7647 woorden | Leestijd 39 minuten

Ik werd wakker met een daverende hoofdpijn. Nu ben ik dat wel gewend, ik hou wel van een slokje als ik een avondje uitga, maar meestal herinner ik me er dan wel het een en ander van. Bovendien, als ik normaliter mijn ogen opende, zag ik het plafond van mijn kamer. Of van iemand anders zijn kamer. Maar alweer: Dan herinnerde ik me er meestal wel iets van. Plus dat ik dan meestal wakker werd in een bed met katoenen lakens onder een Wehkamp dekbedhoes op een Ikea-matras.

Deze keer: Niets van dat alles. Ik opende mijn ogen, langzaam, terwijl de pijn onder mijn schedeldak hamerde en kreeg mijn beelden heel langzaam in focus, terwijl tegelijk mijn andere sensoren begonnen te werken. En dit was een hele nieuwe ervaring.

Ten eerste was er het plafond. Het was hoog. Ver weg. En het was een prachtig plafond. Ik kon wel zeggen dat ik nog nooit zo’n mooi plafond had gezien. Strak, wit en met goudkleurige decoratie. Het plafond dat Michelangelo had willen maken voor de Sixtijnse Kapel, maar wegens te weinig budget niet kon maken, waardoor hij er maar dat rare tekeningetje op geschilderd had. Ik knikte in gedachten goedkeurend. Smaakvol. Terwijl mijn ogen op het plafond gericht bleven, liet ik mijn andere zintuigen hun rapport uitbrengen.

Ik lag. Ik lag in een bed. Maar dit was een Bed met hoofdletter B, in ieder geval wat beddengoed betrof. De lakens voelden als satijn, koel, glad en ik lag er niet alleen op, ik lag er ook onder. Geen dekbedhoes in dit bed. Tegelijk deed dit me beseffen dat ik naakt was, want ik voelde de lakens overal. Opnieuw knikte ik in gedachten goedkeurend. So far, so good. Het was zeker niet mijn eigen bed, het zou een hotelkamer kunnen zijn. Als ik me maar kon herinneren hoe ik hier gekomen was.

Ik deed mijn ogen weer dicht en haalde langzaam en diep adem om te proberen de hoofdpijn, die kloppende dreunen in mijn hersenen te omzeilen en mijn geheugenbanken aan te spreken. Ik besloot te beginnen met de basis. Wie was ik? Het antwoord kwam meteen: Carola Eggers, 32 jaar, vrouw. Het begin was er. Waar was ik? Nu duurde het antwoord wat langer. Te lang. ‘File not found’. Dat baarde me zorgen. Ik was in een vreemd bed wakker geworden, zonder te weten hoe, waar en waarom. En met wie?

Langzaam liet ik mijn ogen weer openen. Het beeld was nu veel duidelijker. Het plafond was nog even mooi, maar ik geloofde dat plafond verder wel. Voorzichtig, om mijn hoofdpijn niet te verergeren, draaide ik mijn hoofd opzij. Aan de rechterkant een muur. Wit, kaal. Geen info daar. Dus draaide ik naar links. En knipperde met mijn ogen.

Als dit een hotelkamer was, was het een dure. Maar een hotelkamer heeft een bepaald gevoel, een bepaalde sfeer. Dit was geen hotelkamer. Maar luxe.. Jongens, wat een luxe. Een glimmende houten vloer, bedekt met Oosterse tapijten. Moderne meubels en zeker niet van Ikea. Kasten met boeken, een enorme tv aan de muur en hier en daar nog een deur die naar andere kamers en kasten moesten leiden. Grote ventilatoren wiekten aan het plafond en ergens moest een airco de boel op temperatuur houden.

Allemaal prima, maar niets was zo mooi als het kastje naast het bed. Want daarop stond een groot glas water en ernaast lag een verscheidenheid aan hoofdpijnpoeders en pillen. Het was precies wat ik nodig had, dus ik vroeg me even niks meer af over hoe en wat, maar schoof langzaam rechtop, er zorg voor dragend dat het laken om me heen gewikkeld bleef, greep het glas, leegde er een zakje poeder in en slokte het naar binnen. Ik leunde achterover en sloot mijn ogen.

Blijkbaar was ik weggedoezeld, want toen ik ze weer opende was ik niet meer alleen. Er zat een vrouw naast het bed, die blijkbaar geduldig had zitten wachten, tot ik wakker werd. Ze was mooi. Ik schatte haar een jaar of 45. Er hing iets van een air van autoriteit over haar, hoewel ze vriendelijk glimlachte, toen ze zag dat ik wakker was. Ik wist zeker, dat ik haar nog nooit van mijn leven gezien had.

“Goedemorgen,” zei ze. Ze sprak Engels met een duidelijk Brits accent.

“Ik hoop dat je goed geslapen hebt, ondanks de wat vreemde wijze van ontvangst gisteren?”

Ik staarde haar aan.

“Ik... Ehh..,” stamelde ik en ze glimlachte.

“Het is niet ongebruikelijk, dat een korte geheugenstoornis optreedt,” zei ze vriendelijk, “Meestal is dat na een uurtje weer verdwenen. Blijkbaar is dat hier ook het geval. We hebben ontdekt, dat een warme douche helpt, dit proces te versnellen.”

Ze stond gracieus op. Ze was gekleed in een nauwsluitende jurk en stond op hoge hakken, waardoor haar figuur spectaculair benadrukt werd.

“De badkamer bevindt zich achter de blauwe deur,” vervolgde ze, “Ik zal over een uurtje terugkeren en dan ook een ontbijt verzorgen. Wil je thee of koffie? Croissants?”

“Thee graag,” zei ik, daas in mijn hoofd en ze knikte.

“Continental breakfast of English?”

“Continental.”

Het leek me met mijn hoofdpijn geen goed idee eieren en spek en bonen te gaan eten. Ze maakte een aantekening op een klein bloknootje en wees op een kastdeur.

“Daar vind je een badjas en ook kleding, die je na het baden kunt aantrekken. Neem de tijd, ik ben over een uurtje terug.”

