5690 woorden | Leestijd 29 minuten

1.

Peter hield van vrouwen. Hij wist niet beter dan dat. Op de middelbare school was hij al liever bij de meisjes dan bij de jongens. Voetbal was niet zijn sport, Peter deed aan atletiek. Hij hield niet van rockmuziek maar vond ABBA te gek. Hij was tenger en zag er altijd weinig macho uit met zijn iets te modieuze kleren. Er waren wel klasgenoten die vermoedden dat hij homofiel was maar die hadden nooit goed opgelet. Tegen de tijd van het eindexamen had Peter bijna de helft van alle meisjes in de klas al in zijn bed gehad. Tot tevredenheid van de meisjes overigens.

Het was een nogal vrijgevochten sfeer die in die klas heerste. Hierdoor werd het mogelijk dat Peter de jongen was waar de meisjes om raad vroegen als het om een andere jongen ging maar die ook, alsof het een van de meiden was, met ze over seks kon praten. Dat deed hij ook met de jongens die, weliswaar nooit openlijk, individueel om raad kwamen vragen hoe de ene of andere meid te versieren. Kortom, Peter was de ideale intermediair tussen de seksen en dat zorgde voor een prettige sfeer.

Later, in zijn studententijd, was het niet anders. Peter studeerde geschiedenis. Het ging hem gemakkelijk af en hij was drukker met bijbaantjes, het verenigingsleven en de atletiek dan met het eigenlijke studeren zelf. Hij werd tienkamper en hoewel hij heel goed wist dat hij niet sterk genoeg was bleef hij trainen, ook na zijn studie. Dit zorgde ervoor dat zijn lichaam altijd in goede conditie was en bovendien was hij veel sterker dan mensen vaak vermoedden. Dat gaf hem het nodige zelfvertrouwen waardoor hij rustig bleef, situaties overzag en met de juiste woorden mensen voor zich kon innemen.

Peter maakte carrière in de IT via een baantje waar hij was blijven hangen. Hij begreep al vroeg dat geschiedenis mooi, maar niet echt nuttig was in het bedrijfsleven. Zijn sociale leven werd er niet rustiger op. Vrienden trouwden, kregen kinderen en zelf bleef hij rusteloos van vriendin naar vriendin gaan. Was hij op zoek naar de ware? Was hij niet in staat zich werkelijk te binden? Hij wist het niet maar nu hij de veertig gepasseerd was begreep Peter wel dat hij langzamerhand een curiositeit begon te worden die uiteindelijk toch meestal in een leeg huis thuiskwam.

2.

Aan het eind van het buitenseizoen hield zijn atletiekvereniging altijd een barbecue en het was daar dat zijn oog gevangen werd door een donker getinte vrouw. Ze was op zijn zachtst gezegd opmerkelijk in Peters ogen. Lang en atletisch met een prachtig figuur. Haar gezicht was mooi met een gave huid en de gloed die ondanks de diepbruine kleur gezondheid verried. Ze bewoog heel lichtvoetig en was zo al een genot om naar te kijken. Hij stond ondertussen te praten met een paar vrienden die al jaren uit hun wedstrijdritme waren. Ze waren beiden dan ook flink aangekomen en lieten zich het bier goed smaken. De vrouw was gekleed in een overwegend felgele jurk met wilde motieven. De snit was nogal opvallend. Het deed hem aan Afrika denken. Haar korte krulletjes deden niets af aan haar charmante voorkomen. Ze droeg een paar grote oorringen en hij zag een paar ringen aan haar vingers. Haar armband was van zilver maar niet opzichtig en haar horloge leek een Rolex op een afstandje. Zij intrigeerde hem.
“Peter jongen, ik zie je kijken. Je wordt echt een dagje ouder. Je gaat tegenwoordig voor de-moeder-van?”
“Ze zal toch jonger dan ik zijn”, antwoordde Peter richting zijn vroegere trainingsmaatje Bart.
“Haar dochter is een van de sterren van de jeugd. Heb je haar niet zien lopen?”
“Ik zal haar gemist hebben.”
“Je takelt af, Peter. Vroeger zou je tussen die meiden rondhangen.”
Bart wees daarbij naar een groepje jonge vrouwen die bij elkaar zaten en waarvan de oudste nooit ouder dan vijfentwintig was.
“Ik takel niet af hoor, ik probeer me alleen niet jonger voor te doen dan ik ben. Is er trouwens ook een vader-van?”
“Nooit gezien,” antwoordde Bart. “Haar dochter traint gelijk met de mijne en zo zie ik haar nog wel eens 's avonds. Eigenlijk heb ik nooit een woord met haar gewisseld en nooit een man bij haar gezien.”
“Oké dan,” zei Peter. “Dan zal ik die taak maar op mij nemen.”

