6459 woorden | Leestijd 33 minuten

Job opent zenuwachtig de enveloppe.
Onbekende afzender. 'Me2’? Vreemde naam. Aan hem geadresseerd? Geen grap? Verbaasd en nieuwsgierig had hij zojuist de aangetekende brief van de postbode geaccepteerd. Zijn ogen vliegen over de brief. Al snel trilt deze in zijn handen en bonst zijn hart in zijn keel. Hij wordt duizelig. What the fuck is hier aan de hand?
Transpirerend schuifelt hij al lezend naar zijn bank. In de loop grist hij zijn favoriete whiskeyfles mee. Even bijkomen! Zijn gedachten gaan terug naar die bewuste avond twee maanden geleden.

***

Job was een hardwerkende zakenman. Intelligent, ambitieus, bedachtzaam en vriendelijk in de omgang. Hij timmerde zakelijk gezien al geruime tijd stevig aan de weg maar was nog niet doorgestoten naar de absolute top van het bedrijf. Hij bezat kwaliteiten genoeg maar hij miste de vaardigheid om snel de juiste beslissing te nemen. Bij complexe situaties twijfelde hij te vaak en onder druk kon hij op momenten onredelijk en meedogenloos zijn. Misschien om zijn onzekerheid te verbergen. Mogelijk een gebrek aan ervaring of wellicht had de overcompensatie te maken met zijn opvoeding? Wie zal het zeggen? Hij oogde als een behoedzame man met een degelijke christelijke achtergrond, die gerust op een toilet in Turkije keihard 'Persvrijheid' durfde neer te kalken.

Hij was digitaal op zoek gegaan naar Fem. Zij was zijn eerste grote liefde die na het voortgezet onderwijs psychologie was gaan studeren wist hij. Op een zoekmachine had Job gezocht op beroep en achternaam en had haar site snel gevonden. Daar stond ze, vol in beeld, breed glimlachend op een foto. Job kreeg het warm toen hij haar herkende. Die ogen... zo bekend. Die glimlach, die licht scheve voortand. Ze was het echt. Onmiskenbaar dezelfde. Wie durft te beweren dat groefjes in het gelaat niet sexy zijn? Job betrapte zichzelf op kriebels in zijn buik. Zijn gedachten gingen terug. Een mengeling van koude en warme rillingen trokken door zijn lichaam. Bedachtzaam klikte Job de 'min' rechtsboven op zijn scherm aan. Even bijkomen. Zou hij haar durven vragen?

Ze hadden destijds op het gymnasium een heftige affaire gehad. Wat waren ze verliefd. Hij dacht terug aan de stiekeme vrijages in het poortje, op de dijk, onder de tafel bij een feestje van één van zijn clubmaten. Ze zouden altijd samen blijven beloofden ze elkaar. Job hield zich daar aan vast. Ach... kalverliefde. Hoe oud waren ze? Job zestien en Fem vijftien? Voor Job was het gevoel volwassen. Hij was verliefd zoals hij daarna nooit meer geweest was. Een fantastische tijd. Maar helaas waren ze onervaren in de liefde. Ze klampten zich aan elkaar vast. Verstikten elkaar in de ontwikkeling een eigen persoonlijkheid te vormen. Er ontstond een scheefgroei in de relatie die vooral Job te laat constateerde en niet meer bij machte was te keren. Krampachtig probeerden ze nog door te gaan.

De relatie werd door Fem verbroken toen ze aangaf eigenlijk meer op vrouwen te vallen. Er was pijn van beide kanten. Spijt dat het voorbij was en dat het niet werkte. De realiteit leerde dat loslaten en verdergaan ook bij het leven hoorde. Dit accepteren bleek een moeizame klus voor Job. Hij was, ook toen al, onuitstaanbaar vasthoudend soms. Kalverliefde kan diep gaan, geloof me. Job respecteerde haar, maar hij bleef zijn twijfels houden. Hij vond haar geen honderd procent lesbienne. Alles is een beleving, was zijn stelling. Als je zo jong bent, zoek je naar je identiteit. Naar Job's mening hield ze gewoon van mensen ongeacht hun geslacht. Misschien een enigszins arrogante of onsportieve optie. Een gedachtegang tegen beter weten in, om zijn eigen gezicht niet te verliezen wellicht? Geef het maar een naam. Ze waren hier echter nooit meer op teruggekomen. Ze zouden vrienden blijven. Hoe aandoenlijk naïef. Dat kan natuurlijk nooit. Te diep gegaan.

Het had Job enkele jaren gekost om het verlies van de relatie op een acceptabele manier te verwerken. Hij had die tijd geleefd. De beest uitgehangen, genoten van zijn vrijheid en zo gek gedaan dat hij blij mocht zijn dat het, volgens zijn ouders, toch nog goed gekomen was. Het had hem rijker gemaakt. Vreemd genoeg had hij dit zonder haar nooit allemaal kunnen ervaren.

***

Om zijn eerste grote liefde na zoveel jaar weer terug te zien gaf een dubbel gevoel. Job was enorm blij en opgelucht dat Fem was ingegaan op zijn uitnodiging. Een spannende ontmoeting. Hij voelde zich behoorlijk nerveus, was nieuwsgierig naar haar en was benieuwd hoe de avond zou verlopen.

"Kom binnen, Fem. Fijn dat je er bent. Kan ik iets voor je inschenken?"
Job ging haar voor naar de woonkamer waarna hij even in de open keuken verdween om het gevraagde watertje te serveren.
“Niets sterkers?” vroeg hij.
Zelf nam hij een whiskey. De ontmoeting voelde vertrouwd.