Ze wandelde heupwiegend naar een deur, stond daar even te wachten tot de deur opende en verdween. De deur ging weer dicht en ik hoorde, ondanks mijn bonzende hoofd, toch een geluid dat verdacht veel leek op een elektronische grendel. Ik gleed uit het bed en liep geluidloos op mijn blote voeten naar de deur. Een elektronische grendel was niet eens nodig. De deur had geen deurknop aan de binnenkant. Mijn hartslag sloeg op hol. Iets was er hier helemaal niet in de haak. Ik keek om me heen en ontdekte in een andere muur een raam. De paniek bevechtend, die in me opsteeg liep ik erheen.

Achter het glas lag een sprookjestuin. Witte grindpaden, een klaterende fontein, palmbomen en bedden vol kleurige bloemen. Een strakblauwe hemel erboven en de zon die pijn deed aan mijn ogen. Het was een binnentuin, zag ik, overal eromheen stonden gebouwen. Maar ik zag ook iets anders. Het raam waar ik doorheen staarde was aan de buitenkant voorzien van een stel stevige tralies. Verfijnd gesmeed en gevormd, maar vermoedelijk taai genoeg om een aanvallende neushoorn tegen te houden. Het zag ernaar uit, dat ik in een zeer luxe gevangenis terecht was gekomen. Het werd hoog tijd, dat mijn geheugen zichzelf weer op gang hielp, bedacht ik me, vechtend tegen de paniek en de angst die door me heen sloegen. Een douche zou moeten helpen, had ze gezegd. Dat was dus een mooi startpunt.

Vijf minuten later lag ik languit in een bad, omringd door schuim. De badkamer was al even luxueus als de rest van de omgeving. De hoofdpijnpoeders begonnen eindelijk te werken en gecombineerd met de warmte van het water om me heen begon ik me zowaar iets beter te voelen. Althans, totdat ik me weer herinnerde, dat ik in een appartement zat zonder uitgang en met tralies voor de ramen. Paniek helpt niet, bedacht ik me. Ik moest me ontspannen en mijn hersenen het werk laten doen. Gelukkig kon ik teruggrijpen op mijn yoga, dus ik sloot mijn ogen, haalde diep adem en begon de reeks oefeningen, die me kalmeerden. En langzaam, heel langzaam begonnen de herinneringen mijn hoofd in te sijpelen.....

Rotterdam, een week eerder...

“Carola!”

Ik keek op van mijn scherm en zag een eindje verderop mijn chef, Gerard, bij de deur van zijn kantoor staan. Hij ving mijn blik en wenkte. Ik zuchtte. Ik was net lekker op gang met het schrijven van mijn verslag voor de krant van de volgende dag en onderbrekingen waren wel het laatste wat ik dan kon gebruiken. Ik zat, zoals dat heet, net lekker in the flow en de woorden kwamen makkelijk. Maar Gerard wist dat, dus als hij me er desondanks bij stoorde, moest het wel iets belangrijks zijn. En dus sloeg ik mijn tekst op, rolde mijn stoel naar achteren en stond op.

Jet lag gaf me even een klapje in mijn nek. Ik was twee dagen eerder teruggekomen van een reportage in Midden-Amerika over de internationale handel in blanke slavinnen en ik had nog geen gelegenheid gehad om even lekker bij te slapen. Maar het was het waard geweest, bedacht ik me, terwijl ik in de richting van Gerard’s kantoor liep. En wat vage aanwijzing was uitgegroeid tot een hete draad voor het verhaal en ik had een begin gevonden van een enorm wereldwijd netwerk van handelaren. Het was een onderwerp, waar ik al jaren een fascinatie voor had, al kon ik niet vertellen, waar dat vandaan was gekomen. En als journaliste had ik alle gelegenheid me erin te verdiepen. Ik was als redactiesecretaresse begonnen bij dit grote dagblad, maar langzaamaan had ik meer taken gekregen en was ik op eigen houtje ook eenvoudige stukken gaan schrijven en onderzoeken. En vijf jaar geleden had ik de stap genomen en gesolliciteerd als verslaggeefster.

Het was mijn lust en mijn leven. Misschien een beetje teveel. Ik gunde me nauwelijks tijd voor andere zaken als een privéleven of een relatie. Als ik in een verhaal zat, zat ik ook in het verhaal en dan maakte het me niet uit, hoeveel uren ik eraan besteedde. Ik was dan ook single, altijd geweest en had verder ook weinig ervaring met mannen of vrouwen, hoewel ik wel van mezelf wist, dat ik beide geslachten aantrekkelijk vond. De losse scharrel hier en daar, vooral als ik op reportage was, dat was het eigenlijk wel. Ik miste de vastigheid van een relatie ook niet. Er was nog tijd genoeg om daaraan te beginnen, later..

Gerard stond in de deuropening van zijn kantoor te wachten en liep voor me uit naar binnen, waar hij in zijn bureaustoel gleed. Ik plofte in de stoel aan de andere kant van het bureau en sloeg mijn benen over elkaar.

“Kon dit niet wachten, Gerard?” vroeg ik, “Ik zat middenin mijn verhaal.”

“Nee, Carola, dit kon niet wachten,” zei hij en leunde achterover, “Bovendien heeft het met je verhaal te maken. Ik heb je voorlopige verslag gelezen en natuurlijk ook de tussentijdse rapporten die je stuurde. Een van de eerste die je stuurde, hintte naar een tak van de organisatie die je ontdekt had, en dat die in Nederland actief zouden kunnen zijn?”

Ik ging rechtop zitten en knikte.

“Ja. In Panama City kwam ik via-via in contact met een Duitser. Hij werkte zelf niet voor die organisatie, zei hij, zelfs niet indirect, maar hij had verhalen gehoord en dingen gezien. Hij was ervan overtuigd, dat een deel van de meisjes, vrouwen (en jongens) die via Panama verscheept werden naar de afzetmarkten, gerekruteerd of ontvoerd werden in Nederland. Hij had gehoord, dat het vooral weggelopen kinderen waren en dat de vrouwen vaak verleid werden door een loverboy of een minnaar. Volgens hem lag het centrum ervan niet in Amsterdam, zoals je zou verwachten, maar in Utrecht. Ik had zelf het idee, dat hij meer van de operatie wist dan hij deed voorkomen.”