Met zijn glas Spa-rood in de hand liep hij kordaat op de vrouw af en stelde zich voor.
“Hallo, ik ben Peter, Peter de Jong. Lokaal beroemd als de tienkamper die niet van opgeven weet, of zo je wilt, nog nooit gewonnen heeft.”
Ze lachte vrolijk en vol goede moed ging hij verder: “Ik hoorde dat uw dochter in dezelfde groep traint als de dochter van een vroeger trainingsmaatje van me en ik dacht, laten we eens kennismaken.”
Hij stak beleefd zijn hand op die ze enigszins verbaasd lachend aannam.

“Ja, eh, hoi, ik ben Diana, Diana Smits, aangenaam kennis te maken.”
Haar lach was vriendelijk maar ietwat formeel. Haar Nederlands was accentloos en hij meende zelfs een vage Gooise R te horen.
“Uw dochter heeft de aanleg voor atletiek van u gekregen, mevrouw Smits?” vroeg Peter belangstellend.
“Van ons beiden. Maar zeg maar gewoon Diana hoor. Ik liep vroeger de 1500.”
“Sport uw man ook hier? Ik dacht dat ik iedereen hier op de vereniging wel kende maar dat idee klopt dus niet meer. Welk onderdeel deed hij?”
“Hij heeft nooit hier gesport. We trainden allebei in Amsterdam.”
De toon en de blik in haar ogen veranderden op slag. “Hij overleed zestien jaar terug. We hebben niet veel tijd samen gehad.”
“Sorry, het was niet mijn bedoeling u van slag te maken. Het moet zwaar geweest zijn uw dochter alleen op te voeden.”
Dit was niet wat Peter verwacht had maar de verrassing was nog niet over.
Ze lachte en keek hem aan. “Ik ben geboren in Kenia en als klein kind geadopteerd door Nederlandse mensen. Je moet weten dat ik weinig herinneringen heb aan mijn geboorteland behalve die van hitte en stank.”
Peter keek haar belangstellend aan. “Uw accentloze Nederlands viel me al op.”
“Ik ben hier opgegroeid, getrouwd met Jan-Willem en toen hij verongelukte bleef ik niet onverzorgd achter. Dus om op uw vraag terug te komen, was het zwaar? Het was niet eenvoudig maar vergeleken met het leven van een weduwe in Afrika ben ik in de hemel.”

Haar toon was enigszins belerend en Peter voelde zich wat ongemakkelijk. Hij keek naar haar lege handen en vroeg: “Wil je iets drinken?”
Ze lachte gelukkig vriendelijk en vroeg om een witte wijn. Hij liep naar de bar en bestelde twee wijn, rekende af en kwam met de plastic bekertjes voorzien van een uiterst dubieuze wijn weer teruggelopen. Haar donkere huid maakte haar tanden nog witter toen ze lachte om een opmerking van haar dochter die aan was komen lopen. De twee dames namen de bekertjes uit zijn handen waarbij dochterlief nog iets vriendelijker bedankte dan de moeder, waarna ze weer wegliep, Peter met lege handen achterlatend. Peter lachte breed om deze kleine brutaliteit en mompelde iets over de jeugd van tegenwoordig waarna Diana hem afbrak.
“En wij waren niet net zo toen wij twintig waren?”
Peter beaamde dat volmondig.

Ze kletsten verder over opvoeden, jeugd en kinderen en Peter vermaakte zich prima in haar gezelschap. Bovendien kreeg hij de indruk dat het wederzijds was. De barbecue liep af en ze namen afscheid. Niets ingewikkelds, hij gaf haar een hand en vertelde dat hij een aangename avond had gehad waarna hij omdraaide en wegliep met het prettige gevoel een goede indruk achtergelaten te hebben. Zonder te kijken wist hij dat Diana hem nu nakeek, enigszins verbaasd dat hij geen pogingen deed hun samenzijn verder te verlengen. Voor het eerst in tijden voelde hij weer een belangstelling voor een vrouw die verder ging dan haar zo spoedig mogelijk in zijn bed te krijgen. Peter besloot het een aangenaam gevoel te vinden en liep de parkeerplaats op, uit het zicht van Diana.

