Troilus en Cresida

Informatie
Geschreven door GraafTell
Geplaatst op 22 mei 2018
Hoofdcategorie Voyeurisme | Buitenseks
Aantal reacties: 2
8531 woorden | Leestijd 43 minuten

“Zeg, ik zou het waarlijk op prijs stellen als je me aan dat uitermate eetbaar ogende meisje daar wilt voorstellen.”
Hij keek me aan van opzij. Zijn monocle flitste in het licht van de kroonluchters, de wenkbrauw boven zijn andere oog in een ironische boog gekruld. Ik kon een glimlach niet onderdrukken. Zonder in de richting te hoeven kijken waarop hij duidde, wist ik over wie hij het had.

Ik had haar al een paar keer naar hem zien staan kijken. En omdat ik Falcks smaak na al die jaren als geen ander ken, verbaasde het me ook niet dat het hem aldra was opgevallen dat ze naar hem keek, de nieuwe personal assistant van de cultuursenator. Ik liet mijn vingers tussen de zijne glijden en keek hem vanonder mijn wenkbrauwen vragend aan. Ik duidde met mijn kin met een kort gebaar in haar richting en zo bewogen we samen naar haar toe.

Ze stond samen met nog twee jonge vrouwen te luisteren naar een monoloog van Slansky. Met gekanteld hoofd en op haar voorhoofd een geïnteresseerde trek, haar beslagen glas hield ze lichtjes aan haar linker wang gevlijd tussen de vingers van haar rechterhand, haar elleboog ondersteunde ze iets onder haar borst met haar linker. Haar licht krullende blonde haar droeg ze opgestoken. Rond haar ranke lijf sloot een simpel zwart, laag uitgesneden mouwloos truitje; een rok van een zilverkleurige stof reikte tot aan haar knie. Ik volgde Falcks blikken langs haar lichaam, langs de zongebruinde huid van haar kuit, het zilveren kettinkje rond haar linker enkel, de hiel en de hak van haar zilverkleurige sandalet. Ik keek opzij en wreef mijn nagels plagerig zachtjes langs de palm van zijn hand. Falck knipoogde en kneep zacht terug.

Toen we bij het viertal waren aangeland, voerde Slansky nog steeds het hoogste woord. Maar een van de vrouwen had inmiddels een spiedende blik over haar schouder geworpen. Ik manoeuvreerde mij in het cirkeltje, legde Slansky het zwijgen op met een opmerking dat een ontwerper van zijn klasse toch na al die jaren zou moeten weten dat zijn werk voor zich spreekt. De jonge vrouwen glimlachten besmuikt. Ik wendde me tot de blondine en zei temerig: “Algonde, ik wil je aan Falck voorstellen.”
Ze keek enigszins verbaasd van mij naar hem. Een moment kleurde een lichte blos haar wangen. Om vervolgens haar hand naar Falck uit te strekken. Deze nam hem vast met zijn lange slanke vingers, neeg zijn hoofd en bracht de hand naar zijn lippen. Twee kalme ademtochten liet hij over de rug van de hand strelen alvorens hij millimeters boven haar huid zijn lippen tuitte om een handkus aan te duiden. Algonde glimlachte koket en bloosde eens te meer.

Een moment lang liet ik de handkus echoën tussen hen beiden in. Pas zodra Falck haar hand los liet, vond ik het weer een gelegenheid om te spreken: “Falck is mijn Troilus.”
Gelukkig hadden zich al genoeg geruchten verspreid over mijn interpretatie van de Shakespeare-tragedie dat Algonde zich met haar wenkbrauwen geïnteresseerd opgetrokken tot Falck wendde. Deze sloeg plots als door verlegenheid bevangen zijn blik neer – een pose die hem prima staat. Zeker wanneer hij een seconde later, het hoofd nog genegen, zijn ogen weer van onder zijn wenkbrauwen op zijn gesprekspartner richt, rond zijn fijne volle lippen een ironisch glimlachje gekruld. Ik keek toe hoe hij zijn lippen liet wijken en het puntje van zijn tong kort de onderlip toucheerde. Onwillekeurig huiverde ik.

Algonde had ik leren kennen als een intelligente meid. De vraag die ze Falck stelde vond ik een goede aanzet voor een diepergaand contact tussen de twee. Ik zag hoe ze kort in mijn richting keek terwijl Falck nauwgezet begon te antwoorden. Toen naderde ons van de andere kant een serveerster met een dienblad champagne. Falck draaide zich van me af in haar richting, reikte attent als hij is Algonde een glas en nam toen zelf. Ik glimlachte naar hun ruggen en zag hoe Falck haar toedronk. Ik draaide me om en liet mijn blik dromerig over de menigte feestgangers in de foyer van het oude theater dwalen.

‘Het Paleis’, zo wordt het gebouw in de volksmond genoemd. Voor een schouwburg heeft het voor de bühne inderdaad koninklijke allure. Achter de schermen is het vooral een oud theater. Niettemin is het in de sfeer van vroeger prettig werken. Sinds een jaar of vier ben ik artistiek leider van het huisensemble. Een waarlijk getalenteerd gezelschap, dat ik in die tijd met discipline en enthousiasme tot grote hoogten gevoerd heb. Of, zoals in Falcks bijzondere geval, met fluwelen handschoen.

Vergeef me mijn flauwe woordspeling, maar je zult misschien al gemerkt hebben dat mijn verhouding met Falck een bijzondere is. Hoe zal ik het zeggen? Op gezette tijden maken we graag gebruik van elkaar. Ik heb altijd gedacht dat ik gewoon lesbisch ben. Al bijna tien jaar deel ik mijn leven met Yvonne. Enigerlei twijfel over mijn seksuele voorkeuren heb ik niet gekend sinds we bij elkaar zijn. Totdat ik op een auditie Falck ontmoette. Op de een of andere manier kon ik vanaf het allereerste ogenblik mijn ogen niet van hem afhouden. Het zal zijn uitstraling geweest zijn. Hoe hectisch zijn omgeving ook lijkt, Falck oogt altijd de kalmte zelve: het oog van de orkaan. Bovendien, de meeste mensen zullen één van Falcks kenmerkende eigenschappen zijn ironische gezichtsuitdrukking vinden. Ik zag hem toneelspelen en steeds vaker viel me op dat de ironie dan van zijn gezicht verdwijnt om plaats te maken voor een indrukwekkende oprechtheid. Steeds wanneer ik dat weer zie, raakt mij dat diep.

Of is het zijn lichaam? Ik wind er geen doekjes om, Falck is gewoon een lekker ding: lang, breed, gespierd èn knuffelbaar. Ik vergeet de dag niet waarop hij voor me stond. Ik was plompverloren zijn kleedkamer binnengestapt. Hij droeg alleen een zelfbewuste glimlach en een bodyfit boxer. Terwijl mijn aandacht onweerstaanbaar werd getrokken door de riante welving tussen zijn dijen, werden mijn gedachten in toenemende mate in beslag genomen door één en dezelfde obscene fantasie. Totdat die uiteindelijk op een zwak moment culmineerde in een intens niet uit te bannen verlangen me door Falck te laten nemen. Ik liet me door hem verleiden. Om te ontdekken dat ook wanneer hij een vrouw bemint, de ironie zijn gezicht verlaat.

