One night stand?

Informatie
Geschreven door tlc
Geplaatst op 02 augustus 2017
Hoofdcategorie Leeftijdsverschil | Tieners
Aantal reacties: 2
2883 woorden | Leestijd 15 minuten

Marco voelde zich eenzaam. Tweeënzestig was hij en op dit punt van zijn leven ontbrak de zin in alles. Sinds twee jaar vervroegd met pensioen, een jaar geleden gescheiden, worstelde hij ook nog met zijn verouderende lichaam. Er waren dagen dat hij elke dag zijn botten voelde, vooral in zijn handen en voeten, en zijn haar was in korte tijd aardig dun geworden. Nu er niemand meer was om een gesprek mee te voeren, een gevolg van de keus die ze gemaakt hadden om geen kinderen te willen, vulde hij zijn dagen met boodschapjes doen en tv kijken. Dat eerste zou hij nu ook moeten doen, maar hij had er geen zin in. Hij had geen zin om ergens naar toe te gaan, of iets te gaan doen, of zelfs maar om overeind te komen uit de bank. Hij had gewoon nergens zin in.

Er waren andere tijden geweest. Tijden waarin hij moe van zijn werk was thuisgekomen, maar niet zo moe dat hij zich niet op zijn vrouw had kunnen storten. Met zijn seksdrive hadden ze nagenoeg elke seks gehad, ook op de talloze verre reizen die ze gemaakt hadden. Hun huwelijk had vijfendertig jaar geduurd, waarin er in de eerste vierendertig jaar hooguit vierendertig dagen geen seks was geweest. In het laatste jaar van hun huwelijk, het eerste jaar van zijn pensioen, wilde ze echter ineens niets meer. Niet alleen stopte abrupt de seks, ze waren ook nog eens apart gaan slapen. Uiteindelijk hadden ze het nog een jaar volgehouden, maar toen scheidden ze toch. Hoe moeilijk hij het allemaal ook gevonden had, dat deel was relatief makkelijk gegaan. Ze had altijd een eigen inkomen gehad, plus had ze nog steeds haar baan, en zodoende hadden ze ongeveer hetzelfde pensioen opgebouwd. Verevening hoefde dus niet. Daarnaast hadden ze haar huis aangehouden, het huis waarin ze woonde toen ze Marco leerde kennen. Ze hadden het al die jaren verhuurd, tot het een paar maanden voor de scheiding was leeggekomen. Wellicht had ze daarop gewacht. Met allebei een eigen inkomen en allebei een eigen huis, was de scheiding een formaliteit geweest. In no-time had ze haar spullen gepakt en was ze vertrokken.

En nu zat hij daar, verveeld op zijn bank, alleen, met de tv aan, zonder dat hij er aandacht aan schonk. Pas na de laatste slok van de laatste koffie die hij in huis had kwam hij overeind. ‘Godverdegodver, met zelfmedelijden kan ik geen koffiezetten. En eten voor straks heb ik ook al niet,’ zei hij tegen zichzelf, om zich toen toch maar de AH te begeven.

In een paar minuten had hij alles was hij nodig had in zijn karretje geladen en afgerekend. Op een meter of tien van zijn auto viel hem op dat in de aftandse auto naast zijn auto, een jonge vrouw zat die met haar ellebogen op het stuur leunde en haar hoofd tussen haar handen had. Alsof ze overstuur was. Naast haar, op de andere voorstoel, aan de kant van Marco’s auto, stak een meisje van een jaar of vier haar hoofd naar buiten. Kennelijk om naar mensen te kijken. Toen hij zijn boodschappen op de achterbank legde, begon ze tegen hem te praten.

“Dag meneer,” zei ze, met een guitig stemmetje.

“Dag jongedame, hoe is het?” grinnikte Marco.

“Goehoed. Maar met mama niet.”

“Lotte! Laat die man met rust,” riep de moeder van het kind, zonder op te kijken.

