Claudio, Scopiare?

Informatie
Geschreven door Desiderius Lustig
Geplaatst op 02 oktober 2021
Aantal reacties: geen
2090 woorden | Leestijd 11 minuten

Claudio, scopiare?

 

"Jee, die wil ik!” roept Monique, als ze die jongen bij de slagboom van de camping ziet zitten. Vol italiaans, olijf-gebruind, woest krullend, donker haar, ja, haar type, weet ik. Ze stapt uit -normaal moet ik de plaats op de camping regelen- loopt om de auto en vraagt hem of er plek is. Duh, geen plek op 30 juni, denk ik lachend.

Breed grijnzend, haar indrinkend in haar dun katoenen, wijde, blote-schouders-diepe-décolleté jurk en teenslippers, schudt hij zijn hoofd en antwoordt haar Engels met “vous parlez Français? Moi c’est Claudio”. Hij gebaart met zijn hoofd naar het kantoortje en zonder een moment zijn ogen van Mo af te houden wijst hij mij met een hand achter zijn rug waar te parkeren.

Even later komen ze buiten en lopen het pad op. Ik krijg een vaag gebaar te volgen, terwijl ze in rad Frans lachen en praten. Hij wijst op een zanderig grasveldje bij het toiletgebouw en net buiten het hoge hek rond het zwembad, een enkele plek, wat verder van de andere tentplaatsen. Mo knikt dat dit groot genoeg is voor onze tent. Hij lacht nog even flirtend naar haar en – is dat geil en begerig? – loopt stoer terug naar de receptie.

“Hij heet Claudio en slaapt in een tentje met zijn neef Ernesto bij de caravan van zijn oom, die de beheerder is hier. Hij studeert scheikunde aan de Sapienza en ik zie aan zijn ogen dat hij stapel op me wordt. We moeten vanavond in het restaurant eten, Ernesto bedient daar en geeft ons korting en ze komen wijn met ons drinken, daar.”

“Ho, ho girl! Je hebt het te pakken, hè?”

“Heb je zijn ogen gezien? En zijn handen? En zijn mooie krulhaar? Ik heb het er warm van.”

We zwierven door zuid-Europa, die zomer van 1971, in onze oude Ford Anglia Sportsman, en waren het weggetje naar de Castelfusano Countryclub bij Lido di Ostia opgereden, denkend dat het wel veel te chique voor ons zou zijn. Nu, in 2021 vast wel, maar toen niet, het was er eenvoudig en simpel. En we stonden er alleen, pas later die week kwamen er Belgen met een kasteeltent en een dominee uit Meppel in zo’n eiercaravan van Kip. Maar die stonden een stuk verderop.

Ik zette de verschoten blauwe bungalowtent op, met schroeigaatjes van het San Giovanni-vuurwerk in Florence een paar dagen geleden, waar we op de stadscamping net onder de afschietplek op de Piazzale Michelangelo hadden gestaan.

Ernesto in het restaurant sprak dan weer alleen Engels en leerde me dat kip ‘pollo’ niet met een dikke Rotterdamse dubbele l en een w aan het eind moest worden uitgesproken maar met de tongpunt tegen het verhemelte. ‘Hij flirt met mij’ constateerde ik uit zijn grijns met geile mondhoeken. Kan nog leuk worden, hier.

Het was al wat aan het schemeren toen Claudio bij ons aanschoof en Ernesto vier glazen en een paar rode Valpolicello’s bracht. “Ik ben klaar, Zio laat me vrij voor vandaag. Laten we bij jullie tent gaan zitten.”

We lopen om het hek van het zwembad heen, Claudio controleert of hij het poortje op slot heeft gedaan en Mo steekt bij de tent een paar muggenkaarsjes aan. De jongens zitten in kleermakerszit op de grond aan onze voeten. Nee, ze willen niet op onze stoelen.

Ernesto prutst een fles open en schenkt ons in. Er ontstaat een ingewikkeld gesprek, waar wij tweetalig met beiden praten en onderling vertalen. Al snel praat Mo met Claudio, voorzichtig flirtend en ik met Ernesto. Hij wil alles weten over onze vriendenkring, of de mannen elkaar zoenen, of we de meisjes mogen voelen en zo meer. Ik vertel van onze matenkring en hoe vrij we daarin met elkaars lijven omgaan. Ik vraag hem hoe het hier is en hij klaagt dat iedereen zo terughoudend is, de jongens al helemaal.

Ik aai met mijn vingers over zijn lippen, knipoog naar hem en buig naar hem toe. Hij schrikt als ik mijn lippen op de zijne druk, maar laat me. Mijn intuïtie is goed, deze zit niet alleen in de kast, maar ook nog in de fabrieksverpakking.

