Verboden geheimen

Informatie
Geschreven door Een schrijver
Geplaatst op 03 maart 2016
Hoofdcategorie Verleiding | Heteroseks | Overspel
Aantal reacties: geen
5535 woorden | Leestijd 28 minuten

Laat in de avond schiet een schim, niet voor het zicht bestemd, door een verlaten straat in Dordrecht. Een lange, zwarte manteljas verbergt het lichaam van de persoon en tezamen met een hoofddeksel houdt het de identiteit nog wat langer verborgen. Het rode, oplichtende bord van het Leger des Heils doemt op vanuit de mist en de persoon begint harder te fietsen. Het is een vrouw. Haar in kousen en hoge leren laarzen gehulde benen ontsnappen zo nu en dan aan de verhullende werking van haar jas, verraden gedeeltelijk haar snode plannen. De mist lijkt toe te nemen nu de avond vordert en de grote wijzer van het kerkklokje slaat elf uur. De vrouw versnelt haar tempo. Ze heeft een missie, dat op zich kan al worden opgemaakt uit de drift waarmee zij hier zich een weg baant op dit late uur.

Ze komt aan bij de hoofdingang bij het gebouw, maar fietst door. Het verlichte bord doet de mist om haar heen voor even opdoeken, maar al snel fietst ze weer de duisternis in. Haar fiets parkeert ze enkele meters verderop en nadat ze een paar keer alert om zich heen heeft gekeken begint ze met vaste treden richting de hoofdingang te lopen. Ze werpt nog een paar onrustige blikken om zich heen om er zeker van te zijn dat niemand haar heeft gezien en belt dan aan bij het gebouw. Het blijft even doodstil in de straat. Dan, wordt er open gedaan.

Wanneer ik de deur heb opengedaan schiet mijn hart direct in mijn keel. Deels kan ik me niet voorstellen dat je hier nu echt staat. Tijdenlang heb ik erover gefantaseerd, maar nu het dan toch zover is voel ik zoveel tegelijk. Je komt enigszins gespannen over, maar tegelijkertijd sprankelen je ogen als vanouds. Ik herken jouw gevoel. Hormonen vieren hoogtij en een gezonde portie adrenaline laat mijn ademhaling met de seconde sneller gaan. We hebben alle scenario´s al bedacht. Het podium is gereed en het is nu aan de hoofdrolspelers om hun plaats op het toneel in te nemen. Vanavond zijn wij vrij om onze lang op de proef gestelde verlangens uit te voeren, onze smachtende gevoelens naar elkaar te praktiseren in alle rust en ruimte die dit oude, kille maar nu goed dienstdoende gebouw ons biedt. Omdat je me op voorhand al te kennen hebt gegeven mij te laten bepalen hoe de avond zal lopen zeg ik je verder geen woord, maar pak je hand om je in deze betekenisvolle zwijgzaamheid mee naar binnen te leiden.

Terwijl ik voor je loop, de trap op met je hand vastgeklemd voel ik je warme huid in de palm van mijn hand, jouw aanwezigheid achter me. Ik voel je ademhaling in mijn nek, jouw wezen in mijn nabijheid. Voor een kort moment krijg ik kippenvel op mijn armen en dat komt niet door de kou. Nog steeds kamp ik met het nodige ongeloof, onzekerheid ook wellicht. Moest ik dit wel doen? Zal dit leiden tot geluk, tot voldoening? Doe het niet, zegt de stem in mijn hoofd. Het verstandige deel, lichte aarzeling komt op. Tegelijk voel ik dat aldoor aanwezige verlangen in mij aansterken en groeien en weet ik dat ik het niet nog langer kan onderdrukken. De aldoor groeiende wens jouw lichaam te bevoelen, jouw adem in mijn nek te laten prikkelen en de zachtheid van jouw huid te ontdekken. Leef, zegt mijn hart. De lichte aarzeling verdwijnt.

De twee, hoofd én hart, werken niet altijd goed samen en op sommige momenten lijk ik erdoor te worden verscheurd als gevolg van verwarrende en totaal contrasterende gedachten en gevoelens. Een totaal gemis aan logica zo nu en dan. Toch lijkt de balans nu over te slaan en lijk ik mijn keuze te hebben gemaakt. De sensatie van pure passie laten prevaleren nu het moment ons de optie biedt. De lokroep van de natuur. Alsof je merkt dat ik er even mee worstel knijp je zachtjes in mijn hand. Ik draai mijn hoofd naar je om en je glimlacht naar me, vertrouwend en geruststellend. Het zit wel goed.