Diana keek Peter na, die kleine slanke man en dacht na over hem. Er waren dus toch nog leuke mannen. Haar ogen volgden vooral de billen in zijn strak gesneden broek en haar blik sprak boekdelen, in ieder geval voor haar dochter Marjolein die weer even aan kwam lopen.
“Mama, je weet dat die Peter een eeuwige vrijgezel is? Hier op de club staat hij bekend als een echte versierder, dus pas maar op.” Ze bracht het lachend.
“En sinds wanneer heb ik de goedkeuring van mijn dochter nodig voor mijn doen en laten? Hoor je mij ooit over jouw vrienden?” Ze stond op en pakte haar tas. “Ik ga naar huis. Fiets je mee of heb je nog plannen?”
“Wij gaan zo nog het dorp in. Ik zie je morgenochtend wel weer.”
Marjolein bracht het als iets vanzelfsprekends. Ze gaven elkaar een knuffel als afscheid en Diana zag haar dochter weer naar haar vriendinnen trekken. Ze had geluk gehad. Het was een groepje slimme meiden waar Marjolein in terecht was gekomen. Ze letten op elkaar en er gebeurden nooit rare dingen zo ver als zij als moeder er tenminste van hoorde.

Diana pakte haar fiets en zette de gang erin voor het ritje naar huis. Het was een fijne avond en in vijf minuten was ze de stille wijk door en bij haar fraaie huisje aangekomen. Het was oud maar heel mooi gebouwd en lag een beetje verscholen tussen die oude beuken. Haar auto, een kleine maar vrijwel nieuwe Audi, stond te glimmen op de oprijlaan. Ja, ze mocht niet klagen maar ze miste Jan-Willem nog dagelijks. Natuurlijk was hij een kakkertje met rijke ouders geweest maar zijn liefde voor haar was oprecht. Zij herinnerde zich hoe hij vertelde over de felle discussies die hij met zijn ouders had gevoerd over haar. Uiteindelijk hadden ze haar geaccepteerd en waren ze getrouwd. Amper twee jaar hadden ze als getrouwd stel doorgebracht en Marjolein was in haar ogen een schitterend ongelukje geweest. Ze was net twintig toen ze zwanger bleek te zijn, niet de bedoeling maar voor hun twee geen moment ongewenst.

Twee jaar later kwam de politie aan de deur. Het vreselijke bericht, ze was er kapot van geweest. Daarna al die jaren dat ze vooral druk was met haar dochter, soms wel eenzaam maar nooit kwam ze de man tegen die haar Jan-Willem deed vergeten. Toen Marjolein naar de middelbare school ging had ze een paar pogingen gedaan. Beide keren vond ze zichzelf terug met een man tussen haar benen die vooral druk was met zichzelf en ze had het daar toen bij gelaten, hopende op een beetje meer geluk in de toekomst.

In bed lag ze nog even aan die Peter terug te denken. Voor het eerst in weken voelde ze weer een warmte in haar onderbuik en ze besloot eraan toe te geven. Haar handen gleden over haar borsten en ze streelde haar tepels. Met een glimlach op haar lippen voelde ze tepels verstijven onder haar handpalmen; zalig. Haar rechterhand ging vervolgens naar beneden over haar buik en in haar slipje. Vingertoppen vonden moeiteloos hun weg naar dat vochtige plekje tussen die twee wat opgezwollen lipjes en zachtjes begon ze zichzelf te strelen. Diana's lichaam reageerde zoals het moest en haar opwinding nam toe. Ze voelde haar vingertoppen steeds vochtiger worden en merkte de soppende geluiden op. Ze had niet eens Peter meer voor ogen. Haar hele handelen was nog slechts op klaarkomen gericht, zo heftig mogelijk als het aan haar lag.

Het orgasme kwam en ze verstijfde terwijl het genot door haar lichaam trok maar het vervulde haar nog niet, ze wilde meer. Gevuld wilde ze worden. Ze trok haar slipje uit en opende het laadje van het nachtkastje, achterin, achter de tissues lag haar speeltje, een mooie vibrator. Ze pakte hem en draaide de knop op de achterkant om. Zoemend kwam hij tot leven waarna ze het ding tegen haar vochtige poes zette. De trillingen maakten haar gek en vlot drukte ze de vib naar binnen. Gevuld wilde ze worden en met kleine slagen heen en weer drukkend kwam ze steeds dieper. Vervuld van geilheid pompte ze steeds verder. Beurtelings trok ze het apparaat terug en liet het haar opgezwollen knopje raken om het daarna weer diep in haar te drukken. Veel heftiger kwam haar tweede orgasme en ze kon een paar kreten niet onderdrukken. Goeie God, wat genoot ze hiervan, dacht Diana toen ze voldaan de vib weer uitzette. Te moe legde ze de hem op het nachtkastje en trok haar broekje weer aan waarna ze in een diepe slaap viel.

