Vuurtorenwachtster

Informatie
Geschreven door Kees B
Geplaatst op 08 november 2020
Hoofdcategorie Verleiding | Heteroseks | Overspel
Aantal reacties: 2
2725 woorden | Leestijd 14 minuten

 Al lange tijd ben ik beëdigd ambtenaar bij Rijkswaterstaat en bevoegd om onder andere sluizen en bruggen te bedienen. Ondertussen ben ik net de veertig gepasseerd en woon nog bij mijn oude moeder, voor wie ik al een lange tijd zorg en derhalve geen enkele relatie onderhoud voor eigen gebruik of enig intiem genoegen. Nee, na een paar kortstondige affaires in mijn late jeugd, is het gebruik van enige liefde in alle facetten ver weggebleven en vermaak ik mij uitstekend zelf, vooral met mijn boeken. Het tuinieren is voor eigen gebruik en de kippetjes voldoen uitstekend voor mijn buitenvermaak. Het lezen over Griekse Goden en mythen boeit mij dag en nacht.

Dan komt er een uitzonderlijk besluit, mijn moeder is verhuisd naar een verzorgingstehuis en ik bijna dakloos. Ik solliciteer op een baan in het buitenland, als vuurtorenwachtster. Tot mijn verwondering word ik direct aangenomen en mag ik verhuizen naar een bescheiden dienstwoning aan de wal, maar ook naar een zeer onherbergzaam plekje ver in zee. Daar, op een onooglijk eilandje staat een vuurtoren met een stuk land, omsloten door wat rotspartijen met kromme bomen en een verwaarloosd akkertje. De behuizing is spartaans te noemen. Elektriciteit werkt alleen als het dieselaggregaat draait voor de vuurtoren en deze straalt uitsluitend bij slecht weer. Ik word eens per veertien dagen bevoorraad door een bootje en, afhankelijk van de noodzaak, afgehaald voor een klein walverlof van enkele dagen.

Geenszins ontevreden in mijn kleine wereldje geniet ik van de vele boeken, mijn moestuintje en mijn zelf gefokte kippetjes. Soms is het wat onrustig als de diesel moet draaien, maar ook heel idyllisch als de zon schijnt en ik gewoon in m’n blote kont, ongestoord of bespied, door mijn tuintje hobbel. De avonden zijn wat schaars verlicht, daar ik veelal op olie of kaarslicht aangewezen ben en de radioverbinding ook alleen werkt bij de gratie van de dieselaggregaat of zonnepanelen.

Ondertussen heb ik mijn onderkomen knus ingericht met het grote oude fornuis, de bijkeuken en het slaapvertrek, waarin een grote oude bedstee verborgen is. Reden is de soms woeste branding en de wind, die nogal eens huishoudt, met vooral veel lawaai en een verstoorde nachtrust. Maar met de bijna gesloten deuren in de bedstee is het heerlijk rustig en droom ik soms weg met mythologische avonturiers of goden, verhalen die ik verslind.

Geenszins enig contact ondervind ik aan de wal in mijn kleine huisje, natuurlijk bezoek ik de lokale buurtsuper voor de gangbare proviand, de bibliotheek en de bank, voor de lopende rekeningen. Maar de echte 'locals' zien mij als een excentriek mens, die toch een 'mannenbaan' heeft in de vuurtoren, en weinig belangstelling toont voor de bemanning van bijvoorbeeld de bevoorrading. Een roddel die geboren is in de havenkroeg, waar de mannen van de zee samenkomen en mijmeren over dat vrouwmens op de toren. Ze moet toch ook natuurlijke behoeftes hebben en niet uitsluitend een boekenkist, een doos wijn, wat luxe proviand en verschoning. Ja toch, zo’n struise vrouw, groot van postuur, ronde kont en bijna wellustige borsten. Misschien is ze verlangend naar een... Tja, het blijft een raadsel voor de walbewoners. Zou ze misschien op vrouwen...? Nou die zijn er ook genoeg hier, die ook de kroeg bezoeken en net zo verlangend meepraten als de drank maar genoeg heeft gevloeid. Het blijft een raadsel. En ik, vuurtorenwachtster, heb geen benul wat er wordt gekletst in mijn afwezigheid. Maar vooral de vissers en de andere zeevarenden zijn vol lof over de bediening van de toren, die nooit in gebreke blijft indien nodig.

Zo gaat de tijd voort en het akkertje levert ruim groente en soms wat fruit. De kippetjes, nu ruim vermenigvuldigd met een haan, en nog wat levende zoogdieren voor het kleine eilandleven. Door een overschot aan vrije tijd en genoeg creativiteit, ben ik met wat gereedschap aan het beeldhouwen geslagen. Er spoelt regelmatig wrakhout en boomstammetjes aan en ik hak en snijd er flink op los, met uiteenlopend resultaat. Ook spoelen er gebruiksvoorwerpen aan die ergens van boord zijn geraakt. Ze landen na een lange reis op mijn privé strand. Al een ruime tijd geniet ik van exclusieve lekkernijen uit blik, flessen whisky van dure komaf en een enorme voorraad waskaarsen in diverse kleuren en formaten. Dit alles geschonken door de zee en veel nog geheel intact of geschikt voor consumptie, dan wel voor mijn kunstwerkjes.

