Burenhulp

Informatie
Geschreven door Silas Granger
Geplaatst op 04 september 2021
Hoofdcategorie Leeftijdsverschil | Tieners
Aantal reacties: geen
1521 woorden | Leestijd 8 minuten

Mira had me de bons gegeven. Drie maanden geleden alweer. Echt rouwig was ik er niet om. In relaties ben ik altijd ambivalent. Enerzijds ben ik graag alleen, anderzijds kan samenzijn ook heel fijn zijn en is het leven wat makkelijker. En seks natuurlijk. Niet dat we op dat punt erg uitbundig waren maar toch, het was er wel. Nu was ik ertoe veroordeeld om bij een ondeugend filmpje de hand aan mezelf te slaan en dat bevredigende toch niet echt, daar was ik inmiddels wel achter.

“Wilt U een biertje?”
Ik schrok op uit mijn gepeins, met enige verbazing keek ik naar mijn benedenbuurvrouw, bezig met het ophangen van de was.
Ze zag mijn verbazing en zei. “Ik heb nog over van het weekend en ik drink het niet”.
Het was waar dat ze een feestje had gehad, zaterdag. Ik vond het altijd wel een leuke dame, met een charmante mengeling van adellijke trekken en een volkse inslag, ik schatte haar een jaar of zestig. Vroeger was ze een knappe vrouw geweest, dat zag je wel. Ze droeg haar ouderdom met waardigheid en tartte het tanen van haar schoonheid met zorgvuldig gekozen kleren.

Haar zoon was een paar maanden geleden getrouwd met een Thaise en had na 32 jaar zijn ouderlijk huis verlaten. Daar wilde ik altijd al het fijne van weten, dus ik zei 'nou graag'. Ik had verder toch niet veel te doen.
“Gaat u alvast maar naar binnen, ik ben bijna klaar”.
Met bewondering keek ik naar de handigheid waarmee ze met haar slanke handen de was ophing. Dat was bij mij zo'n gestuntel. Door de geopende deur liep ik haar huis binnen, ik was hier nog nooit geweest en keek even rond. Ze kwam al snel achter me naar binnen lopen en wees me de woonkamer in. Voor de geopende balkondeuren was een zitje met gemakkelijke stoelen en een tafeltje ertussen.
“Ga daar maar zitten”, zei ze.
Zelf ging ze naar de keuken.

Even later kwam ze binnen met een witte wijn en een bier. Ze droeg een rok met daarop een witte blouse. Haar boezem toonde een discreet decolleté. Ondanks haar leeftijd was het een aantrekkelijk gezicht.
“Je zit hier wel lekker met dit weer” zei ik.
“Nou, daar heb je gelijk in”, zei ze. “Het is lekker fris. 's Ochtends luister ik vaak naar de vogeltjes. Toen mijn zoon hier nog woonde zaten we meestal samen even bij te praten”.
Mooi, dacht ik, daar haken we op in. “Hoe gaat het met uw zoon?”

Het Thaise avontuur van haar zoon was duidelijk belangrijk voor haar, want ze vertelde dat hij op vakantie naar Thailand was geweest en met 'haar' terugkwam. Het had hem goed gedaan, die nieuwe stap in zijn leven. Haar schoondochter was een intelligente vrouw en sprak al behoorlijk Nederlands.
Nadat ze de bruiloft had beschreven, die mooi en vrolijk was geweest, vroeg ze nogal pontificaal: 'Ik heb Mira al een tijd niet meer gezien, is het uit?'
Haar pientere ogen verrieden dat ze het antwoord wel wist.
“Wat naar voor je” zei ze.
Ik antwoordde dat ik het niet heel erg vond. Het was wel een beetje eenzaam, vooral in bed. Een openhartige opmerking en ik hoopte maar dat ik geen rode kleur kreeg. Het was echter vooral een tactische opmerking in de hoop dat mijn buurvrouw iets zou loslaten waarom haar zoon zo lang geen relatie had gehad.

Ze knikte begrijpend. 'Ja, voor mijn zoon was het een hele opluchting toen hij met haar terugkwam. Hij had het er soms wel moeilijk mee”.
Hoe je het ergens over kunt hebben, zonder het te benoemen dacht ik.
'Heeft uw zoon nooit eerder vriendinnen gehad?'
“Nee”, zei ze. Ze nam een slok van haar wijn. ”In het begin moedigde ik hem wel aan, om een café te bezoeken of danslessen te volgen. Hij heeft van alles geprobeerd maar zonder succes”.
Ik kon me er wel iets bij voorstellen. Hij had een woordloze, maar krachtige uitstraling van 'blijf uit mijn buurt'. Zie dan maar eens een vrouw te krijgen.

“Later ging hij helemaal op in zijn werk,” ging ze verder “maar thuis was hij vaak boos en verdrietig”.
“Dat moet voor u ook niet leuk zijn geweest,” antwoordde ik.
“Als moeder probeer je zo'n jongen zo goed mogelijk te helpen”.
“Heeft u geprobeerd een vriendin voor hem te zoeken?”.
“Nou nee, meer de praktische dingen, als ie het weer te kwaad had”.
Ik keek haar aan; ze zal toch niet…?'
Ze leek mijn gedachten te raden. “Niet in bed hoor, maar bijvoorbeeld voor hij naar zijn werk ging. Dan hielp ik hem een handje. Hij was er altijd heel blij mee. Beter dan een film mam, zei hij soms”.