“Goedemorgen mamma! Kijk eens, ik heb thee voor je.”
Diana opende haar ogen en keek haar dochter aan die een mok thee en een beschuitje met kaas op het nachtkastje zette. Haar ogen schoten naar de vibrator die nu naast het beschuitje lag. Marjolein viel de verschikte blik op en lachte.
“Moest je aan die Peter denken?” zei ze terwijl ze opstond en de kamer weer uitliep.
“Trek jij eens wat aan. Je vat nog kou als je zo naakt door het huis loopt.”
Ze keek naar haar dochter die nu de deur achter zich sloot. Ze was lang als een man en slank. Marjoleins huid was veel lichter en het was niet raar dat ze al vanaf de lagere school vriendjes had. Toch was er volgens Diana nooit wat gebeurd. Dochterlief gebruikte nog steeds de pil niet en nooit was er een jongen blijven slapen.
"Ik zal het weten wanneer ik er zin in heb, mamma," een verklaring waar elke moeder blij van wordt.

Diana ging wat rechtop zitten en pakte de theemok op. Ze nipte van de thee en genoot van het mooie moment. Ze dacht aan Jan-Willem maar zelfs die leek in haar gedachten te vragen naar Peter. Er kwam zonlicht tussen de bomen door haar slaapkamer in en het werd warm. Diana pakte de iPad die naast haar op bed lag en ging eens op zoek naar die Peter. Wat was het ook al weer? Peter de Jong, tienkamper. Ze vond hopen uitslagen van toernooien waaraan hij meegedaan had, zelfs foto's door de jaren heen waarin hij nauwelijks leek te veranderen en in elk geval niet aftakelde. Helaas had Facebook of Linkedin geen zin met zo'n naam en verder dan het beeld van een aardige en sportieve man kwam ze niet. Ze zou wat vaker naar de atletiekbaan gaan, besloot ze en ging daarna over tot de orde van de dag.

Peter werd aangenaam wakker. Een mooie zaterdag zonder verplichtingen lag in het verschiet. Hij dacht aan zijn ontmoeting met Diana de avond ervoor en merkte vervolgens dat zijn gebruikelijke ochtenderectie heftiger was dan normaal. Hij pakte zijn laptop van het nachtkastje en surfte naar een filmpjessite. Met een hand om zijn reeds harde pik keek hij naar verschillende scenes met donkere vrouwen maar het kon hem niet echt boeien. Deze meiden konden niet in de schaduw staan van Diana en met zijn ogen dicht masturbeerde hij verder. Hij stelde haar voor in zijn bed terwijl zij langzaam met zichzelf speelde en hem aankeek. Haar slanke lichaam, het korte kroeshaar, die stevige borsten en die prachtige, donkere huid. Hij genoot van het beeld dat hij voor zichzelf opriep en spoedig voelde hij die vertrouwde hitte opkomen uit zijn onderbuik en kwam hij klaar. Hij had zijn dekbed weggeslagen en het zaad landde op zijn buik en borstkas. Met een zalig loom gevoel bleef hij nog even liggen voor hij uiteindelijk opstond om te douchen.

3.

“Hoi Marjolein!”
Ze keek om en daar stond Peter. “Hoi Peter. Ook aan de boodschappen?”
“Moet ook gebeuren hè?”
Peter was achter Marjolein aangesloten met zijn karretje vol boodschappen en had uitzicht op de welgevormde billen van Marjolein die in een skinny jeans gestoken waren en doordat ze over de kar heen leunde om haar telefoon te lezen.
“De boodschappen zijn jouw taak in het huishouden?” vroeg Peter belangstellend.
“Niet alleen de boodschappen hoor”, antwoordde ze. “Ma houdt mij wel bezig.”
“Kan geen kwaad, lijkt me zo.”
“Nee hoor, boodschappen doen is leuk. Lekker geld uitgeven.”
Terwijl ze het zei werd ze rood en stopte voor een moment met haar boodschappen op de band leggen en tastte haar lichaam af. “Shit, ik ben mijn geld vergeten.”

Haar mooi getinte huid liet een rode blos zien en Peter moest er om lachen.
“Sta mij toe even te helpen?” vroeg Peter en pakte zijn portemonnee terwijl hij zich om zijn karretje heen wrong.
“Sorry, ik ben ook zo'n ei. Dit is al de zoveelste keer! Je krijgt het terug hoor.”
Ze pakte alles snel weer in de grote boodschappentassen en Peter pinde het bedrag.
“We wonen op de Randweg op 68. Rij anders maar achter mij aan. Die kleine rode Audi is van ons.”
Ze wachtte tot Peter ook afgerekend had en samen liepen ze met hun karretjes naar buiten. Even later volgde Peter in zijn grote Volkswagen Passat het rode autootje van Diana. Dat is gelukt, dacht Marjolein terwijl ze in de spiegel zag hoe Peter volgde.