We komen aan bij een lange gang in het nieuwe gedeelte van het gebouw waarvan ik weet dat jij er nog niet eerder bent geweest. Het vertrouwen dat je in me hebt genesteld is bijzonder en ik wil het dan ook niet beschamen. Je geeft je geheel over aan me en ik moet en zal je tonen dit vertrouwen waard te zijn. Aan het einde van de gang stop ik en open met mijn sleutelbos één van de deuren, de vergaderruimte. Een grote zaal met een enorme tafel in het midden, omringd door stoffen stoelen en twaalf grote kantelramen aan de zijkanten. Ik laat je voor me naar binnen lopen en doe daarna de deur op slot, gewoon voor de zekerheid. Het licht laat ik vooralsnog uit.

Je loopt naar één van de ramen en begint naar de hemel te turen. Er zijn geen sterren te zien. Het is zwaarbewolkt en een paar eenzame druppels regen slaan venijnig tegen het glas. De wind is ondertussen ook flink aangewakkerd en er lijkt storm op komst te zijn. Je trilt even, waarna jij je armen om je heen slaat. Ik sla je voor even zwijgend van achter gade en volg de contouren van jouw lichaam. Je staat rustig en ontspannen, jezelf licht strelend op je arm en totaal niet ontevreden met de situatie zoals deze is. Je lijkt even afgeleid, in gedachten verzonken wellicht en misschien wacht je ook wel af tot ik de eerste stap zal zetten. Die eerste aanraking die ons beiden er weer even van overtuigd dat het kan en mag. Dat niet het kleine duiveltje in ons, maar het ons goedgezinde lot de gang van de nacht bepalen zal.

Je hebt niet door dat ik achter je kom staan, mijn handen om je middel leg, mijn kin op je schouder laat rusten en mijn warme, natte lippen in je nek zet. In eerste instantie deins je even terug, want net als ik sta je stijf van de spanning. Toch laat je me mijn gang gaan en protesteert niet wanneer ik mijn handen hun verkenningsreis op jouw lichaam laat aanvangen.

Al dacht ik jouw lichaam al redelijk te kennen na menig levendig foto, filmpje en webcam beeld, nu lijkt het een lichaam te zijn dat ik wezenlijk nog maar één keer eerder echt gevoeld heb. Het voelt weer net als toen en hoe meer ik zie en bevoel van de lijnen van jouw wezen, des te meer groeit het verlangen in mijn kern. Een foto van jou in je lingerie wist me al zot van wellust te krijgen, maar het levende lijf hier voor me weet mijn passie nog verder op te schroeven. Jouw reactie op mijn dappere actie sterkt me erin door te blijven gaan. Je steunt en laat jezelf wat achterover hangen, tegen mijn borst aan en ik zoek op jouw lichaam jouw erogene plekjes. De plekjes die wanneer beroerd jou laten kirren en sidderen. Je handen hangen slap langs je lijf en strelen zo nu en dan mijn bovenbenen en heupen.

Mijn tong bespeelt de gevoelige huid in jouw nek en jij zorgt voor de muziek. Een prachtig instrument van hoge, heldere tonen welke jouw zwoele lippen verlaten, weerklinken in de lege zaal als een echo zonder einde. Eén ding is zeker: vergaderingen hier zullen nooit meer hetzelfde zijn.

Je probeert je ergens nog in te houden, maar naarmate mijn vingers verder jouw lichaam beginnen te ontdekken wordt zwijgzaam blijven een onmogelijkheid voor je. Je laat je steeds iets verder gaan en de eens nog bescheiden, ingehouden toontjes die je zo eerder uitgebracht hebt maken nu steeds vaker plaats voor ongecontroleerde steunen, waarin jouw gehele gevoel en genot overduidelijk tot uiting komt. Dat moment ben ik maar al te blij dat er op dit late tijdstip geen ongewenste stoorzenders in de buurt zijn. En terwijl de passiecocktail wordt ingeschonken waar wij beiden zo nu en dan begeerlijk een teug van nemen vordert de avond gestaag, naar een verloop waarvan wij zelf nog niet weten hoe intens we het beleven zullen.

