Informatie
Geschreven door Fanny
Categorie De dokter
Reacties: 1
7577 woorden | Leestijd 26 minuten

Eind december 1939 

Nee, er werd die nacht niet meer geneukt. Na het trio met Rosa hadden we, zoals de dokter het noemde, 'een verhelderend gesprek'. Hij gaf toe dat hij me voortdurend uitdaagde, maar uit mijn gedrag maakte hij op dat ik nog niet klaar was voor het echte werk. Ondanks mijn ongebreidelde nieuwsgierigheid was ik het diep vanbinnen wel met hem eens. Hoewel de hormonen vaak door mijn lichaam gierden en ik op die momenten overal voor te porren was, was ik nog steeds een meisje van zestien dat nog maar een paar weken geleden voor het eerst met het fenomeen seks had kennisgemaakt. De dokter vond dat ik mezelf meer tijd moest gunnen om aan mijn nieuwe leven te wennen. Ik maakte in hoog tempo een mentaal ontwikkelingsproces door dat ik niet mocht onderschatten. Het 'moment suprême' zou zich vanzelf aandienen als de tijd er rijp voor was. Waarop ik als een echte puber mijn hersens pijnigde met de prangende vraag hoe ik wist wanneer de tijd rijp was.

Maar geen penetratie wilde niet zeggen dat ik niet aan mijn trekken kwam. Dat ik elke nacht in het bed van de dokter mocht slapen was een feest. We zoenden en knuffelden alsof we een liefdesrelatie hadden. Ik kreeg meerdere orgasmen op zijn vingers of tong, of allebei, en soms liet hij me weer spuiten. Een nieuwe variant van vrijen was dat hij me liet klaarkomen door zijn eikel of harde stam langs mijn klit te wrijven. Zijn kloppende lul, zo dicht bij mijn gaatje, maakte het voor mijn extra spannend. Op mijn beurt trok ik hem af, en als ik in de juiste stemming was likte ik zijn sperma op, dat ik doorslikte of met hem deelde via een tongzoen. Echt pijpen deed ik niet maar dat accepteerde hij zonder er woorden aan vuil te maken. Hij vond het geil om mijn borsten te neuken en ze daarna in te smeren met zijn zaad. Beter voor mijn huid dan Nivea, grapte hij. Ook leerde hij me de kunst van totale lichaamsmassage waarbij ik niet alleen mijn handen, maar mijn hele lijf moest gebruiken om hem te masseren.

Het werd kerstmis. De dokter sloot het bordeel tijdens de feestdagen omdat er toch geen hond zou komen. Wie op goede voet stond met haar familie ging naar huis. Een paar meiden konden terecht bij vrienden of kennissen. Alleen Rosa en Iris bleven achter in het Huis omdat ze nergens anders welkom waren. Ik vond het sneu maar zelf zaten ze er niet mee. Met genoeg drank in de bar en eten in de kelder zouden ze zich niet vervelen lachten ze. Eerlijk gezegd was ik ook liever bij hen gebleven. De zondagen die ik tot nu toe thuis had doorgebracht waren geen succes geweest. Door mijn ouders werd ik als het zwarte schaap van de familie behandeld. Vader negeerde me en moeder vond dat ik was veranderd; brutaal, dwars, eigengereid en hooghartig. Inderdaad deed ik niet meer klakkeloos wat ze me opdroeg en had ik tegenwoordig een eigen mening die niet altijd de hare was. De lessen van de dokter vielen thuis niet in goede aarde. Ik was alleen welkom vanwege de lekkernijen die ik meebracht. Eén dag per week was dit nog wel te overzien. Drie lange kerstdagen waren dat niet.

Het was een geluk bij een ongeluk dat moeder over tijd liep. De baby wilde nog niet komen en ze was intussen zo rond als een tonnetje, amper in staat om op haar benen te staan. Ik was blij dat ik zowel haar als Sientjes taken kon overnemen. Ik zette mijn verstand op nul, mijn blik op oneindig en kookte, waste en poetste om mijn negatieve gedachten en mijn seksuele verlangen naar de achtergrond te dringen. Ik verzorgde de kleintjes en zag zelfs kans om het achterstallige verstelwerk te doen. Zo ging de tijd tenminste sneller.

In de vroege ochtend van oudejaarsdag maakte de dokter me wakker.

"Doe snel je goede kleren en schoenen aan en ga mee. Het gaat niet goed met je moeder en misschien heb ik je hulp nodig."

Vijf minuten later zat ik naast hem in de auto terwijl hij haast maakte om in Rotterdam te komen. Het was amper zes uur geweest en de straten waren grotendeels verlaten. Terwijl ik in het donker staarde vertelde de dokter dat hij was gebeld door onze huisarts. Zowel hij als de vroedvrouw konden de bevalling niet aan. Er waren complicaties. Ambulances waren niet beschikbaar vanwege een grote ontploffing in het havengebied. Hij zei het weliswaar niet letterlijk maar ik begreep tussen de regels dat er voor het leven van moeder en het ongeboren kind werd gevreesd. Waarom werd er anders een specialist bij geroepen? De dokter deed alleen bevallingen als er problemen waren.

Met de dokter in mijn kielzog rende ik even later het huis in. De vroedvrouw en de huisarts vertrokken omdat ze elders nodig waren. In de ouderlijke slaapkamer troffen we moeder apathisch in bed. Ik had nooit een geboorte gezien maar ik was vanaf het vijfde kind wel bij haar geweest als de weeën begonnen. Zoals ze er nu bij lag, niet reagerend op onze aanwezigheid of aanspreken, had ik haar nooit eerder meegemaakt.

De dokter onderzocht haar. Hij had niet veel tijd nodig om een diagnose te stellen.

"Kun je het aan, Joke? Het kan een bloederig gebeuren worden."

Ik aarzelde niet. "Zeg maar wat ik moet doen."

Twee uur later zat ik met al mijn broertjes en zusjes in de woonkamer op de bank. Het was ongewoon stil in het anders zo luidruchtige gezin. Ik probeerde het hevige beven van mijn handen te stoppen door ze om mijn beker slappe thee te vouwen. De dokter en ik hadden samen geknokt voor moeders leven, maar de aanblik van mijn doodgeboren zusje stond voorgoed op mijn netvlies. Zo'n mooi meisje. Zo verdrietig. Haar geboorte was een bloedbad dat ik mijn hele leven niet meer zou vergeten. Ik wist één ding zeker; ik wilde nooit een kind baren.