Ik ben benieuwd wat de dames verder van plan zijn, was Peters gedachte die de opgevouwen bankbiljetten door de stof heen in de kontzak van Marjoleins broek had gezien en het spel gewoon meespeelde. Gedienstig hielp Peter de zware boodschappentassen naar binnen sjouwen. Diana was in de achtertuin met haar planten bezig, gekleed in een overmaats tuinbroek en dito T-shirt en keek op toen ze Peter het pad achterom op zag lopen.
“Boodschappenservice”, zei Peter vrolijk en liep door de keuken in waar hij blij de drie tassen op de grond zette. Hij keek de keuken rond en snoof de geur op van verse appeltaart. Ergens had hij allerlei exotische dingen verwacht maar de geur was bijna onweerstaanbaar. Marjolein toverde geld tevoorschijn en rekende af. Peter constateerde dat nu ook de kontzak de fraaie vorm weer perfect volgde. Diana bood hem koffie aan en uiteraard kwam er een taartpunt bij die hij meteen als een stevige lunch kwalificeerde. Het werd gezellig op het terras achter het huis en ze raakten aan de praat. Marjolein mompelde iets over afspraak met een vriendin en trok zich terug waarna Peter en Diana samen achterbleven.

Na de tweede koffie waren ze wel klaar over atletiek en ging het gesprek heen en weer over zijn en haar werk. Ze vulden elkaar aan met vrolijke anekdotes en zowel Diana als Peter raakten steeds meer geboeid door de ander. De zon raakte duidelijk over zijn hoogtepunt en de koffie werd vervangen door een glas gekoelde, witte wijn. Het was dan ook al drie uur geweest toen Peter opstond met de mededeling dat zijn boodschappen toch duidelijk ook de koeling in moesten. Ze kusten elkaar bij het afscheid op de wangen en Peter rook een fraai parfum, heel licht en toch nog vrij onverwacht gezien haar informele kleding. Hij kon het niet thuisbrengen maar gokte op Dior. Het paste geweldig bij deze mooie vrouw. Diana haperde voor een moment, ze had al besloten meer van Peter te willen weten maar rechtstreeks vragen? Dat was ook zo wat. Peter voelde de spanning en was haar gelukkig voor.

“Ik zou deze fijne middag graag eens met jou voortzetten. Heb je zin om te komen eten?”
“Wanneer, vanavond?” vroeg Diana lachend.
“Waarom niet? Zeven uur?”
Diana had geen weerwoord en vroeg daarom maar naar zijn adres.
“Op de Vijverlaan, nummer 33″, zei Peter en Diana noteerde het zorgvuldig waarna ze nogmaals afscheid namen. Ditmaal landde zijn derde kus op haar welgevormde lippen. Ze lachten beide een beetje verlegen en Peter liep naar zijn auto. Ze zwaaide vanuit de deurpost naar hem terwijl hij wegreed en was blij.

Peter reed terug naar de winkels in het dorp en deed nog wat boodschappen voor hij thuiskwam. Fluitend ruimde hij alle spullen op, fluitend bracht hij zijn huis aan kant en fluitend begon hij aan de voorbereidingen voor het etentje. Het liep al tegen zessen toen hij alles in orde vond en naar boven liep, zijn kleren in de wasmand wierp en onder de douche stapte. Voor de waterdamp de spiegel vertroebelde maakte hij nog even een bodybuilderspose en spande zijn spieren die inclusief zijn sixpack duidelijk aftekenden. Hij vond dat hij er met zijn ruim veertig jaar nog best mocht zijn en begon zich te scheren. Zou hij zijn schaamhaar ook wegscheren, vroeg hij zich af. Hij had het een paar jaar terug gedaan om een veel jongere vrouw te imponeren en het beviel hem maar matig. Diana leek hem geen type voor dergelijke fratsen. Hoewel, bedacht hij zich, via haar dochter zou ze best eens helemaal in de hippe cultuur thuis kunnen zijn. Hij besloot tot een compromis en zocht de baardtrimmer op. Het apparaatje maaide alle haartjes in een oogwenk op hoogte en Peter bekeek het resultaat. Kort Amerikaans was de term die hem te binnen schoot en lachend droogde hij zich af.

Hij zocht een mooi pak en passend overhemd uit en kleedde zich aan. Hij had nog tijd. Beneden pakte hij zijn iPad en ging op de bank zitten lezen. De krant lezen was er nog niet echt van gekomen. Vanuit zijn ooghoeken zag hij haar aan komen lopen, zijn tuinpad op. Hij bedwong zich en hield zijn gezicht op de iPad gericht maar Peter kon duidelijk zien hoe Diana uitgebreid naar binnen keek en vrolijk zwaaide voor ze doorliep en aanbelde. Hij was aangenaam verrast toen hij de deur opende. Ze droeg een roomwit jurkje dat haar wel op het lijf gesneden moest zijn en in haar hand had ze een fles champagne waar de condens bijna vanaf droop. Hij nam de fles aan en kuste daarna de hand. Diana glimlachte geamuseerd voor ze hem het huis in volgde.