***

Jouw huid voelt als een babyhuidje zo zacht. Het is me een raadsel hoe het mogelijk is een volwassen huid zo zacht te maken en ik kan niet ophouden je te strelen en die huid te blijven bevoelen. Het werkt zowaar hypnotiserend en ik kan het niet helpen rondje na rondje op je naakte huid uit te tekenen, zonder hierdoor verveeld te raken. De takken van de grote eik naast het gebouw slaan wild tegen de ruit nu de storm buiten voortraast. Even lijkt het ons een symboliek te willen voorleggen als zijnde een afkeuring van waar we mee bezig zijn. Ons onbesproken en immer verborgen geheim veroordeeld door het universum. Beukende takken tegen het raam, gierende wind door de kiertjes bij de ramen als een klagende viool en dikke regendruppels als smet op ons liefdesspel. Het is in contrast met het prachtige spel dat de natuur hier in al haar glorie uitspeelt. Het spel van twee jonge mensen die hun diepste gevoelens met elkaar willen delen en zich vergapen aan elkaars schoonheid, op elk vlak. Echter, ondanks het gure, kille winterweer buiten hebben wij het geen moment koud. Dit is het begin, we voelen het allebei. Vanaf hier is er geen weg meer terug. Op het moment dat jij aanbelde en ik jou binnenliet zijn we de afslag reeds gepasseerd.

`Geef het me, Eli´, steun je gepassioneerd onder mijn voortdurende handgebaren op jouw warme lichaam.
´Laat me je voelen, voel mij. Ik kan niet meer wachten.´
Je meent het en ik wil niets liever dan je dit alles geven. Ook ik kan niet meer wachten, de wachttijd is eveneens gepasseerd. Aangedreven door mijn aldoor toenemende begeerte trek ik je tegen me aan en voel mijn broek om mijn gezwollen kruis heen spannen wanneer mijn hand onder je truitje naar je borsten glijdt. Ik heb ze nog nooit gevoeld en de gedachte en eeuwige spanning aan hoe ze zullen voelen wind me zo gigantisch op.

Wanneer ik je shirtje wat optil krijg ik een glimp van de kanten lingerie die je aanhebt; een zwart, met kant geborduurde beha met dubbele bandjes en een lage cuprand. Ik voel jouw harde speentjes door het dunne materiaal heen priemen en fantaseer vast vooruit hoe ze zullen proeven en smaken in mijn mond. Wanneer ik wat gebukt ben zet ik mijn mond op je naakte huid en begin rustig te likken en te zuigen aan je borsten. Tegelijk glijd ik met mijn vingers achter je rug naar de sluiting en frutsel wat aan de gesp. Hiermee besluit ik gelijk over een eerder gemaakte ´dare´ waarin jij me uitdaagde je beha met één hand los te maken. Je geloofde niet dat ik het kon en al denk ik niet dat je het zozeer bewust meemaakt, enkele luttele seconden later laat de sluiting achterop de rug los en komen jouw borsten vrij van hun benarde positie.

Begerig trek ik je shirt over je hoofd uit en laat je beha van je lichaam afglijden, waarna de parels van jouw schoonheid dan eindelijk in hun volle glorie zichtbaar worden. Ik geef mezelf even de tijd dit schoon in me op te nemen en blijf even stil staan kijken naar jouw fier opstaande borsten en donkere tepelhoven.
´Ongelofelijk…´ zeg ik met een schorre fluistering. Een dankbare glimlach trekt om jouw lippen, wanneer je de verraste blik op mijn gezicht ziet.

Aangezet door een ongekende oerdrift begin ik dan als een hongerige en dorstige rover heftig aan jouw opgezwollen speentjes te zuigen, onder jouw goeddunken. Je ondergaat het alles zonder me een haarbreed in de weg te leggen, terwijl je mijn billen zowat tot pulp knijpt. Ik lijk even ginnegappend te worden afgeleid wanneer ik moet terugdenken aan jou obsessie voor ´bums´ en constateer dat je daarmee niets teveel hebt gezegd. Op dat moment ben ik blij voor de extra vetjes op mijn achterzone nu jouw stevige vingers hierop tekeer gaan.

Alles is uit voor we er erg in hebben. Als een waardeloos stuk stof valt vervolgens ook je slipje op de grond, een eveneens uit kant bestaand niemendalletje. Enig spul aan de paspop en het levende lijf, maar na wat gespannen en gewaardeerde blikken moet het materiaal toch echt plaats maken voor de nodige hand en mondgebaren. Ik heb nu vrij spel met jouw lichaam en kan er alles mee doen wat ik maar wil. Alle lang opgekropte verlangens, alles wat ik in mijn dagdromen al met je heb gedaan en alles wat ik reeds zolang eens wil uitproberen. Deze machtspositie die ik hierdoor krijg toebedeeld laat de opwinding in mijn kruis nog verder toenemen tot het punt dat het fysiek pijn begint te doen hem zolang in zo´n nauwe ruimte opgesloten te laten.