Zo werd Falck mijn geheim. Ik laat het mijn leven rimpelen, zoals zijn begerige vingers de stof van mijn rok rimpelen wanneer hij me omhelst voor een verzengende zoen waarna hij zijn lippen zachtjes in mijn hals laat knabbelen. Ik liet het niet mijn leven omvergooien. Onze affaire speelt zich af in de plooien van mijn agenda. Yvonne is mij ondanks alles ontzettend dierbaar en ik wil er voor haar zijn als levensgezellin. Ik heb nimmer de illusie gehad dat ik Falck voor me alleen kon houden. Hij is vooralsnog een begeerde vrijgezel in de culturele kringen van onze stad en geniet ook meestal met volle teugen van die status. Over zijn escapades doet hij me vrijwel altijd gedetailleerd uit de doeken.

Ik zette mijn lege champagneglas op een langskomend dienblad en vervolgde mijn weg door de feestende menigte in de foyer. Uit een van de zalen in het theater klonken baslijnen van de dancemuziek van de daar opleggende dj, een coryfee met inmiddels internationale faam. Onbewust dwaalde mijn blik naar links, waar in een hoek bij het venster Falck stond te praten met Algonde. Hij had zijn vingertoppen op haar blote bovenarm gelegd, zijn nauwgezet articulerende lippen vlak bij haar oor. Ze luisterde aandachtig. En lachte. Even draalde ik. Ik zag hoe hij zijn slanke vingers bijna onmerkbaar zacht langs haar huid liet glijden. Ik huiverde.

Falck – Troilus, de charmeur, de verhalenverteller. Falck práát zijn vrouwen uit hun kleren, zijn bed in of welke plek zich dan ook maar het beste eigent om hen te beminnen, met hen de liefde te bedrijven. Het heeft alles te maken met zijn simpele opvattingen van de essentie van zijn vak, het acteren. Een acteur is een verhalenverteller, die het geluk heeft zijn kunst te kunnen illustreren en daarvoor een heel toneel tot zijn beschikking heeft. Met mimiek, gebaren, stemwendingen, acties, aanrakingen, desgewenst geholpen door een esthetisch kostuum of welgekozen décors.

Eerst wekt hij bij de vrouwen die hij wil nieuwsgierigheid met zijn wezen. Dan betovert hij ze met zijn stem en zijn verbeelding. Om hen tenslotte te verleiden met zijn lichaam. Ik had het hem een paar keer zien doen, de eerste keer vrijwel onder mijn neus, tijdens een einde-seizoensfeest in de tuin achter mijn huis. We waren goed een jaar minnaars. Ik weet nog hoe het me verwarde toen ik zag hoe hij dichter en dichter draaide rond een nichtje van Yvonne. Hoe jaloezie een deining maakte in mijn maag, ik mijn best deed geen aandacht te besteden aan hun flirt. Maar ook hoe ik uiteindelijk ergens aan de rand van mijn bewustzijn voelde hoe die me ook opwond.

Ik was ze uiteindelijk uit het oog verloren. En kwam Falck pas halverwege de nacht weer tegen toen hij uit de tuin de serre binnenstapte, op enkele passen gevolgd door het meisje. Ze had een blos en schielijk getracht haar haren te fatsoeneren. Falck stapte met een triomfantelijke glimlach tussen de inmiddels min of meer aangeschoten feestgangers in de lounge door, fixeerde mijn blik en gaf me een knipoog toen hij langs me liep. Een wonderlijke zweem beroerde mijn reukzin, alsof het parfum dat hij droeg, wedijverde met een andere geur, van zweet, speeksel en twee zich begerig tegen elkaar wrijvende lichamen. Het nichtje had mijn blik met een verlegen groet beantwoord, maar toen ze passeerde, was een voldane glimlach op haar volle gezicht verschenen. Zou ze geweten hebben van hem en mij? Ik weet niet meer waarom ik me toen heb omgedraaid. Was het omdat ik Yvonnes stem hoorde en instinctief reageerde toen mijn vriendin haar nichtje had begroet? Ik weet nog dat ik me omdraaide en mijn blik op de rug van de witte jurk viel die het meisje die avond had gedragen. En mijn ogen onweerstaanbaar getrokken werden door een groene korrelige vlek ter hoogte van haar rechter schouderblad. Mijn blik was haar opulente figuur gevolgd en ontwaarde bij de zoom enkele verdorde grassprieten. De aanblik provoceerde mijn verbeelding en had een siddering door mijn onderlichaam gedreven. Yvonne was verwonderd glimlachend de keuken uitgekomen en had een arm om mijn heupen geslagen. Haar arm had daarbij een opgezwollen tepel beroerd.

Falck voer een handpalm over zijn kale schedel, de gebruinde huid weerkaatste zacht het licht van de kroonluchters. Ik nam een slok champagne. Mijn blik volgde de hand, hoe ze zich uitstrekte in de ruimte voor hem en Algonde, en in de leegte een zachte vorm leek te beschrijven. Ze keek dromerig glimlachend luisterend naar een punt dat ergens vlak voorbij zijn uitgestrekte hand lag. Ik zag hoe hij de hand weer terugtrok en haar zacht liet landen op haar buik, vlak onder haar navel. En steeds de scherp articulerende volle lippen, die zijn fluisterende stem aan haar oor legden, zijn adem die langs haar wang en hals moest strelen en de zachte blonde haartjes in haar nek recht overeind deed staan. Algonde vertrok haar gezicht in een ietwat krampachtige, betrapte glimlach, sloeg haar ogen nu neer: een uitdrukking waarbij een blos past.

Mijn blik gleed van haar gelaat naar dat van Falck. Hij hield zijn ogen op haar profiel gericht. Het licht van de foyer fonkelde eens te meer in zijn monocle. Hij droeg de fijne glimlach die past bij het spel dat hij zo vol verve speelde. Zijn hand rustte nog steeds op haar buik. Ze zwegen. Toen kantelde Algonde haar hoofd tegen zijn bovenarm en ik ontwaarde in zijn gezicht iets bijzonders. De ietwat vileine, ironische grijns vervaagde als een vliegende vogel verdwijnend in de mist en maakte plaats voor een immer peillozer wordende openheid. Kalmte werd zijn gelaat. Ik zette mijn lege champagneglas op de schouw naast me, tilde mijn onderarm van het koele marmer en wendde mij af.

Ik bewoog me door de menigte feestgangers in de foyer, links en rechts bekenden groetend of een kwinkslag strooiend. Ik werd als vanzelf naar de zaal getrokken waar de dj inmiddels op stoom was geraakt. Een lucht doortrokken van parfum, de rook van de rookmachine en van sigaretten, de geur van intens dansende mensen verwelkomde me al tussen de deuren van de zaal. Ik nam nog een glas champagne dat me werd aangereikt. Liep naar een vrij sta-tafeltje in een hoek en stond een poosje geleund naar de dansende mensen te kijken, mijn gedachten liet ik meedrijven met de polsslag van de muziek.