“Wat is er met je mama?” vroeg Marco.

“Onze auto is kapotgegaan.”

“Nou, dan kijk ik toch even wat er aan de hand is,” zei hij tegen het kind. “Mevrouw, is er iemand die kan komen helpen?”

De vrouw schudde het hoofd. “Nee, helaas niet,” zei ze zachtjes.

“Misschien kan ik wat doen. Ik weet niet veel van auto’s maar met wat geluk kan ik misschien zien wat het probleem is. Als dat oké is tenminste…”

Voor het eerst haalde de vrouw haar handen weg en kwam ze overeind. Met een enkele beweging veegde ze de haren uit haar gezicht en depte haar betraande ogen met een tissue, om hem toen met een flauw glimlach aan te kijken. Marco schatte haar hooguit een jaar of vijf- zesentwintig en hij voelde medelijden met haar en het meisje.

“Graag, maar ik denk dat het geen zin heeft, het ding loopt al tijden op zijn laatste benen. Toen ik de parkeerplaats op kwam, viel ineens de motor uit en kon ik hem nog nét op dit plekje zetten, Vermoedelijk is het over en uit,” zei ze, om daarna de motorkap te ontgrendelen.

Voor wat Marco zag toen hij naar de motor keek hoefde hij geen monteur te zijn. “Het spijt me, je hebt denk ik gelijk. Er zit water in de olie en er ligt een plas onder de auto. Wil je hem eens starten?”

Toen de vrouw de sleutel draaide kon Marco horen hoe de startmotor aanging, zonder dat de motor echter enig teken van leven gaf. “Deze auto gaat nergens meer naartoe. Heb je iemand die je op kan komen halen?”

De vrouw schudde het hoofd.

“Wel, ik heet Marco. Ik neem aan dat deze mooie dame hier je dochter is…”

“Ik ben Maaike en Lotte is mijn dochter inderdaad. Voordat je het vraagt, er is geen vader. Die was al verdwenen voordat ze geboren is.”

“Ik ben niet van plan om jullie op deze parkeerplaats achter te laten. Aangezien ik toch tijd in overvloed heb, kan ik jullie een lift naar huis geven? Of ergens anders naartoe brengen?

“Wat aardig Marco, dank je wel. Als je ons thuis zou willen kunnen brengen, graag, maar zou je het erg vinden als ik dan eerst wat boodschapjes doe? Is zo gebeurt, ik hoef alleen maar brood en melk in huis te halen.”

“Natuurlijk kan ik wachten. Maar dat is saai voor mij, in plaats daarvan kan ik ook even met jullie meelopen. Ik ben gepensioneerd en woon alleen, dus heb geen haast. Neem rustig de tijd en haal in huis wat je nodig hebt.”

“Erg aardig van je, natuurlijk kun je ons vergezellen. Ik zal mijn best doen om zo snel mogelijk te zijn.”

Maaike en Lotte liepen hand in hand voor hem uit naar de AH. Wat geen straf was, de blik van Marco kon zich daardoor op het in jeans gestoken fraaie achterwerk van Maaike richten. Het was lang geleden dat hij zo’n rond en schattig zwaaiend kontje had gezien.

Hoewel hij kon merken dat ze haar best deed om op te schieten, duurde het boodschappen doen natuurlijk langer dan ze beloofd had. Wat Marco en Lotte de tijd gaf om vrienden te worden, tot het meisje uiteindelijk honderduit aan het kletsen was. Ondertussen gooide hij er van alles bij in het karretje. Een pak melk, een extra brood, een doos eieren en, omdat Lotte dat vroeg, ook een pak cornflakes.

“Sorry Marco, maar die extra dingen kan ik niet betalen,” protesteerde Maaike.

“Maak je geen zorgen, dat is voor mijn rekening,” glimlachte hij.

“Ik heb niet veel geld, moet het doen met bijstand, ik kan je nooit terugbetalen,” klonk het zachtjes, waarna een gedempt snikje volgde.