Ze zag er goed en verzorgd uit. Enigszins luchtig gekleed maar toch distinctie uitstralend. Het jurkje kleurde geraffineerd bij de rode pumps. Haar voorpand werd omhoog gehouden door twee doorzichtige spaghettibandjes. Een derde bandje op de rug bleek een naad te zijn die het voorstuk met het achterstuk verbond, met een doorzichtige stretchstof over de hele breedte. De dynamiek ervan zorgde ervoor dat je rechtop in je stoel ging zitten.
Knap doordacht. Prikkelend ook. Spaghettibandjes, mmmh... heeft iets wilds. Pasta was Job's favoriete maaltijd. Om zo met de vork... en dan draaien, totdat je er bent. Het liefst die hele jurk op je vork.

Job dwong zich te concentreren. Hij mocht zich nu niet laten afleiden. Fem was zo'n vrouw die het verbodsbord 'NP' interpreteerde als ´Nog Plaats´ en er prompt zonder mededogen haar auto parkeerde. Job kende haar als een doortastende, slimme vrouw die het avontuur niet uit de weg ging. Hij vertrouwde haar. Bovendien was ze goed op de hoogte van Job’s thuissituatie en ze kende Mila ook persoonlijk. Dit alles maakte dat ze voor Job de ideale gesprekspartner leek. Er waren trouwens sowieso weinig personen aan wie hij deze complexe situatie durfde voorleggen.

“Dank voor je komst Fem. Ik wil je vragen om mee te denken over een situatie met mijn stiefzus Mila waar ik moeilijk mee kan dealen. Misschien kan je me helpen omdat ik het gevoel heb dat een onjuiste, overhaaste beslissing aardig wat gevolgen kan hebben."

Fem fronste haar wenkbrauwen en zette haar lichaam in de luisterstand.

"Een aantal weken geleden werd ik gebeld door Mila. Haar relatie was ten einde en ze zat in de financiële problemen. Mila belde om te vragen of ik nog een kamer over had zodat ze in elk geval de nacht veilig en beschermd kon doorbrengen. Enkele dagen later vroeg ze of ze bij mij kon blijven omdat ik toch ruimte genoeg heb in deze woning. Ik had Mila al een lange tijd niet gezien en ik voel toch enige verantwoordelijkheid voor mijn jongere stiefzusje."

"Er was van mijn kant enige twijfel of ik haar in mijn woning kon vertrouwen. Het probleem is dat ze zich vaker in mijn ogen vreemd gedraagt. Op haar twaalfde kwam Mila bij ons in huis wonen, zoals je weet. Een uit huis geplaatste, lastige puber die door omstandigheden haar eigen ouderlijk huis helaas moest verlaten. Een gestructureerd gezin werd gezocht en mijn ouders voelden zich geroepen om als dusdanig te functioneren. Mijn ouders; rechtvaardig, streng in de leer, godsdienstoefeningen houdend en als zodanig strak in de opvoeding. Mijn vader probeerde haar een identiteit op te dringen. Zijn strenge normen en waarden dienden zonder coulance te worden opgevolgd. Afijn, je kent mijn vader. Zijn zienswijze was wet. Overleg was nauwelijks mogelijk. Ik neem mijn ouders overigens niets kwalijk. Het zal de invloed van onze streng gelovige woonomgeving zijn geweest."

Job keek inschattend naar Fem. Hij wist hoe ze over religie dacht. Ze had de hele godsdienst als instituut radicaal afgezworen. Fem voer liever op haar eigen moreel kompas.
Job probeerde er met humor een relativerende draai aan te geven; "over de woonomgeving ging de grap rond dat Ikea zich er nooit zou kunnen vestigen... omdat het praktisch onmogelijk is om een Ikea-kast in elkaar te zetten zonder te vloeken."
Fem glimlachte flauwtjes en vroeg zich af waar dit naar toe ging.

"Maar recalcitrant als ze was, liet Mila zich niets voorschrijven," zei Job haastig. "Ze kon toen al vreselijk vasthoudend haar zin doordrijven. Soms tegen het obsessieve aan. Onwetend, worstelend met haar hormonen. Eeuwige stemmingswisselingen. Afijn Fem, een deel heb je zelf mogen ervaren."

Fem knikte geduldig, ze begreep dat Job zijn verhaal kwijt moest en het had weinig zin om dit proces te doorbreken. Ze liet hem in zichzelf gekeerd, verder leeglopen; "Ik was negentien en ik herinner me de tijd dat ik met vriendinnetjes thuis kwam, waarbij ze zich vervelend jaloers kon gedragen en met zeer gewaagde kleding de aandacht opeiste. Zo, half liggend op de bank, een boek lezen, een rok aan hebben en dan bewust een blote knie omhoog trekken. Wetend dat ik onvermijdelijk haar slipje kon zien. Wetend ook dat ik het gezien had. Ik gaf destijds de pubertijd de schuld, maar ik heb de laatste tijd ook al eens aan 'borderline' zitten denken."

Job nam bedachtzaam een slokje van zijn whiskey en vervolgde zijn verhaal. "Mila gaat de laatste tijd een grens over. Wanneer ik in mijn kamer probeer zakelijke transacties te verwerken, komt ze plotseling uitdagend half gekleed voorbij. Ik raak er enorm door afgeleid. Ik vind het geen probleem om mijn woning te delen, maar op deze opdringerige wijze is het behoorlijk lastig om me te concentreren. Omdat ze delen van het lichaam toch wel een beetje... Ik bedoel je bent familie onder één dak dus dan verwacht je niet dat je..."