Vanachter jou laat ik de palmen van mijn handen over je beide borsten glijden en laat jouw stijve staafjes tussen mijn vingers rollen. Je siddert wanneer ik dit doe. Ik weet dat je enorm genieten kon van wat persoonlijke en gerichte aandacht voor jouw meisjes en ga er daarom nog even mee door. Ik wissel het zachte strelen af met licht masseren, maar al snel blijken mijn bescheiden plannen te ambitieus en vergezocht. Het is onmogelijk mijn gevoelens nog langer te onderdrukken. Grommend duw ik mijn schoot tegen je aan, knijp wellustig in het zachte vlees van je borsten en glijd daarna met mijn handen naar je buik en warme schoot. Uit jouw uitgelaten reactie kan ik opmaken hoe ook jij jouw geduld en zelfcontrole behoorlijk hebt overschat. Trillingen over je lichaam, het passiezweet op je voorhoofd en bij je liezen en voortdurende steunen maken overduidelijk dat zelfbeheersing ook bij jou in dit stadium ver te zoeken is.

Terwijl mijn vingers aan jouw liezen lijken te zijn vastgeplakt en zodoende je aan jouw heupen naar me toe trekken voel ik het vocht langs je benen glijden. Het plakt aan je huid en maakt de gehele regio broeierig en plakkerig. Dan doe je iets wat ik niet verwachtte.

Je neemt mijn hand vast en leidt me zonder aarzeling naar je natte poes toe. Hier aangekomen heb ik weinig aanmoediging nodig. Ik leg mijn vinger op je knopje en begin masserende bewegingen te maken, zachtjes en subtiel afgewisseld door hard en snel. Hierbij moet ik mijn eigen drang weerstaan wat me steeds iets moeilijker afgaat, hoe kan ik mezelf beheersen met zo´n aanblik op zo´n moment? Wat een lijdensweg, bedenk ik me zonder het echt zo te ervaren en ik leg mijn wangen tegen de jouwe. Een warme gloed.

Je kan haast niet meer stil staan, maar duwt mijn hand nog steeds gebiedend op je kutje. Ik ga zo enkele minuten door en breng zo nu en dan mijn vinger bij je in waarop jij nog heftiger reageert. Je kreunt je begeerte eruit en smeekt me door te gaan, nu een hoogtepunt bij je in het vizier lijkt te komen.

´Oh ja! Ga door, alsjeblieft. Ga door!´

Al wat je me op dat moment zegt zou ik normaliter nooit uit jouw mond verwachten, maar nu klinkt het als het enige logische wat er te zeggen valt. Ook ik maak me zondig aan de nodige ´dirty talk´, maar geen van beiden voelen we enige gêne hieromtrent. Wat hormonen wel niet met een mens kunnen doen…

Terwijl mijn vinger zonder te stoppen over jouw klitje en tussen je opgezwollen schaamlippen glijdt, jou intens stimulerend en tegelijk bij je naar binnen dringt voel ik wederom jouw hand op de mijne. Wederom doe je iets wat ik niet direct zag aankomen. Tot mijn genoegen blijkt er geen einde te zijn aan het niveau van jouw creativiteit en blijf je me zo nu en dan verrassen met deze spontane acties die me in eerste instantie even afleiden, maar me daarna eveneens prikkelen mijn eigen grenzen te verleggen en mijn creativiteit te herontdekken.

Je duwt mijn vingers nog eens stevig op je zompige spleetje en trekt ze daarna van je af om ze naar je mond te leiden, waarna je gulzig mijn vingers één voor één begint af te likken. Je zuigt en omringt mijn wijsvinger met je gespannen lippen en slobbert het sap van mijn huid af. De zoete, muskusgeur van jouw vrouwelijkheid bereikt mijn neus wanneer je dit doet en ik voel het verlangen opkomen mijn eigen vinger verder af te likken. Ik doet het niet.

Het gevoel van jouw gezuig aan mijn vinger doet het bloed in mijn pik wederom sneller stromen. De gedachte aan jouw fijne lippen om mijn harde staaf is nu onontkoombaar opwindend en ik voel de verleiding opkomen zetten je hoofd naar mijn kruis te duwen en je te dwingen me oraal te bevredigen.