4.

Diana was niet zwaar verrast toen ze het huis van binnen zag. Het was modern en smaakvol ingericht met veel houten meubels en als contrast fel gekleurde abstracten aan de muur.
“Was dat echt het huis hiernaast waar twee maanden terug dat horrorverhaal plaatsvond?”
Diana stelde de vraag plompverloren.
“Ja, dat geloof je toch ook niet. Dan denk je de buren te kennen en blijkt er een afschuwelijke ontvoering aan de hand te zijn. Ik heb er nooit iets van gemerkt.”
“Was het zo'n engerd?”
“Helemaal niet. Hij was een stukje ouder dan ik maar en heel aardige vent. Handelde nog een beetje voor de lol nadat hij zijn internetbedrijf verkocht had. Maar laten we dat verhaal gewoon vergeten. Kom je mee naar het terras?”

De terrasdeuren van de woonkamer stonden open en zij volgde Peter naar een feestelijk gedekte tafel onder een grote parasol. Beleefd schoof hij haar stoel aan en verdween voor twee tellen. Met in de ene hand een wijnkoeler en in de andere hand een grote schaal kwam hij terug.
“Oesters! Je verwent mij.”
“Ik zag ze liggen en het leek mij een perfect moment.”
Peter kwam ook aan tafel zitten en opende de fles die Diana had meegenomen. “Ik had zelf een Chablis koud staan maar deze is een veel mooiere keuze.”
De plop was minimaal en hij schonk de glazen in waarna hij haar er een overhandigde. “Onverwacht maar daarom zeker niet minder leuk. Op alle mooie dingen die soms gewoon gebeuren.”
Zij proostte mee en ze genoten van de champagne. De oesters waren vers, koel en het druppeltje citroensap bij de zilte smaak van het zachte vlees maakte ze helemaal perfect.

Ze spraken over atletiek, dronken een tweede glas en Peter trok zich even terug met de schaal vol lege schelpen om terug te keren met een grote plank vol sushi en twee paar stokjes. Diana was niet heel handig met de stokjes maar ze zette door en slaagde er na verloop tijd in om sierlijk alle kleine hapjes even door de sojasaus te halen en naar haar mond te brengen. Peter had zijn jasje al uitgedaan en zag er met zijn gebruinde huid en lange blonde lokken in het hagelwitte overhemd uit alsof hij rechtstreeks uit een soap was weggelopen. Hij luisterde oprecht geïnteresseerd naar de verhalen over het opvoeden van Marjolein, het feit dat ze de enige donkere mensen waren in dit welgestelde dorpje en kreeg steeds meer bewondering voor Diana. Ze zat netjes rechtop en bewoog sierlijk. Haar jurk was net sexy genoeg en had net voldoende decolleté om zijn ogen regelmatig van haar gezicht omlaag te laten zakken. Hij betrapte zich er op en moest er om lachen toen Diane zijn blik volgde.
“Je bent mooi en je jurk accentueert die schoonheid. Een geweldige keuze.”
Ze lachte verlegen om het complimentje.

“En nu moet ik je een kwartiertje alleen laten”, zei Peter terwijl hij opstond en de plank en het kommetjes oppakte.
“Ik ben benieuwd”, antwoordde Diana en weer lachte ze haar witte tanden bloot.
Peter stapelde alle gebruikte spullen weg en begon aan het hoofdgerecht. Na een paar minuten klonk vanuit de deur Diana's stem: “Wat is jouw wifi toegang? Ik heb geen verbinding hier.”
Terwijl hij druk met zijn pannen was antwoordde hij snel. “Dat is een ingewikkelde. Pak mijn laptop maar even als jij je mail wilt checken. Hij ligt in de gang aan de lader.”
Diana vond het apparaat en liep ermee naar buiten. Peter was al weer druk met borden opwarmen, groente blancheren, en had net een grote koekenpan op het vuur gezet. De oven was heet, het moest lukken om die vis op de huid te bakken en perfect te krijgen.

