Vergeten nachtcafé

Informatie
Geschreven door Yourcaptain
Geplaatst op 22 januari 2019
Hoofdcategorie Voyeurisme | Buitenseks
Aantal reacties: 1
2934 woorden | Leestijd 15 minuten

 

Ik wandelde door de vroegere rosse buurt die nu bijna volledig gesloopt was en vervangen door kantoren en woonhuizen. Ik had de nadagen van de gloriejaren nog gezien en had nu ontzettend veel spijt dat ik er toen niet veel meer had rond gehangen. De buurt kon me niet meer bekoren. Echte hoeren waren er niet meer. Enkel meisjes die probeerden te overleven. Toch liep ik er vanavond weer. Uit pure nostalgie waarschijnlijk. Veel herinneringen, veel gemiste kansen. Op sommige momenten overviel me een diep verdriet omdat ik me namen en gezichten herinnerde, maar niet wist wat er met hen gebeurd was. Plots waren de meisjes verdwenen of was hun telefoonnummer veranderd of ging ik zelf niet meer op bezoek. Ik verbaasde me erover hoe diep de indruk was die sommigen van hen in een half uurtje op mij hadden gemaakt. Peggy, Faith, Beauty, Tessy, Linda, Deborah, Jessica... Ik zou veel geld geven om alleen maar te weten hoe het met hen was, of het in hun leven allemaal goed was gekomen.

Terwijl ik me verloor in die weemoedige gedachten, zag ik op het einde van de donkere straat waar in geen enkel raam nog een dame zat, een fel licht uit een woning komen. Ik hoorde romantische muziek uit de jaren zestig naar buiten waaien. Dit bracht me nog verder terug dan mijn eigen jeugd. Ik vermoedde een verwante ziel: nog iemand die het gehad had met de wereld van hier en nu en terug wilde naar het land van eens. Dichterbij gekomen zag ik dat de muziek kwam uit het café op de hoek van de straat, waarvan de deur openstond. Het leek de enige plek in de hele buurt waar vannacht iets gebeurde. Alleen dat al maakte me nieuwsgierig. Ik zocht wanhopig in deze straten naar de spoken die in mijn hoofd rondliepen. Naar de stemmen die ik had beluisterd, de ogen die ik had bekeken, de monden, de borsten, de kutjes die ik had gekust… Sporen van ontmoetingen die nooit een toekomst zouden krijgen en nu in mijn herinnering bleven hangen als verhalen zonder slot, als hoofdstukken zonder boek.

Terwijl ik voorbij het café wandelde, keek ik naar binnen. Ik stopte onmiddellijk want wat ik zag vatte mijn weemoed en mijn verlangen in één enkel beeld samen. Het leek wel een film die werd afgespeeld in een donkere cinemazaal. Of een schilderij dat bewoog en toch stilstond. Door de open deur zag ik een ouderwets café interieur dat verlicht werd door twee trieste peertjes aan het plafond en eentje bij de toog. In het midden van het beeld waren twee oudere hoeren aan het dansen. Een van beide vrouwen was op haar witte teenslippers na volledig naakt en de andere had haar rode kleed opengemaakt en naar beneden getrokken zodat ook haar borsten bloot waren. Het diepe rood van het kleed contrasteerde fel met de naakte witheid van de twee lichamen.

De twee hoeren walsten op een populaire deuntje uit de jaren zestig, jaren waarin zij nog jong waren en alles nog kon. Ze drukten hun dikke tieten tegen elkaar, hielden elkaars heupen stevig vast en draaiden rond hun as. De dansende vrouwen hadden zo uit een film van Fellini kunnen komen. Ik bleef gefascineerd naar hun dikke naakte lijven kijken. Het waren vergane glories die echter nog steeds de herinnering aan hun vroegere schoonheid en sierlijkheid in hun lichamen bewaarden. Ik kon alleen maar vermoeden welke emoties het deuntje bij hen wakker maakte. Maar met hun zwart omrande ogen en rode lippen lieten de gezichten niet in de ziel van de vrouwen kijken.

Ik bleef voor de deuropening staan, gebiologeerd door deze vreemde scène. Aan een van de tafels zat een man die zijn hoofd op zijn armen te rusten gelegd had, dronken of in slaap of beide. Aan een ander tafeltje zat een jonge Afrikaanse prostituee met haar i-pod te spelen. Ze leek zich niet in het minst te interesseren voor de twee vrouwen die half naakt voor haar tafeltje walsten. Ze behoorde tot een andere generatie, een andere wereld. Maar ze vond het binnen blijkbaar toch aangenamer dan buiten in de donkere straten rondhangen tot er een late klant zou opdagen.

