2142 woorden | Leestijd 11 minuten

Het voorjaar kwam, met bloemen en ontluikende bomen. De winter was lang geweest, koud, maar tegelijk vol met goede dingen. Kerstmis was alles geweest wat het beloofd had te zijn. Een reunie was een goed idee geweest. Er waren nieuwe vriendschappen ontstaan en ik weet zeker, dat er tussen de diverse mensen ook meer dan vriendschap was geweest. Het was ook een bijzondere groep mensen, met hoog libido en weinig grenzen. Toch waren de meeste dingen die geheim moesten blijven, ook geheim gebleven. Met name de incestueuze relaties, die toch redelijk wijd verspreid waren, hadden ontdekking ontweken.

Aan een paar dingen bewaarde ik een goede herinnering. Zo lukte het me om een trio te hebben met mijn zus en haar vriendin uit Engeland. De twee meisjes deden het met elkaar en ik alleen met Joan, maar stiekem zagen Kelly en ik kans om elkaar af en toe te raken. Er gebeurde meer, maar het is niet nodig dat allemaal te vertellen. Dit deel is de afronding van mijn avonturen. Ik weet dat er mensen nieuwsgierig zijn hoe het allemaal afgelopen is.

Welnu, totaal anders dan je uit de verhalen tot nu toe zou opmaken.

Diana, mijn moeder, genoot een paar jaar van haar verhouding met mij. Daarnaast werkte ze hard aan haar carriere en maakte een paar keer promotie, waardoor we het materieel altijd goed hadden. Na haar laatste promotie begon ze op te vallen in het bedrijf en werd ze gevraagd om voor de directie te komen werken. Dit leidde ertoe, dat ze een verhouding kreeg met een van de directeuren en deze verhouding resulteerde uiteindelijk in een huwelijk. Hiermee kwam een einde aan onze verhouding. Ze is nu een dame op leeftijd, weduwe en geniet van haar leven op Ibiza, waar haar man en zij een huis bezaten, waar ze na zijn dood is gaan wonen. Ik bezoek haar een paar keer per jaar, maar onze intimiteit is niet opnieuw begonnen. We kijken er wel op terug zonder spijt en halen graag herinneringen op. Ze is nog steeds vurig en heeft een jonge vriend en, tot mijn verbazing, ook een vriendin en elke keer als ik er ben, vertelt ze me van haar escapades.

Kelly, mijn zusje, is na haar school gaan studeren. Ze heeft nu een goede baan en is getrouwd met een aardige man. In tegenstelling tot mijn moeder heeft ze geen einde gemaakt aan onze relatie. Tot op de dag van vandaag komen we regelmatig samen en vrijen dan een paar uur met elkaar. Haar man weet hier niets van, maar vertrouwt haar en heeft uiteraard geen idee dat haar bezoekjes aan haar broer iets anders zijn dan gewoon gezellige kletsvisites. Ze windt me nog steeds op. Voor zover ik weet, heeft ze daarnaast af en toe een middagje met een van haar vele vriendinnen. Kelly is een hartstochtelijke bi-vrouw.

Mirko woont inmiddels in Zweden, waar hij een meubelbedrijfje heeft. Hij heeft een vriendin en een vriend en ze leven in een gelukkige ménage-a-trois. Ik zie hem af en toe, maar dan praten we alleen maar. Hij is trouw aan zijn partners en dat moet je respecteren, vind ik.

Het zal opgevallen zijn, dat ik eigenlijk alleen vertel over de bijrollen uit die waanzinnige vakantie van 20 jaar geleden. Dat komt eigenlijk, omdat de hoofdrollen allemaal met elkaar vervlochten zijn gebleven. Ik zou bescheiden kunnen doen, maar feit is, dat het allemaal om mij draait. Dus: wat gebeurde er met Ron?

Ik heb netjes mijn school afgemaakt. Gedurende die tijd heb ik nagedacht over wat ik wilde. Ellen’s aanbod hing nog steeds boven mijn hoofd en ik kon me daar best een voorstelling van maken. Aan de andere kant had ik ook Ben’s losse aanbod om bij hem te komen werken. En de derde optie was om te gaan studeren. En toen ik mijn diploma op zak had, had ik een besluit genomen. Ik had Ellen’s aanbod afgewezen en was een studie bedrijfsmanagement gaan doen. Dat zou me de ruimte geven om in het bedrijfsleven aan de slag te gaan en eventueel op de camping van Ben te gaan werken. Ik heb echter wel mijn andere belofte aan haar gehouden en we zijn jarenlang minnaars geweest. Ze had ook al een stageplek voor me geregeld voor als ik die in mijn studie nodig zou hebben.

