Informatie
Geschreven door anton_bi
Categorie Hoe ben ik hierin beland
Reacties: 3
4291 woorden | Leestijd 22 minuten

Hoe ik me door die eerste minuut van dat diner heb heengeworsteld weet ik nog steeds niet. Ik heb me echter ingehouden. Ik heb niet geschreeuwd, gevloekt of hem in zijn ballen geschopt, zijn gezicht opengekrabd, zijn pak verscheurd of mijn botermesje tussen zijn ribben geplant. Maar ik moet toegeven, dat ik minstens dertig seconden verbijsterd naar hem heb staan kijken, mijn omgeving vergeten, mijn hand op de rugleuning van mijn stoel. Mijn gedachten een wervelwind van emoties, mijn maag in de knoop. Ik had veel verwacht, maar dit niet. Mijn tafelheer moet zich ervan bewust geweest zijn, wat voor effect zijn verschijning op me had, want hij had het fatsoen licht schuldig te kijken. Eindelijk had ik mezelf weer bij elkaar en als in een droom kon ik gaan zitten. Hij deed hetzelfde en draaide zich naar me toe.

“Hallo Carola,” zei Ben.

Zelfs toen heb ik me ingehouden. Ik heb zijn ogen niet uitgekrabd, mijn naaldhak niet in zijn voet gezet en mijn vleesvork niet dwars door zijn hand gejast. Ik heb me tevredengesteld met de stoom uit mijn oren laten komen en met een verbale reactie.

“Jij!” siste ik, “Jij bent...”

Ik kwam niet eens uit mijn woorden. Ben boog gelaten zijn hoofd.

“Het spijt me, Carola,” had hij het lef te zeggen en dat wakkerde de Vesuvius in me alleen maar meer aan.

“Het spijt je?” siste ik, “Het spijt je? Jij.. jij... Weet je wel wat je me aangedaan hebt? Weet je hoe ik hier al maanden lang leef? Heb je enig idee...?”

“Carola, asjeblieft,”  zei hij, “Ik kan het allemaal uitleggen. Maar niet hier. Het is voor ons allebei levensgevaarlijk.”

Ik rukte mijn hoofd terug naar voren en staarde naar mijn bord. Als vanzelf gleed mijn blik steels opzij in de richting van de Sjeik. Met een schok zag ik dat zijn ogen strak op ons gericht waren. Mijn training kwam direct in actie. Ik moest voorkomen dat hij ontevreden was over mijn daden tegenover zijn gast. Ik wilde niet gestraft worden. Of erger. Hoe moeilijk het ook was, ik moest mijn emoties onder controle houden. Maar op dat moment haatte ik beide mannen met een verzengende haat. De een om wat hij had gedaan, de ander om het feit dat hij me op deze wijze genept had. En dat hij op ditzelfde moment zat te genieten van de vernedering die ik nu onderging.

Maar ik haalde diep adem. Ik zou hem de voldoening niet geven, me ook nog te kunnen straffen voor ongehoorzaamheid. Mijn wraak zou nog komen, daarvan was ik nu meer dan ooit overtuigd.

En dus vermande ik me, haalde diep adem, stopte mijn haat en kwaadheid diep weg (en dat was moeilijk genoeg) en veranderde mezelf in een flonkerende tafeldame, die opgewekt en geinteresseerd converseerde met de mensen om haar heen. Mijn ogen moeten me echter verraden hebben, dus was ik blij dat zelfs de Sjeik met zijn adelaarsblik dat niet kon zien. Wat we gegeten hebben? Geen idee. Waarover gepraat werd? Evenmin. Ik weet alleen nog, dat het voor mijn gevoel uren en uren duurde en toch veel te snel voorbij was.

Maar uiteindelijk was het toch ten einde. De Sjeik stond op en dat was het sein voor een algemene uittocht. Ik wist niet, wat er van me verwacht werd, behalve dat ik Ben geacht werd verder gezelschap te houden. De Sjeik loste dat probleem echter voor me op door naar me toe te komen. Nu kwam mijn nederige houding goed van pas, want door mijn ogen neer te slaan voorkwam ik dat hij de vlammen zag, die in mijn pupillen moesten dansen. Het verbaasde me sowieso, dat hij niets merkte. Ongeacht mijn inspanning moet mijn houding en lichaamstaal dreiging hebben uitgestraald. Pas nu merkte ik hoe koud ik was van binnen. Mijn haat en woede kregen de overhand op alle andere gevoelens, zelfs de angst. Mijn eerdere gevoelens van wanhoop over mijn kansen waren verdwenen. Ik brandde van verlangen, maar het was geen erotisch verlangen.