De naakte vrouw kreeg me in de gaten. Ze keek en glimlachte naar mij zoals hoeren dat doen naar een klant. Ze zei iets tegen de andere vrouw en ook zij keek naar mij, maar strenger, minder uitnodigend. De vrouw in het rode kleed had gitzwart haar en felle donkere ogen. Oost-Europees, vermoedde ik. Misschien Roemeens of Pools. De naakte vrouw was met haar blonde haar en blauwe ogen duidelijk van hier. Ze walsten langzaam in de richting van de deur. Ik genoot intens van de ronddraaiende naakte lichamen en hun dikke rondingen die zich genereus en schaamteloos aan mij toonden en enkele ogenblikken lang het centrum van de wereld waren. Toen ze dicht genoeg bij mij waren, maakte de naakte hoer zich van haar danspartner los en trok mij aan de arm het café binnen. Ik bood geen weerstand. Waarom zou ik? Dit was een nacht om in meegesleurd te worden. De vrouw sloeg haar armen rond mijn lijf en probeerde verder te walsen. Ik voelde haar warme naakte lichaam. Ze trok mijn heupen stevig tegen zich aan. Ik voelde hoe mijn pik hard werd. Ik kon mijn ogen maar moeilijk af houden van haar dikke hangende tieten met grote aureolen tegen mijn borst. Omdat ze al snel merkte dat walsen niet zo mijn ding was, nam ze me bij de hand en bracht me naar een tafeltje. We gingen zitten en ze bestelde twee biertjes aan de andere vrouw die inmiddels het bovenstuk van haar kleed opnieuw had aangetrokken en achter de toog was gaan staan.

De hoer naast me deed geen enkele moeite om haar dikke tieten te verbergen. Ik had evenmin zin om me te beheersen. Ik liet mijn hand tussen haar dijen glijden en duwde die open. Ik moest weinig moeite doen. Ze keek me wat meewarig en spottend aan zoals hoeren doen die zoveel mannen hebben gehad dat ze er geen enkele nog ernstig nemen. Maar ik zat hier ook niet om ernstig genomen worden. Ik wilde neuken om aan mijn diepe melancholie te ontkomen. Neuken om te vergeten.

‘Make me wet, make me sweat, make me forget’.

Ik herinnerde me plots die regel uit een song die ik ooit hoorde. Was dat de enige remedie tegen de zwaarmoedigheid die op me drukte? De hoer begon over mijn kruis te strelen. Ik keerde me naar haar en greep naar haar tieten. Ze waren zwaar, zacht en warm. Ik voelde hoe ze onderaan nat van het zweet waren, maar dat wond me nu alleen maar op. Ik speelde met haar tepels tussen mijn vingers en streelde haar grote aureolen. Ondertussen had ze mijn gulp open getrokken en ging ze op zoek naar mijn pik. Alles gebeurde zonder veel woorden. De nostalgische muziek zorgde voor de achtergrond. Wat moest er immers ook gezegd worden? Ik had mijn naam gezegd, die ze daarna niet een keer gebruikte.

Zij heette Lydia, zei ze. Ik beet in haar blote schouder, likte haar hals, haar oor, haar wang en ging langzaam met mijn tong naar haar mond. Ze liet me doen. Ze keerde haar gezicht naar mij toe en mijn tong gleed tussen haar lippen naar binnen. Ik proefde de smaak van bier. Maar dat deerde me niet. Ik trok haar hoofd naar me toe en wilde haar zo diep kussen dat ik vannacht alles zou vergeten. Maar zij hield me af. Misschien wilde zij niets vergeten. Of was ze alles al vergeten? Misschien had ze zich al teruggetrokken achter een muur van onverschillige seks? Ze trok mijn hoofd naar haar tieten toe. Vanuit mijn ooghoek zag ik dat de slapende man wakker geworden was. Hij had het zwarte hoertje bij zich geroepen en voor beiden bier besteld.

Even later kwamen drie mannen het café binnen. Het waren in mijn ogen wat ongure types. Kerels die je liever niet tegenkomt, en zeker niet ‘s nachts. Maar misschien zouden anderen dat ook van mij zeggen op een avond als deze. Maar de atmosfeer veranderde enigszins. Het zwarte meisje en de man keken elkaar even aan. Lydia stond plots op en sloot de deur, terwijl de vrouw achter de toog de twee peertjes in het café uitdeed. Alleen het lampje boven de toog bleef branden. Dat alles was weinig geruststellend. Lydia zag dat ik dit alles vreemd vond. Ze schudde haar hoofd ten teken dat er niks aan de hand was. Business as usual dus.

Alles bleef zichtbaar, maar de contouren vervaagden. De aanwezigen kregen nu iets spookachtigs, gevangen tussen licht en schaduw. Ging daarom het licht uit? Om alles wat onwerkelijker te maken? Zelfs de muziek werd wat stiller gezet. Was alles daarom minder echt? Een soort van droom waarvoor niemand zich achteraf moest verantwoorden? Om de schaamte te dimmen? Het duister hielp in elk geval om het harde en uitzichtloze van deze nacht wat te verdoezelen. Voor mij in elk geval.