Mijn blik gleed langs strak gewelfde T-shirts die brede onbehaarde mannentorso's en misschien zelfs wel sixpacks net wel en net niet verhulden, langs wuivende lange haren, de omgeslagen mouwboorden en de broeksband ontsnapte overhemdpanden van de pakkendragers, die colberts en zijden dassen al lang ergens over een stoel hadden geworpen, hun echtgenotes met de moed om bij een inderhaast iets te dik gestifte glimlach wat extra tanden te laten zien naar een bekende of een onbekende man, langs Stine en Béa, de twee stagiaires van het congresbureau, die elkaar al dansend omstrengelden als waterplanten een drenkeling, langs adembenemend diepe decolletés en geprononceerde billen, een vinger die een bril langs de brug van een neus weer enkele millimeters terug omhoog bracht. Totdat Stine me ontwaarde en me meetrok de diepte in en de dj met zijn werk ook geen enkele aanleiding meer gaf om nog verder terughoudend te zijn.

Ik werd opgenomen in de pulserende mensenmassa, danste dan weer samen, dan weer alleen op de zinnelijke muziek. Op gezette tijden projecteerde mijn geestesoog geheel ongevraagd beelden van ofwel Yvonnes ofwel Falcks lichaam in mijn brein, of liet mijn herinnering lustvol gefluisterde woorden weerklinken, in zijn tenor of haar alt. Totdat ik met een opwaartse beweging van mijn hoofd mijn haren uit mijn gezicht gooide en mijn blik enkele meters bij me vandaan landde op de sleutelbeenderen, de welving van twee borsten die omsloten werden door een strak zwart truitje. Losgeraakte blonde haren bedekten haar gezicht, haar heupen draaiden zo diep als haar zilverkleurige rokje het toeliet, haar achterste wreef ze nochtans in zijn kruis. En ik zag hoe Falck eerst één hand op haar heup legde en toen ook de ander, en Algonde zacht maar bestemd tegen zich aantrok. Ze richtte zich op, haar ogen geloken, reikte een ranke hand achterwaarts, vlijde haar rug tegen zijn borst en legde haar vingertoppen op zijn kale achterhoofd.

Ik zag hoe haar lippen langzaam weken en haar tong haar onderlip beroerde terwijl ze haar hoofd naar achteren kantelde. Falcks hand gleed van haar heup naar haar buik, weer vlak onder haar navel. Ik spande me in om te ontdekken of zijn lippen haar schouder beroerden, maar toen werd het zicht me ontnomen door een dansend stel. Een duw bracht me even uit mijn evenwicht, de hoofdcommissaris verontschuldigde zich met bezweet gelaat. Een hand op mijn schouder draaide me om en ik werd begroet door de glimlach van Albert, één van de andere jonge acteurs van mijn ensemble.

Ik danste tot mijn voeten in mijn pumps pijn begonnen te doen en de zweetdruppels zo veelvuldig tussen mijn borsten omlaag liepen dat het onprettig werd. Ik begon me te ontworstelen aan de zinderende menigte, keerde de zaal de rug toe. Ik streek een streng krullen uit mijn gezicht, veegde met beide handen het zweet van de brug van mijn neus en wangen, en ademde een paar keer door in de relatief frisse atmosfeer van de foyer.

Ik weet niet meer precies wat op dat moment mijn blik naar links trok, waar zich de trap bevindt naar de balkons. Zijn ene hand gesloten rond de hals van een fles champagne en twee glazen, de andere rustend op haar billen, leidde hij Algonde langzaam doch beslist de trap op. Falck zag me kijken. Hij zond me een stoute grijns en vormde met zijn mond een kus. Toen verdween hij uit het gezicht door de kromming van de trap. Algonde volgde hem met een verdroomde uitdrukking op haar gezicht. Weer een zindering in mijn onderlichaam.

Ik werd me plotseling erg bewust van de warme vochtigheid van de stof die zich in mijn kruis rond mijn vulva hechtte. Ik huiverde en liep naar een tafel waar ik in een ijsemmer een halfvolle champagnefles had zien staan. Een schoon glas vond ik niet. Ik bracht de fles aan mijn mond en nam een slok. Koud water druppelde langs mijn pols en over mijn kin naar beneden op de welvingen van mijn borsten. Ik merkte dat ik aangeschoten begon te raken. Ik grinnikte, knoeide daarbij een straaltje champagne en besloot ter plekke dat het een nacht was voor een gedenkwaardige daad. Ik nam nog enkele teugen en zette de bijna lege fles terug in het water waarin nog enkele smeltende ijsklontjes tegen de wand van de emmer tikten. Als de koolzuurbelletjes in een champagneglas welde toen een gedachte in me op die mijn onderlichaam deed gloeien. Ik stapte met resolute passen naar de trap waar ik Falck met zijn verovering had zien verdwijnen. Op de achtergrond pulseerde de beat waarmee de dj zijn feest het feest zo langzaamaan deed ontstijgen.

Behoedzaam plaatste ik mijn voeten op de met een dikke scharlakenrode loper bedekte treden. En ik probeerde me voor te stellen wat een geëigende plek zou zijn om de vrouw die ik zojuist had verleid, te gaan beminnen. De gedachte dreef een grijns op mijn gezicht. De balkons waren afgesloten en vormden nauwelijks een geschikt decor voor goede seks. Op de eerste verdieping was een doorgang naar wat door de mensen in het 'Paleis' het Achterhuis werd genoemd: het toneel, de ruimten van de technici, kleedkamers, de kantoren van het ensemble, de rekwisietenopslag, de artiestenfoyer. Ik legde mijn hand op de klink van de deur die naar het Achterhuis leidt. Zoals ik verwachtte was die open.

De mogelijkheden overdenkend overwoog ik dat de rekwisietenopslag een plek zou kunnen zijn waar Falck Algonde mee naar toe zou willen nemen. Ik liep door de verlaten gangen en daalde de trappen af naar de opslagruimte onder de bühne. De deur was niet afgesloten. Maar in de ruimte erachter was het volstrekt stil en duister. Ik nam een moment om me te verzekeren dat er inderdaad daarbinnen niemand was. Ik snoof de geur op van oude theaterspullen. Op deze plek was het alsof ik het enige levende wezen was binnen de muren van het 'Paleis'. In het schijnsel van het licht in de gang langs de wand viel mijn oog op een oud affiche – Troilus en Crescida, aan de typografie en de spelling te zien moest het stammen van voor de oorlog. En toen drong het tot me door dat er maar één plek kon zijn in het hele gebouw waar Falck met Algonde naartoe kon zijn gegaan.

Ik verliet de opslagruimte, sloot de deur, beklom de krakende treden van de trap. Boven aangekomen ging ik rechts, waar aan het einde van de corridor drie treden leiden naar de deur die voert naar de repetitiebühne. Ik strekte mijn hand uit naar de klink en draaide hem om. Ook deze deur was open. Voorzichtig opende ik hem en stapte de ruimte binnen. Van de ingang voeren nog zes treden naar de bovenste rij van de kleine tribune van de repetitiebühne. Het was aardedonker aan de voet van het trapje. Het enige dat mijn zintuigen op dat moment gewaar konden worden was een onderdrukte zucht. Ik kon een glimlach niet onderdrukken. Ik had ze gevonden.

