuldgevoel bekroop haar toen Naomi hem zo zag liggen op de bank met alleen een kussen en een slaapzak, waar hij gedurende de nacht half uit gekropen was. Het was haar de dag ervoor al opgevallen hoe veel hij op haar vader leek. Dat verklaarde waarschijnlijk ook waarom haar moeder vroeger een relatie met hem had gehad.

Hij lag op zijn rug en alleen zijn benen waren nog bedekt door de slaapzak. Een zacht snurkend geluid kwam uit zijn mond, die licht geopend was. Het witte T-shirt dat hij droeg was een stukje opgekropen en toonde nu een deel van zijn buik. Een streep van donkere haren liep van de rand van het shirt omlaag naar de band van zijn donkerblauwe boxershort. Naomi bleef voor de bank staan en keek met een ongemakkelijk gevoel naar de contouren van zijn kruis in die strakke boxershort. Hij lag op zijn rug met zijn benen bij elkaar, het ene net iets hoger dan het andere. Daardoor rustte de vage vorm van zijn geslacht op zijn dij en zag Naomi niet alleen het vormloze silhouet van zijn scrotum, maar ook de langwerpige vorm van zijn penis, die opzij lag over zijn dij.

Beschaamd wendde Naomi zich af en liep naar de keuken, maar de honger in haar buik had plaatsgemaakt voor een ander, verwarrender gevoel.

6. LEON

Het gaf hem een goed gevoel om haar te zien eten. Het was duidelijk dat Naomi moest aansterken en zijns inziens ging dat het beste met een combinatie van rusten, eten en afleiding. Slapen en eten had ze de afgelopen dagen volop gedaan. Afleiding, daar probeerde hij zoveel mogelijk voor te zorgen. De avond ervoor hadden ze samen series gekeken op tv totdat ze in slaap viel, vandaag had hij naar kantoor gemoeten en had haar daarom achtergelaten met zijn dvd’s, tijdschriften en games. Toen hij thuis kwam, had Naomi tot zijn verbazing de keuken schoongemaakt en de woonkamer opgeruimd. Nu, tijdens het eten, praatten ze zelfs over koetjes en kalfjes.

De avond eindigde wederom op de bank. Hij had een komische film opgezet en Naomi lag na een half uur al te slapen naast hem. Met haar benen opgetrokken en een kussen tegen haar borst geklemd lag ze tegen de zijleuning. Zo van de zijkant gezien, leek haar gezicht meer dan ooit op dat van haar moeder. Dezelfde scherpe gelaatstrekken, grote neus en golvende haar. Haar armen en haar benen zagen er echter dun uit, zeker nu ze een strak shirtje en een legging droeg. Liggend tegen de leuning en met haar benen opgetrokken, lag ze met haar billen naar hem toe. Leon dacht weer even aan Rachel en haar fijne, volle billen, maar zag die niet terug in haar dochter. De gele legging zat strak om haar tengere onderlichaam en toonde de vormen van haar slipje. Hij richtte zijn ogen weer op de tv. Zo hoorde hij niet naar dat meisje te kijken, de dochter van Rachel. Ze kon verdomme zijn dochter zijn geweest. Maar toch kon hij niet ontkennen dat hij graag naar haar keek. Misschien was het de gelijkenis met haar moeder of misschien was het iets anders.

Naast hem kreunde Naomi en rekte zich uit. Gapend stond ze op en liep naar de badkamer en Leon betrapte zich er op dat hij haar bescheiden billen volgde, die bij elke stap op en neer wipten in het strakke katoen van haar legging. Kon dit wel? Moest hij zich niet schamen? Hij liep naar de koelkast om nog wat te drinken in te schenken voor hem en Naomi. Toen hij terug kwam, lag zij languit op de bank, met haar hoofd op de zijleuning.

“Mag ik mijn voeten op jouw benen leggen?” Vroeg ze.
“Tuurlijk,” zei hij en ging zitten.

Ze trok even haar voeten op en legde die vervolgens over zijn bovenbenen. De film ging verder en al gauw lag Naomi weer te slapen, met haar voeten nog altijd op zijn schoot en haar handen ineengevouwen op haar buik, die op en neer bewoog bij elke ademhaling. Ze was ongeveer even lang als haar moeder in zijn herinnering, maar ze was veel smaller en magerder. Rachel had een ronde taille, stevige dijen en een volle boezem. Leon keek naar het op en neer gaan van haar kleine borsten en het motief van haar bh dat door het shirtje heen prijkte. Deze keer negeerde hij de stem van binnen die hem vermanend aansprak en liet zijn blik afdwalen omlaag, waar hij opnieuw de randjes van haar slipje door de legging heen kon zien en waar de scherpe vormen van haar heupen en schaambeen overgingen in de glooiing van haar kruis.

7. NAOMI

Het bleef een genot om te kunnen douchen wanneer ze daar zin in had. Ze had dat bijna een week lang niet kunnen doen en vond daarom dat ze dat nu wel mocht inhalen. Het was vroeg in de ochtend, ze werd steeds vroeger wakker, en ze stond al zeker een half uur onder de hete straal, toen er plotseling op de badkamerdeur geklopt werd.

“Ben je bijna klaar?” Riep Leon. “Ik moet zo naar kantoor en ik moet me nog scheren.”
“Kom maar binnen,” antwoordde ze zonder er bij na te denken. Leon leek even te twijfelen, maar toen ging de deur toch open.
“Ik zal niet kijken”, zei hij, liep naar de wasbak en begon zich te scheren met zijn rug naar haar toe.

Ze stond in een douchecabine met glazen wanden, maar die waren beslagen en het enige wat ze erdoor kon zien, waren schimmen. Leon was een vage, langwerpige vorm, die zo af en toe met zijn armen bewoog. Waarschijnlijk droeg hij een grijs pak en zwarte schoenen. Het was een vreemd, maar ook spannend gevoel dat hij zo dichtbij was nu zij daar naakt stond, ook al kon hij haar niet zien. Instinctief was ze met haar rug naar de deur gaan staan toen hij aanklopte, maar nu draaide ze zich weer naar hem toe. Iets in haar wilde de beslagen deur opengooien om… Tja, om wat eigenlijk?

De grijze schim veegde zijn gezicht af met iets wits en liep weer naar de deur.

“Tot vanmiddag!” Riep hij nog voordat hij verdween. Even had het geleken alsof de schim haar kant op keek, vlak voordat de deur weer dichtging.

8. LEON

Die middag in de auto naar huis, terwijl hij naar de regen keek die in dikke stralen over zijn voorruit liep, dacht Leon opnieuw aan hoe zijn dag begonnen was. Het moment van twijfel voor hij aanklopte, de hete, vochtige lucht van de badkamer en bovenal de spanning van Naomi’s naakte aanwezigheid. Toen hij de badkamer was binnengelopen, had hij zijn hoofd netjes afgewend, maar toen hij eenmaal voor de spiegel stond en de condens ervan af geveegd had, kon hij niet anders dan kijken naar het wazige spiegelbeeld van het naakte meisje achter hem. De spiegel en de deur van de douchecabine waren beide beslagen, dus hij zag niet meer dan een dunne, tweekleurige vlek. Het donkerbruin van haar lange, natte krullen en het lichtroze van haar rug, billen en benen. Hij had haast en wilde zich niet snijden tijdens het scheren, dus hij dwong zich om te focussen op zijn eigen spiegelbeeld. Pas toen hij wegliep en Naomi gedag zei, keek hij vlug over zijn schouder voor hij de deur sloot en dat beeld stond nu in zijn geheugen gegrift. Ondanks het beslagen glas en ondanks de vluchtige blik die hij wierp, zag hij meer dan hij tot nu toe had kunnen rechtvaardigen. Hoe had hij haar zo kunnen begluren? Zijn nieuwsgierigheid was groter geweest dan zijn fatsoen.

Zonder spiegel was Naomi meer dan een wazige vlek. Door het beslagen glas had ze de vormen van een jong meisje gehad. Smal en met spaarzame rondingen. Haar hoofd was niet langer een donkerbruine veeg, maar was van binnen licht roze met twee bruine stippen. Ze had zich omgedraaid! Haar donkere haren zaten om haar lijf geplakt en hoewel hij geen vormen kon ontwaren, meende hij op borsthoogte twee donkere cirkels te zien, net als hij het herinnerde bij haar moeder. Maar toen hij de deur achter zich sloot, zag hij nog net dat de plek tussen haar dijen net zo licht was als alles eromheen. Zou ze zich, in tegenstelling tot haar moeder vroeger, scheren?