Ik zag dat de vrouw achter de toog nu niet enkel het bovenstuk van haar kleed losmaakte, maar haar hele kleed naar beneden duwde. Ze stapte achter de toog vandaan en gooide haar kleed op een tafel in een hoek. Ze droeg een zwart slipje. Dat en haar zwarte hooggehakte schoenen gaven haar witte benen een onverwachte elegantie. Ik verlustigde me aan haar stevige dijen, haar ronde buik en haar dikke witte wiegende hangtieten terwijl ze van de toog naar de drie binnengekomen mannen wandelde. Een van hen kende ze blijkbaar goed want ze kuste hem op de mond en hij greep onmiddellijk naar haar tieten, wat zij best prettig leek te vinden. Hij was blijkbaar een vaste klant. Hij stelde de twee andere mannen aan haar voor. Het viertal sprak even met elkaar in een taal die ik niet verstond. Ze lachten gedempt. De drie mannen deden hun jas uit. Ze hadden geen enkele aandacht voor wie er zich nog in het café bevonden. Een van hen ging door met zich uitkleden, terwijl de twee anderen hun lul uit hun broek trokken. De vrouw greep de twee pikken vast, ging op haar hurken zitten en begon te pijpen. Ik keek verwonderd en verbijsterd naar dit bizarre nachtelijke tafereel, ergens tussen droom en porno. Alles leek onwerkelijk en op een bepaalde manier heel gewoon. Dat hoeren naakt dansten, dat drie mannen zich in een café begonnen uit te kleden om te neuken... deze nacht liet het allemaal toe.

Lydia was terug naast me komen zitten en duwde de tafel van ons weg. Ze ging erop zitten met haar benen open en leunde dan achterover. Met haar handen trok ze haar vlezige natte kut open. Ik sloot mijn ogen en liet mijn hoofd in haar vlees vallen. Met mijn handen trok ik haar dijen wat dichter naar me toe en ik legde ze over mijn schouders. Ik genoot van de zwaarte van haar vlees rond mijn hoofd. Ik zou er helemaal in willen verzinken. Mijn tong zocht haar zachte brede spleet en ik begon gulzig te likken, langs haar dijen omhoog en omlaag om dan ritmisch aan haar clit te zuigen. Honderden, zo niet duizenden mannen waren mij voor geweest. Dit pad was gebaand. Maar misschien was het dat wat een hoer zo opwindend maakte? Dat onbekende, geheimzinnige verleden. Die zichtbare en onzichtbare sporen die mannen in haar vlees hadden getrokken. De wonden van een leven vol liefdeloze lust en anonieme seks. Maar misschien was dat puur romantisch gezwijmel.

Het deed er ook niet toe nu ik met mijn tong diep in haar vochtige kut zat en met mijn vingers in haar harde tepels kneep. Ik hoorde haar kreunen en zuchten. Met haar handen duwde ze mijn hoofd nog dieper in haar schoot. Ik kon nauwelijks ademhalen. Ik voelde hoe haar dijspieren rond mijn hoofd begonnen te spannen en hard werden als hout. Ze zou me kunnen dooddrukken en misschien zou ik haar op dit moment niet eens tegenhouden. Sterven in en door het orgasme van een vrouw. Er zijn ergere manieren om deze wereld te verlaten. Ver vanuit haar schoot kwam een gegrom dat zich langzaam naar haar keel verplaatste en daar gekreun en geklaag werd. Haar lichaam begon te trillen. Ik kon het maar met grote moeite op de tafel houden. Ze kwam klaar met een luide diepe donkere schreeuw. Haar beenspieren ontspanden rond mijn hoofd en mijn mond liep vol met haar kutvocht. Ze zuchtte luid en lang. Ik richtte me even op om naar haar gezicht te kijken, terwijl ik mijn mond met mijn zakdoek droog wreef en haar sap in mijn mond proefde. Ze stak haar tong obsceen naar mij uit, liet die uit haar mond hangen en gromde geil. Daarmee verdween het laatste restje romantiek. Ze kroop recht, trok mijn harde pik nu volledig uit mijn gulp en kwam wijdbeens over mijn schoot staan.