En dus stond ik bescheiden naast Ben terwijl hij met de Sjeik praatte. Ik keek niet op of om want ik wist gewoon dat de Sjeik me in de gaten hield. De man was een mensenkenner, hij moest weten hoe ik me nu voelde. Maar na al die maanden dat ik hem dacht te kennen had hij zich vanavond ontpopt als een meedogenloos sadist, die leek te genieten van de pijn, de geestelijke pijn, die hij mij kon aandoen door me aan Ben te koppelen. Maar ik zou het laatst lachen, bezwoer ik mezelf, diep in de krochten van mijn geest. Ik zou, om een oude uitdrukking te gebruiken, nog pissen op zijn graf, al zou het het laatste zijn wat ik zou doen in dit leven. De stem van de Sjeik rukte me uit mijn gedachten.

“Wel, Carola, was het een aangename verrassing je oude vriend terug te zien?”

Ik slikte twee keer, maar kon toch met vaste stem antwoorden.

“Ik was zeer verrast, Meester. Dank u.”

Zelfs mijn stem trilde niet. Ik was een betere actrice dan ik ooit gedacht had.

“Jullie willen vast oude herinneringen ophalen,” vervolgde de Sjeik, “Je appartement voor vannacht is inmiddels schoongemaakt en opgeruimd, dus ik stel voor dat je je vriend erheen leidt en dat jullie daar het ophalen van de herinneringen voortzetten.”

“Ja, Meester,” mompelde ik en draaide me om. Achter ons stond al een bediende in wit gewaad, die boog en voor ons uitliep. Ik hield mijn blik omlaag, maar voelde Ben naast me lopen. Ik wist dat ik verondersteld werd een sprankelende conversatie met hem te hebben, arm in arm met hem te lopen, maar ik kon het niet. Er zijn grenzen. En dus legden we de afstand naar het appartement zwijgend af, een zwijgen dat duurde totdat de bediende met een buiging de deur weer gesloten had en we alleen waren. Toen ontplofte ik.

Ik weet nog steeds niet wat ik allemaal gezegd heb. Of welke namen ik hem gegeven heb. Of welke familieleden ik beledigd heb. Fatima had me ook geschoold in het gebruik van Arabische beledigingen, die zwaar leunden op het dierenrijk en vergelijkingen van familieleden en afstammingen met leden van dat rijk. Ik weet alleen nog dat binnen een minuut de tranen over mijn wangen liepen en mijn woede voor een deel bestond uit mijn wanhoop en verdriet.

Tenslotte was ik uitgeput, letterlijk en figuurlijk. Ik begon mezelf te herhalen en langzaamaan droogde de stroom scheldwoorden op. Uiteindelijk zakte ik uitgeput op de rand van het bed neer, mijn mascara een ruine, mijn stem hees en mijn lichaam schokkend van vermoeidheid en verdriet. Ben was aan het begin van mijn tirade al in een stoel gezakt en had alles gelaten over zich heen laten komen. Veel te laat bedacht ik me, dat deze kamer, zoals alle kamers in dit paleis, ongetwijfeld afgeluisterd en bekeken werd en dat de Sjeik dus zou horen van mijn explosie. Dit ging me duur te staan komen, vreesde ik en die gedachte maakte dat ik nog dieper in elkaar zakte.

“Klaar?”

Ik keek op. Ben zat nog steeds in de stoel en leek totaal niet onder de indruk van mijn Harpij-act. De man moest gewetenlozer zijn dan ik zelfs gedacht had. Bijna was ik opnieuw begonnen, maar mijn verstand zei, dat me dat niets ging opleveren en eigenlijk had ik er ook de puf niet voor. En dus knikte ik alleen maar, hoewel de tranen bleven komen.