Eenmaal thuis had hij die vraag uit zijn hoofd gezet en liep de woonkamer in, waar hij een bende aantrof. Er lagen tijdschriften, kleren en etensresten door de hele kamer en de tv stond aan, zonder dat er iemand in de kamer aanwezig was. De thermostaat was kennelijk omhoog gedraaid, want het was warmer dan normaal.

“Naomi?” Riep hij en zette de tv uit. Het bleef stil. “Hallo?”

Hij begon de rotzooi in zijn kamer op te ruimen en vroeg zich af waar ze kon zijn. Winkelen? Boodschappen doen? Naar huis…?

Toen pas hoorde hij het geluid van blote voeten op het parket.

9. LEON

Blootvoets liep Naomi langs hem naar de koelkast alsof er niks aan de hand was. Ze pakte een fles frisdrank en schonk twee glazen in. Ze droeg alleen haar ondergoed, een wit hemdje waar haar ruggenwervels bijna doorheen leken te steken en een wit broekje waar een randje van haar platte billen onder uit stak. Hier en daar, zoals tussen haar schouderbladen en op haar kuit, had ze grote, donkere moedervlekken. Ze draaide zich om, liep naar hem toe en zette een glas voor hem neer op de tafel.

“Alsjeblieft,” zei ze en keek hem aan.

Tegen zijn wil in gleden zijn ogen over haar ranke lichaam. Door het witte hemdje heen waren haar ribben makkelijk te tellen en haar kleine, vlakke borsten waren het enige wat nog enigszins zacht oogde aan haar benige bovenlijf. Zelfs door het witte katoen heen was het duidelijk dat haar bolle, ronde tepels bijna net zo donker als haar krullen waren. Als rijpe kastanjes priemden ze uitnodigend naar voren.

“Dank je,” antwoordde hij en pakte het glas vast, maar gelijk ging zijn blik opzij naar het witte broekje dat ze droeg. Het zat strak om haar scherpe heupen en schaambeen. Ook hier was maar één zachte plek te bekennen en dat was net boven de leegte tussen haar smalle dijen, waar een bijna rechte lijn tussen liep, onderbroken door de twee dunne randen van haar schaamlippen, die een stukje uit elkaar stonden. Ertussen bevond zich een derde ronding, die iets breder en ondieper was.

“Ik ga me aankleden,” zei Naomi uitdrukkingloos en liep naar de slaapkamer.

Zoals het beeld van haar naakte silhouet die ochtend voor zijn geest was blijven hangen, zo kon hij nu alleen nog maar denken aan dat zachte, kwetsbare plekje tussen haar parmantige schaamlippen en aan de moedervlek aan de binnenkant van haar dij, die hem herinnerde aan haar moeder.

De eerste keer dat hij Rachel naakt had gezien, was in haar slaapkamer bij haar ouders thuis. Onhandig zoenend en strelend had hij haar uitgekleed tot ze in alleen haar broekje achterover leunde op de rand van haar bed. Haar volle borsten leunden opzij en haar bolle, bruine tepels wezen elk een ander kant op. Ze droeg een knalgroen slipje met witte stippen en nerveus haakte hij zijn vingers onder de rand om het omlaag te trekken. Op het zachte vlees van haar dij zag hij een langwerpige moedervlek waar een paar korte, donkere haartjes uit groeiden. De vlek verdween even uit het zicht toen hij het groene slipje eroverheen omlaag trok en zijn ogen gericht waren op de donkere, krullerige haarbos die de ruimte tussen haar dijen vulde. Hij kuste haar dijen en de zwarte haren op haar moedervlek kriebelden tegen zijn lippen, terwijl hij al kussend haar benen spreidde. Dikke, weerbarstige krullen bedekten haar kruis vanaf haar onderbuik omlaag, als een driehoekig tapijtje, maar onderin weken ze net genoeg om de grillige, kwetsbare vormen van haar vulva te tonen. Hij sloot zijn ogen, begroef zijn neus in de speelse krullen en kuste het warme, zachte plekje ertussen.

Naomi was de kamer uitgelopen en Leon dacht aan de moedervlek aan de binnenkant van haar dij en aan het rondinkje tussen haar schaamlippen. Op de krullen na was ze sprekend haar moeder.

10. NAOMI

Het bed voelde niet meer hetzelfde aan nu ze dacht aan hoe Leon al een paar nachten noodgedwongen op de bank sliep. Als haar redder in nood, een barmhartige Samaritaan, had hij Naomi in huis genomen zonder moeilijke vragen te stellen en zonder iets van haar terug te verwachten. Ze voelde zich met de dag schuldiger en wist niet goed wat ze er tegen kon doen. Als ze hem aanbood om zelf op de bank te slapen, dan zou hij dat zeker weigeren. Zo af en toe deed ze wat huishoudelijke klusjes, maar dat woog natuurlijk niet op tegen alles wat hij voor haar deed.

Er was een andere manier om haar dankbaarheid te uiten, en ze had die ochtend en middag gemerkt dat Leon daar wel ontvankelijk voor was, maar ze besefte zich ook dat ze zich hiermee op een gevaarlijk hellend vlak begaf. Zijn ogen hadden haar lichaam gretig afgetast en hoewel ze wist dat hij haar nooit zomaar zou aanraken, kon er een moment komen dat hij zichzelf niet kon bedwingen. Ze daagde hem tenslotte zelf uit.

Ook kon Naomi niet ontkennen dat ze genoot van zijn aandacht voor haar welzijn. En voor haar lichaam. Ze begreep ook waarom haar moeder zich vroeger tot hem aangetrokken had gevoeld en ze probeerde zich in te beelden hoe hij er vroeger uitgezien had. Slanker, gespierder, minder rimpels, minder grijze haren. In haar gedachten was hij een stoere, maar vriendelijke kerel, populair en zorgzaam tegelijk. Haar lichaam reageerde op haar gedachten en voor het eerst sinds ze weggelopen was, voelde ze een warme golf van opwinding door haar lichaam stromen. Met de denkbeeldige, jonge Leon voor ogen liet ze haar hand over haar buik glijden, haar broekje in.

11. NAOMI

Een paar dagen eerder had ze scheermesjes gekocht voor haar benen en bikinilijn, maar tot nu toe had Naomi zich nog niet tussen haar benen geschoren, waardoor haar venusheuvel nu bedekt was door een zachte laag van korte haartjes. Ook eronder, over de lengte van haar dunne schaamlippen, groeiden nu kleine, prikkelige haren. Haar vingertop gleed over de onbedekte, ribbelige plooien ertussen, omlaag over het zachte kapje dat haar clitoris verborg. Ze dacht aan haar prins op het witte paard en hoe hij eenzaam op de bank lag, zodat zij comfortabel in zijn bed kon liggen, en bewoog haar vinger weer omhoog. De warme golf verspreidde zich verder over haar lichaam nu haar vinger het kapje in tegengestelde richting beroerde en zo haar clitoris ontblootte. Met het topje van haar vinger bleef ze zo voorzichtig het plekje strelen dat nu te gevoelig was om met haar vingers over te wrijven. Ze merkte nu pas hoeveel ze dit had gemist en al snel begon de spanning in haar lichaam toe te nemen.
Met Leon in haar gedachten bracht Naomi haar vinger verder omlaag, naar de nauwe opening die intussen vochtig en glad aanvoelde. Terwijl ze het topje van haar middelvinger naar binnen drukte, zag ze weer voor zich hoe Leon die eerste ochtend op de bank gelegen had, half uit zijn slaapzak. Door zijn strakke boxershort heen zag ze weer zijn slappe lid dat opzij lag over zijn been en stelde zich voor hoe dit er uit zou zien als hij stijf was. Hoe dik zou hij zijn? Hoe lang? Wat voor vorm? Toen ze haar vingertopje weer uit haar vagina trok en haar clitoris ermee streelde, voelde ze hoe het vocht uit haar binnenste mee naar buiten kwam en zich verspreidde tussen haar lippen. Opnieuw liet ze haar middelvinger naar binnen glijden, maar deze keer was er minder weerstand en kromde ze haar vinger om haar tweede gevoelige plekje te vinden, diep in haar binnenste.