Marco schraapte alle moed bijeen en pakte haar, tussen de pakken havermout en cornflakes, stevig vast. “Maak je er niet druk om. Ik ben alleenstaand en heb meer dan genoeg voor mezelf. Doe me een plezier en sta toe dat ik jou en Lotte een heel klein beetje help,” zei hij, terwijl hij haar knuffelde en over haar haren streek.

“Maar ik kan je niet terugbetalen,” bleef ze tegenstribbelen.

“Ik wil niet dat je me terugbetaalt. Weet je wat, kun je koken?” vroeg hij, in een impuls.

Maaike knikte. “Best wel goed eigenlijk…”

“Nou, als je dan zo nodig van mening bent dat je me terug wilt betalen, wat denk je hier dan van? Ik kook zelden voor mezelf. Als ik nou de boodschappen betaal en jij kookt een keer voor me? Klinkt dat als een eerlijke ruil?”

Dat bracht een glimlach teweeg. “Deal! Ik zou het leuk vinden om een keer te koken voor je, Marco. Waarom niet vanavond al. Ja, zou je het leuk vinden om vanavond met Lotte en mij te eten?”

“Een etentje met een schattige jongedame en haar mooie moeder? Dat klinkt heerlijk. Nu, wat hebben we nodig voor dat etentje? Of nee, laat maar. Hou je van biefstuk?”

Maaike knikte zachtjes.

“En jij, Lotte, wat wil jij vanavond eten?” vroeg Marco.

“KNAKWORSTJES” schreeuwde ze vrolijk.

“Hoe zeg je dat Lotte, wat is het magische woord?’ corrigeerde Maaike.

“Mag ik knakworstjes, alsjeblieft? Dat vind ik lekker,” klonk het toen, een tikje timide nu.

Niet veel later laadde Marco een paar tassen met boodschappen in de achterbak, terwijl Maaike het kinderzitje verplaatste van haar auto naar die van Marco. Daarna wees ze de weg, tot ze in een wijk aankwamen met louter flats. Appartementen waarvan Marco wist dat het sociale huurwoningen waren. De omgeving en het complex mochten dan sjofel zijn, in het appartement van Maaike was alles spik en span en ze had het er met eenvoudige middelen leuk en gezellig gemaakt.

Nadat hij de boodschappen in de keuken had gezet werd hij er meteen weer uitgebonjourd. Wat hem de gelegenheid gaf om een van de flessen wijn die hij gekocht had uit de auto te halen. En daarna aan Lotte om hem nog verder om haar vingers te winden. Ze kreeg het nota bene voor elkaar dat hij de haren van haar pop begon te borstelen.

Nadat Maaike haar dochter opgeknapt had in de badkamer, was het tijd om aan tafel te gaan. Voor Lotte was er limonadesiroop, voor Maaike en Marco een glas van de wijn die hij was gaan halen. Bij de biefstukjes (en de knakworstjes) serveerde Maaike opgebakken aardappeltjes en een frisse salade. Het was een eenvoudige maaltijd en toch zag het er heerlijk uit. Dat niet alleen, het was ook heerlijk.

“Maaike, deze biefstuk is perfect gebakken. Dank je wel dat je me uitgenodigd hebt.”

“Ja mama, de knakworstjes zijn ook heel lekker,” klonk het vervolgens.

Waarop Maaike en Marco allebei moesten lachen. Het gesprek tijdens de maaltijd ging over koetjes en kalfjes maar Marco vond het heel entertainend. Na de maaltijd was het tijd voor Lotte om in bad te gaan, terwijl hij ondertussen de afwas deed. Tot vreugde van Maaike die, toen zij en Lotte uit de badkamer kwamen, verrast constateerde dat ze niets meer hoefde te doen.

“Oké, tijd om naar bed te gaan. Zeg Marco maar gedag,” zei Maaike, een halfuurtje later.