“Ga je wassen,” zei hij kortaf, “Geen nieuwe make-up. Trek je jurk en ondergoed uit en neem een douche. Daarna trek je een badjas aan.”

Ik bewoog niet. Ik wilde niet bevolen worden door deze man. Maar als ik dat niet deed, kwam ik alleen maar meer in de problemen. Dus na een halve minuut zuchtte ik, stond op van het bed en schopte mijn dure schoenen in een hoek. Zonder moeite te doen het erotisch of sensueel te maken, greep ik achter mijn rug, trok de rits omlaag en liet de jurk aan mijn voeten vallen, waar hij als een vod bleef liggen, het 'Balencia' label duidelijk zichtbaar. In mijn lingerie liep ik naar de badkamer waar ik voor de wastafel bleef staan en mezelf in de spiegel bekeek. Een ruïne, een beter woord had ik er niet voor. Ik ben niet een van die vrouwen, die er lief of kwetsbaar uit gaan zien als ze gehuild hebben. Ik zag eruit als een demente clown die geprobeerd had zijn make up op te doen. Ik zuchtte en ging aan de slag.

Na wat vegen met wattendoekjes en crèmes zag ik er weer enigszins toonbaar uit, al waren mijn ogen nog steeds rood en gezwollen van het huilen. Langzaam maakte ik mijn beha los en stroopte mijn slip omlaag. Zelfs mijn lichaam, waar ik zo trots op was, deed niets om me op te vrolijken en met een nieuwe zucht draaide ik me om naar de douche en draaide de kranen open. Het water begon te ruisen en een stoomwolk vormde zich bijna onmiddellijk. Ik stapte onder de brede, warme straal en liet mezelf natregenen.

Mijn gedachten vloeiden en daarom merkte ik de beweging in de stoom niet op en schrok me ongelukkig toen Ben ineens naast me onder de douche stapte. Hij was ook naakt en omdat de douche een enorme kop had konden we allebei onder het water staan.

“Luister,” zei hij, bijna zonder zijn lippen te bewegen en zo zacht dat ik het nauwelijks hoorde, “Dit appartement wordt ongetwijfeld afgeluisterd, maar microfoons kunnen niet tegen het geluid van stromend water. Luister heel goed en onderbreek me niet. Speel het spel mee.”

Voordat ik me kon afvragen wat hij bedoelde sloeg hij zijn armen om me heen en perste zijn mond op de mijne. De schok was zo groot dat ik alleen maar kon staan en het ondergaan. Ik had veel verwacht, maar dit niet. En misschien was het ook het onverwachte van de situatie, waardoor ik een beetje vergat wie me kuste en dat mijn mond reageerde op de zijne. Maar dat was maar even en net wilde ik flink in zijn lip bijten toen hij zijn mond terugtrok. Hij bleef me echter stevig vasthouden en legde zijn gezicht naast het mijne zodat zijn mond bij mijn oor kwam.

“Wat ik je nu vertel is de hele waarheid. Ik ben een agent van Interpol. We zijn deze mensenhandel al heel lang op het spoor en kwamen tot dezelfde conclusie als jij, namelijk dat er een link was met die parenclub. We vonden ook de werkelijke agent van de organisatie en hebben hem opgepakt. Ik heb zijn plaats ingenomen. Ja, ik heb je verraden, maar dat was noodzakelijk. Ik heb daar veel moeite mee gehad, zeker nadat ik je leerde kennen. We zijn nu bezig de organisatie op te rollen en ik wil proberen je hier weg te krijgen, samen met Anita.”

Terwijl hij dit in mijn oor fluisterde, onderbrak hij af en toe het verhaal om mijn oor te kussen en mijn nek. Ik voelde tegen mijn been dat dit hem niet onberoerd liet en eerlijk gezegd begon ik ook iets te voelen. Mijn oorlelletjes en nek zijn altijd zeer gevoelig geweest en ik had al meerdere malen mijn ogen gesloten en me stevig aan hem vastgeklampt.

“Daarvoor is het wel nodig dat jullie meespelen. Ik heb een backup team ongeveer een uur rijden hier vandaan klaarstaan. Hieruit komen zullen we echter zelf moeten doen. Ik heb daarvoor een plan, maar daarvoor heb ik jullie medewerking nodig.”