Al gauw begon ze sneller en ongecontroleerd te ademen toen haar vingertop het ruwe, maar zachte plekje achter haar schaambeen vond. Het gaf haar altijd even een raar gevoel, alsof ze een volle blaas had, maar daarna voelde het juist alleen maar heel prettig en ook nu wreef ze in toenemend tempo over haar g-plek tot haar hele lichaam plotseling samentrok alsof ze door een stroomstoot getroffen werd. Ze zag Leon vanaf de bank naar haar lachen met een rechtopstaande bobbel in zijn boxershort, terwijl haar buikspieren keer op keer samentrokken, haar rug krom trok en haar vocht langs haar vinger naar buiten geperst werd. Toen het explosieve gevoel wegebde en ze haar vinger uit haar vagina haalde, voelden haar kruis en haar dijen glad en vochtig aan en was er natte plek ontstaan onder haar billen. Hijgend kwam ze op adem en staarde naar het plafond. Zou Leon net zo over haar denken?

12. LEON

Er gingen een paar dagen voorbij, waarin Leon en Naomi leefden als huisgenoten. Overdag werkte Leon, thuis of op kantoor, en ging Naomi tot zijn grote vreugde weer naar school. ’s Avonds aten ze samen en keken ze tv of gingen ze hun eigen weg. Het leek voor hen beide te werken en ze spraken nooit over hoe lang Naomi eigenlijk wilde blijven, maar onderhuids groeide met de dag de spanning tussen de twee. Leon begon zich steeds meer verantwoordelijk voor haar te voelen en zich tegelijk ook tot haar aangetrokken te voelen, alsof Naomi tegelijkertijd Rachels kind en Rachel zelf was. Omdat het dat weekend mooi weer werd en hij haar graag mee ergens naar toe wilde nemen, stelde Leon haar voor om samen naar het strand te gaan. Op een zonnige zaterdagmiddag zaten ze zodoende in de auto op weg naar zee.

“Hoe goed kende je mijn moeder?” Vroeg Naomi, terwijl ze één been op het dashboard had gelegd, met haar ellenboog uit het open raam leunde en haar gezicht van hem afgewend had. Ze droeg een grote, zwarte zonnebril, een geel hemdje en een kort spijkerbroekje. Haar donkerbruine krullen wapperden in de wind en haar broekje was zo kort dat Leon de moedervlek aan de binnenkant van haar dij kon zien, nu haar been gestrekt op het dashboard steunde. Om haar hals zag hij het gestrikte touwtje dat haar bikinitopje omhoog hield en de veiligheidsriem die ze op zijn aandringen droeg, duwde haar kleine borsten uiteen.

“We waren vrienden vroeger, toen we nog studeerden,” antwoordde Leon.
“Alleen vrienden, niks meer?”
“En we hebben een paar jaar een relatie gehad, maar dat ging niet zo goed. Sindsdien zijn we weer gewoon vrienden.”
Naomi keek hem aan. “Mama heeft het nooit over je gehad met mij.” Het viel hem op dat dit de eerste keer was dat ze Rachel ‘mama’ noemde.
“Hoe gaat het met je stiefvader? Eduard heet hij toch?”
Naomi wendde zich weer af en keek naar buiten. “Ik weet niet hoe het met hem gaat. Slecht, hopelijk.”

In stilte reden ze verder tot ze het strand bereikten en Naomi opgewekt de auto uit sprong.

13. LEON

“Ben je wakker?” Vroeg ze plagerig.

Moeizaam draaide Leon zijn hoofd opzij en zag hoe Naomi hem met één oog dichtgeknepen aankeek. Het was een hete en zonnige dag en ze lagen beide op hun rug op een strandhanddoek te zonnen.

“Zullen we dan gaan zwemmen?”

Zonder op een antwoord te wachten, sprong ze op en strekte haar hand naar hem uit. Hij nam hem aan trok zich overeind, waarna Naomi zich weer losmaakte en naar de waterlijn sprintte. Terwijl hij op zijn gemak achter haar aan liep, viel het hem op dat ze de afgelopen tijd aangekomen was. Haar armen en benen waren niet meer zo akelig dun als voorheen en ze begon rondere billen te krijgen.

Ze gilde even toen ze tot haar knieën het water in rende en zich omdraaide om hem op te wachten. Ook haar bovenlijf zag er gezonder uit, nu ze een taille en een buikje begon te ontwikkelen. Hij kon niet anders dan aan Rachel denken, toen hij keek naar de manier waarop haar borsten nu haar topje vulden. Toen ze de bikini kocht, woog ze vast minder dan nu, want hij oogde net iets te klein en aan weerszijden puilde haar boezem er een stukje uit.

“Kom nou!” Riep ze en rende verder de golven in tot ze er voorover in dook. Met druipende haren kwam ze weer boven en spuugde een paar keer om het zoute water uit haar mond te krijgen. Toen Leon haar eindelijk bereikte, pakte ze zijn hand weer vast en trok hem het koele water in. Hij speelde het spelletje mee en liet zich kopje-onder trekken.

De zoute duisternis omsloot hem en hij hoorde alleen nog het gedempte geluid van de golven, van zijn eigen beweging en van Naomi’s gespartel naast hem. Ze hield nog steeds zijn hand vast en met zijn andere hand zocht hij naar haar lichaam. Hij hoorde een hoog geluid en het geborrel van ontsnappende lucht toen hij haar buik voelde en haar kietelde. Happend naar adem kwam hij weer boven en snoof het zoute water uit zijn neus. Naomi had hem nog steeds niet losgelaten en stond nu druipend en lachend voor hem.

“Niet eerlijk!” Riep ze en probeerde hem met haar vrije hand te kietelen, maar hij ontweek haar en danste opzij. Lachend bleef ze op hem af duiken, plonzend door het zeewater dat tot haar middel kwam. Haar borsten veerden op een neer in het eenvoudige, wit met rode bikinitopje en leken er bij elke sprong bijna uit te glijden.

Plotseling pakte ze ook zijn andere hand vast en keken ze elkaar aan. Nu de zon op haar glanzende, natte haren en huid scheen, leek Naomi voor het eerst gelukkig. Ze glimlachte terwijl ze zijn handen vasthield en haar grote, bruine ogen op de zijne richtte. Sinds ze bij hem logeerde, had ze weer een kleur op haar gezicht gekregen en waren de wallen onder haar ogen verdwenen. Nu haar gezicht wat ronder was geworden, leek ze nog meer op Rachel.

Omdat Leon een kop groter was dan zij, keek hij omlaag in haar ogen. Ze glimlachte nog steeds, maar op een afwachtende, twijfelende manier. Tegen beter weten in bracht hij zijn gezicht naar het hare, sloot zijn ogen en kuste haar.

14. LEON

Haar mond voelde koud maar zacht aan en reageerde niet gelijk, maar beantwoordde toen toch zijn kus en hij proefde de zee toen haar lippen zich tegen de zijne drukten. Om zich heen voelde en hoorde hij alleen nog de zee, terwijl hij haar kuste en in haar handen kneep. Haar lippen gingen uit elkaar en het puntje van haar tong raakte speels zijn lippen. Leon wilde haar lichaam tegen hem aandrukken, maar hield zich in. Alsof ze zijn terughoudendheid voelde, maakte ze zich van hem los en opende haar ogen.

Waar ze een ogenblik geleden nog sprekend op haar moeder had geleken, zo was ze nu weer plotseling haar fragiele dochter. Ze leek nog steeds gelukkig, maar de zon was achter een wolk verdwenen en de energieke glans was van haar gezicht verdwenen. Hand in hand liepen ze terug het strand op en Leon besefte zich toen pas hoe dat er uit moest zien. Waar was hij mee bezig? Wat wilde hij hiermee bereiken? Naomi was niet haar moeder.

In de auto terug naar huis werd niet gesproken. Naomi keek naar buiten en neuriede mee met de radio. Ze droeg nog steeds haar grote, zwarte zonnebril. Leon concentreerde zich op de weg, maar zijn gedachten bleven afdwalen naar Rachel, naar Naomi in haar bikini, naar hun kus in de golven, tot hij haar geneurie niet meer kon verdragen.