Ik beklom de zes treden. Op het speelvlak aan de voet van de tribune wachtte mij een zinnenprikkelend schouwspel – het repetitiedecor van het tweede bedrijf van Troilus en Crescida, een aantal praktikabels met in het midden het prototype van het wonderzame meubel dat één van onze decorbouwers bezig is te ontwerpen voor de voorstelling. Het houdt het midden tussen een troon en een kingsize waterbed. Op het nachtblauwe velours lag Algonde, haar dijen wijd uiteengesperd zodat het zilverkleurige rokje rond haar heupen was gekropen. Haar hoofd had ze genegen, haar lippen bedekten die van Falck die ze gulzig zoende, haar rechterarm had ze uitgestrekt naar zijn kruis, waar haar vingers zich rond de riante zwelling hadden genesteld. Falck leunde op zijn rechter elleboog gesteund, en terwijl hij zijn tong met de hare liet dansen, streelden de vingertoppen van zijn vrije hand de binnenkant van haar dijen. Het schouwspel werd belicht door een gedimde spot.

Ik keek ademloos toe hoe Algonde met heel haar lijf leek te antwoorden op zijn aanrakingen. Het was alsof ze haar kruis op wilde tillen, nog bedekt door een wit onderbroekje, alsof ze hem wilde smeken haar daar aan te raken. Ik zag hoe ze haar rug bolde toen bij zijn tong over de huid van haar hals liet dartelen, over de welvingen van haar borsten. De palm van haar rechter hand wreef ze ongegeneerd over zijn geslacht dat hard stond in zijn broek. De aanblik wond me op.

Ik weet niet waar de gedachte toen vandaan kwam van het cliché dat kleine meisjes groot worden. Mijn beste vriendin van het gymnasium is de jongste zus van Algondes moeder. Het kostte me weinig moeite om me Algonde weer voor de geest te halen als bakvis. Ze was een fervent hockeyster geweest in die tijd, had als zoveel pubers een beugel gedragen en zich op een onbewaakt ogenblik in het bijzijn van mijn vriendin en mij bezorgd uitgelaten over de omvang van haar borsten. En nu lag ze daar, bloedgeil haar lichaam aanwrijvend tegen dat van mijn minnaar. Die haar truitje inmiddels over haar hoofd had getrokken en twee beeldschone stevige borsten had ontbloot. Traag liet hij zijn tong rondjes draaien rond de kleine tepels.

Ik besloot dat het tijd was Falck zijn vrijpostigheid betaald te zetten. Behoedzaam sloop ik naar de regisseursplaats halverwege de bovenste tribunerij, waar ik me nog steeds bevond. Het schaarse licht in de ruimte stelde me amper in staat te zien dat één van de schuiven op de mengtafel van de zaalbelichting een beetje openstond. Ik strekte mijn hand uit naar de schuif, ik legde de nagel van mijn wijsvinger tegen de knop en bewoog hem een fractie omhoog. De lichtkegel op het speelvlak sidderde. Ik zag hoe Falck een seconde lang zijn gezicht van Algondes bovenlijf optilde. Maar zich ook aanstonds weer aan het jonge vrouwenlichaam in zijn armen wijdde.

Ik telde tot twintig. En toen nog eens. Haalde toen diep adem en liet mijn woorden neerdalen in de donkere ruimte: “Troilus, vergeet zo Crescida's handschoen niet . . .” Ik zag hoe Algondes lichaam verstijfde. Falck draaide zijn gezicht in de richting waar hij de stem vandaan had horen komen. Ik vond het een natuurlijk ogenblik om de schuif van de spot half open te zetten. Falck bracht zijn onderarm beschermend naar zijn ogen. Ik rechtte mijn rug en liep bedaard naar de trap die tussen de zitplaatsen door naar beneden, naar het speelvlak leidt. Ook Algonde had zich nu opgericht – steunend op haar ellebogen staarde ze met een verhit gezicht en toegeknepen ogen het duister in.

Onder aan de trap hield ik stil, het schijnsel van de lichtkring maakte me nu half zichtbaar voor de minnenden. Maar aan de schalkse glimlach die doorbrak op het gelaat van Falck kon ik zien dat hij mijn stem al had herkend op het moment dat ze zijn rolnaam had uitgesproken. Ik kruiste mijn armen voor mijn borsten en stond met mijn voeten een kleine halve meter uiteen. Ik genoot van de impasse. Het spannendst vind ik toneel op die ogenblikken waarop wel wordt gespeeld maar niks gezegd. Uiteindelijk draaide ik me om en nam plaats op één van de stoelen in de voorste rij. Het geluid van mijn bewegingen werd door de akoestiek van het duister geabsorbeerd. Ik strekte mijn armen uit over de rugleuningen aan weerzijden en sloeg mijn linker been over mijn rechter knie.

Het was Algonde die de impasse verbrak. Ze sloeg een onderarm voor haar borsten. Met mijn tong tegen mijn bovenste voortanden maakte ik een sissend smalend geluid. Ik kantelde mijn hoofd, keek haar aan en zei gespeeld meewarig: “Algonde . . . Je laat je genot toch niet door mij bederven? Hij verstaat de kunst een geile vrouw voldoening te schenken. Neem dat maar van me aan . . . Gonny . . . ”
Het noemen van haar roepnaam trof haar als een straal koud water. Het vervulde me met een ongekend plezier.

Ik kon aan Falck zien dat hij was bekomen van de schrik, zijn gezicht droeg nu een belangstellende glimlach en zijn ogen zag ik twinkelen. Ik richtte me weer tot Algonde. “Je had grootse plannen met hem. Niet waar, Gonny? Geef toe, je vond het een opwindend idee om je in dit decor te laten nemen door die aantrekkelijke en beroemde acteur. Wilde je je aan hem overgeven, aan zijn sterke armen en zijn dikke pik? Of had je een duidelijk idee wat je hem bij je wilde laten doen? Tja, maakt ook eigenlijk niet meer uit, want hier in huis ben ik de regisseur.”

Ik liet de woorden landen in de lichtkegel, op het nachtblauwe velours tussen Falck en Algonde. Toen bevochtigde ik mijn lippen, haalde adem en hervatte mijn repliek: “Ik ben de regisseur. Troilus is mijn hoofdrolspeler. En ik ben benieuwd hoe jij het doet als Crescida, vannacht . . . Wil je het proberen, Gonny?”
Algonde zat weer op haar ellebogen gesteund, haar borsten inmiddels weer onbekommerd tonend. Ze keek naar mij en toen naar Falck, en tilde toen haar kin op. Ze keek een ogenblik neutraal, zich op haar gedachten concentrerend. Toen speelde er een flauwe glimlach rond haar mond terwijl ze haar blik schuin op Falck richtte.