Ik hoorde de woorden maar zijn daden en het gevoel van zijn erectie tegen mijn dijbeen leidden me een beetje af. Mijn hersenen draaiden, maar wel in dikke stroop. Alles ging trager dan normaal. Ben liet me even los en ik wankelde even, maar onwillekeurig zocht en vond mijn hand zijn stijve. Ik masseerde hem zachtjes en voor het eerst keek ik hem weer aan. Tot zijn verrassing perste ik toen mijn mond op de zijne, maar in plaats van hem te kussen, praatte ik direct in zijn keel.

“Leuk verhaal. Waarom zou ik je geloven?”

“Waarom zou ik zo'n verhaal anders ophangen?” vroeg hij op dezelfde manier en liet zijn tong even met de mijne spelen, “Wat zou ik ermee opschieten?”

Ik moest daarover nadenken en om eventuele kijkers te bedotten, besloot ik hem dan maar echt te kussen en liet mijn tong tussen zijn lippen doorschieten, terwijl mijn hand nog steeds zijn pik masseerde en streelde. Zijn handen lagen op mijn achterste en kneedden de bollen van mijn kont, wat een aangenaam gevoel was. Door de golven van plezier heen dacht ik na over wat hij gezegd had. Inderdaad, wat zou hij ermee winnen?

“Je kunt me verraden aan de Sjeik,” murmelde ik, “Verklappen dat ik wil ontsnappen aan dit leven.”

Daar moest hij om lachen, een lach die eindigde in een kreun van genoegen toen ik zijn voorhuid langzaam omlaag trok.

“Carola, de Sjeik weet echt wel dat je weg wilt. Daar heeft hij mij niet voor nodig.”

Hij werd weer ernstig.

“Je zult me moeten vertrouwen. Morgen zal ik je mijn plan vertellen. Het is wel van belang dat je je tot die tijd gedraagt zoals van je verwacht wordt.”

Even begreep ik niet wat hij bedoelde, totdat ik voelde dat zijn handen me meer begonnen te strelen en zijn tong een serieuze aanval inzette. Veel tijd om erover na te denken had ik niet. Mijn lichaam reageerde, ondanks alle schokken en emoties van die avond, bijna direct op zijn handelingen en ik voelde mezelf geil worden. Er is geen ander woord voor. Mijn tepels verhardden en ik voelde tussen mijn dijen een aangename warmte en een groeiende vochtigheid. Ik moest mijn plicht als haremdame doen, dat bedoelde hij. Niemand mocht argwaan krijgen. Toch spartelde ik nog een beetje tegen.

“Maar de Sjeik... Ik bedoel, hij weet dat ik vreselijk kwaad op je moet zijn. Hoe kan ik overtuigend ineens omschakelen naar sex?”

“Sla me.”

“Wat?”

Ik dacht eerst dat ik het verkeerd verstaan had.

“Sla me. Geef me een klap in mijn gezicht. Niet te hard, maar overtuigend. En schreeuw nog wat meer tegen me. Straks.” voegde hij eraan toe, toen ik mijn mond opendeed.

“Ik zal je terugslaan,” ging hij doodgemoedereerd verder, "En je zogenaamd overweldigen. Als je deze maanden net zo vurig bent geweest als toen wij samen waren, zal het geloofwaardig zijn dat je opgewonden raakt door wat ruwer aanpakken en dan kun je je laten gaan.”

Ik voelde zijn grijns op mijn lippen.

“Schoft,” mompelde ik en de grijns werd breder. Ik zou hem krijgen.

Ik liet ineens zijn pik los en duwde hem van me af.

“Ga weg!” gilde ik, “Ik haat je! Ik wil niet met je naar bed! Dan maar straf! Het boeit me niet!”

In het Arabisch gooide ik er nog een paar flinke beledigingen achteraan. Het warme water stroomde nog steeds over me heen en mijn haren hingen in slierten langs mijn hoofd. Ik moet eruit gezien hebben als een feeks. Ben keek even verbaasd, maar herpakte zich bliksemsnel en greep mijn arm beet.

