Vol verwachting klopt haar hart

Informatie
Geschreven door Wolf
Geplaatst op 05 juni 2021
Hoofdcategorie Verleiding | Heteroseks | Overspel
Aantal reacties: 2
1053 woorden | Leestijd 6 minuten

1

Al twee maanden woonde Lara in de kamer van Willem. Ze sliep op zijn matras en keek uit op zijn gemakkelijke stoel. Een ouderwets model, dat kon ze wel zien, tweedehands of een doorgevertje uit de familie. Lara kende Willem niet, had alleen een afspraak met hem gemaakt over de onderhuur. Toch voelde ze nu overal zijn intimiteit. Wat voor jongen zou het zijn?
Lara’s blik gleed naar de stevige zwartleren stoel: wie daar inzat kon goed alleen zijn, met een boek of luisterend naar muziek. Lara hield wel van jongens met inhoud, meer dan van die brassers. Zo’n wat verlegen jongen kon ze dan zelf nog het één en ander leren… Helaas had ze nog weinig mannen ontmoet die haar echt boeiden. Bij de vereniging waren de gesprekken saai en de humor plat. Was ze misschien te kritisch? Of zocht ze op de verkeerde plek.

Lara sloot even de ogen en stelde zich voor dat ze niet alleen was. Bij haar zou een man niets te kort komen. Haar libido was altijd hoog geweest, maar de laatste weken masturbeerde ze bijna dagelijks. Dat kwam ook door de kamer. De zon viel zo mooi door de ramen, de geluiden van buiten kwamen gedempt binnen. Ze voelde zich hier veilig, geborgen. Tegelijk voelde ze in alles de mannelijke aanwezigheid van Willem. Op de foto’s aan de muur, die ze had laten hangen, zag ze een lange sportieve jongeman met bruine krullen. Op één foto stond hij in zwembroek aan het strand, met een grote glimlach. Gemaakt door zijn vriendinnetje misschien? Wat hij daar nog verborgen hield wilde ze wel eens uitpakken. In haar hand wegen. Ze zou die glimlach wel van zijn gezicht toveren, als ze haar zin kreeg. Wat een rotjongen eigenlijk, om haar hier zolang alleen te laten!

De jonge vrouw slaakte een kreet van frustratie en liet zich achterover op het bed vallen. Arg! Haar hand ging als vanzelf naar haar kruis en duwde het slipje opzij. Haar slanke benen spreidden zich en ze tilde haar bekken omhoog. Als Willem de volgende week thuiskwam zou hij nog versteld staan. Voor haar was hij eigenlijk al haar vriend. In no-time vingerde ze zich klaar.


2

Na een lange vlucht was Willem weer terug in Nederland. De koffer was niet vertraagd en ook de treinreis naar het Rijnstadje waar hij woonde was verlopen zonder bijzonderheden. Zoals altijd na een verblijf in het buitenland bekeek hij het geordende landschap en het soepel stromende verkeer met verbazing. Zoveel orde en regelmaat, wat zei dat eigenlijk over de mensen die hier woonden? Hij had zin om weer eens lekker door te zakken met zijn vrienden, lol te maken en misschien ook nog een meisje op te pikken. Willem hield van de spontaniteit van het uitgaan, misschien juist omdat hij van nature wat terughoudend was.
Pas bij de voordeur schoot hem te binnen dat zijn kamer nog niet vrij was. Dat meisje Lara woonde er nog, en ze had nog een week te gaan. Lastig wel, maar hij kon op de logeerkamer. Lara kende hij alleen van afstand, op de vereniging. Een mooie meid, wist hij, maar ongenaakbaar. Hij gooide zijn rugzak in de hal en besloot eerst maar eens onder de douche te springen.


3

Lara had de voordeur open horen gaan en was meteen klaarwakker. Het liefst was ze meteen naar beneden gerend, maar ze bedwong zich en bleef even liggen luisteren. Het leek wel pakjesavond, dan wist je ook nooit of je al uit bed mocht. Na enige tijd hoorde ze de badkamerdeur opengaan en daarna de douche. Nu kon ze niet meer wachten. Gekleed in een oversized T-shirt –ook al van hem, dacht ze– sloop ze haar kamer uit en de badkamer in. Ze begon omstandig haar tanden te poetsen en al snel ging de kraan dicht. De deur ging open en daar stond hij, de jongen van de foto. Levensgroot deze keer, en zonder zwembroek.
“Oh, ik wist niet…” zei hij, terwijl hij zichzelf bedekte.
“Geeft niks hoor”, zei Lara, “ik ben niet preuts. En nu kan ik je eindelijk eens in het echt zien.”
“Oh…”, zei Willem, “hoezo dan?”
“Ik kijk al weken tegen je foto aan, en dat verveelt, weet je?”
“Oh, sorry”, zei Willem, en nu had hij al drie keer oh gezegd.
“Maar dan heb je wel een voorsprong op mij, want jou zie ik vandaag voor het eerst.” Hij begon blijkbaar zijn praatjes al terug te krijgen. “En bovendien ben jij gekleed…”
“Vind je dat jammer, lieve jongen”, zei Lara, die er geen gras over liet groeien. “Kijk dan maar eens goed…”

Lara spuugde de tandpasta uit en spoelde eerst haar mond. Toen draaide ze zich naar Willem om en trok langzaam haar T-shirt omhoog. “Je mag kijken en zeg of het je bevalt…”  
Willem wist niet wat hem overkwam. Hij volgde de stof van kut naar buik naar borst, en als laatste haar gezicht. Ze zag er lief uit, helemaal niet als de bitch die hij verwacht had. Haar kutje was behoorlijk geprononceerd, zag hij, misschien omdat ze haar bekken iets naar voren had gekanteld? Haar vingers speelden met de naakte huid, gretig, dacht hij, rusteloos.
“Als jij je nu goed gedraagt, lieven jongen, dan mag je me nog veel vaker zien. En dan kunnen wij het samen heel gezellig hebben hier in huis.”
“Uhm, goed gedraagt…?” Willem was weer overdonderd.
“Ja, ten eerste moet je nu die handdoek maar weer weghalen.” Lara stak haar hand uit en pakte de handdoek, die Willem aarzelend aangaf. “En nu kom je vliegensvlug bij mij in bed, in jouw bed, en je zult er geen spijt van hebben.”

Voor Willem ging dit allemaal wel snel. Zijn pik begon echter omhoog te komen. Hij keek naar die onbekende vrouw voor hem, die zo dwingend sprak. Hij hoorde haar lieve stem en voelde bijna haar warmte. Wilde hij dit wel? Hij zag haar hand, die in haar kutje steeds ongeremder begon te bewegen. Ze likte haar lippen. Wilde hij dit? Zijn mond werd droog en hij voelde nu zijn pik op volle sterkte komen. Weer zag hij haar likken en hij likte zelf ook zijn mond. Had hij wel iets te willen?
“Kom nu, mooie jongen, we hebben heel wat in te halen!” En zo liepen ze naar zijn bed.

 

Alle verhalen van: Wolf

Fijn verhaal 
+2

Reacties  

Lekker :lol: ( niet meer, maar ook zeker niet minder! )
Een jongedame die weet wat ze wil :-)