Ik sprong op toen ik de dokter mijn naam hoorde roepen.

"Je moeder slaapt. Ze redt het wel. Jij blijft hier tot ze weer op de been is want je bent hier harder nodig dan... Nou ja, je snapt me. Ik kom morgen kijken hoe het gaat... Hoe is het met jou?"

Ik deed een mislukte poging om te glimlachen. "Ik... Wel goed denk ik."

Hij haalde een sigaret tevoorschijn en stak hem op. "Je bent een kanjer, liefie. Je hebt hard gewerkt en me geweldig geholpen."

Mijn strot zat dicht. Verward onder invloed van allerlei emoties keek ik naar mijn schoenen. Een traan drupte langs mijn neus. Samen liepen we naar de voordeur. Het liefste was ik in zijn armen gekropen en had ik mijn tranen vrijuit laten stromen, maar we waren niet in het Huis. Hij legde slechts een troostende hand op mijn schouder en gaf me een oppervlakkige kus op mijn voorhoofd.

"Je bent hier niet aan het werk, sloerie," bulderde vaders stem plotseling door de smalle ruimte.

Hardhandig trok hij me bij de dokter weg. Ik zag irritatie opflakkeren in de ogen van mijn leermeester. Hij wilde reageren maar bedacht zich en gebaarde naar mij dat ik rustig moest blijven.

"Behandel Joke met respect, Janus. Je vrouw heeft haar leven vooral aan haar te danken."

Vader kneep zijn ogen tot spleetjes. Hij kon erg onvoorspelbaar zijn als hij dat deed. "Je doet het met haar hè? Vind je het lekker, zo'n jong poesje? Doet ze het goed?"

"Vader! Hou op." Hij gedroeg zich walgelijk en ik schaamde me in zijn plaats.

"Je hebt een kind verloren en je vrouw bijna, Janus. Ik snap dat je jezelf niet bent maar laat Joke er niet onder lijden." De dokter wendde zich tot mij. "Waarschuw me als er iets is. Wat dan ook."

Met een zorgelijke blik trapte hij buiten zijn sigaret uit. Misschien had hij me het liefst weer meegenomen, maar zeven kinderen en een zieke vrouw achterlaten bij mijn opgefokte vader vond hij waarschijnlijk ook geen goed idee. Daarom nam hij het bundeltje bebloede doeken van me over, waarin ik het babylijkje had gewikkeld, en legde dat achterin zijn auto. Met gemengde gevoelens zag ik hem de straat uit rijden.

De dokter liet 's middags nog een mand met proviand bezorgen maar toen ik 's avonds aan het eten wilde beginnen was alles verdwenen. Vader bleek de mand te hebben geruild voor het bier waaraan hij zich op dat moment tegoed deed. Ik was pisnijdig maar durfde er niet over te beginnen. De sfeer tussen hem en mij was te explosief. Met enig improviseren maakte ik voor moeder nog een groentesoepje, maar met de kinderen vierde ik oudejaarsavond met de weinige restjes die er nog waren. We zongen liedjes en deden spelletjes. Afgezien van vader, die zich zwijgend door zijn voorraad drank heen werkte, was het best gezellig. Ik legde de kleintjes op tijd in bed en bleef met Jan en Sientje wakker tot het nieuwe jaar werd ingeluid. Met de laatste thee proostten we op het begin van 1940.

's Nachts sliep ik noodgedwongen op de doorgezakte bank in de woonkamer omdat er voor mij geen vaste slaapplek meer was. En omdat dekens al bijna net zo schaars waren sliep ik volledig gekleed met een oude plaid en mijn jas over me heen gedrapeerd. Tijdens de kerstdagen had ik mijn beddengoed uit het Huis meegenomen maar dat was ik vanmorgen in alle haast vergeten. Ik had mazzel dat de kolen in de kachel nog nasmeulden.

Ik wist niet hoe lang ik had geslapen maar het was nog lang geen ochtend toen ik onrustig wakker werd. Iets had me gestoord maar ik wist niet wat. Pas toen ik me omdraaide hoorde ik iemand diep ademhalen. Wie was dat?

"Is er iets met moeder?" vroeg ik.

"Ik wil je wat vragen." De stem van vader.

"Man, je jaagt me de stuipen op het lijf. Doe niet zo stiekem."

Ik krabbelde overeind en vond op de tast de lichtknop, die ik omdraaide. Hij leunde met zijn billen tegen de eettafel, enkel gekleed in een versleten pyjamabroek. Zelfs op een paar meter afstand rook ik drank, tabak en oud zweet. Hij zag er sjofel uit met zijn verwarde haar en stoppelbaard. Wanneer had hij zich voor het laatst gewassen en zijn tanden gepoetst? Ik kon bijna niet geloven dat dit mijn vader was. Ondanks zijn armoe had hij betere tijden gekend. Hoe lang zou hij al drinken?

"Wat is er?" vroeg ik bitser dan mijn bedoeling was.

Na vandaag verwachtte ik niet veel goeds van hem. Ik huiverde, liep terug naar de bank, sloeg de jas om mijn schouders en ging zitten. Op het tafeltje voor me lag het incomplete kaartspel, schoppenboer bovenop.

"Hoe is dat nou? Werken als hoer?"

Mijn afkeer nam grotere vormen aan. "Waarom wil je dat weten?"

"Gewone belangstelling. Als je in een winkel werkt is het toch ook niet raar dat iemand naar je ervaringen vraagt?"

"Ik werk niet in een winkel. Je hebt er geen sodeju mee te maken."

Hij verhief zijn stem. "Ik ben je vader en ik heb het recht te weten wat mijn minderjarige dochter zoal uitspookt."

Hij zou me niet geloven als ik zei dat ik alleen achter de bar werkte. "Als je vragen hebt stel je ze maar aan de dokter."

Hij zou hem wel wat anders vertellen, dacht ik geniepig. Ik schoof naar het randje van de bank toen vader enkele stappen dichterbij kwam. De pendule sloeg vier uur. In het kaartspel zocht ik gedachteloos naar een vrouw. Een rode vrouw, geen zwarte. Ik vond ruitendame en legde haar bovenop het stapeltje.