“Hou eens op daarmee, ik word gek van je,” zei hij zonder er bij na te denken. Naomi ging nog even door, maar hield zich toen stil en drukte haar lippen boos op elkaar. Hij zette de radio uit en richtte zijn aandacht weer op de weg.

Een paar minuten later draaide Naomi zich om naar hem. “Sorry,” zei ze.
“Het geeft niet,” zei hij.

Er was iets veranderd tussen hen, die dag. Alsof de oude verhoudingen, man-meisje, gastheer-logee, redder-slachtoffer, niet meer golden en ze een nieuwe relatie moesten opbouwen. Maar wat moest het dan worden? Toch zeker niet geliefden?

Naomi leek met het zelfde probleem te worstelen. Toen ze thuis waren en Leon voorstelde dat zij zich zou omkleden, terwijl hij ging koken, smeet ze woedend haar zonnebril weg.

“NEE!”

Er was een vuur in haar ogen dat hij kende van… Rachel. Hetzelfde explosieve karakter.

“Nee, godverdomme,” zei Naomi. In een paar passen was ze bij hem, greep hem vast en kuste hem op zijn mond.

15. LEON

Hoe kon Leon haar weerstaan? Als hij haar probeerde te zien als de dochter van een oude vriendin, dan zag hij alleen haar moeder. Als hij haar negeerde, dan provoceerde ze hem. Als hij haar afwees, dan eiste ze hem op.

En dus beantwoordde hij haar kus. Naomi stond op haar tenen, met haar armen om zijn nek geslagen. Ze rook nog steeds naar zonnebrandcrème en de zee, en terwijl hij haar lichaam tegen zich aan drukte, proefde hij het zout nog op haar lippen. Woest zoenend, alsof ze hem tegelijkertijd liefhad en haatte, trok ze hem naar zich toe en duwde haar tong in zijn mond. Hij liet zich meeslepen en legde één hand op haar bil, terwijl hij de andere onder haar shirtje schoof, waar hij over haar rug gleed, die nog steeds glad was van de crème. Haar wervels staken nog altijd uit, maar hij voelde ook dat haar lichaam langzaam maar zeker een gezondere vorm begon aan te nemen. Zijn vingers gleden omhoog en langs de touwtjes van haar bikinitopje.

Naomi maakte zich van hem los en ze stonden plotseling weer tegenover elkaar, zij een kop kleiner dan hij en gekleed in haar hemdje en korte spijkerbroek. Zonder hem aan te kijken, trok ze het gele hemdje over haar hoofd en bracht haar handen naar haar nek, waar ze haar donkere krullen opzij duwde om de strik bloot te leggen die haar topje omhoog hield. Nu pas keek ze hem aan met haar grote, bruine ogen en wachtte een paar seconden om te zien hoe hij zou reageren. Dit was het moment waarop hij kon ingrijpen, het moment waarop hij haar kon tegenhouden.

Maar Leon deed niks. Met haar ogen nog steeds op hem gericht, maakte Naomi de touwtjes los en liet haar handen zakken, alsof ze hem op de proef stelde. Hij wilde haar blijven aankijken, haar laten zien dat hij sterk genoeg was om zijn begeerte te weerstaan, maar de pijnlijke waarheid was dat hij zwak was. Zijn ogen daalden af naar waar de twee katoenen helften van haar bikinitopje nu omlaag hingen voor haar buik en waar haar borsten hem nu onbedekt uitdaagden.

Hoewel hij de indruk had dat ze gegroeid waren sinds Naomi bij hem verbleef, waren haar borsten niettemin van bescheiden omvang, al leken ze qua vorm toch wat op die van haar moeder. Ze waren stevig, maar ook vrij breed en vlak. Ze hingen weliswaar niet, maar wezen ook niet vooruit of opzij. Hun meest opvallende kenmerk waren de dikke, bolle tepels die bijna net zo donker waren als haar krullen en brutaal zijn richting in wezen, precies zoals hij zich ze herinnerde bij Rachel.

Leon ging dichterbij haar staan en legde zijn handen om haar middel. In gedachten lag hij weer op bed met Rachel en nam hij haar fiere, donkere tepel in zijn mond. Hij was zacht, warm, ruw en hij wist zeker dat die van Naomi hetzelfde zou aanvoelen tussen zijn lippen en onder de zachte liefkozing van zijn tong, maar hij hervond eindelijk zijn oorspronkelijke vastberadenheid en zette Rachel uit zijn hoofd.

Naomi keek hem uitdrukkingloos aan toen hij de touwtjes van haar bikinitopje pakte en ze achter haar nek weer vast strikte.

“Jawel,” zei hij en draaide zich om.

16. NAOMI

Naomi werd wakker van het geluid van de voordeur. Ze zou niet meer zo wakker moeten schrikken van dit soort onschuldige geluiden, maar ze sliep nog altijd licht en schoot bij het minste of geringste rechtop in haar bed. Bovendien klonk het geluid van de sleutel in het slot anders dan ze gewend was, langer vooral.

Leon was die avond het huis uit gegaan om een biertje te gaan drinken met vrienden, zo had hij gezegd. Het was alweer een paar dagen geleden dat ze samen naar het strand waren gegaan en er was een gespannen wapenstilstand ontstaan tussen hun tweeën. Toen Leon zich beheerst had en haar impulsieve toenadering afgeweerd had, had ze zich opgelucht gevoeld en veilig in de wetenschap dat hij haar niks zou aandoen. Maar waarom voelde ze zich dan toch zo rottig? Had ze eigenlijk diep van binnen niet liever gehad dat hij zich niet ingehouden had en dat hij alles met haar gedaan had waar hij zich zo hartstochtelijk tegen verzette? Nee, besloot ze, dat was het niet, want ook al voelde ze zich ook tot hem aangetrokken, dat kon ze niet ontkennen, wilde ze zich ook niet aan hem binden. Dat kon gewoon niet. De reden voor haar rottige gevoel was simpelweg het knagende schuldgevoel dat haar al achtervolgde sinds hij haar binnen gelaten had, maar dat alleen maar heftiger werd naarmate ze elkaar bleven toenaderen en afstoten.

Ze hoorde hoe de voordeur openging en hoe Leon de woonkamer inliep. Zijn voetstappen klonken onregelmatig en een sleutelbos viel rinkelend op de vloer. Naomi besefte zich dat het al laat was en dat Leon waarschijnlijk gedronken had. Pas toen ze de douche hoorde stromen in de badkamer kwam ze weer tot rust en het gelijkmatige geluid van de douchestralen suste haar weer in slaap.

Deze keer schrok ze niet overeind, maar ze verstarde van angst toen de slaapkamerdeur openzwaaide. Tegen het verblindende licht van de hal in, zag ze alleen het silhouet van Leon, die in de deuropening stond, met één hand leunend tegen de deurpost. Hij zei niets, maar stond daar alleen. Ze kon zijn gezicht niet zien, maar ze voelde dat zijn ogen gericht waren op haar, daar in zijn bed onder zijn dekens. Na een paar seconden deed hij een onevenwichtige stap naar voren en trok de deur achter zich dicht, waarna duisternis en angst haar opslokten. Ze hoorde hoe hij langzaam naar de rand van het bed liep, voelde hoe hij ging zitten en terwijl haar ogen begonnen te wennen aan het donker, zag ze hoe hij zich uitkleedde tot zijn boxershort. Geruisloos, maar met haar hart in haar keel, draaide ze zich om, zodat ze met haar rug naar hem toe lag, terwijl Leon onder de dekens kroop.

17. NAOMI

Bewegingloos lag hij naast haar, maar Naomi kon aan zijn ademhaling horen dat hij niet sliep. Leon lag naast haar, met zijn gezicht naar haar achterhoofd, maar raakte haar niet aan. Nog altijd ging haar hart als een razende tekeer en ze moest zich inhouden om niet te gillen toen ze Leon opnieuw hoorde bewegen en voelde hoe hij zijn lichaam tegen haar rug drukte. Hij sloeg zijn arm om haar heen en begroef zijn gezicht in haar krullen. Nu hij zo dichtbij lag, rook Naomi de geur van zijn lichaam, vermengd met douchegel en alcohol. Als versteend lag ze in zijn omhelzing, bang voor wat er ging komen, maar Leon bewoog zich niet meer en begon al gauw zachtjes te snurken.