Het liep echter anders. In mijn derde jaar stapte Ben op een ochtend zijn bed uit, geeuwde en viel om. Hartaanval. Dit bracht de zaken in een stroomversnelling. Ik liet direct alles uit mijn handen vallen en reisde naar Frankrijk, waar ik precies op tijd kwam om te voorkomen dat Helen, overmand door verdriet, de camping aan de eerste de beste aasgier verkocht voor een bedrag dat vele malen onder de marktwaarde lag. Ik liet alle partijen zonder al te veel omhaal weten, dat dat niet aanvaardbaar was en dat we nog geen besluit hadden genomen over de toekomst van de camping.

In de jaren sinds de vakantie was de camping verder gegroeid en volkomen gezond en winstgevend. Het zou waanzin zijn, dat op te geven. Wat zou Helen moeten doen? En dus heb ik mijn opleiding laten vallen en ben op mijn 20e naar Frankrijk verhuisd, waar ik de leiding over de camping heb genomen. Samen met Helen, natuurlijk.

Dit gooide natuurlijk wel de hele planning van mijn leven overhoop. Mandy, die inmiddels in Amsterdam studeerde en met wie ik al jaren een vaste verkering had, kon zich niet direct vrijmaken. Helaas bleek de afstand een te groot struikelblok en verwaterde onze relatie, tot we allebei beseften dat we er beter mee op konden houden. We hebben elkaar losgelaten, maar zijn vrienden gebleven. Ze is inmiddels al jaren getrouwd met een arts en woont ergens op de Veluwe. Ik heb haar lang gemist. Ze was mijn grootste liefde in die jaren, dat stille, beeldschone, geile meisje.

Tegelijk had ik het te druk om haar te missen. De camping moest draaiende gehouden, Ben had de boekhouding niet helemaal netjes gedaan, waardoor het een tijdje touch and go was, ondanks het succes van het bedrijf. Ik werkte hard, hele dagen lang en zeker de eerste maanden had ik niet veel hulp van Helen, die verdoofd was door het verlies van haar man. Na een jaar had ik het lek boven. Alles en iedereen was afbetaald, er was weer geld voor investeringen en ik kon een tandje terugschakelen. Het was hoog tijd. Ik was, ondanks dat ik pas 23 was, op het randje van een burn out. Gelukkig had ik een goede bedrijfsleider gevonden en kon ik meer en meer aan hem overdragen, waardoor mijn werkdagen terugliepen tot normale proporties. Na twee jaar kon ik met een trots gevoel over de camping lopen en genieten van het succes van mijn harde werken.

Twee jaar? Ron die twee jaar hard werkt? Maar hoe was het dan met zijn sexleven? Om eerlijk te zijn, niet best. Ik had in de besproken vakantie de smaak goed te pakken gekregen en ook thuis was mijn leven meer om sex gaan draaien dan voorheen. Ik had Mandy, haar moeder, mijn zusje, mijn moeder en er kwamen natuurlijk ook de nodige losse vriendinnen voorbij tijdens de studiejaren. Maar mijn move naar Frankrijk sneed dat allemaal af. En ik had het daar te druk om een vriendin te zoeken. Ik heb me die jaren uitermate bekwaamd in het verkrijgen van een sexueel hoogtepunt door middel van manuele stimulatie van de eigen rechterhand.

Maar eindelijk was dat voorbij. Mijn vaarwater werd rustiger en ik kon me weer ontspannen. In deze jaren had ik in een huisje in het dorp vlakbij de camping gewoond. Helen woonde in het huis waar ze met Ben gewoond had en ik was zeer regelmatig op bezoek geweest om haar te steunen in die eerste moeilijke tijd. Maar na twee jaar was ze weer opgekrabbeld. Ze was weer actief aanwezig op de camping, werkte hard en begon weer een beetje op te fleuren. En op een mooie zomeravond zaten we samen in de tuin, beschut en prive, achter het huis. De zon was bezig met ondergaan, het licht was zacht en we praatten nauwelijks. We hadden de dag doorgesproken, plannen gemaakt voor het volgende seizoen, uitbreidingsplannen opgezet en zaten nu met een glas wijn te genieten van de avond.

De jaren waren niet slecht geweest voor Helen. Ze was wat gevulder geworden, haar verdriet had haar wat rimpeltjes rond haar ogen gegeven, maar ze was nog steeds een verbazend mooie vrouw, sexy en ik dacht regelmatig aan haar tijdens de eerder genoemde manuele stimulaties en dan speelde ik in gedachten de filmpjes af van die vakantie van enkele jaren eerder. Ze had veel van Ben gehouden en nooit geweten, dat haar man een geheime relatie met zijn zus, mijn moeder, onderhield. En ik was niet van plan haar wijzer te maken op dat gebied. Ze was de maand voor deze avond zelfs een keer uit geweest met een man, die ze ontmoet had op de camping. Het was leuk geweest, zei ze achteraf, maar eenmalig.