"Hoeveel kerels doe je op een dag? Een stuk of zes? Of meer? Geniet je ervan?"

Een ijskoude rilling verspreidde zich vanuit mijn tenen naar mijn nekharen. Hij geilt erop, dacht ik. Tot nu toe had ik hem amper bekeken maar nu viel me op dat zich een bult in zijn pyjamabroek aftekende. Had hij naast me staan rukken toen ik wakker werd? Mijn maag draaide zich om.

"Ga naar bed, vader. Het was een lange dag. Ik wil ook nog even slapen."

Mijn afleidingsmanoeuvre werkte niet. Hij stond nu naast me, zijn stijve leuter ter hoogte van mijn gezicht. Hij wist dat ik het had gezien. Ik rook hem. Hij stonk. Ik ging bijna over mijn nek.

"Ik heb gehoord dat hoeren het ook met hun mond doen. Klopt dat?"

"Kappen nu!"

Doodziek werd ik hiervan. Hoewel ik het zojuist niet had willen geloven, was me nu duidelijk wat hij trachtte te bereiken. Ik vroeg me af hoe ik hem kon afpoeieren, hoe ik hem kon ontlopen zonder de kinderen wakker te maken. Angst maakte zich van me meester. Ik maakte me zo klein mogelijk door mijn benen tegen elkaar te klemmen en diep in mijn jas weg te duiken. Nooit, dacht ik toen ik naar zijn smerige teennagels keek. Over mijn lijk of over het zijne.

"Vind je het lekker, zo'n harde paal in je spleet of in je bekkie?"

"Je bent gestoord." Mijn stem klonk bibberig en schor.

Zijn hand greep in mijn haren en trok mijn hoofd ruw achterover. Ik slaakte een gesmoorde kreet.

"Niet zo brutaal hè? Je hebt het wel tegen je bloedeigen vader, loeder. Als je met anderen neukt mag je ook wel een beetje lief voor mij zijn. Bij je moeder hoef ik voorlopig niet te komen en jij hebt het voordeel dat je niet zwanger wordt." Hij lachte duivels. "Ik heb de ideale dochter. Een verdraaid lekker wijfie bovendien. Die extra kilo's zijn op de juiste plekken terecht gekomen."

Hij doelde op mijn boezem en billen die inderdaad in omvang waren toegenomen nu ik eindelijk een gezond gewicht had bereikt. De dokter had het zelfs nagemeten. We hadden er samen om gelachen maar op dit moment was het alles behalve lachwekkend.

"Kom," hoorde ik hem hijgen terwijl mijn kippenvel zich tot in mijn neusgaten uitbreidde. "Laat me die joekels maar eens van dichtbij bekijken. En daarna je gleuf. Uit met die kleren."

Ik sloeg zijn hand weg. "Donderstraal op! Raak me niet aan, smeerlap."

Maar hij was niet van plan zich te laten weerhouden. Ik stond op het punt te gaan jammeren en smeken toen ik plots aan Bertus moest denken, die vervelende klant door wie ik me op mijn eerste dag in het Huis had laten intimideren. Maar toen Bertus vorige week weer aan de bar zat had hij zich buitengewoon vriendelijk en voorkomend gedragen, maar ik had hem ook geen kans gegeven om me nog eens te vernederen. Ik had iets geleerd van die ervaring; ik mocht me geen onderschikte rol laten toebedelen, ook niet door mijn eigen vader.

Niet in je schulp kruipen, Joke.

Ik had een fout gemaakt door vaders wangedrag zonder enig protest te accepteren. Ik had erop moeten staan dat hij het bier terug ruilde voor eten. Zo niet, had ik de bierflesjes in de gootsteen moeten leeggieten. Ik had moeten eisen dat hij zich fatsoenlijk gedroeg. Ik had... Ik had... Ik had...

Op dit moment kon ik niet terugvallen op Rosa of de dokter om me te helpen of me te vertellen hoe ik moest handelen. Hier moest ik me helemaal zelf uit zien te redden. Hoe moeilijk het ook was om tegen vader in opstand te komen, want tenslotte was ik van jongs af gewend hem te gehoorzamen, het was nog niet te laat om te tij te keren. De ruitenvrouw op het kaartspel keek me aan; ongenaakbaar. Toen ik opstond veranderde er iets in mijn brein. Er ging een knop om. Mijn vrees maakte plaats voor verontwaardiging en strijdlust. Wat meende hij wel? Dat ik me zonder slag of stoot liet misbruiken? Nooit!

Op een hoer werd altijd neergekeken. Als ik respect wilde moest ik dat afdwingen. Ik hoefde er niet eens over na te denken. Als vanzelf rechtte ik mijn rug en schouders en hief ik mijn kin. Mijn handen plantte ik uitdagend in mijn zij. Borst vooruit. Mijn blik zocht de zijne. Ik hoefde mezelf niet te zien om te weten dat hij in ijzige groene ogen keek, dezelfde als die van hem. Hij was de eerste die met zijn oogleden knipperde. De eerste zet had ik gewonnen.

"Een geeltje," zei ik koeltjes.

"Wat zeg je?" Hij verslikte zich bijna in zijn eigen kwijl.

"Neuken kost vijfentwintig piek. Vijftien als ik je moet aftrekken en twintig voor een pijpbeurt zonder slikken. Wel eerst wassen want je meurt als een riool."

Hij reageerde met een nerveus lachje en leek opeens niet meer zo zeker van zichzelf. "Je maakt een geintje. Waar zou ik zoveel geld vandaan moeten halen? Je neemt me in de maling, hè?"

"Als je me als een hoer behandelt zul je voor een hoer moeten betalen. Voor nop gaat de zon op."

"Krijg ik geen cadeautje van je? Het is nieuwjaar."

Witheet was ik. Als mijn blikken hadden kunnen doden was er nog een sterfgeval te betreuren geweest.

"Als je ook maar met een vingerkootje naar me durft te wijzen ga ik zo hard gillen dat de hele buurt het hoort. Ik haal de politie erbij en denk maar niet dat ik je zal ontzien. Hángen zal je als nu niet meteen opsodemietert."