Het geluid van zijn ademhaling en de warmte van zijn lijf brachten haar weer langzaam tot rust. Ze raakte de lange, harige arm aan die hij om haar geen geslagen had en geleidelijk aan begon haar angst plaats te maken voor een veilig, geborgen gevoel dat ze al jaren niet meer gevoeld had. Hoe had ze nou kunnen denken dat Leon haar iets zou aandoen? Hij was toch haar prins op het witte paard? Ze nestelde zich dieper in zijn omhelzing en voelde zijn harige benen en borst tegen haar huid schuren, want beide droegen ze alleen hun ondergoed.

Aan zijn adem merkte ze hoe hij steeds dieper in zijn dronkemansslaap wegzakte, maar tegelijkertijd voelde ze hoe zijn lichaam reageerde op haar aanraking. Gestaag groeiend drukte zijn erectie door de boxershort heen tegen haar huid en kroop tegen haar onderrug op. Toen ze zich nog dichter in zijn warme omhelzing nestelde, voelde zijn ze zijn harde geslacht in de lengte tegen haar rug drukken en merkte ze dat deze intieme houding ook haar lichaam niet onberoerd liet. Ze drukte haar middelvinger tussen haar dijen en masseerde voorzichtig het plekje ertussen, maar al snel viel ze in een diepe slaap en droomde over de zee, over een zoen en over haar prins op het witte paard.

18. NAOMI

Ze had niet gemerkt dat hij zich bewogen had. Toen Naomi wakker werd, was het nog altijd donker en lag Leon nog tegen haar aan, maar was iets omlaag geschoven, en gaf haar een kus tussen haar schouderbladen, waarna hij weer verder sliep. Ze vroeg zich af of hij besefte waar hij was en wat hij deed. Misschien zou hij zich de volgende ochtend rot schrikken en haar op zijn knieën zijn excuses aanbieden. In elk geval lag zijn arm nog steeds om haar heen en had hij nu zijn benen opgetrokken in een soort foetushouding, waarin hij haar nu ook met zijn benen omhelsde. Ze merkte dat ze in haar slaap met beide handen zijn hand had vastgehouden. Het was een grote, maar zachte hand en ze kuste hem een paar keer in zijn handpalm. Het voelde goed om zo vastgeklemd te zitten tussen de ledematen van haar eigen slapende reus.

Als een echtpaar lagen ze lepeltje-lepeltje onder de dekens en ze herinnerde zich weer de harde erectie die eerder in haar rug had gedrukt, maar ze voelde hem nu niet meer. Zijn knieën drukten in haar knieholten en zijn dijen duwden tegen haar billen, alsof ze bij hem op schoot zat, maar dan liggend. Nu ze met haar billen bewoog, voelde ze ook zijn zachte lid en scrotum, die als een bundeltje tussen zijn en haar bovenbenen klem zaten. Naomi vroeg zich af of ze hem…

Voorzichtig wreef ze met haar billen heen en weer over het kwetsbare bundeltje en voelde al snel hoe iets stevigs zich begon los maken van het delicate geheel. Met elke hartslag drukte de halfharde bobbel dieper in het vlees van haar billen tot hij zo stijf geworden was dat hij door de stof van zijn boxershort vooruit stak.

Naomi hield op met de wrijvende beweging van haar billen en in plaats daarvan trok ze haar dijen iets uit elkaar. Een golf van opwinding stroomde weer door haar lichaam toen ze voelde hoe zijn bedekte erectie langs haar billen gleed en vervolgens tussen haar dijen uit stak. Ze sloot haar bovenbenen weer, omklemde zijn harde lid met haar dijen en stelde zich voor dat Leon en zij samen waren, ergens ver weg van alles en iedereen. Ze waren beide naakt en Naomi zat bij hem op schoot, met haar rug naar hem toe, net als ze nu lagen. Hij hield haar stevig vast en zij bewoog zich zachtjes, maar extatisch op neer op zijn schoot met hem in haar.
Ze hield nog altijd zijn hand vast en kuste hem nog een keer. Daarna trok Naomi hem naar zich toe en drukte hem tegen haar borst. Zijn warme hand omvatte met gemak haar borst en haar tepel reageerde door te verstijven en door het katoen van haar hemdje tegen zijn handpalm te drukken. Nog altijd klemde ze zijn harde lid tussen haar dijen, maar nu opende ze opnieuw haar benen en schoof haar billen iets omlaag, zodat de punt van zijn erectie over haar kruis streek. Ze haalde diep adem en drukte Leons hand nog steviger tegen haar borst toen zijn geslacht, gescheiden van het hare door twee laagjes katoen, over het zachte plekje gleed waar haar schaamlippen elkaar niet raakten. Daar omklemde ze hem opnieuw met haar dijen en droomde verder.

19. LEON

Er gingen enkele dagen voorbij, waarin ze niet spraken over wat die nacht gebeurd was. Leon kon zich er bijna niets meer van herinneren, maar wist nog wel goed hoe hij de ochtend erna wakker was geworden met zijn lichaam om het hare gewikkeld en zijn hand om haar borst. Naomi sliep, of zo had het althans geleken, en hij was voorzichtig weggeslopen. Sindsdien hing er een vreemde, maar ontspannen sfeer in zijn huis. Ze praatten er niet over, maar de manier waarop ze elkaar aankeken en zo af en toe even aanraakten, sprak boekdelen. Er broeide iets, als een hete, benauwde dag in augustus die elk moment kon omslaan in hagel en bliksem.
“Wat ga je maken?” Vroeg Naomi nonchalant vanaf de bank. Ze lag onderuitgezakt met haar schoenen op de salontafel en droeg lichtgele skinny jeans met daarboven een los, lichtblauw shirtje. Aan de manier waarop haar borsten opzij gezakt op haar borstkas lagen, was duidelijk te zien dat ze geen bh droeg. Alsof ze hem niet op verkeerde ideeën wilde brengen, stak boven de rand van haar broek echter net de bovenkant van slipje uit.

“Weer iets Aziatisch?”
Leon was groente aan het snijden om er een vegetarische pasta mee te maken. “Misschien, hoezo? Ga je dan bij iemand anders eten?”

Het bleef stil en hij dacht ze zijn grapje wel kon waarderen, maar Naomi stond plotseling voor hem. Ze keek hem beheerst, maar met zichtbaar onderdrukte woede aan.

“Wil je dat ik weg ga?”
“Nee. Wil je weg?”
“Je hoeft het maar te zeggen, hoor.”

Hij vond het een belachelijke opmerking, maar hield zijn mond. Rachel stelde altijd net zulke vragen vlak voordat ze hysterisch begon te schreeuwen en vloeken.

“Ik bedoelde er niks mee. Kijk, ik maak pasta. Ga nou maar weer zitten,” probeerde hij, maar het was al te laat.
“Nee! Ik wil weten of je me weg wilt hebben, godverdomme. Je bent me spuugzat hè?”
“Doe niet zo raar, Rachel. Ik wil je helemaal niet…”
“WAT!? Hoe noemde je me?”

Haar toch al grote ogen stonden opengesperd en haar lippen op elkaar gedrukt, alsof ze hem elk moment aan kon vallen. Leon kon zich wel voor zijn kop slaan om die stomme verspreking, maar probeerde Naomi te sussen.

“Niks, Naomi, niks. Luister, je mag hier blijven zo lang je wilt.” Hij stapte op haar af om haar arm vast te pakken, maar ook daar was het al te laat voor.
“ROT OP!” Krijste ze en rende weg. Voor hij haar kon inhalen, had ze de voordeur opengetrokken en rende ze de straat op.

Buiten was het benauwd en warm, en het regende pijpenstelen. Leon bleef twijfelend in de deuropening staan en zag haar net om de hoek verdwijnen. Hij had het verkloot met een simpele, stompzinnige verspreking, terwijl hij beter had moeten weten. Naomi was alleen meer op haar moeder gaan lijken sinds ze bij hem verbleef. En hoe hij het ook wendde of keerde, hij had nu een zekere verantwoordelijkheid. Dus rende hij achter haar aan de zomerse stortregen in.