“Je bent aan mij gegeven voor de nacht en ik zal je hebben,” zei hij rustig en zijn ogen glinsterden even. De woorden raakten me en ik voelde een kleine rilling van plezier. Maar aan de buitenzijde liet ik mijn gezicht vertrekken. Ik tilde mijn arm op en haalde uit en mepte hem in zijn gezicht.

“Vergeet het maar!”  siste ik, “Geen millimeter van dat pikkie krijg je in me.”

Dat was wreed. Hoewel inmiddels half verslapt was het allerminst een pikkie, dat hij tussen zijn benen had, maar ik vond het wel authentiek klinken. Ben had nog steeds mijn andere arm vast en voordat ik besefte wat er gebeurde had ik een pats op mijn wang te pakken. Het klonk hard, maar het viel mee. Toch gaf ik een gil en probeerde hem te trappen en te slaan. Ik begon er zowaar lol in te krijgen om me als een hysterische vrouw te gedragen en zag kans hem een keer te raken met mijn blote voet. Ben brulde van gespeelde woede en het volgende moment had hij me omarmd en tilde me op.

“Jij moet leren naar mensen te luisteren,” gromde hij. Ik worstelde, maar hij was te sterk. Druipend nat als we waren droeg hij me terug naar de slaapkamer en smeet me op het bed. Een grote handdoek lag op de stoel en voor ik me kon bewegen had hij die om me heen gewikkeld en met twee badjaskoorden vastgesnoerd, zodat ik als een rups op het bed lag. Ik kon alleen mijn mond nog maar gebruiken en dat deed ik dan ook. Als een viswijf schold ik hem uit, totdat hij doodkalm een tweede handdoek pakte en die om mijn gezicht bond.

Machteloos moest ik toezien hoe hij zich afdroogde, zijn blik onafgebroken gericht op mijn ingesnoerde lichaam. Hij vond dat wel wat, want zijn halfslappe pik begon weer te groeien en stond uiteindelijk recht voor zijn buik. Ik moet toegeven dat ik het ook wel wat vond hebben. Ik had geen ervaring met SM of bondage, maar de machteloosheid die ik nu voelde liet mijn bloed toch sneller stromen. Woedend sloeg ik mijn hoofd heen en weer op het bed tot Ben een andere handdoek pakte, op de rand kwam zitten en mijn hoofd optilde. Hij draaide de doek om mijn haren en begon ze te drogen. Zijn gezicht was hierdoor dichtbij en ik probeerde in zijn ogen te lezen. Ik zag eigenlijk alleen maar zachtheid en mijn hart klopte ineens sneller. Hij boog zich verder voorover en ik voelde zijn lippen weer in mijn hals en bij mijn oor. Zijn stem kwam heel zacht fluisterend.

“Ik hou al van je sinds de eerste keer dat ik je zag, Carola. Ik wil je. En ik wil je meenemen naar huis.”

Mijn adem stokte, niet alleen door de fysieke gevoelens die zijn mond in me losmaakte, maar ook door wat hij zei. En ik besefte plotseling, in dat luxueuze appartement in die ongelooflijk rijke gevangenis, gebonden en gekneveld op bed, dat de man die me dit allemaal had aangedaan ook voor mij degene was, van wie ik hield. De realisatie trof me als een mokerslag en ik voelde mijn ogen zich met tranen vullen. De verwarring was zo groot voor me. En ik wist niet eens zeker of wat hij me verteld had, echt waar was. Maar ik wilde hem geloven.

Mijn opwinding keerde geleidelijk aan terug. Zijn warme mond in mijn hals, de handdoek om me heen, mijn machteloosheid, ze waren nieuw, opwindend. Ik kreunde zacht bij elke nieuwe kus in mijn hals en voelde hoe de handdoek rond mijn gezicht werd losgemaakt, waardoor ik meer lucht kreeg. Mijn ogen vielen dicht onder de intense gevoelens die hij in me losmaakte. In mijn cocon streelden mijn vingertoppen mijn huid en ik voelde het kippenvel overal uitbreken.

“Maak me los,” fluisterde ik, “Asjeblieft?”