"Feeks! Ik krijg je nog wel."

Maar hij droop toch af. Met de staart tussen zijn benen want zijn pik had eveneens gecapituleerd.

Miezerig mannetje.

<> <> <>

De dokter had 's middags maar één korte blik nodig om te zien dat er iets mis was. De donkere kringen om mijn ogen en de rode vlekken in mijn hals verrieden me. Hij ging eerst naar moeder kijken en wenkte me daarna. Ik had overwogen mijn nachtelijke avontuur te verzwijgen maar het had geen zin. Ik was een open boek voor hem, dus vertelde ik hakkelend over de ruil met het bier en mijn aanvaring met vader.

"Je hebt hem werkelijk geld gevraagd?" vroeg hij ongelovig. Toen lachte hij. "Joke, je overtreft mijn stoutste verwachtingen. Ik ken maar weinig vrouwen die je dit nadoen."

Hij was ongelooflijk trots op me dat ik weerstand had geboden en het gelukt was hem af te wijzen, maar hij was razend dat vader kennelijk tot zoiets in staat was. Met een paar muntstukken stuurde hij Jan met de jongere kinderen naar een oliebollenkraam waarna er een confrontatie tussen beide mannen plaatsvond. Ik stond erbij en keek ernaar, niet in staat om een kik te geven of een vin te verroeren. Ik voelde me schuldig en verantwoordelijk want dit ging over mij. Ik wilde niet de aanleiding zijn voor deze confrontatie.

"Als ik ook maar het geringste vermoeden heb dat jij niet met je vuile tengels van je bloedeigen dochter af kan blijven snijd ik hoogstpersoonlijk je ballen eraf," brieste de dokter nadat hij vader bij zijn kraag had gegrepen en hem hardhandig met zijn rug tegen de muur duwde. "Je laat Joke met rust! En je andere kinderen ook. Gebruik je rechterhand maar."

"Wat wil je nou, kwakzalver?" Vader deed alsof hij zich niet liet intimideren maar het zenuwtrekje bij zijn linkeroog wees erop dat hij niet zo onaangedaan was als hij leek. "Jij bent degene die haar verkoopt en dik aan haar verdient. Als Joke het met Jan en alleman doet, dan..."

De dokter liet hem niet uitpraten. "Wiens idee was dat eigenlijk? Wie bracht haar bij mij? Nou...? Denk je nou werkelijk dat ik een zestienjarig kind in de prostitutie laat werken? Hoe schofterig denk je dat ik ben? Ja, Joke werkt voor me, maar ze heeft nog geen klant in zijn blote reet gezien. En als jij ook maar een greintje om haar geeft laat je het ook niet zover komen. Ga zelf werken voor je gezin, lapzwans!"

"Maar..."

Vader keek me aan. Ik draaide me om en liep weg omdat ik hier misselijk van werd. Strikt genomen had de dokter niet gelogen maar hij had wel de waarheid omzeild, en niet voor de eerste keer. Daar was hij goed in, besefte ik. Ik wist het even niet meer. Welke van deze twee mannen moest ik als de boeman beschouwen? En wie was de goedzak in dit geval? De grens tussen goed en kwaad was niet scherp te trekken. Vader was in wezen geen verkeerde vent maar zijn actie van afgelopen nacht was niet goed te praten. Anderzijds was de dokter degene die het voor me opnam en zorgde dat ik veilig was, maar intussen stoomde hij me wel klaar voor het bordeel. Twee mannen die allebei goede kanten hadden, maar ook minder mooie trekjes.

Hoe dan ook, vader bood me zijn excuses aan en beloofde plechtig dat hij zich niet meer zou misdragen en de alcohol achterwege zou laten. Ik aanvaardde zijn verontschuldigingen en vergaf hem omdat hij nu eenmaal mijn vader was. Maar voor de zekerheid kreeg ik van de dokter de reservesleutel van zijn praktijk en vijf gulden die ik in geval van nood mocht gebruiken. Vijf piek! Ik had nog nooit zoveel geld op zak gehad.

Later die middag kwam Magda, de huishoudster van de dokter, met een tas vol levensmiddelen en een hoofdkussen en deken voor mij. Ze toverde een grote pan bonensoep op tafel en een enorme griesmeelpudding, een feestmaal. Maar ik genoot nog het meest van de blije gezichtjes van mijn broertjes en zusjes. De dokter was geen voorbeeldig burger maar hij had in ieder geval een warm hart.

<> <> <>

Twee weken later was moeder voldoende hersteld om met hulp van Sientje de zorg voor het gezin weer op zich te nemen. Ik vond het niet erg dat ik de deur van mijn ouderlijk huis achter me dicht mocht trekken. Thuis behoorde ik tot de kinderen maar gevoelsmatig was ik dat stadium ontgroeit. In de tram naar Den Haag bedacht ik dat ik het Huis had gemist. Ik had Rosa en de meiden gemist en zelfs de klanten. Maar ik verlangde ook terug naar de dokter en de bijbehorende seks, want ik had het niet aangedurfd om me 's nachts stiekem te vingeren, niet nadat er ongemerkt iemand naast me had gestaan. Na twee weken geheelonthouding was ik er des te harder aan toe.

Het was nog ochtend. De andere meiden sliepen of luierden nog want het was muisstil in het Huis toen de dokter me met open armen begroette. Hij omhelsde me als een verloren dochter. Eindelijk lichamelijk contact. Ik voelde zijn warmte onder mijn koude handen, snoof zijn geur op, voelde zijn ademhaling tegen mijn gezicht, proefde zijn lippen op de mijne en las de blijdschap in zijn ogen. Mijn lichaam reageerde onmiddellijk. Mijn hart sloeg iets sneller. Ik ademde een beetje dieper. Mijn tepels verhardden. De tintelingen in mijn buik verspreidden zich. De eerste druppel vocht ontsnapte aan mijn schaamlippen. Mijn rechterhand gleed subtiel langs zijn kruis. Hij had een halve erectie.

"Welkom thuis, Joke."

Thuis? Soms dacht ik dat hij me beter kende dan ikzelf. Zonder me ervan bewust te zijn was ik me hier inderdaad meer thuis gaan voelen dan bij mijn familie. De dokter voelde dat haarfijn aan.