20. LEON

Toen de deur achter hen in het slot viel, stonden ze eindelijk weer in de droge, warme stilte van zijn huis. Beide waren ze doorweekt en buiten adem, maar Leon was blij, trots zelfs, dat hij Naomi had teruggehaald. Ze was zo uitgeput geweest toen hij haar eenmaal inhaalde, dat ze zich niet verzette en zich in stilte liet terugvoeren naar zijn huis. Nu stond ze druipend in zijn hal en begon ze plots hevig te rillen en te snikken. Leon omarmde haar en hun natte, koude lijven plakten aan elkaar. Hij liet haar een tijdje uithuilen en kuste haar een paar keer op haar platgeregende krullen, maar toen ze niet ophield met rillen, wist hij dat hij iets moest doen om te voorkomen dat ze ziek zou worden.

De badkamervloer was al gauw net zo nat en glad als de hal toen Naomi er trillend en onhandig probeerde haar kleren uit te trekken. Haar doorweekte, lichtblauwe shirtje plakte om haar bovenlichaam en haar kleine borsten. De contouren van haar dikke tepels hadden een vreemde, donkerblauwe kleur aangenomen. Leon hielp haar met uitkleden en toen hij het doorweekte shirt over haar hoofd probeerde te trekken, leek het hem op alle manieren tegen te werken. Toen hij het uiteindelijk tot haar oksels omgetrokken had, veerden haar borsten speels op en neer, haar anders zo bolle tepels nu samengetrokken tot twee harde, vooruit priemende punten. Met moeite trok hij het shirt ook over haar hoofd en liet het met een smak op de tegels vallen.

Naomi friemelde met haar koude, trillende vingers aan haar knoop en gulp, maar kreeg ze niet los en dus knielde Leon voor haar neer en opende ze voor haar. Haar toch al strakke skinny jeans leken zich aan haar benen te hebben vastgezogen en het lukte hem niet meteen om hem omlaag te trekken. Het was niet zijn bedoeling, maar het leek Naomi niet te deren toen hij tenslotte met kracht haar broek omlaag wist te schuiven en daarbij haar slipje ook voor de helft mee naar beneden rolde. Terwijl hij één voor één haar kuiten optilde om de doorweekte broekspijpen over haar voeten te trekken, keek hij naar het natte, opgerolde katoen van haar slipje, dat nu om haar heupen hing en haar venusheuvel toonde.

Ze waren niet lang, maar wel donker en ze groeiden dicht op elkaar, waardoor de huid onder haar buik en tussen haar benen nu bedekt was met een egale, zacht ogende laag van licht krullende haartjes. Erdoorheen zag Leon nog haar bleke huid en de bolling van haar schaambeen, maar hij wist zeker dat ze net als haar moeder een weelderig tapijt van donkere krullen zou krijgen als ze er niets aan deed. Nu hij haar broek uitgetrokken had, aarzelde hij. Naomi rilde nog steeds lichtjes, maar stond verder stil op hem te wachten nu hij nog altijd geknield voor haar zat en dus pakte hij met zijn vingertoppen de opgerolde randen van haar slipje vast. Het ijzig natte katoen plakte aan haar kruis, toen het langzaam omlaag kroop voor zijn ogen. Waar haar dunne schaamlippen begonnen, werd de beharing dunner en toen Leon het plekje onthulde waar haar lippen zich scheidden, zag hij hoe de donkere haartjes uitstaken vanaf haar fiere lipjes. Ertussen prijkte het grillige, roze vlees van haar vulva.
Naomi stapje uit haar slipje en vervolgens zonder iets te zeggen de douchecabine in.

21. LEON

Leon lag een zeker een half uur te luisteren naar het kletterende geluid van de douchestralen, gehuld in de trui, joggingbroek en badjas die hij snel aangetrokken had toen hij zijn natte kleren uitgetrokken had. Nu was hij in gedachte weer terug in de slaapkamer van zijn studentenhuis. De avond dat hij en Rachel hun laatste ruzie hadden gehad. En hun laatste vrijpartij.

Het was heet op zijn kleine kamertje, zeker toen de gordijnen dicht zaten en ze beide bezweet waren van hun inspanningen. Rachel lag op haar rug met haar benen opgetrokken, zoals ze dat het liefste deed. Haar grote, bruine ogen waren nog steeds roodomrand van het huilen en keken hem half smachtend, half verwijtend aan. Haar enorme, bruine krullenbos had zich verspreid over de kussens en bleef daar stil liggen, terwijl Rachel heen en weer schoof bij elke stoot van Leon. Met haar benen over zijn schouders en het zweet op zijn rug, borst en gezicht, keek hij naar haar grote, zachte borsten, die heen en weer wiegden over haar borstkas bij elke stoot, want hij kon het niet opbrengen om haar recht aan te kijken nu ze net besloten hadden dat het zo niet langer kon en dat ze elkaar voorlopig niet meer moesten zien.

Zij was nog lang niet zover, het duurde bij haar altijd lang voordat ze klaarkwam, maar hij wel en het kon hem niet meer schelen wat zij ervan vond. Argeloos liet hij haar benen los, drukte zijn lijf op het hare en greep één van haar borsten vast, die om zijn hand en vingers heen leek te vloeien. Blind stotend kwam hij in haar klaar en legde zijn hoofd hijgend op het kussen, tussen haar donkere krullen. Hij voelde een warme traan tegen zijn nek rollen.

“Ik ben klaar,” zei Naomi. Ze had een handdoek om zich heen geslagen en nog één om haar haren. Vegen zwarte mascara liepen langs haar ogen en wangen, maar haar gezicht was rood van de warme douche.

“Sliep je?”

Leon voelde zich plotseling draaierig en moe.

22. NAOMI

De avond van de regenbui werd de tweede avond waarover niet werd gesproken. Alsof het nooit gebeurd was, aten Leon en Naomi samen en keken ze een film voor ze gingen slapen, maar het viel haar op dat Leon stiller en afweziger was dan ze van hem gewend was. Pas de volgende ochtend wist ze waarom, toen ze hem zwetend en ijlend aantrof op de bank.

Dit was haar schuld, besloot Naomi direct en zonder er over na te denken. Als zij niet zo impulsief de regen in gerend was, dan was hij nooit zo ziek geworden. Ze vroeg hem hoe het met hem ging en hij mompelde dat het wel goed kwam, maar hij was warm, verward en kon alleen maar slapen. Dus nam ze zijn temperatuur op en verzorgde hem. Hij weigerde te eten, maar het lukte haar om hem wat fruit te laten eten en hem water te laten drinken. Omdat hij nog steeds in zijn slaapzak op de bank lag, haalde ze kussens en een deken om er toch een soort van bed van te kunnen maken. Leon onderging het gedwee en liet zich door Naomi verplaatsen en instoppen, maar onder de deken had hij het al snel te warm en legde die weer van hem af, terwijl hij zich half wakker door zijn koortsdromen worstelde.

Naomi zat geknield naast de bank, waar hij op zijn rug lag, met een kussen tegen de zijleuning als hoofdsteun. Hij droeg alleen een t-shirt en een joggingbroek en Naomi voelde de warmte van hem af stralen. Toen ze met een koud washandje zijn voorhoofd en hals depte, voelde ze zijn warme hand op haar bovenbeen, maar schonk er geen aandacht aan. Pas toen ze nogmaals zijn temperatuur had opgenomen en uit bezorgdheid en schuldgevoel overwoog om de huisarts te bellen, merkte ze dat Leon naar haar keek.

Ze droeg alleen de badjas die ze aanhad toen ze hem, op weg naar de badkamer, op de bank had aangetroffen. De badjas zat niet erg strak meer en bood daarom een inkijk in haar bescheiden decolleté. Waarschijnlijk was dit al een tijdje zo, want het viel haar plotseling op dat Leon een erectie had in zijn losse broek, die schuin omhoog stond. Ongemakkelijk dacht ze terug aan die nacht dat hij bij haar was komen liggen en de manier waarop zijn harde lid eerst tegen haar rug gedrukt had en daarna tussen haar dijen was geklemd. Eigenlijk moest ze Leon nu toedekken en haar badjas weer dicht trekken, maar voor haar gevoel kon ze dat nu simpelweg niet maken. Had Leon haar niet alles gegeven wat ze nodig had en had zij hem niet telkens zitten uitlokken met haar woede-uitbarstingen, gevolgd door uitdagende toenaderingen? Ze kon het niet maken om hem nu af te wijzen, besloot ze uit schuldgevoel. Ze legde haar hand op zijn bovenbeen en liet deze langzaam omhoog glijden.