Het was een onbewaakt moment, misschien geïnspireerd door de verhalen van een der Griekse godinnen, dat ik tot het maken van een ondeugend kunstvoorwerp kwam. Niets vreemds aan de seksuele lustuitoefeningen van de Griekse godinnen en hun slavinnen. Zo sneed ik dan ook van een mooi stuk hout een fraaie afbeelding van een manlijke penis, een dildo. Na enig falen werd het een fraaie kopie, zoals die in de boeken te vinden is en in afmeting, naar ik meen, echt realistisch. Het figuur vindt dan ook na een oliebad een plaats op het plankje in de bedstee.

Het moet een van die stille avonden zijn geweest, dat ik lezend en genietend van de verworven whisky in mijn bedstee wat onrust heb. Het is mij niet vreemd, ik moet wat ontspannends gaan doen om de erotiek die mij lezend heeft opgewonden wat te kalmeren. Gelijk de Godin die in alle details haar erotische lusten omschreef en nu een spoor heeft achtergelaten in mijn innerlijk. Ongestoord kan ik zonder enige gêne al mijn fantasie de vrije loop laten en mijn groeiende wellust honoreren. Maar tijdens het voorspel, dat ik mijzelf heb aangeleerd en zo praktisch uitvoer zonder gemis, gaat nu plotseling mijn hand naar het zo lief opgestelde kunstwerk. Vermoedelijk door de vele omschrijvingen van de oude Grieken die zich vaak moesten behelpen, daar hun partners vaak afwezig waren, is er in mijn onderbewustzijn ook een stille wens ontstaan. Daar het houten kunstwerk royaal in de olie staat, is de ronde, bolle bovenzijde naar de schacht spiegelglad en zelfs wat glibberig. Voor ik het besef vindt het zoekend zijn weg en schenkt stukje voor stukje een ongekend gevoel, dat ik eigenlijk nog niet ken. Ja, lang geleden met de mannen, met wie ik soms een vluchtige relatie had, ondervond ik wel wat genoegen, maar altijd van een zeer korte duur. Geen ervaring die mij lang is bijgebleven of waar een ernstig tekort mij heeft ontbroken. Nee, ik ben over mijn 'self supporting' best tevredenen.

Het wordt een sensationele ervaring die mij lang gaat bezighouden. Normaal slaap ik al vrij snel, maar nu gaat het door tot diep in de zwoele nacht. De ontdekking is dan ook ongekend en praktisch beleef ik nu wat mijn schrijvende voorgangsters in de verre Griekse oudheid allang hadden ontdekt. Bij het ontwaken was er wel een wat pijnlijke ervaring, daar het harde hout nu eenmaal niet voor zachte zaken is geschapen. De hele dag blijft de herinnering gevoelig, maar kan toch niets van de ontdekte wellust wegnemen. Al rommelend in mijn kleine kunstatelier vind ik de voorraad van enorme waskaarsen die ik heb gevonden bij het jutten. Ik denk nu aan de schaapherder uit een Griekse mythe, die voor zijn minnares een hulpje maakte van bijenwas ter vervanging van zijn mannelijke afwezigheid. Het duurt niet lang, of ik snijd een ideale kopie zoals het staat gepubliceerd in een van mijn boeken met afbeeldingen, in een bijna natuurlijke realiteit. Trots op mijn kunstzinnigheid en handvaardigheid ontwerp ik nog een aantal variëteiten, die allen een vaste opstelling krijgen op het boekenplankje in de zo gezellige bedstee.

Voor de komende tijd is het weerbericht verontrustend en het aggregaat moet aan het werk. Het vuurtorenlicht, de radiobaken en de radar treden in werking, ik ben op wacht. De zee wordt al wat onrustig en de wind trekt aan, maar ik zie een 'bliep' op de radar. Het blijkt een zeiljacht te zijn, op koers naar mijn vuurtoreneiland. Na enkele uren ligt het jachtje afgemeerd aan de werksteiger van het eilandje en een wat verwaaide schipper komt van boord. Leuk, want ik heb de nationaliteitsvlag allang een tijdje gespot. Een landgenoot, solo, op een lange tocht en nu aan de veilige wal voor de aankomende storm. Thijs heet die vent en komt kennis maken met mijn kleine wereld, hier onderaan de vuurtoren.