"Ik heb een afspraak voor je ingepland," zei hij.

"Medisch onderzoek? Wanneer?"

"Nu."

Hand in hand bestegen we de trappen naar de derde verdieping. Hij had zijn benodigdheden al klaargelegd en er lagen schone lakens op het bed. In de badkamer stroopte hij zijn mouwen op en waste zijn handen. Berustend kleedde ik me uit en stapte op de weegschaal. Bijna een kilo erbij. Vervolgens de meetlat, hakken tegen elkaar.

"Je bent in twee maanden maar liefst twee centimeter gegroeid. Grote meid."

Zwijgend beantwoordde ik zijn glimlach. Woorden waren overbodig. Onze blikken spraken boekdelen. De seksuele spanning bouwde zich langzaam maar zeker op. Met de stethoscoop luisterde hij naar mijn hart, longen en darmen, en scheen met een lampje in mijn ogen, oren en keel. Ik plaste in een potje en stak mijn arm uit zodat hij een buisje bloed kon afnemen. Gelaten liet ik het allemaal gebeuren. Vervolgens controleerde hij mijn haren op luizen. Hij schreef alles in het mapje met mijn naam erop. Tot nu toe geen bijzonderheden.

"Nog één ding."

"Inwendig onderzoek?"

"Ben je nat?"

"Ben jij hard?"

Ik kwam van de stoel en liep naar hem toe. Mijn armen sloten zich om zijn middel, ik vleide mijn naakte lichaam tegen hem aan en hief mijn hoofd om hem te tongzoenen. Zijn pik pulseerde tegen mijn buik. Mijn vingers verplaatsten zich naar de knoopjes van zijn overhemd. Ik maakte ze los en schoof het kledingstuk van zijn schouders. Zijn onderhemd volgde. De stethoscoop, die nog om zijn nek hing, haakte ik in mijn eigen oren en plaatste het borststuk tegen zijn hartstreek. Ik herkende zowaar het kloppen van zijn hart, maar ook allerei geruis. Terwijl ik zijn tepels beurtelings kuste en zoog bewoog ik het platte schijfje naar andere delen van zijn torso. Het was meer een onderdeel van het spel dan werkelijk te luisteren naar de geluiden die zijn lichaam maakte. Allemachtig, wat verlangde ik naar hem. Ik was zo nat als het Kralingse Bos na een zomerse onweersbui.

Toen ik voor hem op de knieën ging schopte hij zijn schoenen uit. Ik keek langs zijn lange lichaam omhoog in zijn ogen, maakte tergend langzaam zijn broekriem los en hielp hem uit zijn pantalon, onderbroek en sokken. Hij kreunde ingetogen. Zijn met bloed gevulde pik klopte onder zijn navel. Met een vinger verbrak ik de verbinding die zijn kleverige voorvocht maakte tussen zijn eikel en zijn buik. Een volgende druppel smeerde ik uit over de top, blies er zachtjes overheen en nam zijn ballen in mijn andere hand, waarna ik zijn zak iets omhoog tilde. Van beneden naar boven drukte ik een serie kusjes op zijn pik. Bij zijn eikel aangekomen aarzelde ik. Zou ik het doen? Zou ik hem in mijn mond nemen? Ja of nee? Balancerend op het randje stond ik op het punt om in het diepe te springen, maar op de valreep bedacht ik me. Ik deed het niet. Nog niet. Misschien morgen...

Ik hoorde hem zuchten toen ik weer het uiteinde van de stethoscoop pakte, maar ditmaal legde ik het ronde schijfje tegen zijn edele delen.

"Ben ik gezond, dokter de Jong?"

"Als een jonge vent van twintig, meneer...?"

Hij trapte niet in mijn trucje hem zijn naam te ontfutselen. In plaats daarvan pakte hij mijn handen en trok me weer op mijn voeten.

"Hoewel ik de verleiding moeilijk kan weerstaan ga ik je geile spelletje even onderbreken. Je komt er ditmaal niet onderuit."

"Goed dan," verzuchtte ik. "Maar doe het snel."

Ik ging op mijn rug op het bed liggen en trok met mijn handen mijn knieën naar me toe. Benen wijd. De dokter liet me een metalen instrument zien dat hij een eendenbek noemde. Hij legde me uit waar het voor diende.

"Je hebt het al eens in je vagina gehad toen je buiten bewustzijn was. Dit ding heeft je ontmaagd."

Ik dacht aan die eerste avond in zijn praktijk. Er was intussen zoveel met me gebeurd dat het ontzettend lang geleden leek, maar ik herinnerde me de pijn en mijn angst nog haarscherp. Hoewel ik hem had leren vertrouwen was ik toch huiverig voor dat akelige doktersgereedschap.

"Doet het pijn?"

"Nee, ik beloof je dat het geen pijn doet. Als je stil blijft liggen en ontspant merk je er bijna niks van, behalve dat het koud en misschien wat raar aanvoelt. Het goede nieuws is dat het maar heel even duurt, hooguit een halve minuut. Klaar?"

Het hoorde erbij. Daarom kon ik het maar beter zo snel mogelijk achter de rug hebben. Met gesloten ogen voelde ik zijn vinger controleren of ik nat genoeg was om het ding te ontvangen.

Hij lachte. "Heb je me zo gemist, liefie?"

Ik spande mijn spieren toen hij het koude metaal tussen mijn schaamlippen plaatste.

"Vergeet niet te ademen, Joke."

O ja, ontspannen moest ik. Heel behoedzaam schoof hij het instrument bij me naar binnen. Het was inderdaad koud en vervelend maar deed gelukkig geen pijn. In stilte telde ik terug van dertig, maar bij zes was het al gebeurd. Pffff...

De dokter gooide de eendenbek in een emmer en waste nogmaals zijn handen. Hij kwam naast me liggen en sloeg zijn armen om me heen. Genoeglijk nestelde ik me tegen zijn borst.

"Alles is prima. Ik zet je straks weer aan het werk."

"Moet ik daar blij mee zijn?"

We bleven stilzwijgend liggen, genietend van het moment en elkaars aanwezigheid. Zijn pik bleef onverminderd hard. Mijn kut bleef vochtig omdat de belofte van seks nadrukkelijk aanwezig bleef.

