Les

Informatie
Geschreven door Silas Granger
Geplaatst op 28 oktober 2019
Hoofdcategorie Leeftijdsverschil | Tieners
Aantal reacties: 2
2223 woorden | Leestijd 12 minuten

Begin jaren '70 zat ik in de vijfde klas van de middelbare school. Het was een jongensschool, een van de laatste die er nog waren. De eerste week van het schooljaar ging aan het begin van de eerste les Engels de deur van het lokaal voorzichtig open. Een jonge vrouw kwam binnen, eigenlijk nog een meisje. Ze liep naar haar tafel voor de klas en meteen wist ik: dit gaat fout. Van lichaamstaal had ik nog nooit gehoord, maar uit die enkele meters lopen bleken onzekerheid en angst. De klas veranderde in die luttele seconden in een arena met roofdieren. En zij was de prooi. Achterin ging een zacht gefluit op. Toen zij zich ook nog voorstelde met haar voornaam, Yvonne, was er geen redden meer aan. Dit kwam niet meer goed.

Haar lessen waren van begin af aan een grote bende. Zij had het ongeluk dat zij zo te zien nog geen tien jaar ouder was dan wij en er ook nog leuk uit zag: lichtblonde krullen, blauwgrijze ogen en een lijf met alles er op en eraan. En wij waren een jaar of zeventien. De hormonen stroomden volop, onze lusten waren gewekt, maar nog nooit geblust. En daarbij was zij de lerares, de tegenstander. Er werd naar haar gefloten, dubbelzinnige opmerkingen werden gemaakt, doorgaans weinig subtiel, ze werd getreiterd en compleet wanhopig gemaakt. Zij is niet één keer in tranen uitgebarsten, maar soms leek ze er niet ver vanaf.

Nu was ik bepaald geen brave jongen, maar dit ging mij te ver: dit was zo ongelijk, zo vernederend, zo onuitsprekelijk gênant. Waar ik bij andere leraren vrolijk mee de boel op stelten zette als het zo uit kwam, hield ik mij hier rustig en probeerde ik, voor zover dat ging, met de les mee te doen. Ik was goed in Engels, dat scheelde. De wanorde werd iedere week erger. Andere leraren kwamen vragen of het wat rustiger kon en enkele weken voor de herfstvakantie kwam de conrector twee keer achterin zitten om de orde te bewaken.

Op dinsdagochtend in de herfstvakantie kwam ik mijn lerares tegen in een platenwinkel. Dat wil zeggen, zij zag mij met zo'n halve telefoonhoorn zitten luisteren, groette mij, kwam naast mij zitten en nam de andere hoorn. Ik weet niet meer precies wat ik op had staan, waarschijnlijk iets van Pink Floyd, of was dat van later tijd? In ieder geval was het duidelijk ook haar muziek. Ik besloot de plaat te kopen en op weg naar buiten stelde zij mij voor om bij haar een kop koffie te drinken; zij woonde niet ver weg. Ik wilde wel en kreeg een licht spannend gevoel in mijn buik. Zo vaak was ik nog niet bij een vrouw alleen op bezoek geweest. Mijn ervaring met vrouwen moest nog helemaal beginnen. Onderweg begon het flink te regenen en zij, zonder goede jas, werd aardig nat. 

Zij bleek een ruime, lichte kamer te hebben, die zoals toen onder studenten gebruikelijk, was gemeubileerd met veilingkisten en aan de muur hingen grote posters. Tegenover het raam stond een bed, een twijfelaar. Zij droogde haar haren en ging met wat kleding de gang op om iets anders aan te trekken. Wij praatten wat over muziek en zo, maar niet over school. En wat mij in de platenzaak al was opgevallen, bleek hier in haar eigen omgeving nog duidelijker: geen spoor van onzekerheid, in tegendeel. Ze was ontspannen en lachte veel. Ik was wat stiller en voelde mij licht onwennig. 

Op een gegeven moment viel er even een stilte. En toen vroeg zij tot mijn grote schrik zomaar plompverloren of ik nog niet zo veel ervaring had met vrouwen. Of ik misschien nog maagd was? Ja, dat was ik.

“Nou”, zei ze, “zullen wij daar wat aan doen?”

Ze kwam naast mij zitten, sloeg haar arm om mij heen en kuste mij voorzichtig. Zij verkende mijn mond met haar tong en ik de hare en ondertussen kreeg ik een enorme erectie, dat spreekt. Ik begon wat over haar trui te voelen, zij streelde mijn hoofd en op een gegeven moment kwam mijn hand als vanzelf onder haar trui. Daaronder had zij niets aan! Ik streelde haar rug, kuste haar hals, voelde haar borsten. Die waren mooi vol, lekker stevig, met harde tepels. Zij trok mijn trui over mijn hoofd en knoopte mijn shirt los. Mijn pik raakte ondertussen aardig bekneld in mijn spijkerbroek. Zij maakte het knoopje los en trok de rits omlaag, ik deed hetzelfde bij haar en trok haar broek omlaag. Geen onderbroekje! Wel een driehoekje met goudblonde krullen. Zelf deed zij haar trui uit en daar stond zij voor mij in al haar glorie. Als een haas schoot ik uit mijn kleren. Waarderend keek zij naar mijn forse paal; ze pakte mijn hand en leidde die naar haar driehoekje. Voor het eerst van mijn leven voelde ik een vrouw, haar pruikje, kut, schaamlippen, haar gleuf, kleddernat en glibberig. Ik stond op springen.