Ze kwam langzaam overeind. Ze fixeerde mijn blik. Schoof toen de bandjes van haar bh van haar schouders. Maakte in een vloeiende beweging de sluiting los en gooide de bh in mijn richting op de vloer. Ze stond op, stapte uit haar rok, draaide zich met haar rug naar Falck en schoof het broekje van haar heupen. Om zich weer naar hem om te draaien, haar handen voor haar schoot. Ze voer een hand over haar borsten, boog zich naar hem toe en kuste hem gulzig op de mond. Vervolgens nam ze weer plaats op de bed-troon en spreidde haar benen. Om Falck en mij een blik te gunnen op haar voorbeeldig geschoren vulva. Ik wreef mijn dijen tegen elkaar, keek toe hoe Algonde met een wulpse, triomfantelijke glimlach beurtelings naar hem en mij keek. Ik schraapte mijn keel en zei niettemin hees: “Ga je gang, Falck.”

Ze neeg haar gezicht opzij en keek hem aan van onder haar fijn aangezette wenkbrauwen. Ik keek toe hoe Falck traag zijn hand uitstrekte, zag de schaduw schuiven over haar huid. Het spotlicht deed de blonde haartjes glinsteren op de rug van zijn hand en waar ze vanonder zijn omgeslagen mouwboord vandaan sproten. Hij ontmoette haar blik, liet zijn fluweelzachte vingertoppen over de huid van haar dij en heup glijden, omhoog over haar zij, onder haar oksel door, waar ze zich onder het schouderblad vlijden en de hand haar naar zich toetrok. Zodat hij slechts zijn gezicht hoefde te neigen om met zijn lippen haar hals te kunnen beroeren. Ze kantelde haar hoofd achterover en slaakte diepe zuchten terwijl ze Falcks kussen, zijn tong en zijn adem de huid van haar hals, schouders en borsten voelde strelen. Ze wiegde haar hoofd heen en weer en drukte haar dijen samen. Zijn hand gleed weer omlaag naar haar heup, rustte daar een paar ogenblikken en gleed toen langzaam maar nadrukkelijk rond haar bil. Algondes handen bewogen zoekend langs zijn lichaam, op zoek naar plekjes blote huid, naar de bewegende spierbundels onder het katoen van zijn kobaltblauwe overhemd. Toen richtte ze haar hoofd weer op, nam Falcks kale hoofd in haar handen en bracht haar mond naar de zijne voor een schaamteloos gulzige kus.

Ze opende haar dijen weer. Zijn hand streelde de huid aan hun binnenkant. Aaide toen enkele hartslagen dromerig over het streepje blond schaamhaar dat haar schoot bekroonde. Om haar uiteindelijk met zijn handpalm te bedekken. Algonde kromde haar rug en steunde, ademde een paar keer nadrukkelijk door haar neus. Onwillekeurig bracht ik mijn hand naar haar eigen schoot, van de andere had ik de vingers gespreid aan mijn hals gelegd. Ik keek gebiologeerd toe hoe Falck tergend voorzichtig een vinger in de wijkende plooi liet glijden. Ik zag hoe Algonde zich weer had opgericht en wezenloos met haar voortanden over haar onderlip wrijvend de beweging van zijn hand volgde. Hoe de vingers de bloemblaadjes uiteenvouwden en met dauw bevochtigden. Ik zag hoe Algondes mond een stemloze kreet vormde toen zijn duim rond het tere rozenknopje cirkelde. Met groot geduld en tederheid liefkoosde hij haar schoot, die van een zich openende bloem veranderde in een rijpe vlucht.

Het kwam voor mij als net zo'n verrassing als voor Algonde toen Falck uiteindelijk met een bijna brute kracht twee vingers in de diepte van haar schede dreef. Ik hoorde mezelf steunen terwijl ik zag hoe Algondes lichaam schokte. Ze liet zich achterovervallen, terwijl ze haar dijen wijd opensperde, haar knieën opgetrokken om Falcks hand diep in haar te laten dringen. Haar zuchten mengden zich met het zuigende geluid dat de wentelende vingers maakten die haar genot schonken. Een hand van Algonde bedekte de zwelling die Falcks geslacht weer onder de zwarte stof van zijn pantalon veroorzaakte. De vingers van de andere had ze rond zijn pols gelegd, alsof ze zijn hand nog dieper in haar schoot wilde drukken. Haar nauwelijks verholen kreten werden opgenomen door het duister van de zaal, dat ook het kletsende geluid van Falcks hand op haar schaambeen niet weerkaatste. Ik zag hoe een wellustige grimas zijn gelaat vertrok terwijl hij haar genot schonk. Totdat hij zijn hand weer uit haar terugtrok.

Algonde bleef uitgestrekt op het blauwe velours liggen. Enkele ogenblikken bleef Falck naast haar geknield op haar neerkijken. De blik die Algonde naar hem richtte had iets onmiskenbaar smachtends. Nu was het Falcks beurt om zijn gelaat met een malicieuze glimlach te tooien. Een naakte jonge vrouw lag hijgend met gespreide benen en een pruilende vulva voor hem; op de eerste rij stoelen naast hem zat een andere vrouw, half beschenen door de lichtkegel van een theaterspot zichzelf te strelen. Falcks blik kruiste de mijne. En Falck neeg zijn blik om haast overdreven vormelijk te vragen: “Mevrouw de regisseur – en nu . . . ?” Het was dezelfde toon als waarop hij me eerder die avond had gevraagd Algonde aan hem voor te stellen.

Ik richtte me op in de stoel. Ik voelde hoe mijn opwinding mijn hartslag meedroeg naar mijn schoot, mijn huid op bepaalde plaatsen op mijn lichaam van een statische lading leek te hebben voorzien, het verlangen van me bezit liet nemen om mijn kleren uit te trekken. Een moment lang was alleen het zoemen van de spot te horen. Toen zei ik Falck zich uit te kleden. Hij gehoorzaamde.

Hij was prachtig zoals hij voor me stond in het warme licht van de theaterspot. Zijn brede schouders, de welvingen van zijn borst met daarop kleine goudblonde haartjes, de zachte ronding van zijn buik. Zijn gespierde armen hingen ontspannen langs zijn lichaam, beroerden licht de smalle heupen. Ook op zijn dijen glinsteren gouden haartjes. Ertussen hing zijn geslacht, de aderen aan de zijkant van de schacht te onderscheiden was het als een sluimerend dier. Algonde had zich geïnteresseerd opgericht en strekte een begerige hand uit naar zijn stevige ronde billen, die wit afstaken tegen de zongebruinde rest van zijn lijf. Ze liet eerst haar vingertoppen enkele malen over de zachte oppervlakte glijden. Toen kromde ze haar vingers. En volgde de witte huid zacht met haar nagels. Ik weet dat Falck dat onweerstaanbaar vindt.

Ik richtte mijn blik op zijn gezicht, zag dat hij zijn ogen nu gesloten had; dat zijn adamsappel nadrukkelijk op en neer bewoog; dat zijn gelaat zich weer opende. Uit zijn keel welde een onderdrukte kreun omhoog. Algondes andere hand was naar zijn dijbeen gegleden, langs de onderhuidse spierbundel vonden haar vingers hun weg omhoog naar zijn lies. Daar draalden ze even. Onwillekeurig plaatste Falck zijn voeten wat verder uiteen. Toen legde ze haar vingers rond zijn geslacht dat amper nog omlaag wees. Ik zag hoe de spieren in zijn lichaam zich een ogenblik verstrakten. Ze vernauwde de omspanning van haar vingers tot ze de weerstand ondervond van het zich oprichtende geslacht. Haar wang had Algonde tegen zijn heup gelegd, met een blos en een geconcentreerde blik in haar ogen volgde ze hoe het groeide in haar hand. Minstens nu moest ze wel hebben gemerkt dat Falck op dit terrein geruststellend goed voorzien is.