Hij deed het niet direct. Zijn mond gleed langs mijn hals, omhoog langs mijn kaak en vond de mijne en de lucht leek even te knetteren toen onze lippen elkaar vonden. De kus was lang, diep en teder en terwijl we kusten, voelde ik de banden losgemaakt worden en kon ik me uit de handdoek bevrijden, waardoor ik nu naakt op bed lag. Ben rolde naast me en in een keer door bovenop me. Ik spreidde gretig mijn benen om hem te ontvangen, maar hoewel ik de kop van zijn pik af en toe zacht tegen mijn schaamlippen voelde stoten, liefkoosde hij uitsluitend mijn lichaam. Hij kuste me lang en zijn handen streelden mijn armen. Mijn armen, die ik om hem heen had geslagen, terwijl mijn mond vocht met de zijne. Ik sloeg mijn benen om hem heen en probeerde hem in me te trekken, maar hij gaf geen krimp.

“Toe nou,” mompelde ik, “Neem me.”

Hij lachte zacht en gleed zonder al te veel moeite tussen mijn benen door omlaag, zijn tong een gloeiend spoor op mijn huid. Alleen al dat gevoel op mijn liezen en onderbuik deed me klaarkomen. Geen diep, schreeuwend orgasme, maar een loom, verrassend gevoel dat door mijn buik trok en me deed hijgen van verrassing en genot. Nog terwijl ik hiervan bijkwam gleed zijn tong al over mijn schaamlippen, plagend, ontwijkend, kriebelend. Ik kon alleen maar kronkelen met mijn heupen in een wanhopige poging die tong op het juiste plekje te krijgen. De opbouw van de gevoelens die hij in me losmaakte deed me kwijlen van verlangen. Ik had dat orgasme nodig, dat voelde ik, maar ik kreeg het niet. Ik weet niet hoelang hij me plaagde. Tien minuten? Een half uur? Een uur? Ik weet alleen dat toen hij uiteindelijk zijn tong bracht waar ik hem wlde hebben, de wereld in een ongeloofelijk spectaculair vuurwerk uit elkaar barstte.

En toen het voorbij was, was ik nog net zo geil als toen het begon. Ik vergat waar ik was, ik vergat alles. Ik rolde Ben op zijn rug, klom over hem heen en spietste mezelf op zijn pik. De pijn scheurde door me heen. Mijn orgasme had me gevoelig achtergelaten, maar het deerde me niet. Ik wilde dit. Ik wilde als een dolle derwisj op zijn pik dansen. Ik wilde zijn vlees voelen binnendringen. Ik wilde... Ik wilde alles. En ik nam alles. De arme man werd volkomen sufgeneukt door de wilde del die hem te pakken nam. De pijn verdween al snel en alles werd genot. Orgasme volgde op orgasme, maar steeds bleef ik bewust genoeg om te voorkomen dat hij zou klaarkomen en die pik zou verslappen. Ik merkte dat ik dit element in de afgelopen maanden gemist had. Geen enkel orgasme in gevangenschap had me de bevrijding gegeven die ik deze avond ervoer.

Uiteindelijk kwam ik een beetje tot rust en zat stil op hem, zijn pik nog steeds keihard in mijn knijpende poesje gevangen. Ik was buiten adem, alles tintelde, spieren gilden om rust, maar ik wist dat er nog een orgasme moest komen. Ons gezamenlijke orgasme. Knijpend met mijn spieren hield ik hem in bedwang, terwijl ik op hem neerkeek. Ben had zijn ogen gesloten, zijn handen klauwden in het laken, een grimas op zijn gezicht. Ik leunde voorover en begon zachtjes op hem te bewegen. Zijn ogen vlogen open en hij kreunde bijna onaards.

“Heb ik je pijn gedaan?” vroeg ik liefjes, hoewel wat hijgerig nu de bewegingen van zijn pik in me me weer begonnen te raken, “Je verdiende loon,” vervolgde ik venijnig, “Voor wat je me hebt aangedaan.”

Mijn ogen, wist ik, zeiden intussen hele andere dingen. Ik hou van je, zong het in mijn hart en ik wist dat mijn ogen dat overbrachten.

“Ik heb je gebruikt voor mijn  eigen plezier,” vervolgde ik, “En dat ga ik nu weer doen. Oh!”