'Kom”, zei ze en leidde mij naar haar bed.

Ze ging op haar rug liggen, spreidde haar benen en zei: “Kom in mij!”. Ik kwam tussen haar benen, boog over haar heen en zij leidde mijn pik in haar warme, glibberige gleuf. Als vanzelf begon ik te bewegen en subiet kwam ik met heftige golven in haar klaar. Tja, de eerste keer, wat wil je. Later realiseerde ik mij dat zij niet anders had verwacht en dat zij mij expres eerst maar eens had laten klaarkomen. Ik lag even op haar bij te komen; zij streelde mijn rug en mijn haren. Maar ik werd wat te zwaar en ging naast haar liggen. Ze vroeg of ik het lekker had gevonden. Nou, nogal! Ze had geen haast en liet mij rustig bijkomen van deze ervaring. Daarna leidde zij mijn hand naar haar borsten, naar haar buik en, jawel, naar haar kutje. Ze stuurde mij naar haar schaamlippen, de binnenkant van haar vagina en uiteindelijk masseerde ik voorzichtig haar klitje. Het was allemaal nieuw voor mij: zij was de lerares, ik de leerling.

Yvonne begon te hijgen en te kreunen: “Ja, ja!” Zij vroeg mij om ook nog aan haar tepel te zuigen en het duurde niet lang of zij bereikte met een luide kreet haar hoogtepunt.

Die dag leerde zij mij verwennen en verwend worden. Zij likte en zoog aan mijn tepels, ik aan de hare. Ik kuste, streelde en likte haar rug, haar borsten, haar hele lijf. En zij deed dat bij mij. Zij liet mij haar sappen proeven, haar schaamlippen likken, haar klitje. Zij was ontzettend sensueel en kwam vaak en uitbundig klaar. Op een gegeven moment nam zij mijn eikel in haar mond en begon zachtjes te sabbelen. Ik wist niet wat mij overkwam! Ze omvatte mijn ballen met haar hand en toen ze even later ook nog zachtjes mijn poepgaatje beroerde, spoot ik vol in haar mond. Zij keek mij aan en slikte.

Ver in de middag waren wij loom en voldaan. Ik moest onderhand eens naar huis. Wij douchten samen en bij het weg gaan, boven aan de trap zei ze: “Morgen verder?” Wij spraken af dat ik in de loop van de middag zou komen en zou blijven eten.

Toen ik de volgende dag kwam had zij een matras op de grond liggen, er stond een zacht muziekje aan en er brandde enkele kaarsen. Zij kuste mij en vroeg hoe ik het had gevonden. Dat kon ik niet echt beschrijven. Zij snapte dat wel. Weer speelden wij het spel van kussen, strelen likken en geleidelijk aan elkaar uitkleden. Ik woelde door haar lekkere krullen, boven en onder, likte haar nek waar haar haren begonnen, likte haar borsten en knabbelde heel zachtjes aan haar fiere tepels. Zij kneep in mijn billen, likte en kuste mij overal en pijpte mij heerlijk klaar. Maar al snel was ik weer hartstikke stijf. Ik kwam over haar liggen met mijn eikel tegen haar klitje en ging daartegen heen en weer, terwijl ik met mijn lippen en tong haar borsten verwende. Haar adem werd zwaarder, ze hijgde en steunde. Ik had de grootste moeite om niet klaar te komen. Ik pakte haar billen in mijn handen en Yvonne explodeerde in haar heftigste orgasme tot dan toe. Als vanzelf stootte ik diep in haar en mijn sperma spoot met geweld tegen haar baarmoedermond.

Zo vreeën wij verder, allerlei standjes en mogelijkheden uitproberend. En toen ik moe en uitgeput was, pakte Yvonne een flesje olie en begon mij te masseren. Ik viel tijdens de massage in slaap en toen ik wakker werd, stond er eten op tafel, eenvoudig, maar lekker. Met alleen een trui aan zaten wij tegenover elkaar aan tafel. Na de koffie wilde ik helpen afwassen, maar Yvonne wist wat leukers. En jawel, wij hadden nieuwe kracht opgedaan en gingen lekker verder. Aan het eind van onze krachten gekomen, masseerde ik haar en nu viel zij in slaap. Ik legde een dekbed over haar heen en ging douchen. Juist toen ik weg ging, riep ze mij. “Kom je morgen weer?”