Waarop Lotte haar armen uitstak om opgetild te worden. Vervolgens sloeg ze haar armen om zijn nek om hem een knuffel te geven. “Trusten,” zei ze erbij.

Nadat ze haar dochter op bed gelegd had keerde Maaike terug met twee glazen wijn. “Het zou zonde om dit te laten verschralen,” knipoogde ze.

De twee daaropvolgende uren zaten ze naast elkaar op de bank, nipten ze van de wijn, en vertelden ze over zichzelf. Maaike had het over haar ex-vriend, de vader van Lotte, die ze op haar twintigste had leren kennen. Hij had haar eeuwige trouw beloofd en woord gehouden tot ze zwanger was. Nog geen twee weken later nam hij de benen. Marco op zijn beurt, vertelde over zijn huwelijk. Waarvan hij altijd had gedacht dat het goed was, tot zijn ex er na vijfendertig jaar kennelijk plots genoeg van had. Tot op de dag van vandaag had hij geen idee van haar motieven.

Ergens tijdens de gesprekken was Maaike opgeschoven en had ze haar hoofd op zijn schouder gelegd. “Maaike, het is al laat, waarschijnlijk kan ik beter naar huis gaan,” zei hij desondanks.

“Kun je echt niet nog even blijven?” vroeg ze, onmiskenbaar teleurgesteld.

“Ik denk het wel. Ik zou graag blijven, maar je bent zo jong en ik zou het vreselijk vinden als ik je teleur zou stellen.”

Hierna stond hij op van de bank en hielp vervolgens Maaike overeind. Die, toen ze eenmaal op haar benen stond, ineens haar armen om zijn nek sloeg en hem stevig begon te knuffelen. Om hem daarna op zijn wang te kussen.

“Wil je echt nu al gaan? Ik heb zo genoten van deze avond en van onze gesprekken. Het is lang geleden dat een man zo aardig was voor mij en Lotte,” fluisterde ze, terwijl ze met haar bekken tegen zijn kruis aan kronkelde.

De boodschap was niet mis te verstaan. Met zijn armen rond haar middel vertelde hij toen wat hem dwars zat. “Maaike, nadat mijn vrouw is weggegaan leek het alsof mijn hele seksdrive in een klap verdwenen was, ik heb daarna geen enkele behoefte meer gehad. Ik weet echt niet of een oude man als ik veel kan doen voor een mooie jonge vrouw als jij. Zou je niet gewoon gaan daten met een man van jouw leeftijd?”

“Geen sprake van! Die mannen willen graag met me naar bed, maar zijn als de dood voor een vrouw met een kind. Kennelijk kleven er verplichtingen aan me. Jij en Lotte, daarentegen, lijken het goed met elkaar te kunnen vinden. Blijf alsjeblieft hier, vannacht. Zonder verplichtingen, een one night stand. Please...”

“Hoe ouder, hou gekker, ik denk dat dat oude gezegde waar is,” antwoordde Marco, terwijl zijn handen al afgezakt waren naar haar billen. “Hoe zou ik de uitnodiging van zo’n mooie vrouw kunnen afslaan.”

Toen hij haar vervolgens kuste, en in haar billen kneep, kreunde Maaike. Ook drukte ze haar bekken nog harder tegen zijn kruis. Wat begon als een zachte, tedere kus, veranderde al snel in een gloedvol vrijen, waarbij hun tongen een soort van duel uitvochten. Tot Maaike de kus verbrak en hem meetroonde naar haar slaapkamer.