Claudio bemoeit zich ermee en zegt dat hij meisjes alleen nog maar gezoend heeft, al zijn studiematen zijn nog maagd, zeggen ze. Hij had in Woodstock willen zijn of in Kralingen, vorig jaar en daar lekker willen rotzooien. Verbaasd, dat wij nog geen kilometer daar vandaan woonden en er alle drie dagen bij waren. En vrienden bij ons sliepen. Hij trekt één wenkbrauw vragend op, ”vijf, zonder condoom” beken ik en Mo overtreft me “acht” en bloost.

Mo vraagt wat fuck in het Italiaans is. “Scopiare” vertaalt Claudio en Mo zegt het hem na, dromerig en traag “Scooo-piii-aaa-reee”, alsof ze het in haar onderbuik voelt. In hun kleermakerszit groeit wat.

“Heb je de sleutel van het zwembad bij je? Ik wil skinny-dippen.” Als Claudio zijn bos ophoudt, staat ze op, schuift haar schouderbandjes omlaag, haar jurkje valt op de grond en ze staat naakt voor ons, grijnslachend.

Ze trekt Claudio omhoog, trekt zijn korte broek naar beneden, laat haar hand over zijn zwembroek glijden, strak gespannen. Ze helpt hem uit zijn polo en aait nogmaals over zijn bulge. “Kom” zegt ze en legt zijn handen op haar tepels.

Ernesto kijkt met grote ogen toe als ik hem uitkleed en zijn zwembroekje in ga met mijn hand. “Mij ook doen” fluister ik hem toe. Hij kijkt als een kind in een snoepwinkel als ik hem over mijn mannelijkheid voel aaien, onwennig, alsof hij dat zelfs niet bij zichzelf durft.

En dan lopen we gevieren naakt naar het poortje en glijden het water in. “Niet te veel lawaai maken, Zio is nog in het restaurant bezig!” waarschuwt Ernesto. We zwemmen kruiselings over en onder elkaar, Claudio vooral om Mo’s tieten te voelen en Ernesto op zijn rug in geslaagde pogingen onze lullen elkaar te laten raken.

Ik druk hem tegen de rand van het bad met mijn buik en begin hem frottend te zoenen. Onwennig openen zijn lippen en laat mij voordoen hoe de tongendans gaat. Hij leert snel en tussen onze buiken glijden onze staven tegen elkaar. “Nooit gedaan?” fluister ik tussen hijgen door, hij knikt en zucht verzaligd.

Ik draai zijn hoofd naar opzij en we zien dat Claudio Mo ook tegen de rand heeft geduwd en Mo hem enthousiast zoent. Zijn handen gaan onder water en ik zie aan Mo’s bewegingen welke verboden gebieden hij voelt en vingert. “Scopiare, they, soon” grinnik ik en pak onze beide lullen in één hand. Hij komt bijna klaar, zie ik in zijn blik.

Terug bij de tent drogen we ons af, een mooie vrouw en drie jongens met opgeheven lid. Mo zingt zachtjes “Volare, oh-oh, Scopiare oh-oh-oh-oh”, pakt Claudio bij zijn staaf en trekt hem de tent in. Over haar schouder zegt ze “Komen jullie ook kijken hoe hij een echte man wordt?” en wij trekken de stoelen in de voortent.

Dan begint, in de lichtkring van een zaklantaarn, opgehangen in de nok, het spel tussen hen op het luchtbed met de slaapzak erop. Mo trekt hem aan haar boezem en laat hem haar strak staande tepels kussen en likken, dan haalt ze hem hoger en ze tongen lang en hevig. Aan haar trillende tenen zie ik dat ze opgewonden raakt. Dan duwt ze hem aan zijn schouder tussen haar benen. “Kijk hoe ik je daar verwacht. Voel met je vingers en vouw mijn lippen open.” Ik moet lachen om zijn onhandigheid in zijn ontdekkingstocht en zie Mo zijn hand pakken en leiden langs de bezienswaardigheden. Beffen zal wel een volgende les zijn, morgen of zo.

Ik kniel voor Ernesto en kus zijn eikel, die nat van het voorzaad uit zijn voorhuid piept. Hij kijkt verheerlijkt als ik mijn tong over zijn top laat gaan en in mijn mond neem. Voorzichtig laat ik hem wennen aan de klemming van mijn lippen. In een voorzichtig ritme pijp ik hem, wetend, dat hij veel te snel zal komen. En ja, hij kreunt en geeft voor het eerst zijn zaad aan een ander. “Oh, lekker” zegt hij wat beschaamd.

Ik laat hem mijn lul bevingeren “Je mag mij ook doen, straks” hij knikt geil.

Intussen glijdt Claudio’s strakgespannen eikel in Mo’s hand tussen haar lippen van klit naar schede en terug. Ik weet hoe opwindend dat voelt. Ze houdt zijn staaf voor haar opening “duw in me, stoot en pers je binnen.” Ze glanst daar en ik zie zijn lul in haar en mijn kut glijden, dat gevoel kennend uit ervaring en meegenietend met zijn binnengaan. Aan zijn billen dwingt ze hem tot zijn ballen diep in haar. Ik ken het, hoe strak dat je voorhuid spant, tot pijn toe. Dan trekt ze zijn mond op de hare en kust hem, terwijl kut en lul zich naar elkaar voegen.