"Waarmee kan ik je een plezier doen?" vroeg hij na een poosje.

Neuk me, wilde ik zeggen, maar de woorden bleven in mijn keel steken.

<> <> <>

Later die week was er een jaarvergadering in de Rotary Club waarbij een groot aantal leden aanwezig was. Een deel van hen besloot het nuttige met het aangename te verenigen en kwam naar het bordeel. Zo druk had ik het hier nog niet meegemaakt. We kwamen handen en meiden tekort om de klanten te bedienen. De dokter had voor het damesbezoek een maximum van een half uur ingesteld om de doorlooptijd te versnellen. Ik stond in mijn eentje achter de bar waar een achttal mannen op hun beurt wachtten. Ik rende van hot naar her.

"Hulp nodig?" vroeg een bekende stem.

"Wat denk je zelf, dokter?" De stoom kwam nog net niet uit mijn oren.

"Sorry, ik werd aan de praat gehouden door een hoge pief. Hou jij de klanten bezig, dan doe ik de rest."

Anderhalf uur later zaten er nog vijf mannen aan de bar die onderling druk in gesprek waren. Dat gaf mij de kans om even uit te blazen. De dokter duwde een glas bier in mijn hand.

"Neem maar even pauze. In het strafhok staat de overgebleven taart van de Rotary."

"En dat vertel je me nu pas?"

Ik nam een flinke slok van het koele nat en likte het schuim van mijn bovenlip. Van sterke drank hield ik niet maar wijn en bier had ik leren waarderen.

"Niet meer dan één stukje taart, liefie. Zoals je nu bent, ben je prachtig. Houden zo."

"Wat meer lichaamsbeweging doet haar figuur ook goed," zei een klant die ons gesprek had gehoord.

Ik lachte omdat ik wel wist waar hij op doelde. De vraag wanneer ik eindelijk aan 'het echte werk' zou beginnen werd me tot vervelens toe gesteld. Ik was inmiddels heel bedreven in het geven van ontwijkende antwoorden.

"Op mijn rug krijg ik weinig beweging, schat."

"O, maar ik weet genoeg andere manieren om je te laten zweten, Jasmijn."

"Ja, vertel eens, dokter," viel een ander hem bij. "Wanneer trekt ze eens een groen of blauw jurkje aan? Dat staat haar vast veel beter dan dat rood." Hij grijnsde veelbetekenend.

"Haar tieten zijn beslist de moeite waard hoor," vervolgde nummer drie. "Maar ik wil ze wel eens zien wippen als ze onder me ligt, begrijp je? En de rest van dat knappe lijfje ook. Eens kijken of ze net zo heet is als je ons wil laten geloven."

"Je hoort het, Jasmijn. De heren willen bewijs dat je zo geil bent als je eruit ziet."

Ik keek hem argwanend aan. Wat was hij van plan? Maar voor al mijn afweersystemen in werking traden kreeg ik een onopvallend knipoogje van hem. Ik hoefde niet bang te zijn dat hij me voor de leeuwen zou gooien. Om niets te hoeven zeggen dronk ik mijn glas in één teug leeg. De dokter kwam achter me staan en ik voelde hoe zijn armen zich langzaam om mijn taille sloten. Het volgende moment trok hij me stevig tegen zich aan. Hij kuste me in mijn nek en likte mijn oorlelletje. Hij wist mijn gevoelige plekjes blindelings te vinden. Vijf paar ogen keken ademloos toe hoe hij mijn borsten, die hij eerst uit mijn blouse bevrijde, beetpakte en mijn tepels hard liet worden tussen zijn vingertoppen.

"Wat denk je, Jasmijn? Zullen we die mannen iets meer van je laten zien dan alleen je tieten?"

Het begon te dagen waar hij heen wilde. Van de andere meiden had ik begrepen dat ze regelmatig hun hoogtepunt moesten acteren omdat niet alle klanten groot geschapen waren, tekort schoten als minnaar of omdat ze zelf te moe waren en hun opwinding het liet afweten. Achter de schermen gaven ze soms hilarische showtjes hoe ze dat deden. Hijgen, kreunen, met hun ogen draaien, op wulpse wijze langs hun lippen likken, hun klant de hemel in prijzen en aanmoedigen. Simuleren kon ik ook, dacht ik, toen hij mijn rode bloesje uit mijn rok trok en langs mijn armen op de grond liet vallen.

"Is goed," zei ik zachtjes. "Maar..."

"Laat het gewoon gebeuren," zei hij onhoorbaar voor de klanten. "Schop je schoenen uit als je wil dat ik stop."

Daar kon ik mee leven. Daarom legde ik mijn hoofd achterover tegen zijn schouder, sloot mijn ogen, opende mijn mond een klein stukje en liet een bescheiden zucht aan mijn lippen ontsnappen. Hij bracht mijn armen omhoog en legde mijn handen om zijn nek, waardoor mijn borsten een stukje omhoog werden gelift en mijn tepels parmantig naar voren wezen. Met een vinger trok de dokter mijn kin naar zich toe om me te kussen. Met uitgestoken tongen zoenden we zodat ons publiek het goed kon zien.

"Jezus dok," hoorde ik één van de mannen mompelen. "Ga je haar ook neuken?"

"Waarschijnlijk niet zonder ons eerst meer geld afhandig te maken," zei een ander. "Of heb jij hier ooit wat voor niks gehad?"

De dokter reageerde laconiek. "Ik beloof niks, maar als jullie laten zien wat Jasmijn jullie waard is, is ze jullie misschien goedgezind."

Prompt hoorde ik muntstukken rinkelen. De dokter was een gewiekste zakenman. Het was hem in eerste instantie niet om het geld te doen, maar als hij ergens een slaatje uit kon slaan liet hij dat niet na. Door mijn wimpers zag ik dat er zestien gulden op de toog lag. Zestien piek om alleen maar naar me te mogen kijken!

Hij nam de draad weer op door mijn hoofd weer zachtjes tegen zijn schouder te leggen. Vederlicht dwaalden zijn vingertoppen langs mijn hals, schouders en armen heen en weer om uiteindelijk weer op en rond mijn borsten terecht te komen. Het bezorgde me kippenvel. En kippenvel resulteerde in het samentrekken van mijn tepels, al was dit niet echt nodig omdat ze al aanvoelden als knikkers. Ik zuchtte spontaan.