Mijn lichaam kwam op stoom. Ik herkende de symptomen. Ik hoefde niet bang te zijn. Ik kon nog een keer klaarkomen. Maar deze keer wilde ik samen. Ik leunde verder voorover en duwde mijn lippen op de zijne. Wild kusten we en mompelden allebei 'Ik hou van je', alleen voor onze oren, terwijl mijn bekken sneller en sneller bewoog en de prikkels in mijn kut sterker en sterker werden.

“Ik ga klaarkomen,” zei ik zacht in zijn oor, “Ik ga verschrikkelijk klaarkomen en ik wil dat je me vult. Helemaal. Elke druppel. Ik wil je voelen. Ik wil samen klaarkomen. Kom samen met me klaar.”

We konden daarna alleen nog maar kreunen, steeds harder, steeds intenser terwijl de prikkels sterker en sterker werden. Uiteindelijk kwam ik aan de grens en even hield ik stil.

“Ik ga komen,” zei ik, “Ik ben bijna zover.”

De tintelingen werden sterker, ondanks dat ik niet bewoog. Zweet stroomde van me af en zweet stroomde langs Ben's gezicht. Zijn ogen troebel, keek hij naar me.

“Kom,” mompelde hij, “Kom klaar. Ik wil je volspuiten terwijl je klaarkomt. Het zal tegelijk zijn.”

Zijn woorden duwden me naar en over de grens. Ik pakte mijn borsten vast, waarbij elke aanraking een brandend ijzer leek te zijn en tilde mijn bekken op. Met grote kracht duwde ik hem diep in me en voelde in de diepte de explosies beginnen.

“Ik kom!” siste ik en vervolgens ontplofte ik van binnenuit. Mijn vagina kneep harder dan ik ooit gevoeld had, maar tegelijk voelde ik zijn pik uitzetten en de zoete pijn van die twee tegenstrijdige bewegingen versterkte het gevoel. Ik voelde hem komen. Elke druppel leek ik te voelen. Elk zaadje leek zijn kriebelstaartje langs de wanden van mijn kut te laten glijden, zoveel prikkels gaf het me. Ik gilde, krijste, kwam klaar, krijste en gilde, schokte, viel voorover en voelde zijn armen om me heen en samen schokten we door ons orgasme.

Midden in de nacht werd ik wakker. Naast me klonk de regelmatige ademhaling van Ben en voorzichtig draaide ik me op mijn zij om naar hem te kijken. In het licht van het nachtlampje zag ik zijn profiel. Hij lag op zijn rug en ik genoot van de aanblik. Mijn wijsvinger gleed langs zijn kaaklijn en ik bad, dat hij me niet zou verraden, dat hij niet had gelogen. Voorzichtig liet ik mijn lippen zijn wang raken en proefde zijn frisse huid. Hij mompelde iets waarin ik alleen mijn naam maar verstond en kreunde. Ik keek langs zijn lichaam en zag dat het laken een tent vormde ter hoogte van zijn kruis. Ik glimlachte, trok voorzichtig het laken omhoog en gleed omlaag. Zijn erectie trilde toen ik voorzichtig mijn hand eromheen legde en hem van zijn buik tilde. Genietend opende ik mijn mond...

Naar alle verhalen van:  anton_bi

Fijn verhaal 
+4

Reacties  

Deze hele Carola serie geeft me het gevoel in een rollercoaster te zitten. Geen moment zie ik de ontwikkelingen aankomen. Elk deel bevat weer een of meer wendingen die volledig uit de lucht komen vallen. Ook nu weer; van het ene uiterste in het andere. Geniaal!
En het einde ligt al klaar. En dat gaat je denk ik helemaal vloeren :D
anton, je hebt natuurlijk de perfecte avatar gekozen; een vreselijke vent ben je, maar met een goed hart. We 'kennen' elkaar al heel wat jaartjes en daarom weet ik dat je de dingen 'milder' kunt zeggen, vriendelijker, met toch hetzelfde effect. Kijk maar naar jouw verhalen, die tonen het aan, stuk voor stuk gevoelige pareltjes. Zo ook dit deel van '' Hoe ben ik hierin beland'. Als altijd en met al jouw verhalen, heb ik het ademloos gelezen. Wat is het weer goed.