2863 woorden | Leestijd 15 minuten

Toen ik door de lange kale gang naar de lift wandelde, hoorde ik uit de archiefkamer muziek klinken. Dat verbaasde me. Ik had laat doorgewerkt en dacht dat iedereen al lang naar huis was. Niet dus. Ik vroeg me af wie zich op dit uur nog met archivering bezighield. Het archief was een kleine kamer vol rekken en dozen, die nauwelijks nog gebruikt werd. Wat er gearchiveerd werd, was inmiddels jaren oud en eigenlijk klaar om weggegooid te worden. Maar om een of andere reden was dat nooit gebeurd.

“Love is a burning thing/ And it makes a fiery ring./ Bound by wild desire/ I fell into a ring of fire”, hoorde ik terwijl ik dichterbij kwam.
Ik keek voorzichtig naar binnen en het eerste wat ik zag was de dikke kont van Leona die voorovergebogen in een doos iets aan het zoeken was. Op een van de rekken stond een kleine ouderwetse radio die intussen ook rijp was voor archivering, maar ik moest toegeven dat de onzuivere klank iets nostalgisch had. Leona had me niet horen komen. Ik wilde iets zeggen maar iets hield me tegen. Zwijgend leunde ik tegen de deurpost en gaf mezelf de tijd om naar haar te kijken.

We had nauwelijks persoonlijk contact met elkaar in het bedrijf, Leona en ik. We groetten elkaar vriendelijk als we elkaar voorbijliepen. En daar bleef het bij. Ik kon me niet herinneren ooit een langer gesprek met haar te hebben gevoerd. Maar ze had iets dat me aantrok. Was het dat lange rosse haar? Haar bleke huid? Haar dikke lippen? Haar opvallend brede heupen en haar kont die ver achteruit stak? Haar volle tieten? Haar lach? Haar energie? Haar lijf leek in niets op het ideale lichaam, maar iedere keer als ik Leona zag, gebeurde er iets met mij. Dan ging er een schok elektriciteit door mij heen! Ook nu.

Ik kon haar alleen maar vergelijken met een vlam, met vuur dat uitsloeg. Ze droeg een schreeuwerig oranje kleedje dat vooraan dichtgeknoopt was. De kleur stak fel af tegen haar melkwitte benen en haar witte gyms. Ik staarde vol begeerte naar die enorme billen en voelde de tintelingen tussen mijn benen. In plaats van haar aan te spreken, greep ik naar mijn kruis. Die oranje vlek voor mijn ogen wond me zo op dat ik mijn pik naar buiten trok en eraan begon te trekken. Ik wist dat ik met vuur speelde. Letterlijk en figuurlijk. Als ze zich zou omdraaien stond ik voor schut en morgen hoogstwaarschijnlijk op straat!

In enkele seconden was mijn pik hard en heet. Voor nuchter denken was het inmiddels veel te laat. In mijn hersens zat geen druppel bloed meer. En nog minder fatsoen.
En Johnny Cash hielp niet echt: “I fell into a burning ring of fire,/ I went down, down, down and the flames went higher...”

In een beweging die me meer overviel dan dat ik ze controleerde, duwde ik het licht uit, trapte met mijn voet de deur dicht en stortte me in het duister op Leona. Ik duwde haar voorover zodat ze voorover op een stapel dozen viel en trok haar benen naar achteren. In twee razendsnelle bewegingen rukte ik haar kleed omhoog en haar slip naar beneden. Geen idee hoe ik daarin slaagde in de volstrekte duisternis. Voor ik precies wist wat ik deed, zat ik op mijn hurken, trok haar bilspleet open en begon gulzig haar kut en kont te likken. Toen pas drongen de luide hysterische kreten van Leona tot me door. Ze probeerde zich recht te duwen en sloeg wild met haar armen naar achteren.

Het begon stilaan tot me door te dringen wat ik veroorzaakt had. Leona was buiten zichzelf van schrik en panikeerde! Je zou voor minder wanneer je plots van achteren aangevallen werd in het donker. Dit voelde niet goed. Dit voelde absoluut niet goed. Ja, natuurlijk wilde ik Leona neuken, maar ik wilde haar niet terroriseren. Al had ik dit nu wel heel slecht aangepakt. Hoe harder ze schreeuwde, hoe misselijker ik me voelde.

Ik moest al mijn krachten gebruiken om haar onder controle te houden. Maar als ik me nu kenbaar maakte, dan was alles om zeep. Dan had ik iedere kans bij haar verspeeld. En bij het bedrijf. Dit was ontslag op staande voet. Het schoot allemaal in een seconde door mijn hoofd. Ik wilde Leona geruststellen maar durfde niet te spreken. Wat had ik gedaan? Ik had het gevoel dat ik in een diepe put van schaamte viel. Maar hoe dieper ik viel, hoe meer lust ik voelde. Ik werd meegesleurd door een donker genot, donkerder dan de duisternis om me heen. Het idee Leona te kunnen neuken zonder dat ze ooit zou weten wie ik was, gooide me in een cirkel van vuur.