Lichte twijfel: kan ik dat wel doen?

Ik heb geen idee hoe je op dit gebiedende gebaar reageren zult, maar gezien het feit je dit de eerste keer op eigen initiatief bent gaan doen neem ik maar aan dat er geen zwaar protest zal volgen. Ik herinner me nog precies met welke passie en hevigheid jij je liet gaan op mijn geslacht als een kind in een snoepwinkel die net een lekkere lolly heeft mogen uitkiezen en vervolgens van verlangen niet wist hoe snel ze hem moest oplikken.

Ik zie nog voor me hoe je jouw vinger op mijn lippen legde, wat door je knieën ging en mijn riem en knopen begon los te pulken, waarna je met een vleugje ongeloof in jouw ogen het formaat van mijn mannelijkheid aanschouwde en begeerlijk aan de klus begon. Het kwam vrij onverwacht en ik wist dan ook niet hoe ik het had toen ik jouw zachte lippen om mijn eikel voelde glijden, jouw warmte ervoer. Ik denk niet dat ik eerder zo snel klaar zou zijn gekomen als toen op het moment dat jij tien seconden lang die heerlijke op en neergaande bewegingen maakte om mijn lans heen. Je hebt geen idee hoe jammer ik het vond je te moeten stoppen. Nee, dat gevoel vergeet ik nooit meer.

Terwijl jij je nog immer in trance ontfermt over mijn inmiddels gerimpelde vinger ontdoe ik mijzelf met mijn andere hand soepel en snel van mijn broek. Het voelt al heerlijk eindelijk de strakke spijkerstof van me af te trekken en mijn knots van een liaan groeit dankbaar bij de gegeven vrijheid. In eenzelfde snelle beweging glijdt ook mijn roze onderbroek van mijn billen op de grond.

Dit is het moment. Ik sta hier voor even bij een kruising, ofwel word ik heerlijk gepijpt tot een meesterlijk orgasme of het eindigt in misère en je gaat laaiend naar huis. Wat het wordt, de zeer nabije toekomst zal het uitwijzen. Je hebt me inmiddels zo vreselijk opgewonden dat mijn lichaam me geen keuze meer laat.

In een vlotte beweging trek ik mijn vinger uit je mond, draai je om en duw je omlaag, waarbij ik jouw hoofd naar mijn keiharde lul duw. Het gaat zo snel dat je haast geen moment van nadenken hebt. Even voel ik wat tegendruk van jouw kant en deze aarzeling in jouw gedrag doet me direct spijt krijgen van mijn besluit. Een zweem van twijfel komt over me heen, maar al gauw echter krijg ik weer het vertrouwen wanneer jij gulzig begint te likken en de hemel begint open te gaan.

´Wat een stouterik ben jij toch,´ zeg je me plagend, terwijl je mijn blik zoekt met je blauwe kijkers.

Ik grijns opgelucht en laat een tevreden en genotsvolle kreun mijn lippen verlaten, wanneer jij aanvangt. Mijn handen woelen door je haren en steunen zo af en toe op je schouders, terwijl jij precies weet wat je met me moet doen. Net als de vorige keer weet je exact hoe je mijn fallus zodanig moet bewerken dat het voor mij onmogelijk word mezelf lang te beheersen. Bij elke lik, elke zuigbeweging en elk stukje vingerwerk voel ik hoe de ontlading naderbij komt en een stukje voorvocht mijn penis verlaat.

Je vingers friemelen aan mijn gevulde balzak en je tong speelt spoorzoekertje op mijn schacht. Ik voel hoe jouw natte, warme tong met een lange ingetogen haal van langs de onderkant tot aan het toompje een vochtige streep achterlaat en hoe je me achtereenvolgens blijft prikkelen en kietelen bij het gevoelige driehoekje bovenop.

Het moment dat dan je lippen mij bij het puntje omringen begin ik te trillen over mijn gehele lichaam. Dit sensationele gevoel heb ik al zo lang niet meer gevoeld en nu ik het weer voel ben ik buiten van mezelf van geilheid. Mijn lichaam kronkelt en draait in hoeken en vormen waarin het al tijden niet meer is geweest en dankbaar om dit teruggekomen gevoel laat ik jou alle ruimte, mijn handen bij je borsten. De heimwee naar dit gevoel is geheel terecht geweest.