Algonde liet haar andere hand tussen zijn dijen door naar voren glijden, met de nagel van haar duim langs zijn bilnaad schurend om met de toppen van haar vingers zijn hard geworden scrotum te omvatten. Rond Falcks volle lippen plooide zich een wellustige grimas. Mijn vingertoppen voeren over mijn dijen die ik wijd uiteengesperd had terwijl ik onderuitgezakt in de theaterstoel het schouwspel gade sloeg dat Troilus en Crescida voor mijn ogen opvoerden. Ik voelde mijn schede pulseren met hitsig genot dat vanuit mijn baarmoeder uitstraalde door mijn hele lichaam.

Ik zag hoe Algonde naar voren boog en haar lippen bevochtigend aanstalten maakte Falcks geslacht in haar mond te nemen. Ik herinner me niet meer welk klein duiveltje me er op dat moment toe aanzette me op te richten en niet hard maar wel nadrukkelijk “Stop!” te zeggen. Algonde onderbrak de beweging die haar gezicht maakte in de richting van het uitroepteken van zijn lust. Ze keek met grote ogen in mijn richting. Ook Falck had zijn ogen abrupt geopend en keek mijn kant op.

De spot boven onze hoofden liet een venijnige tik horen, toen hervatte hij het gemelijk zoemen weer. Het was het enige geluid dat hoorbaar was, totdat ik mijn schreden richtte op de bed-troon. Ik nam plaats op het nachtblauwe velours op een uitgestrekte armlengte afstand van de billen van Algonde. Ik nestelde mij op mijn linker elleboog geleund naast de minnenden. Ik liet mijn blik tussen haar en zijn gezicht heen en weer strijken. Ik bevochtigde mijn lippen en zei nochtans fluisterend: “Crescida . . . hij windt je op, niet? Dat lijf, die zachte huid, die spieren . . . ? Die prachtige, grote pik?”
Ik zag hoe Algonde haar gezicht neeg, haar mond zakte een klein eindje open, terwijl haar blik mijn gezicht bleef fixeren. Ik zag hoe de hardheid van Falcks geslacht iets naliet hoewel haar vingers nog steeds rond de schacht rustten. Ik liet de afgedaalde stilte nog enkele seconden doorklinken. “Die fraaie lul . . . “, hervatte ik. “Ik weet hoe Falck er van genieten kan als je hem genot schenkt met je mond, je tong, je lippen . . . Ik weet hoe je hem in de juiste stemming brengen kan, met al het bloed naar zijn pik gestuwd, beenhard . . . Hoe je hem gereed kunt maken . . . ”

Ik merkte hoe het me ophitste om Algonde zo toe te spreken. Falck had de seksuele spanning kennelijk bij me gemerkt, zijn geslacht richtte zich weer op op het kloppend ritme van zijn hart. Algonde staarde me aan, een verhitte blos op haar wangen, haar ogen omfloerst. Ik hield haar blik enkele seconden vast. Toen voegde ik haar sissend toe: “Crescida, doe precies, precies zoals ik zeg . . . ” Ik weet niet of ze zich er van bewust was, maar Algonde knikte.

Ik wreef mijn dijen tegen elkaar aan. Zei toen zo kalm mogelijk dat ze haar mond naar zijn geslacht moest brengen. Ik voelde hoe de geilheid koortsig door mijn lichaam gierde. Ik droeg haar op, haar uitgestrekte tong het puntje van zijn gezwollen geslacht te doen beroeren. De tong langs de schacht te laten glijden. “Zo heeft hij het graag, Crescida, een tong die dartelt als een vlindertje . . . ” Ik hoorde Falcks adem zwaarder langs zijn neusvleugels gaan terwijl Algonde haar tong voorbeeldig langs zijn geslacht liet vlinderen.

Vervolgens droeg ik haar op zijn dieppaarse eikel op haar tong te leggen en die langzaam heen en weer te laten glijden langs het tere plekje van zijn instrument waar de voorhuid aan de eikel hecht. En haar lippen om de eikel heen te stulpen en heel zacht te zuigen. Ik bemerkte hoe Falck zijn hoofd naar achteren kantelde en een luide zucht uitstootte. Ik maande mijn Crescida tot uiterste behoedzaamheid omdat ik weet hoe gevoelig mijn Troilus daar is. Maar ook welk intens genot hem dat verschaft. En hoe geilmakend fascinerend het is om hem zo minuten lang op de rand van een orgasme te laten balanceren, zodat er druppels vocht opwellen uit zijn sidderende pik, troebel en ziltig als gefilterd zeewater uit een oester. Ik zei mijn Crescida haar mond van zijn geslacht los te laten. “O . . . “, deed Falck wezenloos. Ik zag hoe zijn erectie pulseerde in het zachte spotlicht, hoe het een prachtige, obscene schaduw wierp op het speelvlak naast de bedtroon, als een vruchtbaarheidssymbool in een klassieke Griekse komedie.

Crescida, Algonde, wachtte af, haar lippen vaneen geweken, nog steeds die verhitte blos op haar wangen. Ik wachtte totdat de hardheid van zijn geslacht weer na begon te laten. En beval haar toen, het weer in haar mond te nemen, het weer te laten groeien in de zachte vochtige holte. En haar mond er langs op en neer te wrijven. “Hmmm ja, neuk hem met je mond”, hoorde ik mezelf hees uitbrengen. “Maak hem hard en glibberig . . . ” Ik zag de geile blik op het van lust vertrokken gezicht van Falck, waarmee hij haar gadesloeg. Hij veegde haar blonde haren uit haar bezwete gelaat om haar zo goed mogelijk te kunnen bekijken. Totdat ik vond dat het voldoende was. Gedwee liet ze het geslacht aan haar lippen ontglippen. Ik zag de ronduit smachtende blik in Algondes ogen, de glibberig vochtig glanzende penis, die uit Falcks schoot priemde.

Ik wilde zien hoe hij haar nam. Ik wilde toekijken hoe hij zijn ferme geslacht in haar boorde. Ik wilde mezelf laten opgeilen terwijl de gewatteerde stilte van de zaal het gekreun van een bandeloos naaiend paar absorbeerde. Ik wilde me verlustigen aan de aanblik van Crescida's rijpe vrucht die langs Falcks harde geslacht wreef. Ik merkte dat ik licht hijgde terwijl ik toekeek hoe Falck de vingertoppen van zijn linkerhand achteloos langs zijn glibberige geslacht liet glijden en afwachtend naar me keek. En plots herinnerde ik me weer mijn rol, als regisseur. Ik haalde adem en zei nadrukkelijk tegen hem: “Troilus, neuk haar . . . “

Langzaam wendde Falck zich naar de nachtblauwe bed-troon. Zijn blik gleed over Algondes lichaam, de kleverigheid ervan verried zijn geilheid. Algonde ontmoette die blik, fixeerde hem. En richtte zich toen op. Even plooide er rond haar mond een wulpse glimlach. Ze zakte achterover op het velours, steunend op haar ellebogen en haar knieën opgetrokken. Het puntje van haar kin lag op haar borst, die nadrukkelijk op en neer ging op het ritme van haar adem. Falck keek toe hoe ze haar benen optilde. Ze wreef haar voeten tegen elkaar. Met de beweging weerkaatste een schakel van het zilveren kettinkje aan haar linker enkel het licht van de theaterspot. Toen opende ze haar dijen, wreef de vingers van haar rechter hand langs haar pruilende vagina.