Maar ik wilde Leona ook kalmeren, haar duidelijk maken dat het allemaal niet zo erg was, dat ze het best prettig zou vinden als ze me liet doen. Het enige wat ik kon bedenken was haar dijen uitgebreid kussen en zacht strelen. Het had weinig effect. Leona schreeuwde zo luid als ze maar kon. Ik hoopte dat niemand in de buurt was, anders kon ik het wel vergeten. Maar ik kon niet meer terug. En ik wilde ook niet meer terug. Waarom ook? Ik had mijn tong in het heerlijkste spleetje van het westelijk halfrond! Ik duwde Leona nog wat dieper voorover en trok haar benen naar achteren zodat ze haar armen nodig had om haar evenwicht te bewaren en me niet meer kon slaan.

Leona bleef schreeuwen, maar dat geschreeuw ging langzaam over in gevloek. Ze besefte ondertussen wellicht dat ze niet aangevallen was door een onbekende maar door een collega. En dat ze niet, althans niet onmiddellijk, brutaal werd gepenetreerd, maar met ‘tedere dwang’’ werd gebeft. Dat wilde ik in elk geval zelf geloven. Ik hield Leona’s dijen nog altijd stevig met mijn armen vast terwijl ik haar kont en haar kutje likte. Ze proefde bitterzoet. Ik genoot van de geur van haar zweet. Haar dijen waren zacht en koel. Je zou vrouwen alleen maar in het pikkedonker mogen strelen, dan pas voel je echt hoe zacht en soepel hun lichamen zijn. Hoe minder je ziet, hoe meer je voelt. Dat schoot op dat moment door mijn hoofd. Het duister rondom mij en dat onzichtbare hete lijf in mijn handen maakten me niet alleen geiler, maar ook gevoeliger!

De eerste schrik voorbij begon Leona naast gekrijs ook verstaanbare klanken uit te stoten, zij het vooral vloeken:

‘Wat… wie… godverdomme! Wie is dit, godverdomme? Ben jij dat Pierre? Pierre! Smeerlap! Vieze vuile smeerlap!’

Pierre? Had ze iets met Pierre? De jonge kerel die stage deed op de tweede verdieping? Of met Pierre van de boekhouding?

‘Zeg iets, verdomme! Pierre! Varken dat je bent! Of ben jij het Marcel…? Alstublieft? Marcel, zeg iets!’

Nou, Marcel! De zestig voorbij! Deed Leona het daar ook al mee? Zo kwam je nog eens wat te weten! Dienen de archieven toch nog voor iets. Maar ik moest toegeven dat het me ook stak. Ik had een ander beeld van Leona en ik was niet onverschillig. Pierre of Marcel die op haar kropen… Dat beeld stond me niet aan. Helemaal niet! Ik was bijna opgestaan en weggegaan. Er waren nu eenmaal grenzen.

‘Nee…! Hou op…! Hou verdomme op met die smeerlapperij… Hou...aaahhhh…’

Dat laatste leek op janken, maar het kon ook steunen zijn. Langzaam begon Leona meer te kreunen dan te schreeuwen. Ze riep niet meer zo hard en verzette zich veel minder. Het tongen begon duidelijk vruchten af te werpen. Ik voelde hoe nat haar kutje werd. Leona vloekte nog maar nu vooral omdat ze kwaad was dat ze genoot. Haar lichaam begon zich te ontspannen. Ik voelde dat ze haar lijf liet rusten op de kartonnen dozen. Ze herschikte haar benen en armen om wat gemakkelijker te kunnen liggen.

Haar kutje smaakte heerlijk en begon langzaam te lekken. Zo jammer dat ik haar dikke witte kont niet kon zien. Leona kreunde. Het vocht droop uit haar en ik dronk het als nectar. Ik streelde haar dijen, haar knieën, haar wreef, haar voeten. Daar vond ik haar slipje dat ik naar beneden had getrokken. Ik tikte tegen haar been om haar duidelijk te maken dat ze er moest uitstappen.

‘Godverdomme!’ vloekte ze en probeerde me te trappen, maar zonder veel kracht.