Ik vertelde er maar niet bij, dat de genoemde Duitser me dit verhaal verteld had, terwijl we in mijn hotelkamer lagen na te hijgen van een lekkere vrijpartij. Hij was een nog jonge man en ik was hem op het spoor gekomen via allerlei tipgevers en collega-journalisten van Panamese kranten. Hij wist dat ik journalist was, maar ik had me zo blond mogelijk gedragen, domme vragen gesteld en de indruk gegeven, dat ik geen enkel verband zag in de verhalen, die hij vertelde en in de feiten, die ik al verzameld had. Ik had hem de indruk gegeven, dat ik een slechte journalist was, eigenlijk totaal uit mijn comfort zone.

‘Ik doe normaal de sportwedstrijden,’ had ik, quasi-halfdronken gegiecheld, ‘Maar je wilt wel eens iets anders en dit leek me erg spannend.’

Hij had vaderlijk geknikt, me duidelijk afgeschreven als een ongevaarlijke snuffelaarster en was begonnen met me te flirten. Hij was een aantrekkelijke man (van buiten dan; van binnen iets minder, gezien zijn vermoede activiteiten) en ik had best zin. En dus waren we op mijn hotelkamer terechtgekomen en daar had hij me meer verteld, dan hij eigenlijk van plan was.

“Ik was van plan, volgende week die lead op te pakken,” zei ik nu tegen Gerard, “Ik heb een vaag idee, in welke richting ik moet zoeken. Het lijkt erop, alsof een bepaalde parenclub wel heel vaak opduikt in het verhaal. Er is geen directe link te leggen met vermissingszaken, maar op de achtergrond..”

Gerard knikte.

“Ik heb denk ik een directe lead voor je,” zei hij en schoof een mapje over de tafel.

“Anita G., 30 jaar oud. Sinds anderhalve week spoorloos verdwenen. Woonde in Vleuten en onlangs gescheiden. Ze is het laatst gezien toen ze haar auto parkeerde op station Utrecht. Vermoedelijk heeft ze daar de bus gepakt. Volgens haar buren had ze sinds kort weer een nieuwe vriend, maar niemand weet wie of waar die nu is. Ik heb uit betrouwbare bron gehoord, dat Anita in haar huwelijk regelmatig met haar man die betreffende parenclub bezocht en dat ze na haar scheiding daar gewoon mee door is gegaan.

Ze werkte als receptioniste bij een grote hotelketen, dus geen domme dame. Daar is ze al anderhalve week niet op komen dagen en inmiddels is ze als vermist opgegeven.”

Ik opende het mapje. Het bevatte niet veel aan gegevens, maar de foto benam me de adem. Een spetter van een brunette met groene ogen. De tekst op de geprinte A4tjes vertelden me niks nieuws en ik legde de map terug en keek Gerard aan.

“Waarom?”

Hij keek onschuldig.

“Waarom wat?”

“Waarom kom je hiermee, Gerard?” vroeg ik ongeduldig, “De politie is hier ongetwijfeld volop mee bezig. Ik struikel ongetwijfeld op elke straathoek over ze. Dat werkt niet fijn.”

Hij schudde zijn hoofd.

“De politie doet er nauwelijks iets aan,” zei hij, “Gescheiden vrouw, nieuwe vriend. Die is er waarschijnlijk met die vent vandoor en zit ergens in Spanje op een strand. Kom nog maar eens terug als ze over drie maanden nog steeds verdwenen is.”

Hij klonk ongewoon bitter en ik herhaalde mijn vraag.

“Waarom, Gerard?”

Gerard zuchtte en keek me aan.

“Anita is mijn nicht.”

Tja, wat kun je daar nu op zeggen?

“Sorry.”

Ik bekeek hem zoals hij daar zat.

“Hoe weet je dat ze weg is? Kan ze niet inderdaad met die kerel...?”

Hij schudde zijn hoofd.

“Zo is Anita niet. Ze gaat nooit ergens heen zonder dat iemand weet waar ze is. Plus... Die parenclub, Carola. Ik vind het te toevallig.”

“Goed,” zei ik, “Wat wil je nu dat ik doe?”

“Doe gewoon je ding,” zei hij, “Volg je verhaal. Misschien is Anita een startpunt, misschien ook niet. Maar wat je ook doet, wees voorzichtig. Ik zeg dat elke keer, maar ik meen het ook elke keer. En dit keer helemaal. Je weet zelf, dat er veel geld omgaat in de business waar jij je in verdiept. En geld maakt mensen meedogenloos.”

Die avond in bed lag ik met mijn handen onder mijn hoofd te piekeren. Gerard had gelijk. Ik had tijdens mijn diverse onderzoeken al gemerkt, dat de organisatie die hierachter zat, geen enkele genade kende als het ging om het beschermen van hun handel. Ik had Gerard lang niet alles verteld, wat ik had gezien, gehoord en meegemaakt. Ik herinnerde me het lot van een kruimeldief, ergens in de straten van Madrid. De ene dag had hij tegen me gepraat, de volgende dag was zijn lichaam gevonden op een vuilnisbelt. Ik had Madrid heel snel verlaten daarna. Het was gevaarlijk wat ik deed, maar het maakte dat ik me levend voelde.

De volgende ochtend maakte ik me klaar voor de volgende stap in mijn onderzoek. Ik verfde mijn donkerblonde haar bruin, zette mijn bril op in plaats van mijn lenzen in te doen en pakte mijn koffer met wat uitdagender kledij dan ik normaal droeg. Ik had nog niet echt een plan de campagne opgemaakt, ook omdat, zoals het in de fameuze Dreigroschenoper al gesteld wordt: Maak plannen voor twee situaties en gegarandeerd dat de derde situatie zich voordoet. Zoals altijd aan het begin van een nieuwe tocht haalde ik bij de voordeur van mijn flatje diep adem en keek nog een keer goed rond. Ik hoopte het binnen korte tijd weer terug te zien. Toen stapte ik naar buiten en trok de deur met een definitieve dreun achter me dicht. Het avontuur wachtte.