"Heb je er nooit aan gedacht om seks met haar te hebben?" onderbrak Fem zijn relaas, haar kans schoonziend. Ze wist als geen ander hoe geniepig seksuele manipulatie werkte.
"Bedoel je seks met mijn stiefzus, hoe kom je daarbij?" verbeet Job zijn gebrek aan focus. Hij was niet voorbereid op de directheid van haar vraag.
Zijn blik gleed vluchtig over haar blote, kuis gekruiste benen. Haar pump wiegde zachtjes op haar voet.
"Nee, kom op zeg, we hebben een relatie die door het huwelijk van onze ouders zo gevormd is, maar dat wil niet zeggen dat ik seks wil of kan hebben met Mila. Ik bedoel, het blijft toch je zus op de een of andere manier. Nee, ik moet er niet aan denken, het lijkt me een walgelijk idee," zei Job na enig nadenken.
"Walgelijk?" vroeg Fem met een subtiel optrekken van haar wenkbrauw. "Geneugten zijn deugden en staan in tegenstelling tot de zonden," sprak ze cryptisch.

Zoiets zou zijn vader gezegd kunnen hebben.

Juist op dat moment kwam Mila voorbij trippelen in een sexy outfit met hoge hakken en een kort jurkje met veel te blote benen. De hakken tikten te hard op het marmer. Mila zei vrolijk goedendag en leek zich niet bewust van hoe ze erbij liep.
"Kijk dat is nou mijn zus. Begrijp je het probleem, Fem?"
"Wacht", zei Fem doortastend, "ik ga even met haar praten."

In de keuken haalde ze Mila in. Fem gaf haar een hand en na wat 'small talk' over vroeger, begon Fem voorzichtig; "Ik hoorde zojuist van je broer dat hij problemen heeft?"
"Wat voor problemen dan?"
"Problemen van seksuele aard," zei Fem, een ingang zoekend.
"O, echt?"
"Ja, hij geeft aan dat hij zich niet zo comfortabel voelt wanneer je je elke keer zo sexy kleedt. Hij vindt het niet prettig wanneer je hem zo benadert."
"Maar waarom dan?" vroeg Mila terwijl ze nerveus aan een knoopje van haar bloes frunnikte.
"Nou, misschien omdat je zijn stiefzus bent."
Om vertrouwen te winnen besloot Fem haar glimlachend tegemoet te komen; "Ik trek thuis vaak een lange jurk aan. Dat is voor mij een toppunt van vrouwelijkheid. Heerlijk, het geruis van die stof langs mijn benen. Ik vind dus dat je je hier niet schuldig over hoeft te voelen..."
Fem liet een korte stilte vallen.
"Maar je hebt wel de neiging om te manipuleren, en onder ons gezegd, kan ik je vertellen dat het niet werkt. Zeg gewoon wat je wilt."

Mila was onder de indruk van de directheid van de laatste opmerking. Ze glimlachte ongemakkelijk, keek weg en beet op haar onderlip. Ze dacht na.
"Weet je, hij heeft gelijk, ik wil hem neuken." Haar ogen priemden vastberaden. "Hij is zo schattig als hij bijvoorbeeld onder de douche staat te zingen en voorzichtig uitprobeert hoe ver hij komt met zijn kopstem. Hilarisch en super grappig. Of als hij zo lekker onhandig zijn was opvouwt of zijn overhemd probeert te strijken. En weet je, als ik hem zo quasi per ongeluk aanraak dan spant hij automatisch zijn spieren aan. Hij wil zich blijkbaar voordoen als de grote sterke man." Ze zuchtte. "Het is gewoon moeilijk om van hem af te blijven. Ik bedoel, ik zou zo graag een keer met mijn handen door zijn haren willen glijden."
"Vind je het dan niet walgelijk dat je je stiefbroer wilt neuken?" vroeg Fem
"Nee, eigenlijk niet." Mila schudde haar hoofd. "Totaal niet eigenlijk. Je hebt hem gezien. Zou jij hem niet willen neuken dan?"

Fem liet een professionele stilte vallen en voelde sympathie voor Mila opkomen. Voor Fem was duidelijk dat Mila in een aardig onzekere periode zat en snakte naar bevestiging en positieve feedback. Mila's spontane en impulsieve gedrag stond in schrille tegenstelling met Mila’s stiefbroer, die met zijn provinciaals moralistische levensstijl een krampachtig gecontroleerd gedrag vertoonde. Quasi kalm en methodisch christelijk. Motto: 'kein Ego, kein Problem.' Wat had ze zin om Job eens flink door elkaar te schudden want, mijn hemel, wat maakten ze het elkaar moeilijk en wat was er een voelbare seksuele spanning aanwezig bij Mila, het arme meisje. Fem werd er warm van. Mila's woorden en gedrag waren in overeenstemming met haar lichaamstaal. Er sprak een bepaalde oprechtheid uit Mila's ongecompliceerde voorkomen; doen zonder over de consequenties van haar gedrag na te denken. Goed beschouwd; 'leven zonder erg'.

Fem had sowieso een fascinatie voor ongekunstelde eenlingen die spontaan durfden uitkomen voor hun gevoelens. Dat Mila door haar eigenwijsheid niet altijd aan de verwachtingen van anderen voldeed en daardoor regelmatig botste met haar omgeving, leek logisch.
Borderline? Een zwaar woord was gevallen. Er waren lichte kenmerken aanwezig maar Fem schatte in dat het waarschijnlijk zo'n vaart niet liep. Overal zomaar een stempel op zetten lag haar niet. Kwaal van deze tijd; alles moet een label hebben. Fem dacht hier genuanceerder over.

Echter, ze was hier niet beroepsmatig aanwezig en Fem besloot dat het verstandig was om hier niet verder op in te gaan. En ach… een weeffoutje kan ook heel aantrekkelijk en verrassend charmant zijn. Een klein gebrek kan juist zelfs zeer erotiserend werken. De bij Mila aanwezige erotische spanning werkte aanstekelijk.

Fem trok de conclusie: tijd voor een grote schoonmaak. Er moest nu iets gebeuren. Open die handel! De kern eruit halen. Ballast laten vallen. Eerst de stoom bij Mila er maar eens afhalen. Er ontsprong een ondeugende plan in Fem's hoofd. Deels ook gericht op eigenbelang. Gemeen wellicht.