Langzaam ging ik met mijn hand terug omhoog langs de binnenkant van haar benen. Ik hoorde haar zuchten in het duister. Ik was zo hard geworden dat het pijn deed. Ik moest me oprichten om de pijn wat te verlichten. Met mijn rechterhand duwde ik op haar onderrug zodat ze niet kon bewegen. Ik hoorde Leona zwaar ademhalen. Ik voelde weinig weerstand toen ik met mijn natte eikel over haar billen wreef op zoek naar het juiste gaatje. Ik had het snel gevonden. Haar kutje was zo geil als boter. Ik maakte met mijn eikel enkele rondjes over haar lipjes en drukte me dan langzaam maar zeker naar binnen.

‘Oooh… Ronny… Ronny…. ooohh…. Ik wist dat jij het was!’

Het had nu echt niet veel gescheeld of ik had me teruggetrokken en het licht aangedaan! Was ik de allerlaatste op kantoor om met haar te neuken? Mijn anonimiteit had niet veel zin meer. Nog een paar namen en ze zou sowieso bij mij zijn uitgekomen. 
‘I fell into a burnin' ring of fire/ I went down, down, down/ And the flames went higher/ And it burns, burns, burns/ The ring of fire, the ring of fire’, bleef Johnny Cash zingen.

‘Zeg iets Ronny, alsjeblieft,' fluisterde ze, ‘ik voel dat jij het bent… Die stijve harde pik… Dat ritme… aaahhh…. Schat, wat een verrassing… Maar alsjeblieft, zeg iets!’

Ze was er nu echt van overtuigd dat ik Ronny was! Ronny met de flaporen! Ik voelde me beledigd. Maar tegelijk genoot ik intens van de natte warmte van haar kutje. Ik had inderdaad een heerlijk ritme gevonden. Het was een bijzondere ervaring. Of ik mijn ogen nu open had of gesloten, ik zag niets. Ik voelde alleen maar. Het zachte warme vlees van haar brede dijen en de warme natheid waar ik voortdurend in- en uitgleed... Het was alsof ik de duisternis neukte. Zonder gezicht, zonder lichaam. Maar zo intens.

Ik wilde haar uitkleden. Ook al kon ik haar niet zien. Ik wilde haar naaktheid voelen. Ik boog me voorover en zocht naar de knopen van haar kleed.

‘Wil je dat ik me uitkleed, Ronny? Helemaal? Zoals toen op het bureau van de chef? Met alleen nog mijn schoenen aan? Wil je dat?’

Ik kon een kreun bij dat beeld niet onderdrukken. Ik stak nog steeds diep in haar en moest me inhouden om niet te schieten. Dat naakte volle witte lijf van Leona die alleen maar haar gyms droeg, het werd me bijna te veel. Ik liet haar recht staan maar hield haar wel stevig vast zodat ze geen onverwachte beweging naar de deur kon maken om het licht aan te klikken. Ze leunde tegen me aan terwijl ze haar kleed los knoopte. Geen enkele striptease heeft me ooit zo opgewonden als deze striptease in het volstrekte donker.

Met mijn handen volgde ik haar kleed dat langs haar schouders over haar armen langzaam naar beneden schoof. Ter hoogte van haar tieten schoven mijn handen naar binnen en grepen haar warme vlees vast. Ze droeg geen bh. Ik hield mijn adem in van verlangen. Ze liet haar hoofd achterover tegen mijn schouder vallen en kreunde terwijl ik met haar tepels speelde. Nooit heb ik de warme en de zachtheid van tieten intenser gevoeld als toen in dat totaal duistere archiefkamertje. Ze vulden mijn hele handen. Ik bewoog al mijn vingers alsof ik een delicaat instrument bespeelde. Ik voelde het zweet onderaan. Ik drukte mijn handen stevig op haar warme vlees en trok haar zo naar me toe. Ik zag met mijn handen en ik zou haar nooit méér naakt zien dan nu. Ik boog me voorover en rook haar parfum en de geur van haar haren. Ik kuste haar hals en likte haar oorlelletje terwijl ik haar tepels door mijn vingers liet glijden

‘Jaaah...jaaahaaaa…!’

Ze kreunde luid en zakte door haar benen van genot. Dan ontsnapte me toch een woord:

‘Leona’, fluisterde ik in haar oor, nauwelijks hoorbaar.

‘Is dat je stem?’ zei ze: ‘Was dat je stem? Zeg nog iets… Ik wil je stem horen!’

Ik legde me opnieuw het zwijgen op, streelde haar warme tieten, haar buik en ging dan naar beneden naar haar natte kutje. Leona zuchtte en jammerde van lust. Ze greep met haar handen in mijn kruis en begon mijn lul te masseren. Nu kreunde en zuchtte ik.

‘Ik wil je kussen’, zei ze. ‘Ik wil je proeven!’