Als eerste ging ik langs bij mijn moeder. Die was wel gewend aan mijn hapsnap bezoekjes en steeds veranderende uiterlijk, dus ze zei er niets over, vroeg belangstellend naar mijn werk, mijn liefdesleven en mijn plannen en maakte ondertussen haar wereldberoemde gerulde eieren voor me klaar. Na een bord daarvan kon ik altijd de hele wereld aan. Na het ontbijt liep ik de trap op naar mijn oude kamertje. Ook dat was een traditie van me. Hier zette ik mijn gedachten op een rijtje en liet het begin van een plan van aanpak groeien.

Laat in de middag parkeerde ik mijn Fiesta op het parkeerterrein van de betreffende parenclub. Hier lag het begin van het spoor, had ik besloten. Ik kon het spoor van Anita volgen, maar een gevoel in me zei me, dat ik dan vroeger of later toch hier zou uitkomen. Dus waarom niet gelijk hier beginnen? En waarom niet meteen? Het spoor was nu nog redelijk warm. Voor de laatste keer checkte ik mijn uiterlijk en mijn verhaal. Ik moest geloofwaardig overkomen.

Het was nog stil in de club. Als vrouw alleen had ik het voorrecht om gratis naar binnen te kunnen. Ik had me stijlvol en toch sexy gekleed en de blik van de portier bewees, dat ik geslaagd was in die opzet. Ik hing mijn jas op en stapte de bar binnen. Parenclubs waren niet helemaal onbekend terrein voor me. Ik had ooit, in mijn begindagen, een achtergrondreportage gemaakt over de swingerscultuur in ons land en toen had ik er een paar bezocht. Dat daar meer gebeurd was dan vragen stellen, lijkt me logisch en dat had bijgedragen tot een intens en goed gedocumenteerd verhaal.

Aan de bar zaten twee stellen en een vrouw alleen. Het ene koppel droeg een badjas, de rest was, net als ik, nog gewoon gekleed. Ik schoof op een vrije kruk en bestelde een rode wijn. De barvrouw was een knappe dame van een jaar of veertig. Ze droeg een zwarte bustier en die vulde ze tot aan het randje. De wijn was goed en ik nam een slokje en keek rond. Het ene stel zat zacht te praten, het andere stel was blijkbaar ook nieuw, want dat keek nieuwsgierig rond, misschien teleurgesteld over het gebrek aan actie. De barvrouw zag me kijken en leunde naar me toe.

“Eerste keer?”

Ik knikte.

“In lange tijd. Vroeger wel eens in een club geweest, maar dat is al een jaar of tien geleden. Mijn man wilde het niet.”

“Vreemde man,” mompelde ze en ik haalde mijn schouders op.

“Ik heb hem inmiddels gepromoveerd tot ex-man,” knipoogde ik en ze glimlachte.

“Vrijheid, blijheid dus,” zei ze en ik knikte.

“Ik hoorde dat dit daar de goeie club voor was,” zei ik, “En aangezien ik deze week vrij heb en ik behoefte had aan een beetje afleiding...”

“We hebben een goede naam,” zei ze, een beetje trots, “Hier worden geen gekke dingen gedaan, we lichten de klanten niet op en we rekenen nette prijzen. Het blijft een business, tenslotte.”

Ze keek rond.

“Het wordt straks wel drukker,” vervolgde ze, “Woensdagavond is vreemd genoeg altijd populair. Ik verwacht een paar vaste klanten en misschien een paar nieuwelingen. Je zult je niet hoeven te vervelen.”

“Precies wat ik zoek, dan,” zei ik en nam nog een slokje wijn.

“Oh,” zei ik toen, alsof het me toen pas te binnen schoot, “Misschien weet je dan of een vriendin van mij hier wel eens komt. Mijn lengte, bruin haar, groene ogen?”

“Ik zie heel veel vrouwen,” reageerde ze wat stroef, “En discretie is ook een van onze pluspunten.”

“Gelukkig wel,” zei ik en ging er niet verder op door. Dat was geen handige move, Carola. Ik draaide me om op mijn kruk en bekeek het interieur. Smaakvol, discreet en toch hing er een wat zwoele, erotische sfeer. Misschien doordat het koppel in badjassen elkaar nu zacht zat te kussen en het andere koppel dat met gespannen aandacht zat te bekijken. Het was ook het aankijken waard. Het was een mooi stel en ze kusten met een vuur, dat duidelijk aangaf, dat ze precies wisten wat de ander lekker vond. Haar badjas was een eindje opengegaan en ze toonde de aanzet van een paar zware, fraaie borsten in een rode beha.

Ik gleed van mijn kruk en wandelde de bar rond. De andere vrouw alleen volgde me ongegeneerd met haar ogen. Ze zag er goed uit, blond, niet te groot en toen ik in haar buurt kwam rook ik haar parfum. Achter me piepte de deur en er kwamen nieuwe gasten binnen. Dit leek het sein voor iedereen te zijn om op te staan en langzaam verspreidde men zich door het pand. Meer en meer mensen kwamen binnen, stellen, vrouwen alleen en een enkele man alleen. Geroezemoes vulde het pand. Mensen begroetten elkaar als bekenden en er werd hevig gezoend als er weer een nieuw stel binnenkwam.

Ik trok me terug in de garderobe, zocht een kastje uit en gleed uit mijn kleren, op mijn lingerie na en in de badjas, die er hing. De sfeer raakte me en ik voelde een vaag verlangen in mijn lichaam. Het was alweer een tijdje geleden, dat ik iets van erotiek had meegemaakt en ik zag niet in, waarom ik deze avond niet het nuttige met het aangename zou verenigen. Veel mensen leken hier vaker te komen, er was dus altijd een kans dat ze iets wisten over Anita of over de dingen die hier gebeurden en ik had meer kans om iets los te krijgen als de mensen ontspannen waren. Bijvoorbeeld tijdens of na seks.

En dus slenterde ik op mijn gemak, toch een beetje nerveus, door de club. Er waren loungeruimtes met banken, er waren aparte kamers met bedden, themakamers en een grote, overdekte tuin met een vijvertje en prieeltjes. Overal waren al mensen, vooral paren, maar veelal bestonden de setjes uit een paar en een extra persoon, over het algemeen een extra vrouw. Hier en daar vond ik een trio met een extra man en ook kwartetten scheen een geliefkoosd spel te zijn. Niemand drong zich op en niemand gedroeg zich onbeschoft. Er was nog weinig seks gaande. De meeste groepjes zaten nog te praten, dronken een glaasje en af en toe werd er gekust of verdween een hand onder een badjas of in een lingeriestukje.