"Misschien kan ik helpen," zei Fem na enig aarzelen. "Dat is... als je me toelaat?"
"Mmmh, misschien, maar..."
"Ja, maar... betekent jammer!" Onderbrak Fem gevat en om aarzeling bij Mila te voorkomen vervolgde ze snel: "Kom, waarom gaan we niet naar je kamer?"

Een viertal spitse hakken knalden de houten trap op. Langs de balustrade die zicht gaf op de zitkamer liepen ze hand in hand naar Mila's slaapkamer. Ze vleiden zich op het tweepersoonsbed.
Fem dacht na over de aanpak van haar vraagstelling en besloot wederom direct de confrontatie aan te gaan. De mogelijk opkomende verdedigingsschil snel doorpiersen leek haar het meest effectief.
"Dus, hoe hard heb je geprobeerd om hem te neuken?" vroeg ze.
"Ik heb van alles geprobeerd."
"Seks is het leukste grote mensen spelletje dat er is. Ik geniet ervan," sprak Fem. "Wil je mijn advies? Denk niet met je hersens als het om seks gaat. Laat het gebeuren en laat je kruis het werk doen."
Mila keek niet begrijpend.
"Ik zal je laten zien wat ik bedoel. Toon het me maar!" zei Fem met een korte hoofdknik en snelle verwijzing met haar ogen, naar het kruis van Mila, gewiekst gebruik makend van Mila's opgekropte spanning.

De pupillen in Mila's ogen werden groter, haar mond viel een beetje open. Ze kneep haar benen dicht en wreef lichtjes haar dijen over elkaar.
"Je bent geil hè?" vroeg Fem naar de bekende weg. "Geeft niets, gewoon laten gebeuren. Kom, doe je broekje uit."
Fem had het goed ingeschat. De tactiek bleek te werken. Achterover leunend wipte Mila haar billen omhoog en trok haar slipje uit.

"Ontspan! Nu wil ik wat proberen. Laat je gaan."
Fem trok zachtjes Mila's benen open, daalde met haar gezicht naar onder. Met haar tong trok ze een nat spoor op Mila’s dij en begon zachtjes te likken. Telkens iets hoger, totdat nat steeds natter werd.
Mila greep naar de bedrand boven haar. Haar pupillen verwijdden zich. Haar adem siste zachtjes toen ze de lucht langs haar tanden naar binnen zoog. Met een kreun en het achterover gooien van het hoofd deed Mila een moedige poging om de spanning in haar lichaam laten ontsnappen. Ze nam nu onbewust haar eigen borsten in haar handen en kneep er zachtjes in.
"Goed zo, pak je eigen borsten maar vast. Wrijf over je tepels," stimuleerde Fem met een knipoog.

Fem wreef over de klit van Mila, glimlachte en genoot van de succeservaring. Ze voelde zich zelfverzekerd en geil en besloot de erotische spanning op te voeren.
"Denk aan zijn stijve lul. Ik zou wel eens willen weten hoe hij ruikt. Een klein beetje zoet zweet op zijn ballen?" fluisterde Fem langzaam, bewust pervers.
Mila kwam met haar hoofd los van het kussen en keek Fem met haar wijd opengesperde ogen aan. Haar mond verstarde en haar prachtige benen openden zich zo mogelijk nog wijder. Zachtjes stopte Fem een vinger in haar vochtige spleet. Soppend ging ze zachtjes rond. Een golvende beweging van Mila's bekken volgde. Mila kreunde hard, ze snikte een beetje, haar ademhaling was onregelmatig en snel. Fem keek Mila aan, een aantal maal verleidelijk luchtlikkend boven haar spleet. Mila schudde angstig ontkennend. Nog niet, wilde ze aangeven. Dan likte Fem met een lange tong, langzaam en uitgebreid haar eigen vingers af.

"Dat is een klein strak kutje. Prachtig! Kun je je voorstellen dat je zo meteen misschien wel genomen gaat worden door een stevige lul, die je kut eerst heerlijk helemaal opvult en duwend oprekt? Zou jij niet willen weten hoe zijn lul voelt?" plaagde Fem.
"Met je kutlippen klemmend rondom zijn grote, stevige..." Om haar aanvankelijk fluisterende woorden, rustig, cumulerend in volume, kracht bij te zetten stak ze tergend langzaam twee vingers diep in Mila's kut. Fem grinnikte toen ze een zachte verhevenheid voelde die haar bedpartner in alle staten bracht. Mila trilde en gooide haar hoofd achterover.

"Alsjeblieft, ik wil komen," was haar smeekbede.
Een onverbiddelijk 'nee' schudden, was nu het brute antwoord van Fem tussen Mila's trillende benen en trok demonstratief haar vingers uit Mila's kut.
"Wil je komen?"
"Ja, alsjeblieft."
"Wil je die kloppende lul straks laten klaarkomen op je gezicht?" tergde Fem stuwend, in steeds snellere bewoordingen. Ze blies de stoom van Mila's natte poes,stak haar tong ver uit en liet het puntje zichtbaar trillen boven Mila's klitje zonder het te toucheren. Met een lange, snikkende kreun stootte Mila haar bekken naar boven om wanhopig contact te maken met de terroriserende tong. Haar ogen waren nu stijf samengeknepen.