De derde dag bracht ik een bos bloemen mee. Dat vond zij erg lief. Zo voelde ik mij ook: ik was hard bezig stapelverliefd op haar te worden. Zij moet dat wel in de gaten hebben gehad. Rap gingen wij uit de kleren. Dit keer namen wij de tijd om eerst eens uitgebreid naar elkaar te kijken. Sinds de eerste keer was er wat veranderd. Geleidelijk aan had ik zelfvertrouwen gekregen, had ik geleerd hoe ik haar kon verwennen en hoe zelf te genieten. Het initiatief lag niet meer bij haar: wij waren hard op weg om gelijkwaardige partners te worden in het liefdesspel. 

Ik ging achter haar staan, pakte haar borsten en kuste haar haren. Ze had volle, ferme borsten, die zich lekker lieten masseren. Mijn hand gleed omlaag en ik omvatte haar gouden berg. Ik voelde met mijn vinger en ze was helemaal open en nat. Als vanzelf vingerde ik haar naar haar eerste orgasme. Bij het klaarkomen zakte zij door haar knieën op de matras. Ze leek wel in trance. Ik mocht alles met haar doen.

Ik genoot er bijzonder van om haar te beffen en verkende haar kutje van binnen en van buiten; likkend, lurkend en met mijn vingers bracht ik haar zonder haast op het randje van klaarkomen. Inmiddels voelde ik haar goed aan en ik kon haar daar een tijdje houden. Ze jankte van verlangen. En toen ze over de rand gleed, schokte haar hele lijf. 

Natuurlijk rustten wij van tijd tot tijd even, aten wat fruit en dronken wat. En wij streelden, kusten, likten, beten, neukten, beften en pijpten elkaar met de tomeloze energie van onze jeugd. 

Uiteindelijk konden wij niet meer en lagen wij moe gevreeën naast elkaar op de matras. Na enige tijd haalde ik wat te drinken. Yvonne was erg stil. Ze zei dat ze uitgeput was van onze seksmarathon. Ik liet haar met rust, ging afwassen en douchen. Bij terugkomst in de kamer zag ik dat ze haar trui aan had; het leek mij tijd om te gaan. Ze had eerder al gezegd dat ze had afgesproken de rest van de vakantie bij haar ouders door te brengen in het noorden van het land, dus wij zouden elkaar even niet zien.

“Geeft niet”, zei ik, “ik zie je op school.” Bij het afscheid drukte zij mij even tegen zich aan en streelde over mijn hoofd.

's Maandags bij Engels zat er een man, de strengste leraar van de hele school. Yvonne zou niet meer terug komen. Direct uit school ging ik naar haar huis, waar ik hoorde dat zij door een oudere man, waarschijnlijk haar vader, was opgehaald met al haar spullen. Een adres of telefoonnummer had zij niet achtergelaten.

Nog één keer heb ik haar gezien, vele jaren later. Ik liep over het perron van een station toen iemand mij riep. Achter mij zag ik een vrouw van midden dertig in het gezelschap van drie kinderen: een jongen van een jaar of tien, een meisje in de kleuterleeftijd en nog een meisje in een wandelwagen.

De vrouw lachte mij vriendelijk toe. “Ken je mij nog?”

Het duurde even, maar toen wist ik het: Yvonne. Ze had inmiddels donkerblond haar en een iets voller gezicht. Ze zag er goed uit. Ze vertelde dat zij indertijd was vertrokken naar een andere hoek van het land en daar opnieuw was begonnen; dit keer aan een gemengde school. En daar was het wel goed gegaan.

Haar zoontje vroeg: “Mama, wie is die meneer?”

Zij legde uit dat ze mij lang geleden had les gegeven en zij stelde haar kinderen aan mij voor: Johan, Saskia en Annabel. Na enkele jaren met wisselende relaties, vertelde zij, was zij vijf jaar geleden getrouwd en ze was erg gelukkig in haar huwelijk. Ik op mijn beurt vertelde wat over mijn leven en ondertussen kwam haar trein binnen. Samen tilden wij de wandelwagen naar binnen en zij zette de andere dochter in de trein.

Het jongetje keek mij aan en zei “Dag meneer”.

Ik zei “Dag Johan” en ook hij stapte in.

Ik kreeg een vreemd gevoel: alsof ik iets bekends aan hem zag. Yvonne stapte in, draaide zich om en keek mij aan.

“Ja”, zei ze, “hij lijkt sprekend op jou.”

De deuren sloten zich en de trein reed weg.

© Silas Granger

Alle verhalen van: Silas Granger

Fijn verhaal 
+14

Reacties  

De jeugdherinnering is een mooie setting en de prive-opleiding is even boeiend als opwindend geschreven. Met veel plezier gelezen
Mooi geschreven