Wie had het zojuist over toneelspel? Had ik de dokter onderschat of mijn eigen lusten? Als ik dacht dat ik ten overstaan van vijf hitsige mannen geremd zou zijn, kwam ik nu bedrogen uit. Mijn hormonale processen gingen gewoon hun gang zonder zich iets aan te trekken van mijn schaamtegevoel, voor zover daar nog sprake van was. De geoefende handen van de dokter, die over de stof van mijn rokje aangename dingen met mijn billen deden, wakkerden mijn innerlijke vuurtje verder aan. Of kwam dat juist ómdat ik werd bekeken? In ieder geval hoefde hij me niet te vertellen dat ik mijn benen van elkaar moest doen. Dat deed ik automatisch toen zijn hand achterlangs de onderrand van mijn rokje opzocht en vervolgens tussen mijn dijen omhoog kroop.

"O ja," hijgde ik verlangend.

"Godverdomme, wat een geile slet," gromde iemand.

"Wat zeg je?"

"Sorry dokter. Ik bedoel... Wat een lekker mokkel."

De dokter plaatste mijn handen op de rand van het werkblad en trok mijn heupen een stukje naar achteren zodat ik half voorover gebogen stond en mijn borsten vrij tussen mijn armen bungelden. Ik sloeg mijn ogen op en zag vijf opgewonden kerels die gespannen elke beweging volgden. Mijn zicht op hun kruis werd belemmerd door de toog maar ik wist vrijwel zeker dat vijf piemels stijf omhoog wezen in hun broek. Toen ik de hand van de dokter weer dezelfde weg voelde gaan tussen mijn benen verstevigde ik mijn grip om het werkblad.

"Oooh"

Hij stond achter me. Ik kon hem niet aankijken en toch wist ik dat hij grijnsde toen zijn vinger zich achter de elastiek van mijn broekje wrong en mijn schaamlippen beroerde, die de eerste tekenen van mijn opgewonden toestand alweer hadden prijsgegeven.

"Hoe geil is ze, dokter? Is haar kutje al vochtig?"

"Wat denk je?" vroeg hij, de spanning bij de mannen verder opvoerend.

"Ja!" zei een stem. "Natuurlijk is ze nat. Kijk maar naar die waterige oogjes en de blosjes op haar gezicht."

"Ik wed dat ze niet veel meer nodig heeft. Laat je haar klaarkomen, dokter? Hier?"

"Wie weet."

De toeschouwers kreunden in koor. Ze spraken over me alsof ik er niet bij was maar het deerde me niet. Ik vond het prima zo. In plaats van me op de conversatie van mijn publiek te richten concentreerde ik me liever op de prikkels in mijn onderlijf. Ik was het lijdend voorwerp maar wel in de goede handen van de dokter, die op dat moment de bovenkant van mijn broekje omlaag trok tot onder mijn billen. Onder mijn rok wreef zijn hand vrijpostig over mijn blote vel. Zo kon het vijftal volgen wat hij met me deed zonder de details te kunnen zien.

Zijn vingers drukten het stofje tussen mijn schaamlippen zodat de sappen erin konden trekken. Hij plaagde me want hij kende me goed genoeg om te weten dat ik naar meer smachtte. Ik wilde dat hij verder ging, dat hij me snel en vakkundig klaar zou vingeren. Het vuurtje smeulde ergens in mijn onderbuik maar moest nog wel worden aangewakkerd. Hem kennende zou hij de tijd proberen te rekken, niet in de laatste plaats om de klanten het wachten te veraangenamen. Terwijl zijn handen zich naar mijn heupen verplaatsten hurkte hij achter me. Centimeter voor centimeter schoof hij mijn broekje omlaag.

Nee, dacht ik. Hij zou toch niet...? Ja, daar leek het wel op. Hij trok het broekje langzaam langs mijn benen naar beneden. Zo meteen was mijn rok het enige lapje stof dat mijn kut nog aan het oog zou onttrekken. Wilde ik dit? Mijn schoenen... Als ik mijn schoenen uit deed stopte hij.

Maar ik voelde de geile spanning als een stroomstoot door mijn lichaam trekken. Het zuchten en kreunen van de mannen deed iets met me. Ze hingen half over de bar om niets te hoeven missen. Intussen bevond het broekje zich ter hoogte van mijn knieën.

"Ze lekt als een kapotte kraan. Zie je hoe nat dat kruisje is?"

"Ja, natuurlijk zie ik het, sufferd. Ik ben niet blind. Gaat dat rokkie ook uit, schattebout?"

"Nee," zei de dokter streng.

"Jasmijn, mogen we je poesje even zien? Heel even maar. Alsjeblieft?"

"Ik wil er wel voor betalen. Jullie toch ook, hè?"

Maar de dokter was niet van plan toe te geven. "Nee. Alles op zijn tijd, heren."

Toen mijn broekje rond mijn enkels hing stapte ik eruit onder luid gejuich van de klanten. Hun commentaar en enthousiasme werkten als olie op het vuur. Ze zweepten me op, maakten me nog heter dan ik al was. Het feit dat ik, Joke de Jong, het voor elkaar kreeg om vijf volwassen kerels gelijktijdig op te jutten was een onvoorstelbaar egostrelende sensatie. Ze vonden me begeerlijk en noemden me een lekker ding. Ik kon het! Ik was hier blijkbaar goed in.

De dokter gooide mijn bevlekte broekje op de toog. Vijf paar handen grepen ernaar, als honden die vochten om een been. Met verbazing zag ik hoe het stukje stof van hand tot hand ging en uitgebreid werd besnuffeld. Eén klant likte zelfs aan het kruisje. Ik wist niet wat ik ervan moest vinden. Behoorden deze heren tot de zogenaamd hogere sociale klasse van onze samenleving?

"Je smaakt zoeter dan je vriendinnen," zei man in kwestie verlekkerd. "De volgende keer wil ik het graag rechtstreeks van de bron proeven. Afgesproken?"

"Lík jij ze? Tussen hun benen? Jakkes." De spreker trok een gezicht als een oorwurm.

"Jij niet dan? De meiden vinden het geweldig als je dat doet."

"Nou, ik heb liever dat ze mij aflebberen."