“Wil jij dat ook, of zou je liever een jongen neuken?” vraag ik Ernesto zachtjes. Hij haalt zijn schouders op. “Kunnen we van de week proberen” bied ik aan. Hij knikt, nog onzeker.

 Mo dwingt Claudio nu in een langzaam ritme op haar. Ze weet dat hij het niet lang zal houden en versnelt het tempo. Ze laat hem haar tepels hard zuigen en bijten, Ze stuurt naar woester en sneller, tot ze samen de extase beleven van klaarkomen, kutgrijpen, kloppen en spuiten. Ze liggen samen uit te hijgen op elkaar en we zien hun sappen van zijn zak druipen en in haar bilspleet wegvloeien. Op de slaapzak, en dat is nou weer jammer.

Claudio steekt zijn arm op in een vuist en drukt zijn duim hol er bovenuit “Paulo Cornuto!” Ik vat dat op als een bedankje.

Ik trek Ernesto voor me en laat hem me pijpen, onbeholpen, onhandig, maar dat geeft niet, ik sta toch op springen, nu. Mo steekt haar duim op naar me en we kijken in elkaars ogen als ik me in zijn mond verlies. Hij slikt dapper door, mijn dappere leerling.

Later, in sloppy seconds, vieren Mo en ik onze ontmoeting met deze twee en fluisteren post-coitus als gelieven, nog even in elkaar. “Paulo cornuto, Paul de hoorndrager, vind ik wel voor herhaling vatbaar, toch?”  Mijn hoorn geeft nog een laatste sprietsje, diep in haar. Ze lacht en knijpt me naar buiten. We slapen die nacht op die natte plek, in elkaars armen, luchtbedden waren niet zo breed in die tijd.

De volgende morgen zitten we voor onze tent te kijken naar Claudio in een piepklein zwembroekje, die de blaadjes uit het zwembad aan het vissen is. We genieten van zijn gespierde billen en gave lijf. “Hij is wel flink, of is hij nu helemaal stijf?” vraagt ze.

“Hij heeft je gezien, doe je benen even wijd en trek je t-shirtje op.” Hij steekt zijn hand op, maakt een obsceen gebaar en grijnst met een blik waar de hele avond-ervaring in te lezen is.

Als hij ook de filters heeft schoon gemaakt komt hij naar ons toe, staat dichtbij Mo, die zijn bulge nog strakker aait en vraagt of wij in de namiddag mee naar Rome willen om zijn studiematen te ontmoeten.

♂♂♀♂

En zo ging het die week door, Hij gidste ons naar onvermoede plekjes en kunstschatten van Rome en de Campagna, aten ijs bij de ‘Re del Gelato’ en aten chili con carne met veel bier in de ‘Antica Birreria Peroni’ . Hij regelde zelfs kaarten voor de ‘Aïda’ in de Thermi di Carracalla op onze laatste avond. Ook dook hij vaak onze slaaptent in met Mo voor nog weer een innige vereniging. Ik zat dan naar haar kleine, vertrouwde geluidjes te luisteren, die koppelen met haar speelplekjes.

We verloren nooit helemaal het contact, Mo is daar te precies voor. Kaarten met kerst en toen hij met Angela getrouwd was met de verjaardagen van hen en hun kinderen. Mo heeft voor alle vier kleinen costuumpjes en bruidsjurkjes voor hun eerste communie gemaakt, modieus, ze is immers couturière.

Zeker dertig jaar later zochten we ze op in hun buitenhuis boven Milaan in de voetheuvels van de Alpen. Die avond lagen we gevieren in hun echtelijke sponde onze vereniging te vieren. En toen we onze hoorns in elkaars echtgenotes gestoken hadden, sloeg ik Claudio op zijn gespannen billen “Claudio cornuto!”. Zonder te verblozen kwam terug “Paulo cornuto!”. Nu pas begreep ik de draagwijdte van elkaars’ kornuiten te zijn.


Paulus en Monique zijn centrale spelers in de Aphroditiae (taboezone: serieverhalen) lees daar meer over hen.

Of lees alle blogs en verhalen direct vanaf mijn schrijftafel:   desideriuslustig.wordpress.com 


 

Alle verhalen van: Desiderius Lustig

Fijn verhaal 
+2

Plaats reactie

  

Schrijvers willen dolgraag weten hoe hun verhaal wordt ontvangen. Een korte opmerking is vaak al voldoende. Wij nodigen je dan ook van harte uit om een reactie te geven op dit verhaal. Daarvoor hoef je geen lid te zijn.

  

Beveiligingscode
Vernieuwen