´Céline, wat doe je me aan?´ breng ik moeizaam uit, wanneer ik een onvermijdelijk hoogtepunt met rasse schreden voel naderen.

Wanneer mijn opwinding mijn lichaam dan met meerdere krachtige stralen verlaat voel ik hoe de opgebouwde spanning in mijn lichaam doorheen de poriën van mijn huid verlicht wordt. Ik begin krampachtig te trillen en ledig schokkend alles in jouw mond. De hoeveelheid verbaast ons allebei. Het is lang geleden dat ik met zoveel kracht en volume ben klaargekomen en ik geniet dan ook nog na van het effect van deze prestatie.

Tijdens dit moment heb jij je mond nog steeds om mijn nu verslapte pik gehouden die er van de weersomstuit nu wat teleurgesteld en zielig bij hangt. Wanneer je ziet dat mijn adem weer wat begint terug te komen en de ergste vermoeidheid wegzakt laat je hem tussen je zompige lippen vandaan glijden en geef je me een tevreden, schalkse blik. Ik zie de triomf in je ogen, de blik van een overwinning en weet dat dit geheel terecht is.

Niet te geloven, wat was dat heerlijk! Wat een prof zeg, dat was je alvast niet verleerd´ complimenteer ik je en ik geef je een welverdiende kus op je mond waar ik nog wat restjes van de sperma proef. Je hebt alles netjes opgelikt, maar het aandenken om je lippen en je tong heb je niet kunnen verdoezelen.

Je grinnikt trots en kijkt me quasi serieus aan.
Wat had je dan gedacht? Dat ik maar wat zou gaan aanrommelen?´

Ik kijk je aan in die blauwe ogen die fonkelen van ondeugd en voel de verleiding opkomen je gewoon in mijn armen te nemen en stevig vast te houden. En tegelijk weer, de Stem. De moraalridder die me van dit goede gevoel wil onthouden. Die me een schuldgevoel wil aanmeten, terwijl alles wat ik nu voel me enkel een goed gevoel geeft. Ik ban zijn prekende woorden uit mijn hoofd en laat mijn hand door je haren glijden, waarna mijn lippen automatisch de jouwe opzoeken.

We staan nog immer voor het raam, jij hebt je omgedraaid en hebt je opgewarmde schoot tegen mijn naakte geslacht aangeduwd. Je beweegt bewust met je heupen, tegen mijn penis aan en het duurt niet lang voor deze weer tot leven komt. Ik zie de vage reflectie van je gezicht in het raamglas. Je lacht niet, maar kijkt me direct in de ogen aan, een blik die ik nooit vergeten zou. Je blik zegt me dat je me volledig wilt, op dat moment.

Je tepels zijn stijf geworden door de kou en door mijn vingers, die ze zo nu en dan strelen terwijl ik je kus in je nek en zuig aan je oorlelletje. Vooral dit laatste lijk je in het bijzonder te kunnen waarderen; je kirt en trilt onder de sensatie van mijn flexibele tong over het lelletje van je oor en mijn soepele lippen die zo nu en dan eraan zuigen. Ik duw je naar voren richting het raam en laat jouw lichaam geen seconde los.

Het moment dat ik bezit neem van je schoot en rustig bij je naar binnen glijd, schiet een trilling door zowel mijn als jouw lichaam. Voor enkele luttele seconden staan we beiden licht schuddend aan elkaar vastgeplakt, gestokt in ons ritme. Niet lang hierna neemt de passie en drang weer toe en voel ik hoe mijn verlangen vanuit mijn kern me weer opzweept en van me verlangt hard in je te stoten. Ik probeer me nog even in te houden en begin mijn heupen te bewegen, zachtjes.

Het tempo neemt al snel toe en gedreven door het moment van opperste verrukking vang ik aan met een heftig ritme waarmee ik jou van achteren neem. Jij staat wat naar voren gebogen en beweegt wiebelend met me mee, waarbij je jouw onderlichaam elke keer naar me toe drukt op mijn inmiddels loeiharde pik. Ik kijk neer op je slanke rug en je volle billen en heb mijn handen op je dijen gelegd. Een vinger langs je ruggengraat, in je bilspleet, twee handen op je schouders, een rukje aan je lange haren en vervolgens twee handen om je borsten, waarmee ik je in één snelle beweging omhoog trek en je dicht tegen me aantrek.