Fem merkte aan haar eigen snelle ademhaling en ongecoördineerd bewegen van haar handen dat ze moeite had om controle te houden over haar eigen gevoelens. Haar kruis jeukte als een bezetene en eiste aandacht die op dit moment niet voorhanden was. Als een razende ging Fem dwingend met haar tong tekeer. De klit van Mila nu bevoelend, beproevend en de maximale bewegingsuitslagen van haar uitpuilende klit ultiem testend.
"Alsjeblieft, niet stoppen nu," smeekte Mila happend naar adem.
"Zei je dat ik moet stoppen?" hijgde Fem gemeen, gebruik makend van de afleiding om weer enigszins baas te worden van haar eigen emoties.
"Nee, niet stoppen, dat kun je niet maken."
Maar Fem was onverbiddelijk; "Ik wil dat je nu met je broer gaat praten". Ze veegde haar mond af met haar onderarm. "Tegelijkertijd zorg ik voor je poesje...en dan pas laat ik je komen!"
Het duurde even voor het tot Mila doordrong dat actie van haar verwacht werd.

Ze werd bij de hand genomen tot aan de slaapkamerdeur. Om zich aan het zicht te onttrekken van Job, die onder in de woonkamer nog steeds zat te wachten in zijn favoriete fauteuil, liet Fem zich door de knieën zakken. Ze kroop op handen en knieën naar de dichte balustrade van de vide die een overzicht had op de woonkamer. Met haar rug ging ze tegen het halfhoge muurtje zitten en wenkte Mila met een gekromde vinger. De prachtige benen van Job’s stiefzus werden in spreidstand gedwongen en haar blote voeten werden naast Fem’s dijbenen geplaatst. Mila voelde lange nagels van onderaf in haar billen drukken en haar kruis werd dwingend tegen Fem’s gezicht getrokken. Zachtjes snoof Fem de intieme geur op en verwerkte deze in haar hersenen. Een schok ging door haar onderbuik waar een warme geile gloed vloeide. Gloeiend geil.

"Doe het," siste Fem naar boven kijkend. "Praat met je broer."
Ze schoof Mila's jurkje omhoog, trok de billen knijpend uit elkaar en zoog zich vast aan Mila's kut. Fem's tong flitste op en neer. Mila kon zich ternauwernood staande houden, beet op haar lip en zocht voorovergebogen steun aan de balustrade.

Job staarde voor zich uit en zat gecrasht op de bank. Hij voelde zich begrepen en een hopeloos geval tegelijkertijd. Na het intensieve gesprek met Fem had hij de behoefte om even leeg te wezen. Wat is er lekkerder voor een man dan het heilige ‘niets’! En wat doet een man dan op een bank? Tja, gewoon bankzaken. Eigenlijk niets dus, een beetje deugen, meer niet. Hij probeerde met verveelde routine, doelloos het logo van de whiskey op de salontafel perfect te oriënteren. De spelling van whisky, of whiskey, verschilde geografisch, wist hij. In de 19e eeuw was de Schotse whisky nog van mindere kwaliteit en de Ieren wilden zich vooral voor de export naar de Verenigde Staten onderscheiden door de letter ‘e’ toe te voegen. Ah, de whiskey, ´soepel en zacht´. Praten is soms een dorstige onderneming. Trefzeker en met enige nonchalance legde hij het kristallen glas aan zijn lippen.

Job schrok op uit de 'nothing box' van zijn brein toen hij Mila een onwillekeurig kreuntje hoorde slaken. Een soort WTF-momentje kwam op. Hij keek naar boven en zag Mila voorovergebogen over het muurtje hangen, gestrekte armen, handen breeduit, schouders opgetrokken. Haar borsten waren duidelijk aanwezig.

"Hallo, ehm, hoe is het?" was Mila's openingszin.
Ze probeerde een glimlach en poogde haar spanning weg te zuchten. Ze bleek verwoed bezig om de onwillekeurige schokken in haar onderlichaam op te vangen. Fem weigerde echter de trein te stoppen en streelde met haar nagels de binnenkant van Mila's dijen.
"Goed," kreeg Mila als antwoord. "Enne, hoe is het met jou daarboven?" mompelde Job, meer beleefdheidshalve dan tuk op een gesprek. Het ging nergens over.
Mila trok onwillekeurig met haar schouder.
Fem bleef fors doorlikken. Mila trilde op haar benen en kon onmogelijk stil blijven staan.
"Enne, heeft Fem nog iets gezegd?" probeerde Job deze wereldconversatie nog enige inhoud te geven.
Mila kon een kreun nauwelijks onderdrukken. Ze voelde haar dijen onbeheersbaar trillen en ze leunde met haar ellebogen zwaar op het muurtje.
"Weet je zeker dat alles goed gaat?" vroeg Job enigszins bezorgd lijkend.
Fem pompte nu haar tong in een hoog tempo hard en diep naar binnen.
"Mijn rug doet een beetje pijn," verzon Mila.
Ze had de woorden hakkelend uitgesproken en kon het onvermijdbare orgasme niet meer tegenhouden. Een stroomstoot joeg door haar ruggengraat, waardoor die zich kromde. Haar hele lichaam werd overspoeld door een schok die haar vulde en die haar trillende benen de kracht ontnam om haar lichaamsgewicht te dragen. Haar knieën botsten tegen het muurtje. Met haar laatste krachten probeerde ze wanhopig een langgerekte kreun te smoren.

Aanstelster, dacht Job. Hoe breed is de scheidslijn tussen normaal en abnormaal gedrag?
Hij besloot koel en ontwijkend te reageren op dit ongeloofwaardig gedoe. Bij Mila was het altijd gissen. Hij ging geen moeite doen. Als Job ergens slecht in was, was het gissen. Hij stelde haar voor om enkele pijnstillers te nemen die boven in de medicijnkast lagen.
Mila knikte met omfloerste ogen en verwilderd haar. "Ga ik doen," zei ze en strompelde naar haar kamer.
"Neem zoveel als je nodig hebt," voegde Job er nog cynisch aan toe.