Terwijl ze zich langzaam over mijn pik liet zakken, kreeg ik over haar schouder een blik op wat er verder in het café gebeurde. Het zwarte meisje lag volledig naakt, op haar schoenen na, op haar buik op tafel en werd stevig geneukt door de man die voorheen lag te slapen. Ze kreunde luid en moest zich met beide handen aan de tafelrand vasthouden om niet weggerukt te worden door zijn woest geduw en getrek. Ik was er niet zeker van of ze genoot van wat er met haar gebeurde. De andere vrouw daarentegen genoot wel. Zij lag naakt op haar rug op een tafel en werd in haar kut en in haar mond geneukt. Haar hoofd hing over de tafelrand en een van de mannen met zijn broek op de grond duwde zijn lul in haar keel. Met haar handen achter zijn dijen moedigde zij hem aan steeds dieper te duwen. De tweede man, volledig naakt, had haar benen in zijn nek gegooid en beukte ritmisch op haar kut in. De derde man, eveneens naakt, had zich op haar dikke tieten gestort en deed er alles mee wat je maar met tieten kon doen: kussen, likken, knijpen, heen en weer schudden, slaan…

Lydia begon in mijn hals te likken en leek nu toch bereid om me te kussen. Ik zag nog net dat de drie mannen kloksgewijs van plaats verwisselden. De tietenman schoof door naar de kut, de kutman nam de mond voor zijn rekening en de mondneuker kreeg de tieten. Ik voelde de warme tong van mijn blonde hoer in mijn mond. Ik sloot mijn ogen en gaf me over aan haar warme lichaam. Ik bewoog zacht en diep in haar, voelde haar dikke tieten tegen mijn borst en schouders, streelde haar rug en haar hals en woelde in haar haar. Ik voelde dat ik op springen stond. Zij voelde dat ook. Ze duwde zich met haar voeten omhoog en liet zich weer zakken. Ze ging steeds sneller op mijn pik op en neer. Ik zou het niet lang meer uithouden.

Ze sprong van me af, ging op haar knieën zitten en omsloot mijn exploderende pik met haar mond. Op hetzelfde ogenblik ging ik af als een kanon en schoot mijn vracht schokkend en kreunend diep in haar keel. Ik hield haar hoofd stevig vast, ook al deed ze geen enkele poging om zich los te rukken. Ik spoot en spoot… Zoals ik in geen tijden gedaan had. Ik genoot intens, maar voelde tegelijk ook een diepe pijn.

Het zwarte hoertje lag nu op haar rug. De man beukte nog steeds hard op haar in, maar nu genoot zij zichtbaar er ook van. De drie ‘ongure’ types stonden nu allemaal rond de vrouw die op haar hurken zat. Ze rukten aan hun op springen staande pikken. De vrouw kneep in haar borsten en vingerde zichzelf. Ze likte om de beurt de drie pikken. Ze kwamen snel na elkaar. De vrouw liet de drie mannen in haar mond komen en slikte alles door. Inmiddels had de andere kerel zijn zaad gespoten over de kleine maar mooie tieten van het zwarte meisje.

Het café ontspande. De drie mannen trokken hun broeken op. De vrouw die had zitten pijpen trok opnieuw haar slipje en haar kleed aan. Ze ging achter de toog staan en begon bier voor de mannen te schenken. Het zwarte meisje veegde haar borsten schoon met wat tissues. De man die haar geneukt had, ging naar het toilet. Ook Lydia ging even naar achteren. Even later kwam ze terug. Ze had een wijd zwart hemd aangetrokken, maar niet dichtgeknoopt. Ze droeg nog steeds geen slip. Het zwarte hemd stond haar. Ik vond haar erg sexy. Ik voelde opnieuw lust in mijn onderlijf. Maar ik wilde niet meer toegeven aan die prikkel. Geen tweede ronde voor mij. Wat ik zocht, was niet meer hier. Ik dronk nog een bier met Lydia die ik plots heel sympathiek begon te vinden. In een naïeve opwelling stelde ik haar voor om met mij mee te gaan voor een ochtendwandeling en een koffie in het centrum van de stad.

Ze keek me eerst verwonderd en dan ontroerd aan. ‘Mijn plaats is hier’, zei ze.

Na een natte kus op haar mond en een streling langs haar warme borsten stond ik weer buiten. Terwijl ik wegwandelde hoorde ik dat de muziek iets harder werd gezet. ‘Non, rien de rien, non, je ne regrette rien. C'est payé, balayé, oublié, je me fous du passé’, zong Edith Piaf me na in de stille donkere straat. Het zou nog enkele uren duren voor de zon opkwam.

 

Alle verhalen van: Yourcaptain

Fijn verhaal 
+2

Reacties  

Rauw maar poëtisch. En daarom weer wonderschoon. Weemoed in plaats van humor, lust in plaats van liefde. Alhoewel. Er lijkt in de verhalen van Yourcaptain vaak een onvervuld verlangen en hunkeren door te schemeren. Het maakt zijn verhalen menselijk, gevoelig, herkenbaar en symphatiek, hoe rauw de nacht in dit nachtcafé ook is. Wat er uiteindelijk overblijft is pure poëzie.