Direct hierna voel ik hoe ik diep in jouw kom en hoe mijn harde lans jouw lipjes verwoed opzij drukt. Zij persen zich om hem heen en gaan met elke voorwaartse beweging even mee naar binnen om vervolgens weer mee naar buiten te gaan, zodra ik me weer wat terug trek. Ik plaag je zo nu en dan wat door mezelf zover terug te trekken dat mijn liefdespenseel jouw verhitte tunnel bijna verlaat om vervolgens weer diep in je te stoten. Op zo´n moment span jij je spieren aan en voel ik jouw trillende bewegingen door je hele onderlijf.

Soms trek ik me even geheel terug en teken met mijn eikel een lijn van net boven je billen, langs je bilspleet tot bij je knopje, waarna jij me zowat smeekt weer terug bij je binnen te komen. Je zakt weer naar voren en hebt je handen tegen de raamkozijnen aangezet om jezelf wat broodnodige steun te bieden. In het heetst van de strijd heb ik niet altijd door met wat voor kracht en gewicht ik op je inbeuk en wat dit met jou doet.

We hijgen, zweten, kreunen en doen dit alles alsof ons leven er vanaf hangt. Alsof dit hier de laatste keer is dat we het pure menselijke genot van een gepassioneerde vrijpartij kunnen beleven. De laatste keer dat we kunnen voelen hoe seks niet slechts een kortstondig momentje in een stoffig bed is met een paar passieloze kusjes hier en daar, wat pompbewegingen in een opgedroogde grot om vervolgens geheel onterecht uitgeput opzij in slaap te vallen, maar hoe het in feite een opvoering is van een sensuele dans tussen man en vrouw die door geduld en wederzijds respect leidt tot het meest begeerde genot dat met diens genezende werking positief kan werken voor zowel lichaam als ziel. Een levensaspect dat zijn gunstige uitwerking kan hebben op mens´ gehele welzijn en goed voelen.

Nee, dat lukt niet met een vluggertje eens in de zoveel tijd. Geduld, ervaring en training is al wat noodzakelijk is om te voorkomen dat een seksleven sluimerend veranderd in een stilgevallen put van een vluggertje uit medelijden en gewoonten. Iets dat wij twee gelukkig allebei maar al te goed begrijpen en inzien.

Bij elke stoot die ik maak kom jij me gulzig tegemoet en duw je jouw billen naar achteren, je heupen voor en achterwaarts kantelend zodat ik nog dieper in je kan komen. Deze inspanning komt echter met een prijs. Na enkele minuten zo intensief door te gaan lijkt dan alle kracht langzaam uit jou weg te vloeien. Dit effect wordt nog eens versterkt wanneer ik mijn ritme wederom versnel en zonder te stoppen jouw erogene zones stimuleer met mijn handen.

Op het moment dat ik mijn handen om jouw borsten leg lijkt dan plots al jouw kracht uit je armen te zijn weg gedruppeld en moet ik je terug omhoog trekken om te voorkomen dat je tegen de grond gaat. Ik laat je tegen mijn borst aanleunen en blijf mijn heupen naar voren bewegen, terwijl ik je met mijn handen bij je billen overeind houd. Je beweegt soepel met me mee en begint te kronkelen.

De mate van verbondenheid tussen ons brengt ons in extase. Het verdoofd ons gehoor, verblind ons zicht en beperkt ons contact met het hier en nu. We zien niets meer om ons heen behalve elkaar. Al wat ik zie is jouw oplichtende, naakte huid van amber in het zwakke licht dat van buiten naar binnen schijnt. Jouw gespannen borsten, je harde tepels en je bezwete buik. Ik ruik de zoetzure geur van jouw passie en de geurige vanille parfum in je haar. Al wat jij voelt is mijn staaf in jouw kern, mijn licht behaarde borst tegen je rug en mijn handen graaiend over je lichaam.

Het groots moment is nabij nu ik de ultieme eindspurt inzet en mijn tempo verhoog. Nog immer heb ik mijn wijsvinger op jouw, inmiddels oprijzende, knopje liggen, met het beoogde resultaat.

´Ja! Ga door, ga door… ik kom zo,´ stotter je, gebukt onder een verstoorde ademhaling.

´Ik ook, oooh, ik ook,´ pruttel ik erachteraan, zowat onverstaanbaar onder deze inspanning.

Ik stoot nog een paar keer diep en hard, waarna ik dan diep grommend en schokkend onderga hoe een warme lading mijn lichaam uitspuit en zich in jouw verkrampte warmtebron vermengd met jouw vloeiende sappen. Ik kan mijn balans niet meer houden en val half over je heen, terwijl ik het uit kreun. Zeker een halve minuut lang vloeit het heerlijke gevoel door mijn lichaam.