Fem grinnikte en kroop weg van het muurtje. Tot zover verliep haar dominante aanpak naar wens. Nu nog ervoor zorgen dat meneer Job naar boven kwam. Hem zover krijgen als ze in gedachten had zou nog moeilijker zijn. Vanuit haar professie wist ze maar al te goed dat de weg naar meer geluk is gelegen in het loslaten en het aanvaarden van het eigen onvermogen. De situatie zat aardig vast en daadkracht was vereist. Hokjesgeest uit en beleven zonder oordeel! Daarom wilde ze nu chaos creëren in Job’s brein, hem zijn beheersing zien verliezen. Alle remmen los. Van God los! En meer...
Heerlijk zo'n uitdaging. Beetje gevaarlijk wel, maar op een vreemde manier zeer opwindend. Ze wist dat ze met vuur speelde. Het kon alle kanten op. Fem genoot. Ze ademde diep door om zich mentaal voor te bereiden op de volgende sessie. Spannend!

Fem leunde over de balustrade en vroeg Job of hij naar boven wilde komen.
Onzeker en tergend langzaam sleepte hij zich de trap op. Ze liep hem dominant in de gang tegemoet en versperde hem de weg. Wijdbeens ging ze voor hem staan.
"Je wilt dat ik je help?" vroeg Fem, geen tegenstand duldend.
Job beaamde aarzelend en voorzichtig met een onbehaaglijk gevoel.
"Ben je er klaar voor?" vroeg ze.
Job keek haar verbaasd aan.
"Het gaat nu gebeuren", fluisterde ze naderbij komend en pakte hem onverwacht in zijn kruis.
Ontwijkend boog hij licht voorover. Haar ogen keken hem fel aan en haar mond was dicht bij de zijne.
"Kom," zei ze, "er wacht iemand op je. Doe je blouse maar alvast uit".
De spiertjes naast haar neusvleugels trilden, waardoor ze haar bovenlip omhoog trokken. Job herinnerde zich dat typische trekje van Fem als ze opgewonden begon te worden. Zijn hart sloeg spontaan een slag over.
Ze begon de bovenste knoopjes los te maken en omdat hij niet opschoot, rukte ze ongeduldig zijn blouse uit zijn broek. Kom jongen, stoom erop!

Met de blik van een man die voor een ontzettend voldongen feit gesteld staat en voor de vorm onnozel kijkt, liep hij met ontbloot bovenlichaam de kamer binnen. Mila zat op bed, de blote benen gevouwen en haar handen devoot dicht bij haar kruis. Haar pupillen werden groot toen ze hem zo binnen zag komen.
Fem zei niets, draaide Job om en duwde hem ruggelings op het bed.
"Broek uit!" klonk het hard door de kamer toen Job, zich geen raad wetend met de situatie, een nutteloze tegenwerping dreigde te maken. Hij keek aarzelend naar Mila en zag Fem op zich afkomen.
"We willen je dolgraag helpen."
Langzaam ontdeed Job zich van zijn broek.
"Boxershort!" eiste Fem star in primair gebiedende wijs. Ze moest door nu.
Job weigerde als een voortreffelijk poseur en juist toen hij weer een poging waagde om iets te zeggen rukte Fem ongeduldig zijn sokken van zijn voeten.
Hier had ze wel een punt. Vreselijk gezicht toch? Een man met sokken in bed. Stel je voor!
"Schiet toch op jongen, laat Mila niet langer wachten," drong ze gedecideerd aan en haakte in een plotse beweging met haar vingers achter het elastiek van zijn short. Job probeerde deze nog spartelend tegen te houden maar was te laat.

Mila trilde en kneep haar benen bij elkaar. Maar het verzet van Job leek nog niet gebroken. Quasi verontwaardigd verzon hij tegenwerpingen en hij probeerde omhoog te komen. Fem herkende zijn 'hard to get' acteren en leek ongeduldig te worden. Ze hief dominant stilzwijgend een hand omhoog en keek veelzeggend naar Mila. Met een oogbeweging en korte zijwaartse hoofdknik gaf ze Mila een signaal. Mila kroop over het bed naar hem toe en trok Job met een hand op zijn mond terug op zijn rug. Job draaide zijn hoofd en in de stoeipartij zag hij tot zijn schrik dat Mila geen slipje droeg. Het beeld verlamde hem en het besef van de onomkeerbaarheid van de situatie drong nu goed tot hem door.

Dan wederom het stopteken van Fem. Niet bewegen, wilde ze ermee aangeven. Ze wachtte stilzwijgend met een flauwe glimlach af tot zijn ademhaling rustiger werd en Job zijn verzet opgaf. Fem leek precies te weten waar ze mee bezig was. Ze grinnikte, een lichte kromming naar links, wist ze. Tartend, langzaam maar nauwelijks voelbaar, streek Fem met haar duim over zijn pik. Haast elegant. Van zijn ballen tot aan zijn eikel en terug. Ze nam enige fysieke afstand en keek gefascineerd toe hoe het wonder zich voltrok. Ze wilde Mila dit schouwspel niet onthouden. De spanning steeg. De stilte was heftig. Het beeld was een voorspel an sich. Beide dames staarden brutaal uitnodigend naar zijn prachtige erectie die, aardig onder de indruk van alle aandacht, zich steeds meer begon te vullen en zich kloppend omhoog richtte. Job was niet bij machte om er iets aan te veranderen. Beide dames keken elkaar besmuikt aan en gefascineerd ontsnapte Fem een onwillekeurige kreun.