Ik zag hoe de aanblik die ze hem bood Falcks geslacht weer hard deed worden. Hoe hij zijn rechter knie op de bed-troon plaatste, naast haar opstaande linker been. Hoe hij de grote penis in zijn vuist nam en die enkele malen langs de schacht op en neer bewoog. Nog steeds zijn kleverige blik, die beurtelings op Algonde en op mij rustte, alsof hij zich van onze aandacht vergewissen wilde terwijl hij zich gereed maakte. Falck liet de impasse enkele ademtochten duren alvorens hij zijn hand uitstrekte om die vlak onder het kettinkje rond haar enkel te leggen.

Hij bracht haar been omhoog, knielde voor haar schoot en legde zijn vrije hand aan zijn schaambeen om zijn geslacht neerwaarts te richten, vrijpostig wijzend naar de verlangend uitgestulpte lippen. Algonde hief haar kin op, haar blik nog steeds op zijn geslacht gericht. Ze zag hoe hij zijn kruis naar het hare bewoog. De diep paarse top van zijn geslacht tussen de gezwollen schaamlipjes legde. En toen zijn volle lengte in haar schoot plantte. Ze leek hem moeiteloos op te kunnen nemen.

Falck bewoog voorover, bracht zijn gezicht naar het hare en dwong haar tot een verzengend gulzige tongzoen. Algonde legde de vingers van haar linker hand aan de spieren van zijn bovenarm. Zijn gulzige kussen onderdrukten haar lustvolle gesteun terwijl hij zijn ferme geslacht zo diep in haar dreef tot zijn ballen haar achterste raakten. Ik zag hoe zijn bekken op en neer bewoog, een zinnenprikkelend beeld van de spieren die zich vlak onder de huid van zijn billen en dijen spanden telkens wanneer hij zijn geslacht weer richtte op de diepste diepten van haar lust. Algonde had haar benen rond zijn middel geslagen en haar bekken zo gekanteld dat hij nog dieper in haar kon. Haar mond dronk gulzig van zijn kussen. Toen liet ze haar hoofd opzij kantelen. Ze plooide haar mond in een grimas die genot kon verbeelden, maar ook pijn. Ze kneep haar oogleden tezamen, haar lippen vormden een stemloze kreet, de mondhoeken iets omhoog gekruld. Waarna ze haar mond weer naar de zijne bracht, haar tong er naar uitstrekte om haar nu buiten haar mond met de zijne te laten dansen.

Mijn immer hongeriger wordende blik gleed langs de zich aaneen wrijvende lijven. Ik keek naar Crescida's gekromde vingers die rusteloos begerig langs zijn rug en achterwerk bewogen, om zich uiteindelijk voor enige tijd in het stevige vlees van zijn billen te klauwen, alsof ze hem nog dieper in haar schede wilde drukken. Ik zag zijn krachtig stuwende bekken, het was alsof de beweging van zijn aangespannen billen een ingehouden lustvolle agressie in zich droeg. Ik zag hoe de zuigerstang van Falcks pompende geslacht een druppel van haar vocht tevoorschijn had gebracht. Het liep tussen haar billen omlaag totdat het opgenomen werd door het velours. Ik zag hoe op zijn kale schedel een laagje zweet ontstond. Ik werd gewaar hoe zijn lichaam zijn onweerstaanbare geur uitwasemde van koortsachtig hitsige activiteit, zijn zweet zich mengde met de onmiskenbare tonen van het parfum dat hij droeg. Het was alsof ik me niet zat kon kijken aan de hemeltergend opwindende aanblik van mijn Troilus die Crescida nam.

Falck trok zich uit haar terug. Mijn blik werd onweerstaanbaar getrokken naar Algondes gezwollen vagina. Een ogenblik stelde ik me voor hoe het zou zijn om Falcks plek tussen haar dijen in te nemen om in plaats van zijn harde penis mijn uitgestrekte tong de schaamteloze openheid van de overrijpe vrucht te laten bewerken. Met opzienbarend gemak draaide hij haar op haar buik om haar op handen en knieën voor hem op de bed-troon te laten plaatsnemen. Bewegingloos sloeg ik hem gade, totdat Falck me met een handgebaar uit mijn lethargie wekte. Hij wenkte me. Nam mijn handen en legde die op Algondes billen. Hij bewoog ze strelend over de zachte huid heen en weer.

Algonde keek met grote ogen over haar schouder. Ze veegde een streng van haar blonde haar uit haar bezwete gezicht. Ik voelde zijn hete lichaam door de stof van mijn jurk tegen het mijne. Zijn dierlijke geur nestelde zich in mijn neus. Falck plaatste nu mijn handen stevig op de vlezige rondingen en liet mijn vingers haar billen spreiden. Algonde vernauwde haar ogen, bracht haar borst naar de nachtblauwe zachtheid, zodat het leek alsof ze haar achterste nog dichter in zijn richting strekte. En ze haar willige schoot en het rozetje daar vlak boven aan hem aanbood als een loops teefje.

Een wellustige grijns prijkte op Falcks gelaat. Hij liet zijn kaken enkele malen op en neer gaan, terwijl zijn tong bewoog in de gesloten mond. Toen tuitte hij zijn lippen en liet aan de kleine opening ertussen een klodder speeksel ontsnappen. Die kwam neer precies onder haar stuitje en droop traag omlaag tussen de blozende billen, langs de bloesem dat ertussen prijkte. Falck strekte zijn voorbeeldig harde pik uit naar haar achterwerk. Traag liet hij de purperen eikel tussen haar billen op en neer glijden, het vocht uitsmerend. Algonde zocht zijn blik, haar armen voor zich uitgestrekt. Maar telkens wanneer hij de top van zijn penis even tegen de binnenkant van haar wijd opengesperde schede wreef, kneep ze haar ogen toe.