In een loungeruimte ging ik op een bank zitten. Het was er schemerig en afgezien van mij zat er op de bank tegenover me een jong stel, dat teder met elkaar zat te vrijen. Op de bank naast me zat een man alleen, een goed uitziende man. Hij had me toegeknikt toen ik binnenkwam, maar verder nam hij geen notie van me. Hij dronk kleine slokjes uit een glas en keek vaag geamuseerd naar het stel op de andere bank.

Ze waren het aankijken ook wel waard. Hij was een normale jongeman, ongeveer 24 jaar, maar zij was heel mooi, met fijne gelaatstrekken en lange zwarte haren. Ze waren duidelijk dol op elkaar, want hun kussen waren vol liefde, maar tegelijk brandde er een vuur van passie in. Ze wisten dat we er waren en naar hen keken en het was wel duidelijk dat het hun opwond. Hun handen gleden langs elkaars lichaam en zachte kreuntjes ontsnapten aan hun kelen.

“Mooi he?”

Ik realiseerde me niet, dat ik zo gespannen had zitten kijken totdat de zachte stem me deed opschrikken. De man naast me had zijn hoofd naar me toegedraaid en keek me geamuseerd aan.

“Heel mooi,” beaamde ik, “Jonge liefde en passie.”

Hij had grijze ogen, zag ik. Ik schatte hem rond mijn leeftijd of iets ouder.

“Ik kijk er graag naar,” vervolgde hij, “Het herinnert me aan mijn jeugd.”

Zijn ogen twinkelden en ik lachte even.

“Was je ook zo?” vroeg ik en hij glimlachte.

“Waren we niet allemaal zo?”

“Misschien niet,” zei ik en knikte hem toe, “Ik ben Carola.”

“Aangenaam, Carola,” zei hij formeel, “Ik ben Ben.”

We lieten onze blik weer even afdwalen. We waren nog steeds alleen in deze ruimte en de twee op de bank tegenover ons waren vuriger en vuriger. Hun badjassen lagen op de grond en meer van hun lichamen was nu zichtbaar. Het meisje droeg een blauwe lingerie set en haar figuur was om van te watertanden. De jongen deed duidelijk aan fitness en in zijn boxershort was zijn opwinding ook duidelijk zichtbaar. Ik voelde mijn hartslag wat versnellen. Mooie lichamen doen me altijd wel wat. Het stel verbrak even hun kus en keek nu onze kant op. Er waren geen woorden nodig, de blik van het meisje zei genoeg.

Ik opende mijn badjas en stond op. De badjas bleef liggen en in mijn lingerie liep ik naar hun bank toe. Een lome glimlach van het meisje verwelkomde me, toen ik naast haar gleed.

“Anouk,” fluisterde ze.

“Carola,” mompelde ik en ze glimlachte en ik kon niet anders doen dan mijn lippen op de hare leggen en haar kussen. Onmiddellijk sloegen de vlammen door me heen. Het was echt te lang geleden geweest dat ik intiem met iemand was geweest, want op slag verstijfden mijn tepels. Anouk was een begenadigd kusser en ik voelde me achterover gedrukt worden, terwijl zij over me heen leunde, haar vriendje tijdelijk vergeten. Haar tong was overal, haar handen verkenden mijn lichaam en trokken een spoor van gloeiend vuur over mijn huid. Het deed bijna lichamelijk pijn toen ze zich van me terugtrok en zich omdraaide naar haar vriendje. Over haar schouder mompelde ze “Kom”.

Ik stond op en keek om. De man die zich had voorgesteld als Ben zat nog steeds op zijn bank en zijn erectie was duidelijk zichtbaar onder zijn badjas. Ik glimlachte. Hij was aantrekkelijk. Ik kromde mijn vinger en hij stond op. De badjas viel van hem af en hij was naakt. Goed gebouwd. Zijn penis een prachtformaat, niet te groot, niet te dik en met een schattige kromming, die me liet watertanden. Ik wachtte hem niet af, maar wendde me weer naar het stel op de bank. Anouk had nu haar vriend’s boxershort verwijderd en haar mond was druk bezig op de stijve pik die ze daar had aangetroffen. Ze zat geknield op de bank en haar slipje had een open kruis. Ik glimlachte en knielde achter haar. Haar geur drong direct in mijn neusgaten, overweldigend, verdovend, verslavend bijna en ik kon mezelf niet stoppen en liet mijn vinger door de bron van die geur glijden.

Ze was nat, drijfnat. Mijn streling veroorzaakte een zachte kreun en ik zag het kippenvel over haar rug trekken. Voorzichtig likte ik mijn vinger af en genoot van de smaak, die paste bij de geur. Sterk, vrouwelijk, zoet. Ik moest dit proeven, dus leunde naar voren en liet mijn tong op zoek gaan naar de bron. Haar geschoren lipjes waren vol en gevoelig. Ik hoorde haar naar adem snakken toen mijn tong ze raakte en tegelijk stokte ook mijn adem in mijn keel toen Ben zijn handen over mijn gespannen billen liet glijden. Ik tastte wild in het rond en vond uiteindelijk zijn been en volgde dat naar boven waar ik het object van mijn begeerte vond, nog steeds hard als een rots. Terwijl ik dronk uit de bron van Anouk streelde ik zijn pik, terwijl hij mijn billen kneedde, zijn hand in mijn slip liet glijden en mijn brandende vlees streelde.

Anouk verbrak de ban door van de bank te glijden.

“Kom,” zei ze schor, “Laten we een comfortabeler plek zoeken.”