De bezoeken worden vice versa. Hij slaapt gewoon op z’n boot, maar we gebruiken samen de avondmaaltijd met een glas wijn. Zo onderhouden we elkaar in wat ervaringen bij de houtkachel en drinken daar ook een glas wijn om de verlegenheid te onderdrukken. Heerlijk, een bezoeker die wat langer blijft dan de gebruikelijke bevoorradingscrew en, naar het verwachte weerbericht, ook nog wel even zou moeten blijven.

Na enkele dagen verblijf op m’n eiland besluit ik tot wat meer toenadering en ik nodig Thijs uit voor eten met borrel als toetje. Het wordt een gezellig geheel met gedekte tafel en wijn. Een vroege start, daar de toren al moet draaien door de depressie. Borrel vooraf, eten met wijn en een lange avond met whisky uit eigen voorraad. Het wordt soms verbaal intiem en sensueel met uitwisselingen. Wat maakt het uit? Hij is een leuke kerel om te zien, de vijftig net gepasseerd, al jaren vrijgezel en veel onderweg met z’n boot.

Tegen middernacht en na een redelijke fles te hebben geleegd, is het bedtijd. Ik besluit Thijs niet naar z’n boot te sturen maar te laten overnachten, dit naar eigen keus. Het voorstel wordt snel geaccepteerd en na enig overleg is er weinig andere keus dan bij mij in de bedstee. Nee, ik heb geen alternatief als een bank of logeerbed in de kleine dienstwoning. Dus gewoon uit de kleren, even soppen bij de watertank en de lichtjes uitblazen. Dan bij het schijnsel van het torenlicht de donkere ruimte in kruipen van de knusse bedstee. Als laatste de deuren bijna sluiten, anders slingert het vuurtorenlicht met regelmaat onrustig over het dekbed.

Het duurt niet lang, zo bij elkaar liggend, dat ik wat vrijpostig in zijn richting schuif want zijn warmte werkt aantrekkelijk. Ik graai naar zijn borst. Daar zit wat haar en ik bevoel z’n tepels, iets wat mij persoonlijk wel opwindt bij m’n eigen voorspel. De reactie is een onverwachte kus op mijn mond, iets wat ik wel ontwend ben maar zeker geen negatieve uitwerking heeft. Ondertussen begint een hand mijn hals te strelen en zakt al spoedig naar mijn blote borsten. Ik draag geen nachtkleding, niet van enig belang als je hier toch altijd alleen bent. Een versnelde ademhaling verraadt dat ik het goed doe en ik ga maar eens zoeken naar wat ik zo in de jaren heb gelezen over de goden. De haargroei wordt nadrukkelijker en ik stoot per ongeluk tegen een vermeende stevige penis, die zich warm kloppend opricht. Wat een verassing nu praktisch, na alle theorie, en ik ga snel nieuwsgierig verder met de verkenning, want er is nog veel meer!

Ondertussen heeft een zoekende hand mijn slipje gevonden en die gaat geroutineerd achter het elastieke bandje verder op zoek tussen mijn krulletjes. Geweldig! Jammer dat ik al zoveel heb gedronken, ik moest dit met daglicht kunnen meemaken. Een complete sensatie!

Het gevoelige plekje heeft hij ook al ontdekt en ik omvat zijn orgaan nog wat onwennig, waarbij hij zacht in mijn oor fluistert: ”Doe wat voorzichtig, ik heb een erg strak voorhuidje en dat heeft even tijd nodig!”
Geen idee waarover hij het heeft, maar ik weet wel dat hij de weg weet. Een gelukzalig gevoel dat nu steeds intenser wordt met een vochtige warmte, die zich in me verspreidt. Schijnbaar ben ik wat onvoorzichtig, want een licht gekerm komt over zijn lippen. Hij pakt mijn hand beet en instrueert een passende beweging die hem wat meer genoegen schijnt te schenken. Het blijft een prachtig avontuur dat ik aan het beleven ben. Een warme kloppende piemel die ik nu omvat, waardoor de eigenaar niet meer aanspreekbaar lijkt te zijn en allerlei schokkende bewegingen begint te maken.
Hij schreeuwt nu bijna: “Sneller, ja, sneller, ja!”
Dit herken ik wel, het is zo gelijk eender als ik dit bij mijzelf zou doen en ik ga verder met de nieuw aangeleerde massage. Plotseling overvalt mij ook dit gelukzalig moment, want er zit nog steeds een tastende hand in mijn broekje, die zijn werk kent!