Daar in haar zinken deed hij evenwel niet. Plagerig drukte hij zijn gloeiende staaf tegen het sidderende mondje daarboven. En liet nog een klodder speeksel in haar bilspleet landen. Ik keek naar Falcks gezicht. Ik denk dat ook Algonde gedacht moet hebben dat hij van dat mondje bezit ging nemen. Hij keek haar aan. Haar ogen, wenkbrauwen en de rimpeltjes op haar voorhoofd vormden een vraag. Ze hief haar kin op. Een moment speelde er een vileine grijns rond zijn volle lippen. Ik hield mijn adem in, terwijl ik waarnam hoe hij het middelpunt van zijn lichaamsgewicht omhoog bewoog. Mijn handen lagen nog steeds op Algondes billen. Nog een keer drukte hij zijn hete eikel aan haar rozetje. Toen bewoog hij het uitroepteken van zijn lust langs de glibberige huid omlaag waar hij zijn geslacht langs zijn volle lengte in haar dreef. Aan Algondes lippen ontsnapte een korte hoge kreet, die overging in een hulpeloos gesteun. Ze kromde haar rug, ademde zwaar door haar neus en ontving de felle stoten.

Ik had me aan zijn hete lijf gevlijd. Mijn ene hand had ik op zijn stevige billen gelegd die het ritme van zijn bekken volgden. Falck had Algonde bij haar heupen gepakt om haar ongenadig hard te nemen. Ik zag zijn tot berstens toe gezwollen geslacht onder haar aars in en uit haar bewegen. De huid met daaronder de dikke aderen glom olieachtig in het licht van de theaterspot. De aanblik er van deed het bloed in mijn oren suizen. Telkens wanneer zijn buik op haar achterste kletste bracht zijn keel een wezenloos gesteun voort. De bed-troon kraakte onder de kracht van zijn stoten.

Algonde had haar ogen toegeknepen, haar lippen vormden dan weer een stemloze 'o', dan weer vertrokken ze zich in een grimas die nog steeds zowel op genot als op pijn kon duiden. Geregeld trok Falck zich met zijn hele lengte uit haar terug om een hartslag later weer tot aan zijn ballen in haar te stoten. En steeds drukte ze haar schoot zo stevig mogelijk aan zijn hard binnendringend geslacht. Ik verlustigde me aan de hulpeloos wulpse kreetjes die Crescida slaakte iedere keer wanneer ze hem diep in haar lijf voelde dringen. Mijn ene hand was nu van zijn billen naar zijn borst gegleden, de andere naar zijn mond. Falck stulpte zijn lippen gretig rond mijn vingers. Ik richtte me op en bracht mijn lippen naar zijn oor. Ik liet mijn tong langs de zachte huid van zijn oorschelp glijden, knabbelde een moment aan het lelletje en siste toen: “Troilus, ik wil zien hoe je klaarkomt . . . “

Algonde had zich nu opgericht. Ze wierp haar hoofd in haar nek, sperde haar ogen wijd open en liet vanaf haar lippen een langgerekte kreet het absorberende duister in. Ze ademde enkele malen gierend door de mond, liet toen haar hoofd zakken. Haar warrige blonde haren vielen aan weerskanten van haar gezicht. Dat was het moment waarop Falck zijn geslacht uit haar nam, zijn vuist rond de glibberige schacht legde en zijn eikel eens te meer tussen haar billen aan haar aars wreef. Ik strekte mijn hand uit naar de zijne die rond zijn penis rustte. Zijn vingers weken.

Mijn lichaam drukte ik tegen het zijne, mijn vrije arm sloeg ik rond zijn bezwete torso. Ik nam hem in mijn hand. Bewoog hem tussen haar billen terwijl mijn vuist langzaam maar dwingend op en neer ging langs de glibberige schacht. Ik voelde hoe Falck zijn bekken naar voren drukte. In mijn ooghoek zag ik hoe zijn kaken maalden. Toen verliet een rauwe kreet zijn keel. En zijn zaad zijn sidderende pik. Ik huiverde terwijl ik toekeek hoe een aantal stralen op haar billen en onderrug vielen. Mijn trager bewegende vuist bracht nog enkele druppels aan de oppervlakte van zijn genot. Nog liet de kracht van zijn erectie amper na. Falcks lichaam ontspande zich. Ik voelde door hem heen de adem diep in zijn buik. Algonde zeeg neer op het nachtblauwe velours. Falck vlijde zich tegen haar aan. Ik volgde hem, voelde zijn geslacht tussen mijn vingers kleiner worden. Enkele ogenblikken lang was alleen onze ademhaling hoorbaar. Weer onderbrak de venijnige tik het zoemen van de theaterspot boven ons.

Ik weet niet meer hoe lang we gedrieën zo hebben gelegen. Het was Algonde die zich als eerste bewoog. Ik voelde hoe Falck zijn gewicht meer in mijn richting verplaatste om haar ruimte te laten. Ze ging zitten en veegde haar haren uit het gezicht, leek toe te geven aan een instinctmatige impuls om ze te fatsoeneren, maar liet dat uiteindelijk achterwege. Falck legde een hand op haar bovenarm. Ze beantwoordde het gebaar door haar vingers op de zijne te leggen. Ze keek hem evenwel niet aan, haar gezicht bleef verborgen achter haar warrige blonde krullen. Toen stond ze op en trok haar kleren aan. Falck sloeg haar gade, terwijl hij ontspannen op een elleboog steunend op de bed-troon liggen bleef. Zijn geslonken geslacht rustte als een slapend dier op zijn dijbeen.

Eenmaal gekleed draaide Algonde zich weer naar hem om. Falck richtte zich op, strekte zijn armen naar haar uit. Zwijgend boog ze zich in zijn omhelzing. Het duurde voordat een van beide aanstalten maakte de omhelzing te beëindigen. Het was Algonde die naliet, zij het weifelend. Ze liet haar voorhoofd nog een paar ogenblikken aan het zijne rusten. Totdat hij haar gezicht tussen zijn handen nam en haar voorhoofd, neus en lippen kuste. En haar mond de zijne zocht, voor een allerlaatste zoen. Toen gingen de gezichten weer op afstand. Algonde krulde haar lippen in een grijns die tevredenheid uit kon drukken en aanvaarding van het naderende afscheid, maar ook teleurstelling dat het voor nu afgelopen was. Mij wierp ze een schielijke blik toe. Ze strekte een weifelende hand uit naar de naakte Falck. Toen nam ze haar handtasje en liep de lichtkring uit, de tribune op naar de deur die weer toegang geeft tot het Paleis.

Ik had het einde van de scène van Troilus en Crescida zwijgend gade geslagen. Ik lag opgerold op het nachtblauwe velours, mijn knieën aan mijn borst gedrukt. In mijn schoot gloeiden de sintels van mijn lust. De deur van de repetitiebühne viel dicht. Ik strekte een arm uit naar mijn Troilus, trok hem naar me toe. Onze lippen ontmoeten elkaar, openden zich. Hij moet de begeerte in mijn kus geproefd hebben. Falck trok zijn wenkbrauw op in een ironische boog. “Het is nog niet gedaan.” Ik weet niet of er een vraag in zijn stem lag of een vaststelling. Maar dat was mij op dat moment ook om het even. Ik schudde mijn hoofd, langzaam en nadrukkelijk.

© Graaf Tell 2005

Alle verhalen van: GraafTell

Fijn verhaal 
+5

Reacties  

Je hoeft geen Shakespeare kenner te zijn om dit juweeltje te lezen en te begrijpen. Elk detail draagt bij in het verhogen van de erotische spanning die op geraffineerde wijze wordt beschreven en opgebouwd. Topverhaal!
Weelderig.