Ik wist niet wat ik moest zeggen. Dit was nieuw voor mij, dit gebeurt dus óók in Hollandse gezinnen en nog wel in mijn eigen trappenhuis. Het meest geschokt was ik echter door mijn eigen jaloezie. Ik zag haar handen al gaan. Daarom kwam hij dus af en toe de stampend trap op, om even later weer te vertrekken. Ik had me wel eens afgevraagd waarom. Nu wist ik het.

Op het balkon aan de overkant van de binnentuin ging een deur open. Er kwam een jonge vrouw het balkon op, gapend en slechts gehuld in een T-shirt. Tussen de spijlen van het balkon zag ik haar blote benen. Ze rekte zich uit, haar navel werd zichtbaar. Even voelde ik me erg eenzaam, ik verlangde naar een geliefde. Maar helaas.
“Zij woont alleen en ze heeft geen vriend”, zei mijn gastvrouw wijzend naar het balkon, waar de vrouw al weer naar binnen ging. “Misschien wat voor jou?” zei ze met een plagend lachje.
'Hè shit, moet dat nou?' dacht ik.
“Jij bent ook maar alleen” zei ze.
Ik ben te eerlijk, mijn verlangen moet op mijn gezicht te lezen zijn geweest. De aanblik van de jonge vrouw in haar T-shirt speelde me parten.

Het was even stil.
“Ik wil u ook wel helpen hoor.”
Nog meer stilte. Ik slikte sprakeloos.

Ik schaamde me voor mezelf, maar moest erkennen dat me het wel lekker leek. Die handen, die de was zo gracieus ophingen, zouden mijn mannelijkheid beroeren. Ik keek haar vertwijfeld aan, zag machtsgevoel in haar ogen. De macht van een vrouw over een man. Die macht van wat hij wil en zij kan geven. 'Vrouwen', dacht ik bij mezelf.

“Je hoeft je niet te schamen, hoor.”
Weer bleef het doodstil. Mijn keel zat nog steeds dicht.
“Komt u maar mee” zei ze.
Gedwee liep ik achter haar aan. Vertwijfeld. Verlangend. Ze leidde me naar de keuken, de luxaflex ging dicht. Ze ging zitten op een krukje en gebaarde dat ik voor haar moest gaan staan. Mijn broek werd open geritst en omlaag geschoven. Daar hing hij, mijn jongeheer, bron van alle zonde. Ze had ongemerkt een knoop van haar blouse open gedaan. Schaamteloos bekeek ik haar borsten.

Ze legde een fluweelzachte hand om mijn inmiddels half harde kameraad. Hoe lang was het geleden dat een vrouw mij had bevredigd? Wat een schreeuwend verlangen kon een aanraking in je los maken. Ze beroerde teder de rand van mijn eikel met haar duim, zodat mijn jongeheer snel veranderde in een gekooide tijger. Ze begon met haar volle hand te masseren, met langzame halen. Ze vergat de eikel niet en met haar andere hand kneedde ze zachtjes mijn ballen. Ik gooide mijn hoofd achterover en sloot mijn ogen. Zo kon ik beter voelen hoe haar vaardige handen mijn wellust lieten groeien, een wellust die gestaag overging in een naderend orgasme.

Ze voerde het tempo op en verstevigde haar greep. De laatste seconden keek ik naar haar borsten die zachtjes meedeinden met de massage. Ik moest bekennen dat haar verschijning sensualiteit en erotiek uitstraalde, dat ik haar mooi vond, ondanks haar leeftijd. De oerdrift kondigde zich aan, ik kreunde. In een onstuitbare drang wrong mijn zaad zich een weg naar buiten en er weer was er dat intense gelukzalige moment toen mijn jongeheer zich ontlaadde. Ze had het voorzien en ving het zaad handig op met haar hand. Ik zag hoe het over haar bedreven vingers liep. Ze hield op toen mijn lid zich ontspande en liep naar de gootsteen om haar handen te wassen.

Ik hees mijn rood gesjorde leuter weer in mijn slip en deed mijn broek omhoog. Ontnuchterd. Beschaamd. Ik wilde weg.
“Dank je wel, buurvrouw, voor het bier… Voor alles."
“Is goed hoor. Kom nog maar eens langs…”
We keken elkaar even aan en toen ging ik weg, de deur uit. Schichtig keek ik om me heen en rende de trappen op naar mijn etage.

De eerste deur die ik opende was de voordeur, de tweede die van de koelkast. Ik pakte een halve liter bier en plofte op de bank met pijn in mijn pik en een kop vol schaamte. Het had me overvallen, maar ik had het ook laten gebeuren. Had ik haar gebruikt?, of zijn mij? Zou ik het ooit aan iemand durven te vertellen? En wat had ze als laatste nou gezegd?
“Kom nog maar eens langs…”

 

 

Alle verhalen van: Silas Granger

Fijn verhaal 
+6

Plaats reactie

  

Schrijvers willen dolgraag weten hoe hun verhaal wordt ontvangen. Een korte opmerking is vaak al voldoende. Wij nodigen je dan ook van harte uit om een reactie te geven op dit verhaal. Daarvoor hoef je geen lid te zijn.

  

Beveiligingscode
Vernieuwen