Omdat het veel te lang geleden was dat hij met een vrouw was geweest, liet hij Maaike het voortouw nemen. Die dat gewillig accepteerde. Ze knoopte zijn shirt open, wierp het op een nabijgelegen stoel, en ontdeed zich toen van haar eigen shirt, wat op zijn shirt terechtkwam. Toen ze de blik van Marco zag, gefixeerd op haar borsten in de witte beha, verscheen er een voldane glimlach op haar gezicht. Zonder aarzeling reikte ze achter haar rug, waarna haar beha eveneens op de groeiende stapel kleren belandde. Maaike had altijd gevonden dat haar borsten te klein waren. Hoewel inderdaad niet erg groot, een kleine C-cup, stonden ze wel prachtig op haar lijf. Zacht en stevig waren ze, trots rechtopstaand, met roze tepels die hard waren en omgeven door gezwollen, regelmatige tepelhoven.

Marco likte zijn lippen weer.  “Wat ben je mooi,” stamelde hij.

Giechelend deed Maaike een stap naar voren, zodat ze hem kon knuffelen en Marco een hand op elke borst kon leggen. Zachtjes masseerde hij haar, knijpend en wrijvend. Ook in en over haar tepels.

“Mmm, dat is fijn,” kirde ze, terwijl ze ondertussen zijn broek openmaakte.

Toen zijn broek op zijn enkels zakte, bukte Maaike om zijn sokken uit te trekken. Sokken en broek belandden vervolgens ook op de stoel. Slechts gekleed in een boxer, tekende de groeiende bobbel zich duidelijk af. Maaike keek er eens naar en begon toen te grinniken.

“Wat zei je ook alweer? Dat je seksdrive verdwenen was? Haha, daar is anders niets van te zien hoor,” meesmuilde ze, terwijl ze haar eigen broek begon uit te trekken.

Voor haar (ook witte) string draaide ze zich van Marco af, zodat zich een prachtig uitzicht op haar prachtig ronde, strakke billen ontvouwde. Waarna ze zich weer terugdraaide, langzaam, en hij zijn blik kon richten op de dunne bekleding van schaamhaar in haar kruis. Het had dezelfde lichtbruine kleur als het haar op haar hoofd.

 “Jezus,” lispelde hij, onder de indruk van haar naaktheid, maar ook omdat ze een paar stapjes naar voren had gedaan.

Wat volgde was de zachte aanraking van haar hand rond zijn halfharde pik, die meteen begon te groeien, terwijl hij zijn handen weer op haar billen  had liggen.

"Mmm, en zo voelt het ook niet," lispelde ze, hem zachtjes meetronend naar het bed.

Een paar momenten later waren ze innig aan het vrijen. Voorspel was voor Marco een essentieel onderdeel van seks dus streekde en kuste hij haar waar dat kon. Maar ook Maaike liet zich niet onbetuigd. Zo kwamen ze samen, min of meer gelijk, tot het punt dat er dringend geneukt moest worden. Ze was extreem nat, dus hij kon haar in een vloeiende beweging nemen.

“Oe, dat voel ik wel,” zei Maaike.

“Ben je oke?” vroeg hij, een tikje ongerust.

“Neem me, neem me goed,” fluisterde ze, terwijl ze zelf al begon te bewegen.

Wat volgde was neuken op het hoogste niveau. Hij kon er wat van, wat betreft het varieren van diepte, positie, bewegingen en tempo, maar Maaike ook. Ze kon al zijn variaties en ritmes volgen, voegde er zelf nog andere aan toe, en was daarnaast ook nog in staat om haar inwendige spieren samen te trekken. Met als gevolg dat het allemaal niet heel lang duurde.

“Oh God…” riep Maaike, vlak voordat ze langdurig begon te kermen.

“Jezus…” riep Marco, bijna tegelijkertijd.

Na afloop lagen ze nog lang na te hijgen. Op hun rug liggend, naast elkaar, met het been van Maaike over de benen van Marco, allebei in eigen gedachten verzonken. 

Het was Maaike die uiteindelijk de stilte verbrak.

“Blijf je vannacht?”

Alle verhalen van: tlc

Fijn verhaal 
+1

Reacties  

Het geliefde thema van tlc, maar daarom niet minder de moeite waard. Prachtig beschreven!
Goed strak verhaal. Dit is waar de wat oudere jonge goden van dromen!