23. NAOMI

Het was een eenvoudige, rode joggingbroek van katoen. Zo één die je eigenlijk niet droeg tijdens het sporten, maar alleen binnenshuis. Hij zat vrij los om zijn middel en benen, maar toch stond de stof strak gespannen waar zijn erectie schuin omhoog stak. Haar hand bewoog over de binnenkant van zijn dij tot ze Leons scrotum bereikte. Een mengeling van spanning en spijt ging door haar lichaam toen ze haar hand omhoog bewoog en zijn ballen voorzichtig vasthield. Ze voelden slap en zwaar aan, alsof ze ieder moment door haar vingers konden glijden. Toen ze ze losliet en haar hand over de stam van zijn erectie omhoog liet glijden, voelde ze hoe hard en stijf deze was. Toen ze de kop bereikte en haar handpalm eroverheen had laten strijken, sprong hij terug omhoog en kwam de band van zijn broek een klein stukje los van zijn onderbuik nu zijn erectie kennelijk toch nog iets gegroeid was.

Met zijn dikke, rode, vermoeide ogen keek Leon haar aan en keek toen weer omlaag naar haar badjas. Naomi liet de stof van haar linkerschouder glijden, zodat de badjas voor de helft openviel en haar linkerborst onthulde, waarna ze met beide handen de band van zijn rode broek vastpakte en deze een stukje omlaag schoof tot de stof onder zijn billen vandaan geschoven was, maar bovenop bleef haken achter zijn opstaande lid. Voorzichtig tilde de band op en trok deze ook omlaag, tot zijn hele kruis onbedekt was.

Naomi had weinig ervaring met penissen, en helemaal geen met erecties, dus ze keek onzeker en gespannen naar de schuine, lichtbehaarde erectie voor haar. Nu zijn slappe scrotum tussen zijn billen op de bank lag, oogde zijn harde lid langer dat het in werkelijkheid was, besefte ze. Al had ze er geen verstand van, het viel haar op dat zijn lid bij de basis veel dikker was dan in het midden en dat hij toeliep richting de grotendeels nog bedekte eikel. Of hij dikker was dan gemiddeld kon ze niet zeggen, langer ook niet, maar ze was ervan onder de indruk en huiverde even van de gedachte dat zoiets ook in haar lichaam zou moeten passen.

Met haar rechterhand omvatte ze het dikste gedeelte en keek Leon aan, die zwakjes naar haar glimlachte.

24. NAOMI

Haar vingertoppen raakten elkaar net niet, nu Naomi de brede basis van Leons erectie vasthield. Hij voelde hard en warm aan en de korte haartjes op de stam prikten in haar handpalm. Ze liet haar hand langs de schacht omhoog glijden, waarbij de huid van zijn lid meebewoog en zijn eikel weer geheel bedekte, maar toen ze haar hand weer omlaag bewoog, werd zijn donkere, paarsige eikel deze keer volledig ontbloot. Leon glimlachte nog steeds en dat gaf haar een gerustgesteld gevoel, maar Naomi kon niet ontsnappen aan het onheilspellende idee dat ze hiermee een grens overschreden had. Alsof ze iets in gang gezet had wat onomkeerbaar was en alleen maar slecht af kon lopen. Langzaam bleef ze de op-en-neer beweging van haar hand herhalen, waarbij haar vingers elkaar afwisselend wel en niet raakten, terwijl ze van de dikke basis naar de smallere stam en weer terug schoven.

Ze wilde dat hij klaarkwam. Niet zozeer omdat het haar opwond, maar vooral omdat ze het hem gunde. Sterker nog, ze voelde zich bijna verplicht om dit voor hem te doen, nadat hij al zoveel voor haar had gedaan. Leons ademhaling was dieper geworden, maar hij keek haar nog steeds aan met zijn vriendelijke, meewarige blik, zonder tekenen van een naderend orgasme. Een plotselinge en onvoorziene angst kwam in haar op. Wat nu als ze hem niet kon laten klaarkomen? Dan zou hij teleurgesteld zijn. Dan zou hij haar misschien wel helemaal waardeloos vinden en haar het huis uit zetten zodra hij weer beter was. Ze verhoogde het tempo waarmee haar hand over zijn erectie schoof en toen ze Leon zijlings naar haar ontblote linkerborst zag kijken, pakte ze zijn hand vast en drukte deze tegen haar borst.

Voor de tweede keer was er een grens overschreden. Waar Leon zich eerder nog met moeite had ingehouden toen Naomi haar bikinitopje had losgemaakt, daar gaf hij zich nu direct gewonnen en omvatte haar borst mijn zijn warme, klamme hand. Naomi voelde hoe haar huid reageerde op de aanraking en zich samentrok. Nu begon Leon wel sneller te ademen en het leek alsof hij toch een hoogtepunt zou bereiken. Haar vrije hand legde ze op zijn bovenbeen en liet hem langs zijn dij omlaag glijden richting zijn scrotum.

25. NAOMI

Hoewel een het een beetje pijnlijk was, voelde het vooral prettig aan nu Leon ritmisch met zijn hand haar linkerborst kneedde en zo af en toe haar tepel tussen zijn vingers nam. Zelf bleef Naomi hem in toenemend tempo aftrekken en had met haar vrije hand zijn slappe scrotum opgeschept, dat futloos tussen zijn benen op de bank gelegen had. Het voelde zacht en kwetsbaar aan en Naomi moest met haar hand een kommetje vormen om het niet weg te laten glijden, maar bovenal voelde het warm en klam aan, veel warmer nog dan Leons hand om haar borst. Net als hij maakte ze masserende bewegingen met haar hand en voelde zijn prikkelige, hete ballen over haar handpalm glijden.

Zenuwachtig en nieuwsgierig ging ze rechtop zitten toen Leon sneller begon te ademen en harder in haar borst kneep. Ze verwonderde zich erover dat zijn erectie nog iets harder en stijver leek te worden in haar hand, toen Leon begon te hijgen en zijn buikspieren aanspande. Zijn lid trok plotseling ook samen en zijn dikke, paarse eikel zag er uit alsof hij zou ontploffen. Hij trok een tweede keer samen, terwijl Leon opnieuw hijgde, en bij de derde samentrekking schoot er een witte stroom zaad op uit de ronde, opgezwollen eikel. Het spoot niet de lucht in, zoals in filmpjes op het internet, maar het vloeide simpelweg over haar vingers. Ook bij de vierde, vijfde, zesde en zevende samentrekking, welde het witte vocht op tussen haar duim en wijsvinger. Omdat haar hand nog altijd op en neer bewoog, gleed het nu in dikke lijnen over haar hand en pols. Zijn alsmaar terugtrekkende voorhuid was nu bedekt in een doorzichtige laag sperma en maakte een smakkend geluid bij elke beweging van haar hand.

Pas toen het samentrekken ophield en Leon niet meer hijgde, maar alleen op adem probeerde te komen, hield Naomi op met aftrekken. Ze hield haar hand om de nog altijd harde schacht en aanschouwde hoe zijn zaad als een warme, kleverige massa langs haar vingers en hand droop. Dikke, stugge druppels lagen ook hier en daar op zijn buik en plakten tussen zijn buikharen. Nog een laatste keer spande zijn inmiddels slinkende lid zich aan en perste een laatste druppel zaad naar buiten. Naomi voelde hoe Leon zijn bezwete, warme hand van haar murw geknede borst haalde en ze legde ook zijn warme, klamme scrotum weer op de bank.

Bij gebrek aan beter veegde Naomi haar natte, plakkerige hand en pols af aan haar badjas. Intussen begon Leon zachtjes te snurken.

26. LEON

Het was waarschijnlijk maar een griepje geweest, want Leon was er met twee dagen alweer bovenop. Het had hem verrast hoe Naomi zich over hem had ontfermd en hij koesterde de herinnering aan hun intieme moment, maar hij besefte ook dat hij opnieuw een grens overschreden had. Net als over de nacht dat hij dronken bij haar kwam liggen en over de keer dat zij de regen in gerend was, praatten ze hier niet over. Ze gingen simpelweg verder met hun geïmproviseerde verstandhouding, waarvan ze beide wisten dat hij nooit lang stand kon houden. Het functioneerde niet, maar hij wilde het ook niet afbreken. En dus ontkende hij dat het keer zou eindigen.