Buiten sloeg Diana de laptop open en was onaangenaam verrast toen het beeld van een pornosite in zicht kwam. Een pagina vol filmpjes van zwarte vrouwen die zich lieten nemen op alle mogelijk manieren. Het zag er goedkoop uit en ze vroeg zich af wat nu te doen. Weglopen, de laptop open, kwaad de keuken inlopen en nu een verklaring eisen. Haar pleegouders hadden haar geleerd om eerst na te denken en daarna pas te handelen. Ze telde tot zestig en werd weer rustig. Daarna opende ze een nieuw tabblad en zocht haar mail op. Een fotootje van Marjolein op het strand. Het zal wel weer laat worden, xxx was naast de foto alle tekst. Ze moest alweer lachen. Wat een feest je dochter zo te kunnen laten opgroeien. Voor een ogenblik rook ze weer de toiletruimte van het weeshuis en bedankte haar ouders die haar weghaalden. Haar kwaadheid zakte weg maar ze was het niet vergeten. Ze legde de laptop op de stoel naast zich, buiten zijn zicht en drukte de pornosite weer naar voren. Ze geloofde niet een rotte appel getroffen te hebben maar zo maar laten gaan, dat kon ze ook niet.

Peter kwam de tuin in met een nieuwe fles wijn onder de arm en twee borden op zijn armen die hij voorzichtig op tafel zette. Kabeljauw, peultjes, randje saffraanrijst en een versnipperd lente-uitje. Peter zag toen hij het bord neerzette zijn laptop op de stoel liggen en het niet volledige gesloten scherm produceerde een warmrode gloed. Hij schok zich wild want hij herkende die kleur en realiseerde zich wat hij die ochtend het laatst bekeken had. Diana keek hem aan alsof er niets aan de hand was. Hij schonk de Chablis in nieuwe glazen en ze proosten op de mooie avond.

De vis was perfect gelukt en Diana complimenteerde hem om zijn kookkunst maar Peter voelde de spanning. Ze leek hem geen type om het lachend te laten gaan. Aan de andere kant, een scene schoppen deed ze ook niet. Uiteindelijk kwam hij bij de juiste conclusie uit en bereidde zijn verweer voor. Diana vertelde ondertussen over haar vrijwilligerswerk en hij lette op om op de juiste momenten de juiste vraag te stellen of in te stemmen.

Toen ze klaar waren en het gesprek even stokte stond hij op, pakte de borden op en vroeg of ze trek had in koffie.
“Graag, zwart en sterk. Daar houd ik van.”
Toen hij even later met een blaadje met de kopjes verse koffie en bonbons terugkwam stond de laptop op tafel en ze draaide het scherm kalm naar hem toe terwijl ze hem vragend aankeek. Er was geen woede, alleen een vragende blik. Hij zette het blaadje op tafel en ging zitten waarop hij haar recht aankeek.
“Dat was het einde van een vergeefse zoektocht om een erotisch beeld van jou op te roepen. Ik heb een paar filmpjes bekeken maar niets kwam in de buurt van mijn gedachten aan jou. Uiteindelijk deed ik de laptop dicht en stelde mij jou voor terwijl jij masturbeerde. Het was een prachtig beeld waarop ik klaarkwam. Die pagina was de verkeerde weg.”

Diana was verbaasd over het nogal openhartige antwoord dat zo mooi geformuleerd was. Ze had verwacht hem van zijn stuk te zien. Deze verklaring paste wel bij hem zoals ze hem zag maar ja, zijn buurman was ook een aardige vent.
“Mannen masturberen nu eenmaal en ik ga er niet om liegen. We zijn oud genoeg om dit te kunnen begrijpen. Trouwens, jij zal toch ook niet altijd met je handen boven de deken slapen?”
Diana schok zichtbaar van de directe vraag.
“Sorry, dit was wel heel direct. Je hoeft geen antwoord te geven maar je begrijpt me toch wel?”
Diana slikte en sprak toen een beetje beverig: “Ik lag vannacht in bed en dacht aan jou. Ik raakte opgewonden en ja, ik genoot ervan.”
Het was eruit en haar stem werd weer vast.
“Omgangsvormen kunnen toch maar raar uitpakken, vind je niet?” vroeg Peter. “Hier zitten we nu, twee volwassenen die elkaar wel zien zitten, we hebben kunnen genieten van een fijne maaltijd en elkaars gezelschap, we vinden elkaar blijkbaar aantrekkelijk en toch zitten we hier met een kloof tussen ons.”
“Er is geen kloof, Peter.” Haar stem en de blik in haar ogen waren weer warm geworden. “Wij kunnen voor onszelf denken.”
Ze leunde naar voren en nam zijn gevouwen handen in de hare. “Ik zou het fijn vinden om zo dadelijk bij jou boven te beleven wat wij eerder dachten en het daar voor deze keer bij te laten.”
Ze leunde verder naar voren en Peter ging erin mee. Boven hun handen ontmoetten hun lippen elkaar en hun kus was zacht.