´Aaaah!´

Niet snel hierna begin ook jij de volledige controle over jouw lichaam te verliezen wanneer je te prooi viel aan een orgasme die zijn gelijke niet kent. Je puft en steunt als jouw interne spiertjes zich samentrekken. Ik heb je tegelijk stevig tegen me aangeduwd en heb mezelf niet bewogen. Met mijn pik nog op zijn plaats beweeg ik mijn vinger nu heel subtiel over je plekje, steeds iets rustiger naarmate jouw orgasme vordert.

´Oh oooh,´ verzucht je, terwijl je wederom naar voren dreigt te zakken.

Uitgeput, maar geheel voldaan voelen wij onze laatste energiebronnen wegzakken en de vermoeidheid optreden. Ik laat je los en bevrijd mezelf van jouw kern, waarna ik je in mijn armen neem en een zoen op je voorhoofd plant. Al snel gaan we over in een bedwelmende tongzoen die geen einde lijkt te kennen.

***

We staan nog even bij elkaar, het moment nabelevend en genietend van wat ons zojuist tezamen overkwam. De coulissen zijn gesloten, het toneel is leeg en de hoofdrolspelers hebben hun plicht vervuld. Het script is geschreven. Was het al wat we ervan hebben verwacht, of was het meer? Of minder?

Onze lichaamstaal zegt genoeg. In zwijgzaamheid staan we zo nog een poos tegen elkaar aan voor het raam, starend naar de donkere wolken. We zijn beiden in gedachten verzonken. Jij de jouwe en ik de mijne. De stem komt niet meer terug in mijn geweten en laat me voor de rest met rust. Niet meer laat hij mij twijfelen over de juistheid van mijn besluit, niet langer probeert hij mij schuld aan te praten of in enigerlei richting te sturen. Geen aangemeten schuldgevoelens om wat ik vanavond heb gedaan, maar enkel rust en acceptatie met het genomen besluit.

Leef, zei mijn hart aan het begin van de avond en dat is precies wat ik heb gedaan. De lichte aarzeling die ik al voelde is nu verdwenen als sneeuw voor de zon en tot mijn grootste opluchting voel ik geen spijt.

Ondanks deze zekerheid en overtuiging is de symboliek buiten nog onveranderd aanwezig. Woeste windvlagen dreunen tegen het gebouw en loeien door de kieren van de kozijnen. Ik laat je voor even los en sluit één van de ramen om de boze wind in haar pad te stoppen.

De mist is enigszins weggetrokken wanneer om twee uur ´s nachts de deur van het Leger des Heils gebouw krakend opengaat en een vrouw in donkere kledij, onherkenbaar, naar buiten treedt. Ze lijkt even van haar stuk te zijn en niet te weten hoe of wat te keren. Al snel echter zet ze pas richting een iets verder geparkeerde fiets, draait het slot om en fietst weg in de richting van de hoofdweg. Ze passeert het gebouw, werpt nog een blik naar binnen maar richt haar blik dan weer vooruit. Terwijl ze de route richting huis volgt valt het haar plots op.

Het hemelplafond is kraakhelder. Een halfvolle maan schijnt en talloze sterren priemen in het donker, alsof zij zo de hele avond reeds hebben geschenen. Geen wolkje meer te zien, geen windvlaag die haar uit haar evenwicht probeert te halen en geen regendruppel als smet op het nachtelijke avontuur. De storm is onverwachts voorbij, de symboliek verdwenen en zo ook de veroordeling die hen beiden sluimerend boven het hoofd hing. Het is goed, bedenkt ze gerustgesteld wanneer ze de dijk op fietst. Ze verdwijnt uit het zicht als een klein rood stipje in de stilte van de nacht. Niemand zal ooit weten wat er tussen haar en haar collega in het gebouw is gebeurd. Hun geheim zal voor eeuwig verborgen blijven.

 

Alle verhalen van: Een schrijver

Fijn verhaal 
+1

Plaats reactie

  

Schrijvers willen dolgraag weten hoe hun verhaal wordt ontvangen. Een korte opmerking is vaak al voldoende. Wij nodigen je dan ook van harte uit om een reactie te geven op dit verhaal. Daarvoor hoef je geen lid te zijn.

  

Beveiligingscode
Vernieuwen