Terwijl het vijftal met elkaar in gesprek ging over de voor- en nadelen van beffen wilde ik weer rechtop gaan staan, maar ik werd daarin gehinderd door de hand van de dokter die langs mijn ruggengraat op en neer wreef. Ik voelde zijn kruis tegen mijn billen. Ik val ongetwijfeld in herhaling, maar zijn pik was hard. Volgens mij had hij ongeveer even vaak een stijve als een slappe lul. Niet dat het mij wat uitmaakte want ik voelde me er niet meer door bedreigd. Of eigenlijk maakte het wel uit, maar dan in positieve zin, want ik beschouwde het als een compliment als hij door mij een erectie kreeg. Net als die vijf geilaards aan de bar die met me naar bed wilden omdat ze me kennelijk aantrekkelijk vonden. Juist omdat ik nog onbereikbaar voor hen was sprak ik tot hun fantasierijke verbeelding, had Rosa me verteld.

De dokter schuurde zijn kruis zachtjes heen en weer tegen mijn achterste. Met zijn handen bewoog hij mijn heupen in tegengestelde richting. Ik nam de beweging van hem over door met mijn bekken te draaien en mijn billen langs zijn pik te schurken. Voor de derde keer voelde ik zijn hand langs mijn dijen omhoog gaan. Het gesprek van de klanten verstomde en hun ogen werden opnieuw op mij gericht. Ze zeiden niets. Ze vroegen niets. De doelbewust opgebouwde spanning was nu te snijden. Verder uitstel was niet langer gewenst. De mannen wachtten en hoopten op meer actie. En ik ook.

Hier stond ik dan, voorovergebogen en halfnaakt. Mijn benen gewillig gespreid terwijl dunne straaltjes geil langs de binnenkant van mijn bovenbenen naar beneden biggelden. Ik ademde langzaam en diep door mijn mond. Mijn ogen draaiden weg zodat ik niet meer zag hoe er naar me werd gekeken. Ik sloot me van hen af omdat ik alleen nog wilde voelen. Voelen hoe de dokters vingers de weg vonden tussen mijn schaamlippen en naar de zompige duisternis van mijn kut. Mijn stembanden produceerden een langgerekte kreun toen hij even plagerig mijn klitje streelde.

"Luister," zei de dokter toen hij liet horen hoe ik sopte.

Ik registreerde slechts een opgewonden geroezemoes afkomstig van het vijftal. Hun opmerkingen ontgingen me omdat mijn aandacht werd opgeëist door de toenemende hunkering in mijn onderbuik. Ik kon het niet ontkennen. Het naderende orgasme liet zich niet meer wegdrukken. Er was geen weg terug. Het moest gebeuren, en wel zo snel mogelijk.

"Niet stoppen, dokter," lispelde ik.

"Wat wil je, Jasmijn?"

"Een orgasme. Alsjeblieft, maak me klaar."

"Hier?"

"Ja."

"Nu?"

"Doe het."

Hoe hij het deed wist ik niet, maar zijn vingers waren opeens overal; op mijn klit, in mijn kut en zelfs een vingernagel die subtiel over mijn sterretje krabde. De sensatie was intens. Als een golf op het Scheveningse strand rolde het hoogtepunt door me heen, om zich daarna weer geleidelijk terug te trekken. De dokter ving me op toen ik door mijn knieën dreigde te zakken. Er klonk applaus.

Toen ik nog trillend en bevend op mijn benen mijn ogen weer opende, keek ik niet in vijf, maar in negen grijnzende gezichten. Rosa en Madelief waren met hun klanten naar beneden gekomen en hadden me tijdens de finale gadegeslagen. De blos op mijn wangen verdiepte zich. Om mezelf een houding te geven griste ik haastig mijn broekje en bloesje bijeen en kleedde me weer aan. Intussen verzamelde de dokter alle munten op de toog en duwde ze in mijn hand.

"Koop maar wat moois voor je verjaardag."

Perplex staarde ik naar de zilveren rijksdaalders en guldens. Inderdaad werd ik overmorgen zeventien jaar maar dit was een wel erg royaal cadeautje.

"Maar..."

"Het is traditie dat je je eerst verdiende geld zelf mag houden."

Mijn eerst verdiende geld? Het besef dat ik een volgende mijlpaal had bereikt bezorgde me een gevoel van enorme voldoening. Dit was het allereerste loon dat ik zelf had verdiend en daar was ik onverwacht heel erg trots op.

"Je kunt nog meer verdienen als je met mij meegaat," zei Ton.

Ton was als laatste overgebleven van de vijf wachtende mannen. Zijn vier kompanen waren inmiddels met een meisje naar boven terwijl hij nog ongemakkelijk op zijn barkruk heen en weer schoof. Waarschijnlijk zat zijn pik behoorlijk knel in zijn broek. Ik kreeg bijna meelij met hem toen ik een overmoedig idee kreeg. Zou ik het doen? Zou ik het durven?

"Ik eh... Ik wil je wel aftrekken."

De dokter wilde net een fles jonge jenever op zijn plek terugzetten maar stokte opeens in zijn beweging. Onze blikken kruisten. Hij fronste zijn wenkbrauwen. Ik zag hem aarzelen. Vond hij het goed?

"Alleen aftrekken?" herhaalde hij.

"Ja," zei Ton, wijzend op zijn kruis. "Ik vind het prima als ik maar van dit... dit ding word verlost."

"Geen geintjes," reageerde de dokter streng, misschien nog wel meer aan mij gericht dan aan Ton. "Uitsluitend aftrekken en Jasmijns rok en broekje blijven onaangeraakt op hun plek. Een kwartiertje, meer niet."

We knikten allebei instemmend.

"Neem het strafhok maar," gromde de dokter toen hij het bijbehorende tarief inde en en ik mijn arm in die van Ton haakte.

"Kom maar, lieverd," zei ik in navolging van de andere meiden. "Laat mij je maar eens lekker verwennen."

Mijn eerste klant, jubelde ik in stilte. Mijn eerste echte klant!

 

© Fanny, december 2016

 

 

 

Naar alle verhalen van:  Fanny

Fijn verhaal 
+2

Reacties  

Sjonge, Fanny...
Ik heb even geen woorden, ik zie het gebeuren....