"Deze pik heb je nog nooit gelikt, toch?" vroeg Fem terwijl ze zijn forse lul in haar hand nam.
Ze kneep er zachtjes in, streelde zijn ballen en met de toppen van haar vingers gleed ze subtiel over de volle lengte op en neer. Met ferme grip kneep ze met haar hand in zijn op klappen staande lul. Ze kon het niet laten om er even aan te ruiken. Haar lichaam reageerde altijd sterk op impulsen die via de reukzintuigen bij haar binnenkwamen. Ze glimlachte. Deze geur rook vertrouwd. Langzaam liet ze los en ging iets naar boven om daar de grip wederom te verstevigen. Ze voelde de intense kriebels in haar onderbuik opkomen, maar kon en mocht er nu niet aan toegeven. Weer die ontspanning van haar hand en ze herhaalde dit recept een centimeter hoger. Job rilde toen haar geile oogopslag het feest der herkenning in zijn brein triggerde. Hij wilde meer en stootte hitsig zijn bekken naar boven. Fem negeerde zijn verlangen en hield zwijgend vast aan haar ritueel. Knijpen, meer niet. Grof en fijn tegelijk. Poëzie met een zacht staccatoachtig plot. Muziek van Toots Thielemans eronder, klaar!
Een druppel voorvocht kwam uit zijn eikel maar er werd niets mee gedaan. Fem paste haar venijnige grip rigoureus standvastig toe en bepaalde het tempo waarbij ze met haar andere hand zijn ballen lichtjes omhoog wipte. Ze had er de handen vol aan.

Job was in alle staten, elk gevoel van schaamte ontbrak en hij accepteerde zijn rol nu volledig.
"Kom geef me een kus," vroeg Fem aan Mila.
Ze zorgde ervoor dat ze met haar mond dreigend boven zijn eikel bleef en Mila beantwoorde haar tongzoen als "wish-key"; 'soepel en zacht'. Ze tongden elkaar geil en nat boven zijn eikel, waarbij Fem ervoor zorgde dat ze zijn eikel hartstochtelijk met haar tong meenam. Gulzig opende Mila haar vochtige lippen en probeerde wellustig zoveel mogelijk eikel mee te nemen in de steeds ruiger wordende tongzoen. Een beetje speeksel droop uit haar mondhoek.

Fem dirigeerde Mila omgekeerd te gaan zitten met het hoofd van Job tussen haar knieën. Haar natte poes voor zijn gezicht. Mila had haar mond open en hijgde zwaar. Job rook haar bedwelmende geur.
"Zeer goed. Buig nu voorover zodat je zijn pik ruikt…dat je geniet van zijn geur en zijn hardheid," moedigde Fem aan. "Precies daar," wees Fem met haar trillend tongpuntje aan. "Wacht ik zal het voordoen. Ik ga deze pik voorbereiden zodat je hem goed kunt neuken zo meteen," hijgde Fem en likte met haar flitsend vochtige tong rond zijn eikel."Nou, neem hem helemaal in je mond. Maak hem goed nat. Knappe meid. Vind je het niet fantastisch gevoel zo’n prachtige erectie in je mond?"
De complimenten en bemoedigende aansporingen van Fem deden Mila goed.

“Kom Job, steek je tong in haar natte poes," gaf Fem met een kneep in Job's ballen aan. Ze kende zijn talent op dat gebied.
"Voel je zijn tong in je kut?" hijgde Fem in haar oor.
“Dieper Job, kom jongen, meer tempo!”
Mila greep zijn bovenbenen vast en zette daar onbewust haar nagels in. Job begon te schokken. Een mannelijke kreun werd spontaan losgelaten. Hij had niet veel meer nodig en was tot alles in staat. Mila keek vragend naar Fem en trok trillend haar hoofd enigszins terug, als wilde ze bijkomen van de heftige emoties die haar parten speelde.
"Sneller en dieper likken Job, je ligt achter op Mila!" antwoordde Fem onverbiddelijk met wellustig glimmende ogen. Ze genoot zichtbaar van haar dominante rol.

"En stop!" Fem hief haar hand op.
"Jouw beurt Job, doe ook eens wat en neem haar van achter," sprak Fem dirigerend.
Mila stapte af en Job kroop er op. Mila op handen en knieën op het bed en Job staande achter haar stak hij zijn pik met forse stootbewegingen diep in Mila. Het mes sneed aan twee kanten.
Wel eens een kok peterselie zien snijden? Het mes maakt de beweging van een drijfstang van een stoomlocomotief op het weerloos ingrediënt. Volgens koks moet ‘het mes het werk doen’. De dampende bruis van de ondraaglijke erotische spanning zorgde voor behoorlijk wat dreigende overkook. Goedbedoelde adviezen van professionals spookten door Job's hoofd om zijn orgasme zo lang mogelijk uit te stellen.

Fem's tepels waren stijf van opwinding. Ze had haar doel bijna bereikt. Mocht nu eigenlijk niet stoppen maar ze hield het niet langer en was zo opgewonden nat geworden dat ze haar jurk omhoog trok en de kriebel in haar kruis probeerde weg te wrijven. Ze rook haar eigen geur en het maakte haar nog geiler dan ze al was. Op kleine afstand vingerde zichzelf hartstochtelijk. Job werd er enorm door afgeleid. Hij herkende de omfloerste ogen en het gespannen ophalen van haar schouders als ze zeer opgewonden was.
"Voel je dat Mila?" voerde Fem het tempo op. Een onbeschaamd opwellende bron was aangeboord en onmogelijk te stoppen. "Hij gaat komen."
De stem van Fem sloeg over van spanning.
Mila kreunde en gilde en was niet meer in staat fatsoenlijk te reageren.
"Kom nu... jij ook Mila," kirde Fem.
Mila schokte, ademde zwaar en kwam heftig. Een enorme gil schalde door de slaapkamer.