Dat was niet zo moeilijk. Er waren privékamers genoeg en al snel lagen we met zijn vieren op een groot rond matras, de deur op slot, in onze eigen lusttuin. Ben en de vriend van Anouk, Sander, lagen op hun rug, hun pikken strak omhoog, terwijl Anouk en ik om de beurt de een en de ander verwenden met onze mond. Tussendoor kusten we elkaar, streelden elkaars lichaam en ik werd natter en natter. Uiteindelijk greep ik haar, rolde haar op haar rug en dook bovenop haar om een heerlijke vrijpartij te beginnen. We kusten, diep en onze lichamen, nu allebei volledig naakt, schoven over elkaar heen. Beide mannen zaten aan weerskanten naast ons en hun handen waren bezig ons meer genot te schenken.

Maar wij waren niet het enige onderwerp van hun aandacht. Aan het gehijg te horen, vermaakten ze zichzelf ook en ik verwachtte te zien, dat ze beiden zichzelf zouden aftrekken. Maar toen ik tussendoor even opzij keek lag Ben op zijn rug en had Sander zijn pik in zijn mond en zoog hem af met een expertise die duidelijk maakte, dat dit niet de eerste keer was. Ik werd op slag nog een graadje geiler en rolde van Anouk af, schoof tussen Sanders dijen door en nam zijn stijve tussen mijn lippen. Ik voelde mijn benen uit elkaar geschoven worden en Anouk’s lange haren over mijn dijen kriebelen. Haar tong kwam niet onverwacht, maar wel onverwacht lekker op mijn kutje terecht en alleen die aanraking was al genoeg voor mijn eerste orgasme. Maar ik wilde meer, veel meer. Ik zoog Sander’s pik alsof het de laatste was die ik ooit zou proeven, trachtte hem te verleiden met mijn tong, schraapte met mijn tanden over de gevoelige huid, maar door Anouk’s vaardige techniek kon ik me er niet volledig op concentreren.

Toen rolde Sander om en zijn pik verdween uit mijn mond. Anouk’s tong likte nog steeds langs mijn lipjes, maar plots hield dat op en hoorde ik een langgerekte kreun. Wazig keek ik op en zag Sander achter haar zitten. Hij had blijkbaar zijn pik in haar laten glijden en Anouk lag nu met een verzaligde blik te genieten van de slagen, die haar vriend maakte. Ik draaide me om en zag Ben achter me liggen, zijn pik nog steeds hard omhoog, zijn hand eromheen en zijn brandende ogen op mij gericht. Mijn blik zoog zich vast aan die stijve paal en ik krabbelde overeind, zwaaide mijn been over hem heen en liet hem zonder verdere aarzeling mijn kutje inglijden. Anouk’s handelingen hadden me zo opgewonden dat ik onmiddellijk klaarkwam en schokkend op zijn schoot zat.

Ben wachtte tot mijn lichaam tot rust was gekomen en pakte me toen bij mijn heupen. Langzaam tilde hij me op en liet me toen weer zakken, waardoor ik zijn pik uit en in me voelde glijden. Dit deed hij een paar keer tot mijn lichaam het overnam en ik mezelf op en neer bewoog op die harde schacht. Hij voelde heerlijk aan en ik kwam na elke twintig stoten zo ongeveer wel een keertje klaar, kleine orgasmes, die me niet vermoeiden, maar me nieuwe energie leken te geven, energie die opgeslagen werd voor het alles verterende hoogtepunt waarvan ik wist dat het zou komen.

Maar dat duurde nog even. Met gesloten ogen wipte ik op die heerlijke paal op en neer totdat ik warme handen om me heen voelde slaan en van Ben’s pik werd afgetild. Ik kreunde in protest, maar werd op mijn knieën gezet en van achteren schoof een andere pik mijn lustgaatje in, terwijl ik Ben hoorde kreunen van genot toen Anouk mijn plaats op zijn lans innam. Sander voelde anders aan, bewoog ook anders, maar was net zo lekker en in mijn verhoogde staat van opwinding was de verandering van beweging en formaat voldoende om me direct weer klaar te laten komen. En weer en weer en weer... Hondjes was altijd al mijn favoriete standje geweest en ik kwam er altijd wel door klaar, maar deze keer was het uitzonderlijk.

Naast me bewoog het bed toen Ben Anouk optilde en op haar rug legde om haar vervolgens van voren in een stoot diep te nemen. Anouk gilde en elke volgende stoot ontlokte haar een diepe, dierlijke kreun. Toen Ben even pauzeerde opende ze haar ogen. Vol lust keek ze naar me op en ik liet mijn hoofd zakken en we kusten, terwijl Sander onvermoeibaar in me bleef pompen en Anouk haar handen nu over mijn borsten liet gaan, terwijl haar kus heftiger werd. Toen liet ze me los en schoof een stukje omlaag en het volgende moment voelde ik haar tong op mijn kutje en langs Sander’s pik glijden en dat zette me op koers naar dat uiteindelijke hoogtepunt.

De spanning in mijn buik en lichaam begon zich op te bouwen met elke stoot en elke lik die me raakten, totdat ik het gevoel had dat mijn hele lijf onder stroom stond. Ik was geen onervaren meisje, maar zo lekker als ik hier lag te vrijen was me nog niet vaker gebeurd. Ik was op dat moment alles vergeten. Ik wist niet meer wie ik was, waarom ik hier was of waar ik was. Ik wist alleen nog maar dat ik over die grens wilde en dat elke seconde me daar dichterbij bracht. En iedereen op dat bed voelde dat het einde naderde. De pikken werden harder en sneller in onze kutjes gestoten, Anouk’s likken werd harder, iedereen kreunde harder en harder, maar het was Anouk, die als eerste door de barrière ging. Haar handen grepen het bed, haar tong verdween van mijn poesje en haar kreunen en hijgen ging over in een aanzwellende gil, terwijl haar lichaam schokte en krampte. Ik hoorde dat Ben ook op het randje was en plots wist ik wat ik wilde.

“Niet komen,” siste ik, “Ik wil dat jullie over me heen komen als ik klaarkom.”