En deze avond was ze ongewoon stil. Ze speelde met de steel van haar wijnglas en haar ogen staarden in de verte. Ik had haar deze twee jaar niet sexueel benaderd. Ik wist dat ze daar niet voor open stond en bovendien was ik ervan overtuigd, dat haar losbandigheid van die vakantie een reactie was geweest op de eenzaamheid die ze gevoeld had toen Ben plots in het ziekenhuis belandde. We hadden het er de laatste twee jaar ook geen enkele keer over gehad. Het was alsof die weken nooit gebeurd waren.

“Een dubbeltje voor je gedachten, “ zei ik die avond en ze schrok niet, maar draaide langzaam haar hoofd naar me toe.

“Ik zat me te bedenken,“ zei ze, “Dat ik voor het eerst in tijden een dag niet aan Ben heb gedacht.“

Ik had geen idee, wat ik daarop moest zeggen en ze vervolgde:

“Ik denk, dat ik het eindelijk een plaats heb gegeven. Zou dat betekenen dat ik klaar ben om verder te gaan? “

Ik haalde mijn schouders op.

“Dat is bij iedereen anders,” zei ik.

Helen draaide zich naar me toe en voor het eerst zag ik haar weer glimlachen zoals ik me herinnerde.

“Ik ben blij, dat jij me kwam redden, “ zei ze,  “Het was anders volkomen verkeerd gegaan. “

Ze stond op en liep naar me toe.

“Het is al de tweede keer dat je me gered hebt, “ zei ze zacht, “Je redde me ook toen Ben in het ziekenhuis lag. Je hielp me om mijn lichaam in conditie te houden. Deze keer heb je me financieel gered. “

Haar hoofd kwam omlaag en ze kuste me. Voor het eerst kuste ze me weer zoals al die jaren geleden. Het verraste me, maar mijn lippen reageerden automatisch en ik kuste haar terug. De kus begon zacht, maar werd al snel wilder en binnen een paar minuten zaten we ongegeneerd te tongen. Ik denk dat we allebei wisten, waar dat toe zou leiden en dat gebeurde ook. Ik tilde haar op en droeg haar het huis binnen, waar we op haar bed belandden en twee jaar opgekropte sexualiteit van twee kanten eruit spatte. Helen was nu bijna veertig, op de toppen van haar vrouwelijkheid, begeerlijk en sappig. De eerste vrijpartij was kort, wild, heftig, soms pijnlijk. Maar de tweede, die we enkele uren later begonnen, die was hemels. Lang, teder, diep neukte ik mijn tante, haar glimmende ogen op mijn gezicht gericht, terwijl haar heupen soepel tegen me in bewogen.

Vanaf die dag bleven we samen. En was het al die jaren geleden de pure sex die ons verenigde, nu was het meer, anders. We ontdekten dieptes in elkaar die we niet eerder gekend hadden, allebei bevrijd. Ik van mijn jeugd en puberteit, zij van de remmingen die ze als getrouwde vrouw had. De volgende dagen waren waanzinnig. We moesten gewoon ons werk doen, maar tegelijk wilden we alleen maar vrijen. We stopten elke dag om zes uur, gingen eten en doken dan het bed in. Ondertussen probeerden we elk moment van de dag elkaar te zien, aan te raken.

Uiteraard werd dat minder naarmate de tijd verstreek. Maar niet veel. Ik trok bij Helen in en ben bij haar gebleven. Uiteindelijk zijn we zelfs getrouwd. Samen runnen we nu de camping, maar we zijn al op zoek naar een koper. We willen ons terugtrekken en ergens een huis kopen.

Mijn vakantiebaantje was de droom van elke zestienjarige. Het uiteindelijke resultaat ervan was volslagen anders dan wie dan ook had kunnen denken. Ik geloof niet, dat ik iets te klagen heb gehad. En de plannen die we nu hebben beloven me dat de toekomst minstens zo gevuld zal zijn als het verleden. Maar dat, zoals het gezegde gaat, is een ander boek.

Meer verhalen van: anton_bi

Fijn verhaal 
+1

Reacties  

Heb de hele serie met veel plezier gelezen, in 2 avonden.
Een heerlijke natte droom is het. Precies de soort fantasie die je iedere 16 jarige toewenst.
Mooi geschreven hoor, je stijl bevalt me, ook van andere verhalen.
Geweldige serie, mooi einde.
Wat een leuk einde!
Dat boek, anton, willen we ook lezen!
Dit is een waardig einde van een lange reeks fijne verhalen. Dank kerel!
En ze leefden nog lang en gelukkig. Amen :P
Welkom terug, Anton!