Plotseling trok Job zich terug uit Mila. Zijn hart ging tekeer. Zijn hoofd suisde. Hij greep de pols van Fem en trok haar ruw op het bed. Hij rukte haar jurk naar boven en scheurde haar slipje kapot. Weg met dat ding! Alle remmingen waren verdwenen. Een gevaarlijk mengsel van wraakgevoelens, frustratie en pure geilheid kwam los. Een beest kwam los.
Gretig, hongerig en verwilderd grommend nam Job haar van achter. Job kromde zich ruw over Fem heen en kreunde zwaar ademend in haar oor. Nee, 'knusjes knuffelen' zag er toch iets anders uit. Wild ging hij tekeer. Haar borsten bungelden naar hartenlust bij elke stoot. Het ijzeren ritme werd al snel overgenomen door Fem. Het genot concentreerde zich in haar kut.
In een moordend tempo stuwde hij haar op naar een hoogte, die Fem lange tijd niet had ervaren. Job bracht haar een geweldig orgasme. Om daar dan weer rigoureus, dwars doorheen te stoten. Doorrammend... Voor de zekerheid zeg maar. Totdat Job hevig transpirerend sprietsend zijn geil in haat kut spoot. Hij beet in haar schouder toen hij klaarkwam. Begeleid door een langgerekte gewatteerde kreun van Fem in het matras.

Vermoeid maar verkwikt begeleidde Job Fem naar de voordeur. Met een hand en een kus op de blozende wangen nam hij afscheid van Fem.
Nonchalant tegen de deurstijl staande keek Job haar na en zag hoe ze subtiel met beide handen haar haarbandje strak trok. Zijn blik was met devotie gericht op haar heupwiegende derrière. Met rechte rug en elegante tred liep ze naar haar geparkeerde auto. Met een kwiek huppeltje sprong ze op het trottoir, verscheurde elegant de bon achter de ruitenwisser, zwaaide een laatste maal naar Job en dook in haar auto. Een vrouw voor wie het leven niet af was voordat ze schouderophalend alle zeven zonden bij elkaar had gespaard. Zalig!

Het was kortom een gezegende gebeurtenis. En meneer Job stond daar tegen de deurpost godsgruwelijk gelukkig te wezen. Een mysterieuze grijns vormde zich om zijn lippen.

***

Job zit verslagen op zijn bank. Wat is hier mis gegaan?

Van de eerste schrik bekomen neemt hij de brief weer in de hand. Snel screenend neemt hij nogmaals de inhoud door.

Van: ‘Advocatenbureau ‘Me2’

‘Gespecialiseerd in zedenzaken… bla,bla… ernstig misdrijf, fysiek geweld, verkrachting… binnen twee weken reageren anders aangifte bij de politie… zedenrechercheur.’

Job krijgt het weer benauwd en nerveus kraakt hij zijn nek. Het bloed stijgt hem naar het hoofd.

'Via een civiele procedure een schadevergoeding en contactverbod eisend… een strafrechtelijke zaak beginnen...?’

Dat meen je niet! Zijn ademhaling is snel en hoog. Met trillende hand gooit hij de brief op de grond en stampt uit woede en frustratie tegen de salontafel. Het kristallen whiskeyglas rolt over de tafel en houdt het maar net. Job werpt zich terug in de bank en met zijn hoofd achterover blijft hij liggen. Het besef begint langzaam door te dringen.

De belevingen en gevoelens staan kennelijk diametraal tegenover elkaar. Tussen avances, gezellige seks en een brute verkrachting zit vaak een hele range aan grijstinten. Hier kan je een boek over schrijven! Inderdaad kan aanvankelijke instemming overgaan in onaangename en ongewenste seks. Maar was hier sprake van dan? In zijn beleving en volle overtuiging was hier sprake van seks met wederzijdse instemming. Zou ze achteraf spijt hebben gekregen? Maar ze was er toch zelf bij?

Job kijkt vol zelfverwijt en vertwijfeling in de spiegel. Heeft hij zelf gemengde signalen gegeven of heeft hij signalen gemist? En als hij ze gemist zou hebben, kan je hem dat kwalijk nemen in de erotische overkook die plaatsvond? De vraag is überhaupt wie over de grens gegaan is.
Zit er iets anders achter? Is ze misschien uit op geldelijke genoegdoening, wraak, een alibi om iets te verdoezelen?

De twijfel slaat toe. Toch maar eens bellen met een goede advocaat

© Mikes, november 2017

 

Meer verhalen van: Mikes

Fijn verhaal 
+5

Reacties  

@Redactie: Serieus dit?
Het zal best aan mij liggen, maar ik snap het verhaal niet. Hij zoekt een oude jeugdliefde, nodigt haar uit en dan.... ontspoort in mijn beleving het verhaal. Ik snap de interacties niet, ik snap Fem’s motivatie niet, ik snap de volgorde van de gebeurtenissen niet. En ik snap het einde al helemaal niet.

Ik vind dat jammer, want mikes heeft me met zijn meeste andere verhalen vermaakt. Maar deze story? Nee, ik kan er niet voor applaudiseren.

Nogmaals, dat ligt vast aan mij, gezien de eerdere commentaren, maar ik vond wel dat ik dat gezegd moest hebben.
Hoe actueel wil je zijn? En ja, waar ligt de grens? Mike geeft het haarfijn aan in een verhaal waar je het warm van kan krijgen.
Meesterverteller Mikes, heeft het weer geflikt, een prachtig verhaal dat niet verveelt. Met durf en oog voor detail geschreven. Het bewijst eens te meer dat het niet om de gebeurtenissen gaat maar om de stijl en het gevoel waarmee de pen gevoerd wordt. Mijn compliment, Miel
Mikes, mijn complimenten. Heerlijk verhaal, subliem geschreven.
Zelden is een verhaal zo actueel als dit. Mikes begint rustig met beschrijving van karakters en situatie. Geleidelijk bouwt het verhaal zich op met toenemende spanning en erotiek, en af en toe een subtiele kwinkslag van zelfspot of humor. Tot het uiteindelijk tot een explosieve ontknoping komt. Het venijn zit in de staart. Heel knap gedaan. Lezen!