Ik voelde hoe ze zich langzaam naar mij toe keerde. Ze stond nu voor me. Ik kon haar witte naaktheid zien met mijn handen die langs haar lichaam gleden, van haar schouders over haar tieten naar haar heupen. Ik heb nooit zo intens naar een lichaam gekeken als naar die donkere gestalte voor me. Ze was onzichtbaar maar meer aanwezig dan ooit een vrouw voor me was. Het was donker rond mij. Leona was die donkerte. Ze was overal rondom me. Ik ging in haar op. De kleur van haar stem vulde de hele ruimte. Ik hoorde zelfs de radio niet meer. Ik voelde haar warme adem in mijn gezicht. Met haar handen betastte ze mijn wangen, mijn voorhoofd, mijn neus, mijn mond. Ze probeerde me te herkennen. Maar ik wist dat haar dat niet zou lukken. Ik vroeg me zelfs af of ze mijn stem zou herkennen. Maar ik nam het zekere voor het onzekere. Ik zei niets meer, hoeveel moeite het me ook kostte.

Ze fluisterde terwijl ze mijn wang kuste: ‘Jij hebt mij gezien. Jij weet wie ik ben. Ik weet niks. Jij bent voor mij zo donker als deze archiefkamer. Misschien ben je de man waar ik al een leven op wacht?’

De hysterisch krijsende Leona was in het donker een romantische Leona geworden. Ik bleef haar strelen. Ik voelde hoe ze zich op haar knieën liet zakken. Ze trok mijn lul nu helemaal uit mijn broek en begon er voorzichtig aan te likken. Ik trilde op mijn benen van genot. Alles wat ik ooit gevoeld had werd door het duister twee keer zo sterk. Ik schreeuwde het bijna uit van genot. Ze kwam langzaam recht. Ik voelde haar gezicht dichtbij het mijne.

‘Neuk me!’ kreunde ze in mijn oor en hield mijn pik voor haar kutje.

Ze hief een dij op en zocht steun voor haar voet op een doos. Ik gleed in haar vochtig holletje naar binnen en begon te stoten. Ze trok mijn gezicht naar het hare en kuste me vol op de mond. Ik had even de vreemde ervaring om mezelf te proeven maar verdronk al snel in haar gulzige natte mond. Ik sloeg mijn armen om haar rug en duwde me zo diep mogelijk in haar warme volle lijf. Ik streelde haar lange haar en voelde hoe ros en vurig het was. Ik had haar zoveel willen zeggen. Zoveel woorden in haar oor willen fluisteren. Maar ieder woord zou nu alles stuk maken. De donkerte en de stilte waren mijn bescherming. Onze lichamen waren zo heet en zo opgewonden dat het niet lang duurde voordat we samen in een woordeloze diepte stortten.

‘Je moet nu snel gaan. Je wil je naam niet zeggen. Je wil dus niet dat ik je ken. Het zij zo, mijn duistere prins. Ik dring niet meer aan. Maar spreek me er ook nooit op aan. Zeg nooit: ik was het! Als je dat doet, wie je ook bent, dan klaag ik je aan voor wat je hier gedaan hebt. Je hebt de duisternis gekozen om mij te ontmoeten. Laat het dan duister blijven wat er tussen ons is gebeurd. Ik heb diep genoten. Heel diep. Maar ik wil niet meer dat dit genot een gezicht krijgt. Laat ook dit genot maar duister blijven. Ga nu. Snel. Laat het licht uit. Ik wil niks zien nu. Ga nu. Snel. Dit is voorbij.’

Ik wist niet wat ik moest doen. Ik wilde haar nog een kus geven, maar zij had zich al van me losgemaakt. Ik trok mijn broek op, zocht de klink, opende de deur op een kier en verdween vliegensvlug in de donkere gang. Ik haastte me naar buiten.

De avondwind deed me goed. Maar dat was ook alles. Ik was totaal verward. Ook ik had diep genot gevoeld, intenser dan ooit voorheen. Maar tegelijk had ik alles verspeeld. Hoe kon ik haar ooit nog aanspreken? Ik liep wezenloos naar mijn wagen. Van daaruit bleef ik naar de voordeur van het kantoor kijken.

Pas na meer dan anderhalf uur verscheen Leona. Ze had haar jas dicht om zich heen geslagen en haar kraag rechtgezet. Ik kon haar gezicht niet zien. Wat had ik er ook aan willen aflezen? Het laatste dat ik van haar zag voordat ze door het duister werd opgeslokt waren haar witte gyms en de vlam van haar lange rosse haar...

 

Alle werken van: Yourcaptain

Fijn verhaal 
+1

Plaats reactie

  

Schrijvers willen dolgraag weten hoe hun verhaal wordt ontvangen. Een korte opmerking is vaak al voldoende. Wij nodigen je dan ook van harte uit om een reactie te geven op dit verhaal. Daarvoor hoef je geen lid te zijn.

  

Beveiligingscode
Vernieuwen