Ben hoorde me en rukte zijn pik uit Anouk’s kutje, terwijl ook Sander zich uit mij terugtrok, een leegte achterlatend. Ik rolde op mijn rug en ze knielden naast me. Anouk, bijgekomen van haar orgasme, begreep meteen wat ik wilde en dook tussen mijn benen. Terwijl ik met grote ogen naar de beide paarse eikels keek, die vlak bij mijn gezicht werden gestreeld en af en toe mijn hoofd iets optilde om eraan te likken, begon Anouk’s tong weer haar magische werk en al heel snel was ik volledig verlamd. Mijn handen klauwden in haar haren, mijn ogen rolden in mijn hoofd en de spanning werd ondraaglijk. Ook beide mannen waren op een punt dat ze het bijna niet meer hielden en dit alles duwde mij over de rand.

De laatste lik van Anouk en ik verstijfde, duwde haar hoofd tegen mijn kut aan en kwam klaar zoals ik zelden was klaargekomen in de ruim dertig jaar dat ik nu op aarde was. Mijn hele lichaam trok samen, alle spieren verkrampten en voor mijn ogen draaide de wereld in het rond, totdat de ontlading echt kwam en ik als een harpij gillend me overgaf aan het genot dat door mijn lichaam gierde. Ik zag kans mijn ogen open te houden en zag hoe uit beide knalharde pikken een stroom wit zaad barstte die me overdekte en verwarmde, waardoor mijn hoogtepunt nog intenser werd. Ik gilde, krijste, krabde, trok aan Anouk’s haren, terwijl de beide mannen met dierlijk gegrom straal na straal zaad op mijn schokkende lijf spoten, tot ik helemaal onder zat.

Een uur later zat ik, keurig gekleed en gekapt, met make up weer gefikst op een kruk aan de bar van de club. Sander en Anouk waren al vertrokken, na een heerlijke douche met zijn vieren. Ze hadden me hun telefoonnummer gegeven en me min of meer uitgenodigd voor een privéfeestje bij hen thuis, wanneer ik maar zin had en ik had geglimlacht, niks beloofd, maar het nummer wel goed opgeborgen. Ben zat naast me, weer de perfecte heer, nu gekleed en niets herinnerde meer aan de passie die we nog maar zo kort geleden gedeeld hadden. Niets, behalve dan dat lome, nagloeiende gevoel in mijn lijf en die enorme hoeveelheid beelden die ik had opgeslagen in mijn hoofd.

“Carola, je was geweldig,” zei Ben en glimlachte.

“Dank u, meneer. U was ook niet slecht.”

Ik wist inmiddels weer waarom ik hier was en besloot een beetje aan het vissen te gaan.

“Ik had dit nodig,” zei ik, “De scheiding is nu officieel, ik kan weer doen wat ik wil en ik wilde seks. En ik wilde wel eens in een parenclub kijken.”

“Kijken doe je met je oogjes, niet met je handjes, zei mijn moeder altijd,” zei Ben, “En over andere lichaamsdelen zullen we maar zwijgen.”

“Er is kijken en er is kijken,” glimlachte ik terug en hij hief zijn glas in toost.

“Daar drink ik op.”

“Kom jij hier vaker?” vroeg ik toen en hij knikte.

“Het is een van de weinige clubs die mannen alleen toelaten,” zei hij, “Al moet je er als man wel stevig voor betalen. Maar dat geeft niet. Heel vaak kom ik gewoon voor een drankje en een leuk gesprek. Ze kennen me hier, ze weten dat ik me nergens opdring. En heel soms komt er een vrouw alleen binnen, die wat onzeker is en een begeleider wil en dan vraagt de club mij. Soms wil zo’n vrouw dan meer, soms komt ze hier voor andere dingen en ben ik er alleen om haar een beetje af te schermen van anderen.”

“Een vriendin van mij is hier wel eens geweest,” zei ik, om me heen kijkend, “Zij heeft me deze club aangeraden vanwege de sfeer. Zij kwam hier na haar huwelijk regelmatig, zei ze, maar ze heeft nu een nieuwe vriend. Misschien heb je haar wel eens gezien? Mijn postuur, bruin haar, groene ogen. Ze heeft een tatoeage van een eenhoorn op haar schouder.”

Ben keek even peinzend.

“Klinkt vaag bekend,” zei hij toen, “Maar meer ook niet. Ik heb haar in ieder geval nooit persoonlijk ontmoet.”

“Dat zou ook wel heel toevallig zijn,” lachte ik en dronk mijn glas leeg en stond op.

“Ik moet gaan. Ik denk dat ik hier wel vaker kom.”

“Dat hoop ik,” zei Ben, “Het lijkt me leuk je beter te leren kennen.”

Ik keek op mijn horloge.

“Het is nog vroeg,” zei ik, “We kunnen ergens iets gaan drinken.”

En dus dronken we in een leuke kroeg in de buurt nog wat en daarna leek het heel vanzelfsprekend dat ik met hem mee ging naar huis voor een slaapmutsje en eindigden we in zijn bed, waar we nogmaals heerlijke seks hadden en ik deze keer zijn zaad diep in me voelde spuiten tijdens mijn eigen hoogtepunt. De volgende ochtend nam ik voldaan afscheid van Ben. Ik was van plan vaker naar de parenclub te gaan, want ik had nog steeds het gevoel dat daar het begin van het spoor lag, dus ik dacht, dat ik Ben wel vaker zou zien en dat zou ik niet erg vinden. Tijdens het ontbijt had hij nog eens gevraagd naar mijn ‘vriendin’ en ik vertelde iets meer en ook dat ik al een tijdje niets van haar gehoord had.

“Dat zegt niks, hoor,” zei ik, “Ze is een gigantisch warhoofd soms. Ze is een keer verhuisd en vond het toen vreemd dat niemand iets liet horen. Kwam ze twee weken later de hele stapel verhuiskaarten tegen in een doos. Was ze gewoon vergeten te posten.”

“Ik zal eens in de club vragen of ze haar misschien onlangs gezien hebben,” zei Ben, “Dan weet je in ieder geval dat ze niet stiekem geëmigreerd is of zo.”

Ik had hem mijn prepaid GSM-nummer gegeven voor ik vertrok en was de dag begonnen met het natrekken van andere leads, die het gevolg waren van eerdere reportages en van info uit Midden- Amerika. Ik verwachtte niet veel van de vragen in de parenclub. Discretie was daar belangrijk en het was bovendien niet eens bekend, wanneer Anita er voor het laatst geweest was. Ik liet mijn onderzoek dus niet van 1 draadje afhangen en besteedde de volgende twee dagen aan het natrekken van andere informatie.