Zo stond hij nu met twee vrienden in een kroeg waar ze eigenlijk wat te oud voor waren. Hij had meer gedronken dan goed voor hem was, zoals hij dat de laatste tijd wel vaker deed, en had oogcontact met een brunette die ongeveer van zijn leeftijd was, waarschijnlijk iets jonger. Voorheen was ze niet zijn type geweest, maar nu deden haar krullen en haar haviksneus hem denken aan Naomi. Een benaderbare, schuldvrije, ongevaarlijke Naomi. Later die avond, na een aantal drankjes en oppervlakkige gesprekken, nam hij samen met haar een taxi naar huis. Hij wilde haar, en zij wilde hem, maar toch dacht hij in die taxi nog even aan Naomi die nu alleen bij hem thuis zat. Of althans, ze zei dat ze vanavond alleen zou zijn. De laatste tijd was ze opvallend veel met haar mobiel bezig en plotseling daagde bij hem de mogelijkheid dat ze een vriendje had. Het was een aanname die nergens op gebaseerd was, maar hij voelde een lichte paniek opkomen en kon zich bijna voorstellen hoe Naomi met één of andere opgeschoten puber in zijn bed lag.

De brunette woonde in een modern ingericht appartement waarin alleen de kleuren grijs en wit voorkwamen. Op één of andere manier paste dat bij haar, maar in zijn achterhoofd meende hij dat Naomi het niks zou vinden. De brunette was hem direct na binnenkomst gaan zoenen en nu zaten ze op haar antracietkleurige bank, zoenend en aftastend als onschuldige tieners. Ze maakte zijn broek los en ging op haar knieën voor hem zitten.

27. LEON

De brunette had zijn broek en boxershort tot zijn enkels omlaag getrokken en zat nu tussen zijn benen in voor hem. Leon had geen erectie, maar ze nam hem toch gretig in haar mond. Hij keek toe hoe haar donkere bos met krullen heen en weer wiegde en hoe zijn slappe lid in en uit haar mond gleed. Zo van boven, met haar ogen gesloten, deed ze hem opnieuw aan Naomi denken en die gedachte wond hem zo op, dat hij toch stijf begon te worden in haar mond. Het kostte hem weinig moeite om zich in te beelden hoe Naomi’s jeugdige gezicht zich nu tussen zijn benen bevond en hoe haar warme, zachte mond hem omvatte. Maar toen het spookbeeld van Noami naakt in de armen van een ander weer in zijn geest opdook, veranderde het gezicht van de brunette weer terug in zijn oude vorm en zag hij weer de uitgroei in haar kruin en de kraaienpootjes bij haar ogen. Toch was hij intussen hard geworden.

Ze deed echt haar best en probeerde hem zo ver als ze kon in haar mond te nemen zonder te kokhalzen, terwijl ze hem met twee handen aftrok. Het voelde goed, maar tegelijk wist Leon dat het een vergissing was en beschaamd voelde hij hoe zijn erectie begon te verslappen. Hij wilde het haar niet aandoen, maar hij besefte dat hij haar maar beter de vernedering kon besparen en haar nu moest laten ophouden, voordat hij weer helemaal slap geworden was.

Tenzij…

Opnieuw dacht hij aan Naomi en zag nu hoe ze met haar grote, bruine ogen naar hem opkeek, terwijl ze de dikke basis van zijn erectie met beide handen vasthield en de stam zo ver als ze kon in haar mond schoof, waarna hij er glimmend van haar speeksel weer uit gleed en haar lippen deed tuiten. Alsof hij haar zo kon penetreren, bewoog Leon zijn bekken nu tegen Naomi’s bewegingen in, zodat hij net iets dieper in haar mond kwam dan haar bedoeling was en ze verrast een fractie van een seconde moest herstellen om te voorkomen dat ze zou kokhalzen. Leon begroef zijn handen in haar donkerbruine krullen en voelde zijn hoogtepunt naderen. Diep starend in Naomi’s hertenogen die licht verbaasd omhoog keken, terwijl haar lippen om zijn harde schacht geklemd zaten, voelde hij zijn lichaam tintelen en zag hij de dooraderde stam van zijn erectie schokken, terwijl hij Naomi’s mond vulde.

Ze kneep haar ogen dicht en bleef slikken, slikken, slikken tot Leons lichaam weer tot rust kwam en ook de werkelijkheid weer terugkeerde. Toen opende de brunette haar grijze ogen en liet zijn natte, krimpende lid langzaam uit haar mond glijden, waarbij ze de laatste restjes zaad meenam.

28. LEON

Het kost hem veel moeite, maar toch lukte het hem om de voordeur geruisloos te openen. Nadat hij bij de brunette was weggevlucht, was hij teruggegaan naar de kroeg, wat hij natuurlijk nooit had moeten doen. Toen hij daar zag dat zijn vrienden al weg waren, had hij in zijn eentje een paar shotjes wodka gedronken, wat hij al helemaal niet had moeten doen. Maar de drank kon zijn gedachten aan Naomi niet onderdrukken. Sterker nog, hoe langer hij er over nadacht en hoe meer hij dronk, hoe meer hij er van overtuigd raakte dat ze een ander had. Dat ze hem vervangen had. Dus had hij opnieuw een taxi gepakt, naar huis deze keer, en strompelde nu zijn appartement in, waar het aardedonker en doodstil was. Had hij het zich dan toch verbeeld en lag Naomi gewoon te slapen?

Op dat moment hoorde hij een vaag geluid. Het klonk als een lichte zucht of een onderdrukte… kreun.

Behoedzaam zwalkte hij naar de deur van de slaapkamer en luisterde. Opnieuw hoorde hij die licht klagende, maar tegelijk gelukzalige zucht en een diep verdriet overspoelde hem. Zijn vermoedens waren juist geweest…

Maar direct maakte het verdriet plaats voor blinde woede. Hoe durfde ze hem dit aan te doen in zijn eigen huis. In zijn eigen huis! Hij smeet de deur open en ramde blind op de lichtknop.
Verstijfd van schrik schoot Naomi omhoog, maar kneep gelijk haar ogen dicht, verblind door het plotselinge licht. Ze zat overeind in bed, met de deken tot haar schouders opgetrokken en haar armen eronder. In een paar stappen was Leon bij haar en trok aan de deken, op zoek naar de smeerlap die daar in zijn huis zijn meisje kwam inpikken. Naomi slaakte een kort, angstig gilletje, toen Leon de deken wegtrok en zat alleen op het grote bed, met haar handen voor haar kruis.

“Waar is-ie?” Vroeg Leon woedend, maar Naomi jammerde alleen iets onverstaanbaars. “WAAR IS-IE!?”

Toen pas, toen hij zag dat Naomi werkelijk alleen was, dat ze slechts een hemdje droeg zonder broekje en dat haar rechterhand glom van het vocht, zakte de realiteit als een ijskoude nevel over hem heen.

“Ik… ik…,” stamelde hij. Maar het kwaad was al geschied.

29. LEON

Achteraf gezien was het onvermijdelijk dat het vroeg of laat catastrofaal fout zou gaan tussen hun tweeën, maar op dat moment probeerde hij het nog uit alle macht goed te praten. Tevergeefs natuurlijk, zeker toen hij begon over de brunette. Je zou zelfs kunnen zeggen dat het voor hun allebei maar beter was dat het zo eindigde, want als deze schok Naomi niet zijn huis uit gejaagd had, dan was ze misschien nooit meer terug gegaan naar haar doodongeruste en diepongelukkige moeder.

Leon bleef alleen achter om te malen over wat er gebeurd was, hoe het anders had kunnen lopen en wat hij nu in godsnaam moest doen. Bovenal bleef hij achter met die laatste, vergelijkbare herinnering aan de jonge Rachel. Wonderbaarlijk genoeg was het op de dag af 21 jaar geleden dat zij hem had verlaten. Na hun laatste vrijpartij was ook zij huilend, gekwetst en naakt uit zijn leven verdwenen, nadat ze hem een laatste, bijtende verwijt had toe gekrijst.

Je bent onmogelijk.

Naar alle verhalen van:  Casper

Fijn verhaal 
0

Reacties  

Fenomenaal, bloedstollend is misschien wat overdreven, maar om in één ruk uit te lezen. Dus lees en geniet!!!!!
Tjonge Casper, wat een indrukwekkende entree maak je hier. Een lang verhaal, maar van de eerste tot de laatste zin tenenkrommend van spanning. Een ware erotische thriller...