Hij stond op maar hield haar hand vast terwijl hij naar de deur liep. Diana was iets langer dan Peter maar haar hoge hakken deden haar boven hem uit torenen. Dankbaar maakte hij dan ook gebruik van het treetje bij de deur om zich om te draaien en haar tegen zich aan te trekken. Ze antwoordde door haar armen om hem heen te slaan en ditmaal was de kus veel gretiger.

Handen vonden knoopjes, schoenen werden uitgeschopt en het spoor leidde de trap op richting zijn slaapkamer. Naakt en slechts bij het licht van twee kleine bedlampjes belandden zij op bed. Voor het eerst kon Diana hem eens goed bekijken. Hij was een echte atleet en zijn leeftijd had hem alleen maar mooier gemaakt. Gespierde schouders en armen, die duidelijke sixpack en gespierde benen. Ze was nog niet brutaal genoeg om al te openlijk naar zijn forse erectie te kijken maar die was onmiskenbaar. Schaamteloos omvatte hij zijn paal en begon zich heel langzaam af te trekken, een vragende blik in zijn ogen.

Door haar donkere huid en de schemering van de kamer had Peter moeite de fraaie vormen van haar te herkennen. Ze ging tegenover hem op haar rug liggen en spreidde haar benen een stukje. Zij had een prachtig lichaam, atletisch maar met zachtere vormen, haar borsten waren niet heel groot maar net zo stevig als de rest van haar lichaam en mooi van vorm. Kleine tepels stonden strak overeind nadat ze er met haar handen strelend overheen gegaan was. Toen ontwaarde hij haar heuveltje en zag een streep kort getrimde haartjes. Hij kon een lach niet onderdrukken wat hem een vragende blik opleverde.

“Schaamhaar, wat moeten we ermee in de 21e eeuw?” zei Peter.
Diana proestte het uit. “We zijn in Nederland hè, dus dan maar dit compromis." Ze keek recht in haar kruis. "Zullen we dit dan maar een polderlandschap noemen?”
Pas toen ze opkeek zag ze dat Peter gelijk gehandeld had en was ze al haar voornemens vergeten. Ze kroop naast hem en streelde zijn korte haartjes voor ze zijn pik omvatte en hem zachtjes aftrok. Hij werd keihard en af en toe ontschoot Peter een zucht.

“Stop, stop,” zei Peter en keek haar aan terwijl ze haar hand terugtrok. “Samen ja?”
Hij kuste haar opnieuw en liet zijn handen over haar lichaam dwalen. Zijn mond volgde zijn handen en een spoor van kusjes ging van haar hals over haar borsten omlaag naar haar navel en verder. Zacht kuste hij haar korte haartjes en toen rook hij de geur van haar opwinding. Ze spreidde haar benen en gaf hem ruimte waarop hij zijn tong over haar lipjes liet dwalen. Haar zucht werd dieper en aangemoedigd likte hij haar tot ook zij stop riep. Hij keek op.
“Tegelijk, zoals afgesproken?”

Peter ging weer op zijn rug tegenover haar liggen en keek naar haar. Ze was prachtig en vurig hoopte hij dat het niet bij deze ene keer zou blijven. Zij legde haar hand op haar spleetje en hij zag hoe ze een vinger kromde en zacht begon te strelen. Hij omvatte zijn pik en deed mee. Ze keken elkaar aan, gefixeerd op elkaar en zwegen. Woorden waren ook niet nodig. Diana genoot en met hoorbare kreuntjes liet ze blijken onderweg te zijn. Haar hand maakte ruimere slagen en Peter zag het vocht aan de binnenkant van haar dijen en op haar vingers. Hun kreunen synchroniseerde zich en met een laatste “Jaaah” als slotakkoord kwamen ze samen klaar.

Geblust bleven ze nog even liggen en genoten van elkaars bevredigde lichamen. Ze wisten het allebei, hier ging het niet bij blijven en dus namen ze allebei blijmoedig genoegen met deze eerste keer. Zij wierp hem een kushandje toe die hij aannam voor hij opstond en haar naar de badkamer begeleidde waarna hij weer op bed ging zitten. Hij overzag het spoor van kleren op de grond. En besloot toen dat hij met deze vrouw oud zou willen worden.

 

Alle werken van: petra-1

Fijn verhaal 
+8

Reacties  

Heel mooi !
Wat mij vooral aanspreekt is het opbouwende: niet al op regel 5 liggen neuken.

Maar ja, AL jouw verhalen zijn KLASSE; dus ik had niet anders verwacht dan dit moois !
Geweldig hoe je Peter beschrijft en 'tot leven' brengt. Heerlijk stukje leesgenot dat boeit tot het einde. Goed gedaan Petra.
(Vijverlaan? Waar heb ik dat eerder gelezen? :P )
Vonken en vuur, liefdevol en puur. Heel mooi!