Het leverde niet veel op. De Duitser in Panama had dan wel beweerd dat er in Nederland een actieve handel aan de gang was, maar ik kon er erg weinig bewijs van vinden. Niemand wilde praten, de enige hint die ik hier en daar opving scheen te wijzen in de richting van Dubai als de plek, waar de vrouwen uiteindelijk belandden. Een collega van een andere krant hintte, dat ik in Londen meer succes zou hebben, omdat de betrekkingen tussen Engeland en Dubai veel intenser waren en er een veel grotere ondergrondse seksstroming bestond in Londen. Ik was half en half al van plan naar Londen te vertrekken, toen de tweede avond mijn gsm rinkelde.

“Carola.”

“Carola, met Ben.”

De stem liet even een rilling door me heen gaan. Hij had een mannelijke stem, die me op bepaalde plaatsen hard raakte.

“Ben. Wat leuk van je te horen.”

We babbelden even en toen kwam hij ter zake.

“Ik ben nog in de club geweest gisteren en heb hier en daar eens gevraagd naar je vriendin. Ze is niet geëmigreerd. Twee weken terug is ze nog in de club geweest. Een vriend van me had haar gesproken.”

En meer, vermoedde ik, maar dat zei ik niet.

“Hij had met haar afgesproken om de week erna weer samen te zijn,” vervolgde Ben, “Maar ze kwam niet opdagen. En ze nam ook haar telefoon niet op.”

“Ik kreeg niet eens verbinding,” loog ik, “Ik heb blijkbaar haar meest recente nummer niet.”

“Hoe dan ook,” zei Ben, “Mijn vriend zei, dat ze volgens hem een afspraak had gehad met een stel, dat ze ook in de club had ontmoet. Dat zou op een dinsdag zijn geweest, dan is de club alleen voor gereserveerde bijeenkomsten. Hij zou haar dan de vrijdag erop weer zien, maar toen verscheen ze dus niet.”

“Daar kunnen we dus niet veel mee,” zei ik, “Tenzij je vriend weet, wie het koppel was en we bij hun kunnen vragen of ze meer weten.”

“Ah,” zei Ben triomfantelijk, “Maar dat weet ik wel. Ik heb even in het gastenboek gekeken voor die dinsdag. Ik weet wie het zijn. Ik ken ze zelf niet persoonlijk, maar heb ze wel vaker gezien. Ik zag ook dat ze morgenavond een reservering hebben.”

Ik ging rechtop zitten.

“Misschien zou ik dan morgenavond naar de club moeten gaan,” zei ik, “Ik begin me ongerust te maken over Anita.”

“Dat was precies wat ik wilde voorstellen,” zei Ben, “Wil je dat ik ook kom?”

Hmm, ik wilde heel graag dat hij kwam. In me, op me... Ik schudde mijn hoofd. Waar kwam dat ineens vandaan? Was ik verlust op deze man, die ik één keer gezien had?

“Nee, dank je,” wist ik uit te brengen, mijn gedachten nog half bij zijn heerlijke pik, die me zo verwend had, de andere helft bij het gesprek.

“Ik bel je als ik met ze gepraat heb.”

Mijn lichaam bleef warm en ik voelde wat kriebelen. Oh, what the hell?

“Zeg,” zei ik nonchalant, “Heb je zin om hierheen te komen voor een glaasje?”

Ik werd de volgende ochtend laat wakker in een totaal door elkaar gewoeld bed, met spierpijn op plaatsen, waar ik geen spieren verwachtte en met een warme gloed in mijn lichaam, die aangaf dat ik waanzinnige seks had gehad. Ben was niet gebleven. Om half vier had ik de voordeur zacht dicht horen gaan, terwijl ik langzaam wegzonk in een diepe slaap en de wekker zei me nu dat het half elf was. Het voelde ook wel halfelferig, vond ik en rekte me lui uit. Mijn gebrek aan succes in dit verhaal deerde me nauwelijks. Het was een kwestie van het juiste draadje van de knoop vinden en het dan voorzichtig afrollen en hopen dat het niet brak.

Ik wilde deze dag gebruiken om mijn notities uit te werken en dan vanavond in de club een gesprek te hebben met het stel, dat Anita voor het laatst gezien had. Ik verwachtte er niet veel van, eerlijk gezegd. Als er in die club al iets scheef zat, dan kwam het uit de staf, de eigenaars. Niet uit de klanten. Daarvan was ik overtuigd. Dus nam ik een lange hete douche, een stevig ontbijt en kroop in kimono achter de laptop. Binnen een uur was de tafel overdekt met vellen papier uit mijn aantekenboek, terwijl ik probeerde verbanden te zien tussen de diverse verhalen en inlichtingen en die dan ook nog te koppelen aan de info, die ik uit eerdere onderzoeken had gepeuterd. De Word-file werd langer en langer en het diagram dat ik ernaast maakte begon meer en meer op een bord spaghetti of de Gordiaanse knoop te lijken.

Heden

Nou, so far, so good, bedacht ik me, terwijl ik overeind ging zitten en wat extra warm water in het bad liet lopen. Ik wist in ieder geval meer. Maar ik was nog lang niet up to date. De hoofdpijn zakte wel, dat was een pluspunt en het water, met de heerlijke oliën verwende mijn lichaam en de stijve spieren. Ik bekeek mijn vingertoppen. Nog geen rimpels. Ik kon dus nog wel even blijven liggen. Ondanks mijn vreemde situatie kon ik een glimlach niet onderdrukken. Welke vrouw geniet immers niet van een warm bad met lekkere geuren? Ik liet me weer achterover zakken en sloot mijn ogen. Eens kijken of we meer data konden ophalen...

Meer verhalen van: anton_bi

Fijn verhaal 
+2

Plaats reactie

  

Schrijvers willen dolgraag weten hoe hun verhaal wordt ontvangen. Een korte opmerking is vaak al voldoende. Wij nodigen je dan ook van harte uit om een reactie te geven op dit verhaal. Daarvoor hoef je geen lid te zijn.

  

Beveiligingscode
Vernieuwen