Na een wat verkennende pauze, waarbij we beiden weer verder op onderzoek uitgaan, heeft Thijs mijn broekje uitgedaan en me met een handdoekje wat drooggewreven. Nu, na bemoedigende kussen en lieve woordjes, liefkoost hij mijn borsten en zichzelf, want hij heeft mijn hand verdrongen. Dan komt hij op mij liggen en ik voel een warm ding in mijn kruis tegen mijn poesje duwen, dat soepel reageert na de massage. Het voelt warm aan en dringt zachtjes naar binnen, maar hij heeft nog niet het doel bereikt waarvan ik nog niet zolang geleden de waarde heb ontdekt. Een staccato van heftige bewegingen begint en hij ligt zwaar op mij, waarbij hij steeds harder in mijn borsten knijpt. Hij hijgt! Het duurt niet lang of hij gromt en kreunt, de stoten worden nog krampachtiger en ik ervaar een warme vochtige stroom binnendringen.

Thijs heeft zijn ogen gesloten, grijpt naar het handdoekje, rolt naar zijn slaapgedeelte, draait zich om en valt spoedig in slaap.
Nee, dit is een te grote belevenis om zo maar te gaan slapen. Het mij bekende onrustgevoel is nog lang niet verdwenen. Ik mijmer nog wat en onwillekeurig heeft mijn hand in het donker het plankje betast met mijn geliefde intieme kunstwerkjes. Mijn 'bijenwas gladde' favoriet verwarm ik zoals altijd voor, maar nu buig ik de wat rechte houding enigszins krom, zoals ik daarnet echt “live” heb ontdekt bij Thijs. Even verwarmen onder m’n oksel en dan op het doel af. Het is nog vochtig genoeg en… ongelofelijk, het werkt uitstekend! Allang vergeten dat ik niet alleen ben, zweef ik op erotische wolken en beleef geweldige sensaties. Het duurt niet lang of de beloning komt met volle nadruk. Mijn lijf beweegt bijna ongecontroleerd en ik schreeuw het uit!

Naast mij vliegt Thijs overeind met wild verschrikte ogen en duikelt uit de bedstee. Hij blijft ongelovig staan kijken, krabbelt dan snel over de stoel, grabbelt zijn kleren bijeen en rent naar de deur, nog in z’n blote kont! De buitendeur vliegt open, een gierende wind en regenspatten stuiven naar binnen en een schim springt naar buiten.
'Ha, die Thijs, wat doet hij nu toch mal?' denk ik nog, lekker nagenietend van deze laatste ontspanningsoefening. Ik rol me tevreden op als een egeltje. M’n speeltje is ergens verloren geraakt tussen de matras en zorgeloos val ik in een tevreden slaap. Thijs vindt het vast wel en gaat misschien nog even buiten plassen.

De volgende ochtend ontwaak ik alleen in de bedstee. Het dunne vale zonlicht schijnt al een tijdje op het dekbed. Een zoektocht naar m’n ondergoed en kleren begint en ik realiseer me dat ik toch niet alleen ben geweest deze nacht. Echter, nu ik de sporen ontdek van een onstuimige nacht, gaat de eerste herinnering naar de fles whisky. Ik ontdek in ieder geval mijn slipje en speelgoed, maar geen Thijs! Verdomme, nu gaat het spoken in m’n hoofd, want wat en waar is nu…? En waar is die vent gebleven? Met spoed ga ik in de kleren en dan snel rond het huis, naar de vuurtoren en tenslotte de werksteiger. Geen spoor van het scheepje. Ook geen spoor van Thijs, die toch al enkele dagen hier was en zeker met mij in de bedstee heeft ge… eh... legen! Is het toch de langdurige eenzaamheid die bezit heeft genomen van mijn geest? Is het de langdurige seksuele onthouding of de lange toegewijde verzorging van m’n moeder, die mij heeft buitengesloten in een soort sociaal isolement? Of is het kortweg een gevolg van overmatig drankmisbruik? Het blijft voorlopig een raadsel, maar ik moet wel toegeven, dat ik er heel erg van genoten heb!

Het raadsel blijft nog vele maanden en is een absurd geesteskind geworden, wat regelmatig een gangbare onrust blijft onderhouden en met mijn kunstmatige hulpmiddelen blijvend moet worden behandeld. De voorraad verworven whiskyflessen heb ik prijsgegeven aan de zee, waar ze tenslotte ook vandaan zijn gekomen.

Dan, ongeveer een half jaar later, komt per post aan de wal een ansichtkaart met groeten uit… En met veel dank voor de genoten gastvrijheid!
Schipper Thijs

 

Alle verhalen van: Kees B

Fijn verhaal 
+10

Reacties  

Een intrigerend verhaal, niet alleen de ontwikkelingen maar ook, voor een zeiler, het fantaseren over de locatie van de vuurtoren :-) Boeiend en erotisch, wel jammer van die whisky.
Goed verhaal, Kees B, het las als een Griekse mythe haast. Bijzonder decor, bijzondere omstandigheden, erotisch, sensueel. Knap hoe je ons meeneemt in de hersenspinsels van de vuurtorenwachtster, hoe je ons mee laat beleven wat zij voelt. En een prachtig slot met die ansichtkaart. Applaus dus!